Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
3Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Εφημερίδα Συνδέσμου Αξιωματικών Τάξεως 1968 (Τεύχος 71 )

Εφημερίδα Συνδέσμου Αξιωματικών Τάξεως 1968 (Τεύχος 71 )

Ratings: (0)|Views: 285 |Likes:

More info:

Published by: Τόνοι και Πνεύματα on Jun 24, 2013
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

11/22/2013

pdf

text

original

 
ΤΕΥΧΟΣ 71, ΙΟΥΝΙΟΣ 2013, ΤΙΜΗ:ΛΕΠΤΑ 1
 ΔΩΡΙΔΟΣ 8-10, 155 62 ΧΟΛΑΡΓΟΣ
ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ Ε.Α.ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΣΣΕ ΤΑΞΕΩΣ 1968
Το Πάθημα:Το Συμπέρασμα:Δίδαγμα- Πρόταση:
Η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως29 Μαϊου 1453Η απρονοησία των χρόνων πουπροηγήθηκαν, να μη δωθεί σημασία στηναξία των ενόπλων δυνάμεων,ως παράγοντος εγγυήσεως της ασφαλείαςτης κραταιάς οντότητοςτης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας,έσχε σαν αποτέλεσματον αφανισμό της.Ο αυτοκράτωρΚωνσταντίνος Παλαιολόγοςέμεινε μόνος για να πληρώσειτο τίμημα της παρακμής. Αλλοίμονο, σήμερα δενφαίνεται να υπάρχειούτε δείγμαυπερασπιστού αρχηγού,ο οποίος θα αποθάνειμετά των αλλοφύλλωνγια να γίνει θρύλλοςκαι εμπνεύσειτους Έλληνες,που θα απομείνουνγια να ονειρευτούντην αναγέννησητης Ελλάδος.Φύλακες προνοείτε!
 
