5) Όχι στην πολιτική κρατικής ενίσχυσης τωντραπεζιτών
και λεηλασίας των εργαζόμενων. Να δοθούντώρα στους εργαζόμενους και στη νεολαία τα 28δις ευρώ.
Απειθαρχία στις δεσμεύσεις της ΟΝΕ
και τωνδρακόντειων μέτρων που στο όνομα της «νομισματικήςσταθερότητας» επιβάλλουνλιτότητα, ιδιωτικοποιήσεις,κλείσιμο επιχειρήσεων,ανεργία,.
6)
Να γίνουν δημόσιοι οιστρατηγικοί τομείς τηςοικονομίας
(τηλεπικοινωνιών,ενέργειας, συγκοινωνιών,φαρμακοβιομηχανιών,κατασκευών κ.λπ.)
μεεργατικό - κοινωνικόέλεγχο και με στόχο τηνυπηρέτηση τωνεργατικών – λαϊκώνσυμφερόντων (φτηνόρεύμα, δωρεάνσυγκοινωνίες κλπ) κόντραστη λογική της αγοράςκαι του κέρδους στηλειτουργία τους
. Ναπεριέλθουν στο δημόσιο χωρίς καμιά αποζημίωση, αλλά μεδήμευση της περιουσίας τους, οι επιχειρήσεις πουεγκαταλείπουν το κεφάλαιο και οι τράπεζες ως «μηκερδοφόρες». Σε μονάδες που εγκαταλείπουν οι ιδιοκτήτεςτους και κλείνουν, ενώ παράγουν κοινωνικά αναγκαίαπροϊόντα, να δοθεί δυνατότητα λειτουργίας με κρατικήστήριξη, χωρίς επιδότηση των αφεντικών, με εργατικόέλεγχο και λειτουργία.
7) Πάλη κατά του αντιδραστικού κύματοςιδιωτικοποιήσεων
(ΔΕΚΟ, ΣΔΙΤ). Η πάλη αυτή δεν μπορεί να στρέφεται «απλώς» κατά των ιδιωτικοποιήσεων, αλλά ναπεριλαμβάνει την αντίθεση: στο ευρύτερο πλέγμα τηςσυνολικής εμπορευματοποίησης και της απελευθέρωσης τωναγορών, του ρόλου της ΕΕ, καλώντας σε ανατροπή,απειθαρχία, μη εφαρμογή των ντιρεκτίβων της ΕΕ πουπροωθούν τις ιδιωτικοποιήσεις, το ρόλο των κυβερνήσεωντου ΠΑΣΟΚ, την αντιπαράθεση με τον καπιταλιστικό ρόλοτου κράτους.
8) Να μην πληρωθούν τα 12 δις. ευρώ ετήσιοι τόκοι γιατο δημόσιο χρέος!
Στάση πληρωμών απέναντι στουςδανειστές, καπιταλιστές, τοκογλύφους του χρέους, και όχι απέναντι στις κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες.
Γενναίααύξηση των δαπανών σε παιδεία, υγεία, κοινωνικήασφάλιση, δημιουργία νέων θέσεων εργασίας σε τομείςκοινωνικά χρήσιμους
.
9)
Γενικό πρόγραμμα διεκδικήσεων
για σταθερή καιαξιοπρεπή εργασία,
ενάντια στην πολιτική
γενίκευσης τωνελαστικών σχέσεων εργασίας που προωθεί ακόμα πιο έντοναη κυβέρνηση στο όνομα της θωράκισης από την κρίση(προγράμματα stage, μαθητείας, τη μερική απασχόληση και τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, για μονιμοποίηση τωνσυμβασιούχων, το «μπλοκάκι») για την κατάργησή τους.
- Απαγόρευση των απολύσεων
-
Μείωση του χρόνουεργασίας, λιγότερη δουλειά – δουλειά για όλους.
-
Υπεράσπιση των ανέργων, επίδομα ανεργίας ίσο με τονβασικό μισθό που διεκδικούμε
(ή τον μισθό απόλυσης),χωρίς προϋποθέσεις. Παραγραφή των δανείων τους.
10) Πάλη ενάντια στο κράτος μπιγκ – μπράδερ, στηναστυνομοκρατία. Καταδίκη και αντίσταση στηντρομοκρατία
της εργοδοσίας απέναντι στη συλλογικήδράση και την ποινικοποίηση των αγώνων. -Αλληλεγγύηστους δικαζόμενους για τη δράση τους συνδικαλιστές.Λευτεριά στους συλληφθέντες του Δεκέμβρη, απαλλαγή απότις κατηγορίες με βάση τον τρομονόμο στους συλληφθέντεςτης Λάρισας.
ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ
ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΜΕΣΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ
Εκτός από όλα τα ζητήματα που δείχνουν τις σταθερέςπροθέσεις όλο του αστικού μπλοκ για σαρωτικές αλλαγέςστο ασφαλιστικό –συνταξιοδοτικό σύστημα, τόσο στηφιλοσοφία του, όσο και στην άγρια περικοπή απολαβών τωνήδη συνταξιούχων και έχουμε αναφερθεί σε προηγούμενακείμενα οι τελευταίες εξελίξεις επικαιροποιούν και κάνουνπραγματικά θέμα ζωής το ασφαλιστικό πρόβλημα.Συγκεκριμένα:
Η αντεργατική απόφαση του ευρωδικαστηρίου(ΔEK. C- 559/07. 26.03.2009), που εξισώνει τα όριαηλικίας συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών στοδημόσιο τομέα, με αποτέλεσμα την αύξηση του ορίουηλικίας των γυναικών από 5 έως 17 χρόνια, δεν αποτελείκεραυνό εν αιθρία, αντίθετα μεθοδεύτηκε από τις αρχέςτης δεκαετίας του 1990 και φέρνει τη σφραγίδα της ΕΕ,των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
Η απόφαση του ευρωδικαστηρίου, βάζει βόμβα σταθεμέλια του ίδιου του δημόσιου - κοινωνικού χαρακτήρα τηςΚοινωνικής Ασφάλισης, στο δημόσιο και τον ιδιωτικότομέα.
Θεωρεί ότι το ασφαλιστικό - συνταξιοδοτικόσύστημα του Δημοσίου δεν αποτελεί σύστημακοινωνικής, αλλά επαγγελματικής ασφάλισης, πράγμαπου σημαίνει ότι για τα όρια ηλικίας, το ύψος τωνσυντάξεων και γενικότερα τις παροχές, δεν έχει τηνεγγύηση του κράτους και άρα είναι επισφαλής. Ενώ οικανόνες που τη διέπουν αποφασίζονται άμεσα σεευρωπαϊκό επίπεδο και ακολουθούν τη σχετική νομολογία χωρίς δυνατότητα παρέμβασης των εθνικώνκυβερνήσεων.Η διαφορά μεταξύ επαγγελματικής και κοινωνικήςσύνταξης δηλαδή δεν είναι (μόνο) η πρόβλεψη για ίδιαόρια ηλικίας ανδρών και γυναικών για συνταξιοδότηση.Με αυτή τη «μετάταξη» προς περιοχές νεοφιλελεύθερηςθεώρησης της... κοινωνίας παίζονται πολύ περισσότερα.
Κατ' αρχάς, η κυβέρνηση εκχωρεί με αυτόν τον τρόπο στιςΒρυξέλλες και το Ασφαλιστικό, ενώ εγκαταλείπει την αρχήτης επικουρικότητας. Έτσι, για τις συντάξεις (του Δημοσίου)θα έχει λόγο ο Αλμούνια, όπως τώρα συμβαίνει με το
Leave a Comment