• Embed Doc
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
A OsaMaior, aOsa Menor e o Dragón
Fai moito tempo, cando o ceo non era máis que unha enorme bóveda de pizarra,vivía nas montañas unha gran Osa. Era de cor prateado, pois así era a cor dososos antes de que o home pisara a terra, un prateado tan brillante que cando sepoñía o Sol ninguén era capaz de miralo sin entrepechar os ollos. Era fermosa,sabia e forte e por eso era a raíña das montañas. Co tempo a osa tivo unha filla,unha pequena osa prateada coma ela.Un día o Dragón de Prata, señor do Val da Auga que lindaba coa montaña, decidiudar un paseo polo límites do val. O Dragón de Prata era o ser máis vanidoso quepodía atoparse e ante todo estaba orguioso das súas escamas de prata. É por esoque cando veu a pequena osiña xogando nun río non pudo evitar que o brillo dopelo da criatura lle dera moita envexa.Levantou o vó e comezou a trazar círculos por riba dela e cando estaba a punto delanzarse sobre a osiña e devorala chegou súa nai a Osa. Entón o Dragón púsoxemáis furioso todavía, xa que eran dúas as criaturas coa pel moito máis brillanteque a súa, eso xa era demasiado!. Marchou a súa guarida para idear un plan erematar con elas.Un día a osiña estaba xogando cando viu algo brillante no ceo que lle chamou aatención. Era o Dragón de Prata, pouco a pouco apareceu no ceo e díxolle:-Ola osiña, a túa nai a Osa díxome que te recolla e te leve no meu lomboque quere verte.A osiña tiña medo pero facíalle ilusión voar e foise con él.
 
Todas as familias das montañas reuníronse na cova da Osa. Os lobos rastrexarona montaña e non atoparan pistas, as toupas foron polos túneles e nada e osfalcóns dende as alturas tampouco atoparon nada. Estaban falando entre eles doque podería pasar cando chegou un sapo e dirixíndose a Osa díxolle:-Ilustrísima Señora da Montaña, son un mensaxeiro do Dragón de Prata, elten prisioneira a vosa filla. Para recuperala ten que ir a súa guarida eentregarlle a vosa pel entón a vosa filla quedará en liberdade.A Osa non o dubidou e púxose en camiño. Cando chegou a guarida do Dragón dePrata falou con voz firme:-Aquí me tes Sor, deixa ir a ma filla.O Dragón sorriu e contestou:-Non podo permitir que haxa ninguén no mundo cunha pel máis lustrosa quea miña.E lanzouse sobre a Osa e comezou a loita. Durou 7 días e 7 noites. Pero o Dragónera unha criatura máxica e esa máxia debilitaba a Osa.A Osa antes de morrer agarrou ao Dragón con forza e saltóu con él ao río de lavaque había ao pé da súa guarida, fíxoo para salvar a súa filla.A osiña quedou soa e chorou bágoas de prata. Chorou tanto que o GRANESPÍRITO colleu as bágoas e díxolle a osiña:-Non te preocupes, a túa nai virá polas noites no firmamento.E debuxou coas bágoas da osiña a OSA MAIOR pelexando co DRAGÓN parasalvala a ela a OSA MENOR
.E o GRAN ESPÍRITO quixo que todo o mundo ovira para que aprenderan que hai almas nobresque loitan contra a envexa e por elo convirteu asbágoas en estrelas
.
 
(
En lugar da osa os SIOUX ven unha mofeta delonga cola)
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...