Αγαπητοί ΣυμμαθητέςΜετά από σκέψεις επάνω σε σκέψεις, που κιαυτές απορρέουν από άλλες σκέψεις, προσπαθώ νακαταλάβω ποιος θα μπορούσε να είναι ο προσανα-τολισμός της υγιούς συνειδήσεως ενός ανθρώπου,του οποίου η μοίρα έταξε να ζει στους παρόντεςκαιρούς. Και λέω, διαυγούς συνειδήσεως, διότι μιατέτοια συνείδηση φωτοδοτεί, κατά κανόνα, τηνσυνετή κοινωνική πορεία.Προσπαθώ να δώσω σχήμα σε κάποια διατύ-πωση, που να αποδίδει, έστω και κατά προσέγγιση,την έννοια της διαυγούς συνειδήσεως. Αλλά φεύ!Διαρκώς έρχομαι αντιμέτωπος με τερμινολογικούςπαράγοντες, οι οποίοι αδιαλείπτως με παροχετεύ-ουν σε ασαφή νοητικά δρομολόγια.Επιχειρώντας συγκεκριμενοποίηση και μεδεδομένο, ότι ζω σ’ αυτή την επί τα χείρω διαμορ-φούμενη πολιτικο-κοινωνικο-οικονομική κατάστα-ση, διαπιστώνω, ότι εκών άκων συμπεριέχομαι σεένα υποβαθμισμένο, σε ένα υποτονικό, σε ένακατώ-τερο της Ιστορίας του κοινωνικό σύνολο, τουοποίου η δημοκρατική του εκπρο-σώπηση είναιανάλογη της κατωτερότητάς του. Και ερωτώ τονεαυτό μου: «είναι στ’αλήθεια ο λαός στον οποίοανήκω ένας κατώτερος λαός»; Οι σοφότεροι δια-τείνονται, ότι ένας κατώτερος λαός χαρακτηρίζε-ται από ωχαδερφισμό, από κοινωνική οκνηρία καιαπό αλεξιθυμία. Και όπως μου εξηγούν, η αλεξιθυ-μία είναι η δυσκολία στην κατανόηση και έκφρασησυναισθημάτων, ψυχοδιανοητικών καταστάσεωνκαι άλλων κοινωνικών αχνοτήτων.Και επιμένω να διερωτώμαι: «Συμβαίνουντέτοια πράγματα στην πατρίδα μου»; Και οι διαβα-σμένοι μου εξηγούν, ότι σήμερα καλλιεργούνταικάποια στερεότυπα, που στοχεύουν σε κοινωνικήπεριθωριοποίηση του μείζονος των ατόμων εκεί-νων, που διακρίνονται από τα χαρακτηριστικά του«κατωτέρου». Ότι ο λαός ποδηγετείται κατά τέτοιοτρόπο, ώστε να επιτευχθεί ο ηθικός πανικός, όπουοι άνθρωποι, ενώ αρχικά επιθυμούν η ζωή τους ναείναι προικισμένη με ένα υπερβατικό σκοπό, τελικάνα αιωρούνται σε ένα σύμπαν, το οποίο στο τέλοςαποδεικνύεται αδιάφορο για το μέλημά τους καθώςκαι για τις όποιες αγωνίες τους. Ότι οι σημερινοίάνθρωποι δέχονται φοβιστικά μηνύματα, ότι δηλα-δή θα αποκλείονται κοινωνικά εάν δεν συμμερίζο-νται τις επιταγές των χειριζομένων τας κλείδας τουπολιτικο-οικονομικού «συστήματος». Ότι δεν πρέ-πει να ελπίζουν ούτε να ονειρεύονται, ότι το κρά-τος θα τους συμπαρασταθεί σαν κοινωνικός προ-νοητής και αρωγός, αλλά, ότι πρέπει να το συνειδη-τοποιήσουν, ότι όποιος θέλει να επιβιώσει οφείλεινα καταστεί ικανός, επιτήδειος, καπάτσος, διορα-τικός, συμβιβασμένος και προ παντός αυτοβοηθού-μενος.Και καταφθάνουν οι βαθύνοες διαμεσολα-βητές και κτυπώντας με πατρικά στην πλάτη, μουσυνιστούν να επιχειρήσω να ζήσω και να δημιουρ-γήσω χωρίς τη βοήθεια των αιωνίων αξιών, οι οποί-ες -πρέπει να το χωνέψω- έχουν αποθάνει ή εκείόπου ανακαλύπτονται ίχνη τους, αυτές οι αξίεςείναι παραμορφωμένες ή αναθεωρημένες, διότιέτσι επιτάσσουν οι κατευθυντήριες οδηγίες της«ενωμένης Ευρώπης». Η Ευρώπη αυτή, καθώς λένε,αναπτύσσει ένα μετασχηματισμένο πολιτικο-κοι-νωνικό σύστημα-πλαίσιο επάνω σε ένα νέο«πιστεύω» και στην εξ αυτού απορρέουσα συμπερι-φορά, όπου πλέον γινόμαστε μάρτυρες της γεννή-σεως ενός άλλου κόσμου χωρίς «ηθικά απόλυτα».