Во таа насока, во насока на будењето, решивме да се вклучиме воодбележувањето Први мај, на големиот работнички празник. Честит празник,работници, и знајте: никој нема да го цени она што е наше, ако ние не го цениме!Ослободувањето е можно само ако ја осознаеме сопствената неслобода и акосе зафатиме, ние самите, со одбрана на правата што ни ги газат!
ЗОШТО ПРВИ МАЈ?
Во 1886 година, токму на овој ден, работниците во САД излегуваат нагенерален штрајк за 8-часовно работно време, за извојување на она што подоцнаќе стане познатото барање за „три осумки” (осум часови работа, слободно времеи спиење). Тоа е период на огромно страдање на работниците, период на суровоцедење на работниковиот живот за вишок профит, период на 12, 14 понекогаш и16-часовни работни денови, со бездушна експлоатација на детскиот труд, периодво кој не постои никаква здравствена или социјална сигурност на работникот,период во кој работникот и буквално е „осакатен монструм“. На прво-мајскиотштрајк во САД, на кои учествуваат повеќе од 300,000 работници, во Чикаго доаѓадо бруталната интервенција на полицијата при што има и загинати. Во знак наподдршка на чикашките работници, на Први мај 1890, по одлука на ВторатаРаботничка Интернационала, ширум светот се одржани масовни протести воповеќе земји. Со тоа почнува нова епоха во борбата за подобро и похуманоопштество. Од тогаш потекнува и црвеното знаме како симбол на работничкатакласа која крвавела и сè уште крвави под суровата власт на капиталот.Со воспоставување на таканаречените социјалистички држави, кои беакарикатура на идеите на вистинскиот социјализам за радикална борбапротив сите неправди и општествени односи во кои човекот е експлоатиран ипонижуван, и прогласувањето на Први мај за државен празник не беше ништоповеќе од карикатура и иронија. Во тие режими работниците живееја подоброод претходните и навистина го добија 8-часовниот работен ден, но и понатамубеа експлоатирани и искористувани, без можност да остварат целосна слободаи борба за понатамошни права. И наместо да им овозможи унапредување направата, владејачката партија ја потиснуваше класната свест кај работниците иго убиваше нивниот интерес за општествените проблеми. Поради тоа се родиобичајот Први мај да се прославува со јадење и пиење како дополнителенметод за одвлекување на вниманието на работниците од проблемите со кои сесоочуваа тие општества.И денес, таквото прославување продолжува, иако работниците ги губат ионие права што некогаш ги имаа. Но работите се менуваат. Борбата противексплоатацијата и понижувањето продолжува и ќе трае сè додека во луѓетогори желбата за укинување на неправдите. И денес, 120 години подоцна,работниците сè уште се борат за своите права и го веат црвеното знаме. Иденес, работниците се принудени да го отуѓат својот труд за да преживеат,да ја продаваат својата работна сила, знаење, карактер, емоции, а тоа што
3
Leave a Comment