Εφημερίδα της Κυβερνήσεως σε φωτοσμίκρυση τα πρωτότυπα διαγραμμάτων πουαπεικονίζουν τη γραμμή οριοθέτησης της περιοχής και των ρυμοτομικών ρυθμίσεων.(...). Με τις διατάξεις αυτές, έχει αναχθεί σε συνταγματικά προστατευόμενη αξία τοοικιστικό, φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον, από το οποίο εξαρτάται η ποιότηταζωής και η υγεία των κατοίκων των πόλεων και των οικισμών. Οι συνταγματικέςαυτές διατάξεις απευθύνουν επιταγές στο νομοθέτη (κοινό ή κανονιστικό) ναρυθμίσει τη χωροταξική ανάπτυξη και πολεοδομική διαμόρφωση της χώρας με βάσηορθολογικό σχεδιασμό υπαγορευόμενο από πολεοδομικά κριτήρια, σύμφωνα με τηνιδιομορφία, τη φυσιογνωμία και τις ανάγκες κάθε περιοχής. Κριτήρια για τηχωροταξική αναδιάρθρωση και την πολεοδομική ανάπτυξη των πόλεων και τωνοικιστικών εν γένει περιοχών είναι η εξυπηρέτηση της λειτουργικότητας και τηςαναπτύξεως των οικισμών και η εξασφάλιση των καλυτέρων δυνατών όρωνδιαβίωσης των κατοίκων. Απαγορεύεται, καταρχήν, η λήψη μέτρων που επιφέρουντην επιδείνωση των όρων διαβιώσεως και την υποβάθμιση του υπάρχοντος φυσικού ήτου προβλεπομένου από την ισχύουσα πολεοδομική νομοθεσία οικιστικούπεριβάλλοντος. Επομένως, ο κοινός νομοθέτης μπορεί να τροποποιεί, οσάκις τοκρίνει σκόπιμο, τις ισχύουσες πολεοδομικές ρυθμίσεις και να μεταβάλει τους ήδηθεσπισμένους όρους δομήσεως ή χρήσεις ακινήτων, εφόσον η εισαγόμενη νέαρύθμιση αποσκοπεί στη βελτίωση των συνθηκών διαβιώσεως των κατοίκων τωνπόλεων και οικισμών. Η τήρηση της συνταγματικής αυτής επιταγής υπόκειται στονοριακό έλεγχο του ακυρωτικού δικαστού, ο οποίος οφείλει βάσει των διδαγμάτων τηςκοινής πείρας, να σταθμίσει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση κατά πόσον υποβαθμίζεται το περιβάλλον (πρβλ. αποφ. ΟλΣτΕ 10/1988, 1159/1989, 106/1991,1071/1994, 3618/1995, 3236/1995, 4946/1995, 4572/1996, 6070/1996, 3478/2000).Επειδή, το από 23.2.1987 π.δ. περί κατηγοριών και περιεχομένου των χρήσεων γης(ΦΕΚ Δ' 166) καθορίζει στο άρθρο 1 τις κατηγορίες χρήσεων γης στις περιοχές τωνγενικών πολεοδομικών σχεδίων αφ' ενός σύμφωνα με τη γενική πολεοδομική τουςλειτουργία (παρ. Α: αμιγής κατοικία, γενική κατοικία, πολεοδομικά κέντρα κλπ.), εφ'ετέρου σύμφωνα με την ειδική πολεοδομική τους λειτουργία (παρ. Β: κατοικία,ξενώνες, εμπορικά καταστήματα, γραφεία, τράπεζες κλπ). Στο άρθρο 2 ορίζεται ότι "στις περιοχές αμιγούς κατοικίας επιτρέπονται μόνον: 1. Κατοικία 2. Ξενώνες μικρούδυναμικού κλπ.". Στο άρθρο 3 ορίζεται ότι "στις περιοχές γενικής κατοικίας,επιτρέπεται μόνον: 1. Κατοικία 2. ξενοδοχεία μέχρι 100 κλινών κλπ.". Στο άρθρο 4ορίζεται το περιεχόμενο του "πολεοδομικού κέντρου" και του "τοπικού κέντρουσυνοικίας- γειτονιάς". Στην κατηγορία αυτή επιτρέπονται μεταξύ των άλλωνξενοδοχεία (αδιακρίτως δυναμικότητας), κέντρα διασκεδάσεως, εμπορικάκαταστήματα εν γένει, κτίρια γήπεδα στάθμευσης, εγκαταστάσεις εμπορικώνεκθέσεων κλπ. Στα επόμενα άρθρα καθορίζεται το περιεχόμενο των λοιπών γενικώνκατηγοριών χρήσεων με την απαρίθμηση των χρήσεων γης κατά την ειδικήπολεοδομική τους λειτουργία, που επιτρέπεται να αποτελέσουν περιεχόμενο τωνγενικών κατηγοριών.
Add a Comment