Μετά από αυτές τις παρατηρήσεις αρχίζω καιαισθάνομαι την μέγγενη ενός νέου κοινωνικούσυμπεριφορισμού.Θυμάμαι, ότι στο σχολείο άλλα είχα διδα-χθεί. Βλέπω, ότι εκείνες οι διδαχές ανατρέπονται.Δεν πείθομαι, ότι οι νεοεισερχόμενες θέσεις επίαξιών είναι αυτές, που θα ταίριαζαν στον χαρακτή-ρα και την πίστη των συμπατριωτών Ελλήνων.Εμπρός στα μάτια μου και με φόντο το γαλάζιο τουελληνικού ουρανού, της ελληνικής θάλασσας καιτης Ελληνικής Σημαίας, σχηματίζεται με έντοναγράμματα η λέξη «αδικία». Σκέπτομαι, ότι η ψυχήμου δεν χρειάζεται να αναζητήσει πολιτική ιδεολο-γία για να επαναστατήσει. Η πραγματική μου ανά-γκη είναι η επάνοδός μου σε ένα ελληνικό αναζωο-γονημένο κόσμο των αιωνίων αξιών.Επανίσταμαι. Ο ευαγγελιζόμενος «ειρηνι-σμός» εκ μέρους των συστημικών είναι μία βολικήιδεολογία για τους όσους κατεστημένους. Έναςειλικρινής και καταξιωμένος δημοκρατικός ηγέτηςουδέποτε επιδιώκει τον «ειρηνισμό» στους κυβερ-νωμένους, διότι γνωρίζει, ότι δημοκρατία μεταξύάλλων σημαίνει και την διαρκή μάχη/επιδίωξη γιατην επικράτηση του δικαίου των πολιτών τουδήμου. Ο ειρηνισμός καθιστά τους πολίτες ανίκα-νους να υπερασπιστούν ακόμη και τα στοιχειώδητους δικαιώματα.Εξεγείρομαι, σημαίνει αναπνέω και λειτουρ-γώ τον εγκέφαλό μου. Άρα υπάρχω. Η εξέγερσηκατά της όποιας επιβαλλόμενης αδικίας γεννά τηνανάγκη της επαναθεωρήσεως για μια ανθρώπινηκοινότητα, όπου δεν θα προσβάλλεται η προσωπι-κότητα των ατόμων. Αισθάνομαι προσβεβλημένος.Διαπιστώνω με ανησυχία, ότι ο κυβερνών δεν εκτε-λεί αυτά, για τα οποία έλαβε -με την ψήφο μου- την«εντολή» να εκτελέσει. Δεν συμμερίζεται τον πόνομου και επιβάλλει όλα τα βάρη της «δικής του»απρονοησίας στους ισχνούς «δικούς μου» ώμους. Οκυβερνών ζει σε ένα δικό του κόσμο, ο οποίος είναιασυμβάτως παράλληλος με τον κόσμο εμού τουδυστυχούντος κυβερνωμένου.Βεβαίως και ο εγώ ο δυστυχών κυβερνώμε-νος δεν είμαι άμοιρος ευθυνών. Υπάρχουν ευθύνεςπου μου αναλογούν. Φοροδιαφεύγω. Αποκρύπτω.Συνεργώ σε εθνικά, οικονομικά και ηθικά αδικήμα-τα. Συμμαχώ με ιδεολογίες, που απέχουν των εθνι-κών συμφερόντων. Δεν αντιλαμβάνομαι το μέγεθοςτων εθνικών απειλών. Εμπορεύομαι την ανθρώπινηδυστυχία ή και εμπορεύομαι αλλοεθνείς ανθρώπουςπου προσδοκούν μερίδια ευτυχίας.Τελικά, ο γνήσιος και έντιμος Έλληναςπορεύεται μέσα σε μία προσωπική πολιτικο-κοινω-νική ερημιά. Αυτός λοιπόν ο Έλληνας, αυτός ο μηελαττωματικός Έλληνας, ο οποίος έχει επίγνωσηκαταστάσεων και ευστόχως εκτιμά τα επερχόμενα.Αυτός ο Έλληνας, που απολογίζει με ακρίβεια, ότιτα φαινόμενα της εποχής μας είναι σαρωτικά τηςανθρώπινης ψυχής. Αυτός ο Έλληνας, του οποίου ηαξιοπρέπεια έχει τρωθεί και προσπαθεί μέσα απόμία θολή πνευματική όραση να προβλέψει τις προ-θέσεις της τρέχουσας ζωής. Αυτός ο Έλληνας τουοποίου η γνώση για τα συμβαίνοντα είναι καισυνάρτηση του εαυτού του. Αυτός ο Έλληνας,καλόν είναι, όχι να δεινολογεί αλλά να εξανισταθή-σεται και καταβοήσει τον κάθε υπονομευτή τηςΕλληνικής μεγαλοσύνης.Συνεπώς, εάν όντως υπάρχει διαυγής συνεί-δηση επί των ηθικο-κοινωνικών τεκταινομένων,τότε και το είδος του αύριον θα γίνει κατανοητόν.
Κωνσταντίνος Αργυρόπουλος
ΣυνεπισκοπήσειςΣυνεπισκοπήσεις
2
 
