Embed Doc
Copy Link
Readcast
Collections

CommentGo Back

Download

ΤΕΥΧΟΣ 8

ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ 10

ου

ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΕΤΟΣ 2007

Η ΧΑΡΙΣΤΙΚΉ ΒΟΛΉ!!!

Το παραλήρημα τελείωσε!!! – FACE THE REALITY!!!

ίγες εβδομάδες πριν τελειώσει το σχολείο, εκτός απόκατάθλιψη αισθάνομαι την ανάγκη να βάλω ένα τέλος σε όλοτο θέμα με την

ΑΝΑCONDA

και την κακία που εκφράζω μέσααπό την εφημερίδα του σχολείου μας!!! Αυτή τη φορά θα ανα-φερθώ περισσότερο στους μαθητές της

Γ΄ Λυκείου,

χωρίςόμως αυτό να σημαίνει ότι δεν προσπαθώ να επηρεάσω καιτις υπόλοιπες τάξεις.Το θέμα λοιπόν είναι οι πανελλήνιες, η εισαγωγή στο πα-νεπιστήμιο, το πτυχίο καιγενικότερα όλο το πακέτοπου είναι αναγκασμένη η

Γ΄ Λυκείου

να αντιμετω-πίσει!!To begin with, θαήθελα να πω ότι γιαχρόνια οι μαθητές της Γ΄πασχίζουν για να πε-ράσουν σ’ ένα πανεπι-στήμιο, ξεκινάνε φροντι-στήρια από την «Έκτη Δημοτικού», πλακώνο-νται με βοηθήματα μέχρικαι σε μαθήματα όπως «γυμναστική», ξεχνάνε εντελώς το τισημαίνει κάνω μια βόλτα για να ξελαμπικάρω από κανόνες,θεωρίες, ορισμούς. Άλλοι πάλι το θεωρούν ως τιμωρία, όπωςπ.χ. οι Ινδιάνοι, που για να αναγνωριστούν από τη φυλή τους,αυτομαστιγώνονται μέχρι τελικής πτώσης, έτσι και αυτοί πα-θαίνουν εμμονή και κλειδώνονται στα δωμάτιά τους γιαμέρες!!! Το μόνο που δεν έχουν κάνει ακόμα είναι να πουν«άντε να έρθουν οι πανελλήνιες να χάσω και κανένα κιλό!!!». Έλεος! λυπηθείτε με πια είμαι και είδος προς εξαφάνιση!!! Καιδε λέω, τα κάνεις όλα αυτά αλλά αν δε περάσεις στο πανεπι-στήμιο

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟΤΕ???

ΟΕΟ!!!

Λες τώρα τελείωσα, κα-ταπίνεις και ένα καραφάκι κώνιον και αποχαιρετάς το μάταιοτούτο κόσμο;;; GUYS νομίζω ότι ξεφεύγουμε!!!Κάποιοι

«ανεγκέφαλοι»

χρόνια τώρα λένε διάφορες «φι-λοσοφίες» που εμείς τα «σφουγγαράκια» απορροφάμε στηστιγμή!!! Όσοι λοιπόν δεν καταφέρνουν να περάσουν σε μιασχολή θεωρούνται :1.

ΑΧΡΗΣΤΟΙ !!!

ΑΝΙΚΑΝΟΙ !!!

ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ !!!

ΑΤΟΜΑ ΧΩΡΙΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΜΟΙΡΑ !!!

Και άλλα εξίσου… όμορφα!!! Που αν έρθουν και τα πουνσε μένα συγκεκριμένα είμαι διατεθειμένη να τους εξηγήσω τοόνειρο δυο φορές!!!Συνεχίζοντας φτάνω και στο εξής συμπέρασμα: Αν κάθεχρόνο οι μαθητές της

Γ΄

γίνονταν νευρωτικοί και οξύθυμοι,τότε μετά τα αποτελέσματα των εξετάσεων θα είχαμε μαζικέςαπώλειες!!! Και τους λίγους ζωντανούς – «χαμένους» τηςυπόθεσης – να διαδηλώνουν για τις πανελλήνιες: «Γι’ αυτέςεγώ μπορώ στο απόσπασμα να πάω, στο πανεπιστήμιο δεμπήκα, μην μου δώσετε να φάω»!!!!!!!!!!!Θα μας ράψουν και κάτι φοβερές στολές να μας αναγνω-ρίζει ο κόσμος στο δρόμο και να μας δείχνει με το δάχτυλοσαν παράδειγμα προς αποφυγήν!!!!Μια παράκληση μόνο: οι στολές να είναι δημιουργία τουοίκου μόδας D & G, σε χρωματάκι φούξια και μεγάλα μεγέθη!!!

XXXXXXXXXXXXXL !

Βλέπω τεράστιες πινακίδες, παντού αφίσες τοιχοκολλη-μένες να γράφουν: Όσες δε πέρασαν στοπανεπιστήμιο… =>

ΣΤΟΚΛΑΡΙ !!!(

****)

Όσοι δεπέρασαν στοπανεπιστήμιο… =>

ΣΤΗΦΥΛΑΚΗ!!!(****) ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩΝΑ ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ΠΕ-ΡΙΣΣΟ ΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟ -ΡΙΕΣ!!! ΦΥΛΑΚΗ!!!ΚΑΛΟ!!!