 Ήταν ημέρα Τρίτη όταν η “Βασιλεύουσα”έπεσε στα χέρια των Αγαρηνών.Η άλωση της Κωνσταντινούπολης απετέλεσετην συγκλονιστικότερη είδηση που γνώρισε ποτέ οάνθρωπος σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης. «Ηπόλις εάλω!!!» Οι ιστορικοί συμφωνούν ότι η λεηλα-σία της πόλεως κράτησε, όπως είχε υποσχεθεί ο Μωά-μεθ στους στρατιώτες του, τρεις ημέρες και τρεις νύχτες. Ο λαός σφάχτηκε ανελέητα. Οι εκκλησίες μεπρώτη την Αγία Σοφία λεηλατήθηκαν και μολύνθη-καν. Ένας ολόκληρος πολιτισμός χάθηκε, χιλιάδες βι-βλία και εικόνες κάηκαν, κομματιάστηκαν ήπουλήθηκαν στα παζάρια.!!Ο τελευταίος Αυτοκράτορας ΚωνσταντίνοςΠαλαιολόγος όμως δεν πέθανε. Κανένας δεν τον ανα-γνώρισε νεκρό. Κανένας δεν ξέρει που είναι ο τάφοςτου. Ζει στα όνειρα του Έθνους. Η λειτουργία δεν τε-λείωσε. Η εκκλησία δεν τον ανακήρυξε Άγιο. Το Έθνος δεν τον τίμησε, όπως θα τον τιμούσε αν είχεπεθάνει.«Άγγελοι τον παρέλαβαν, τον έλουσαν και τιςπληγές του έπλυναν με μόσχο και με μύρο του έστρω-σαν να κοιμηθεί σε κλίνη από βύσο κι' Αρχάγγελοι μεπύρινες ρομφαίες τον φυλάνε μέχρι νάρθει η ώρα τουγια να τόνε ξυπνήσουν.».Η πόλη της Κωνσταντινούπολης χτίστηκε σεμία χερσόνησο χονδρικώς τριγωνική σε σχήμα. Τατείχη της εκτεινόμενα από τη συνοικία των Βλαχερ- νών (στον Κεράτιο κόλπο), ως τη συνοικία του Στου-δίου (στην Προποντίδα), είχαν μήκος περίπουτέσσερα μίλια.Μελαγχολικά στέκονται σήμερα τα μοναδικά,όπως και η Βασιλεύουσα, αυτοκρατορικά τείχη τηςΚωνσταντινουπόλεως. Χτίστηκαν από το ΜεγάλοΚωνσταντίνο και αντικαταστάθηκαν αργότερα από τοπερίφημο, με δύο έως τρεις σειρές τείχος, του Μεγά-λου Θεοδοσίου. Ίσως περιμένουν το ΜαρμαρωμένοΒασιλιά με το Δικέφαλο Αετό.
Διαπιστώσεις – Συμπεράσματα
.α. Στις 29 Μαΐου 1453 ένας πολιτισμός σαρώ-θηκε αμετάκλητα.β. Για έντεκα αιώνες η Κωνσταντινούποληαπετέλεσε το κέντρο ενός κόσμου φωτός. Έγινε όμωςέδρα θηριωδίας, αμάθειας και μεγαλόπρεπης ακαλαι-σθησίας.γ. Η Βασιλεύουσα έπεσε στα χέρα των Αγαρη- νών, αλλά έπεσε σαν θρυλική ηρωίδα πολεμώνταςηρωικά ως το τέλος τους απίστους, εγκαταλειμμένηαπό τους Δυτικούς συμμάχους της.δ. Οι πραγματικοί Έλληνες θεωρούν τη μαύρηΤρίτη «αποφράδα» και αισθάνονται ρίγη εθνικής μνή-μης όταν μιλούν για τον τελευταίο Αυτοκράτορα πουαβοήθητος πάλεψε με τις ορδές των βαρβάρων.ε. Η ήττα αυτή της Κωνσταντινούπολης, τόσοναθλία όσο και αξιοθρήνητη, υπήρξε μία μεγάλη νίκητων Τούρκων, μια τρομερή καταστροφή των Ελλή- νων, ένα αίσχος των Λατίνων.στ. Η Κερκόπορτα, ένας κόκκος άμμου, έκρινετην ιστορία του κόσμου.
Επίλογος.
 Όσοι επιθυμούν να γνωρίσουν με λεπτομέρειατα της αλώσεως της “Βασιλίδος των Πόλεων” πουονομάσθηκε από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο «τοΧάρμα και η Ελπίς του Γένους», δεν έχουν παρά ναμελετήσουν το βιβλίο του ΓΕΣ/ΔΕΚ 1983 με τίτλο «Ηάλωση της Κωνσταντινουπόλεως» του πλέον έγκυρουκαι υπεύθυνου μελετητή του Βυζαντίου, του Βρετα- νού ιστορικού Στήβεν Ράνσιμαν, ο οποίος είπε ..” Τακτήνη είναι του Θεού. Οι κτηνωδίες είναι των βαρβά-ρων Aνθρώπων”!!
Νικόλαος Φωτιάδης
29 ΜΑΪΟΥ 1453. Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ
3
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ‘68
ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ
Τεύχος 71Ιούνιος 2013Ιδιοκτήτης:
Σύνδεσμος Αποστράτων ΑξιωματικώνΤάξεως 1968
Εκδότης-Διευθυντής:
Σταύρος Δερματάς
Συντακτική επιτροπή:
Δ.Σ. Συνδέσμου ‘68
DeskTopPublishing-Καλλιτεχνικά:
Κ. Αργυρόπουλος
Γραφείο:
Δωρίδος 8-10155 62 Χολαργός
Τηλ:
2106535679,210 6543004
Fax:
2106543004
e-mail:
argykon@yahoo.grdermatas@hol.gr

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->