Να μας κλείσουν, λέει,μέσα επειδή ντροπιάσαμετην Ελλάδα!!! Να μας τηφέρουν να της ζητήσουμε και συγνώμη της κυρίας!!!Φανταστείτε εφημερίδες να γράφουν : «ΣΤΟ ΚΕΛΙ 33ΤΟΥΣ ΚΛΕΙΔΩΣΑΝΕ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΤΥΧΙΟ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΔΩΣΑΝΕ»!!!!!!!!!!!!!!Ε, ΡΕ ΓΛΕΝΤΙΑ!!!Και καθώς θα κλαίω τη μοίρα μου θα τραγουδάω:ΓΙΑΤΙ, ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΦΑΝΤΑΣΤΩ, ΠΩΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑ-ΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΧΑΜΕΝΗ ΘΑ ΒΓΩ… ΓΙΑΤΙ, ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΣΚΕΦΤΩ, ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΣΤΟΝ ΚΟΠΟ ΝΑ ΜΗ ΜΠΩ!!!!!!!!! Δενπάμε καλά και το κακό είναι ότι το ξέρουμε. Σκεφτείτε το λίγολογικά: αν δεν τα καταφέρετε με την πρώτη προσπαθήστε μετη δεύτερη, την τρίτη μέχρι εκεί που μπορείτε να φτάσετε!!! Όσοι πάλι δε θέλετε να ξαναμπείτε σ’ αυτή τη διαδικασία μηντρελαίνεστε· ευκαιρίες παρουσιάζονται στη ζωή, απλά πρέπεινα ξέρετε πώς να τις εκμεταλλευτείτε!!! Όταν υπάρχει θέλησηόλα μπορούν να γίνουν!!! Μη σας γεμίζουν κάποιοι το μυαλόμε διάφορα «σοφίσματα» του τύπου: «Κοίτα να περάσειςκάπου αλλιώς θα θεωρείσαι ένας αποτυχημένος !!!»Στείλτε τον σ’ εμένα να του μάθω τεχνικές του καράτεμέσα σε 5 δεύτερα!!!!Finally, θέλω να ευχηθώ σε όλους καλή επιτυχία και μετο χαρτάκι στο χέρι!!!Υ.Γ. Αν φέτος βρεθώ και εγώ μέσα στους «αποτυχη-μένους» ένα σας λέω:

«ΦΕΥΓΩ ΚΑΙ ΑΦΗΝΩ ΠΙΣΩ ΜΟΥ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ, ΚΑ -ΘΗΓΗΤΕΣ, ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΚΑΣΙΑΡΧΕΙΑ!!!ΦΕΥΓΩ ΚΑΙ ΚΑΝΩ ΠΕΤΡΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙΑΥΤΑ ΗΤΑΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑΜΟΥ»!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Βενετικίδου

Ξένια, Γ1

Finale

Tο σχολείο τελειώνει, ευτυχώς ή δυστυχώς; Δεν ξέρω, δεν μπο-ρώ να ξεκαθαρίσω ακόμα τι υπερισχύει, η χαρά ή η λύπη; Όχι, όχι νο-μίζω ότι χαίρομαι… Ε; Ναι, ναι σίγουρα χαίρομαι… Έτσι νομίζω δηλα-δή. Και τι, τώρα θα λησμονήσω όλα αυτά τα χρόνια; Πωπω! Πολλέςερωτήσεις… Βαρέθηκα, θα σταματήσω τώρα. Ή μάλλον όχι, θα μιλή-σω.Βαρέθηκα τα πρωινά ξυπνήματα, τη γκρίνια των όποιων διευθυ-ντών στην προσευχή. Αφού βλέπετε, μπαίνω μέσα και δε ζητάω άδεια,τι αρχίζετε τον εξάψαλμο;Βαρέθηκα να μας κατηγορούν όποτε δεν πάμε με τα νερά τους.Βαρέθηκα να μας υποδεικνύουν οι καθηγητές τα λάθη μας και νακατακρίνουν τη συμπεριφορά μας. Και όταν εμείς οι μαθητές κατακρί-νουμε τις δικές τους συμπεριφορές, αδικίες, να εξάπτονται.Βαρέθηκα να προσποιούνται ότι μας ξέρουν, κάποιοι μάλισταπροσποιούνται ότι νοιάζονται. Όχι δε θα μου λείψουν αυτά. Από την άλλη, όμως θα στενοχωρη-θώ που δε θα λέω καλημέρα στον Πετράν μου, που δε θα ακούω τιςτσιρίδες της Σόνιας, που δε θα βλέπω το ραβδάκι της Βικτωρίας. Θαμου λείψει ακόμα που μαλώνουμε με τις υπόλοιπες τάξεις. Όλοι μαςθα χαθούμε και το ξέρουμε αυτό. Για πολλούς από εμάς ο μόνος δε-σμός μας είναι το σχολείο, άρα όταν χαθεί αυτός ο δεσμός θα χαθούμεκαι εμείς. Δε θα υπάρχουν πια συμμαθητές.Σ’ αυτό το σχολείο –για μένα το σχολείο είναι οι άνθρωποι–κλάψαμε, πληγωθήκαμε, γελάσαμε, πειραχτήκαμε, μαλώσαμε – αυτάδε θα τα λησμονήσω ποτέ.Υ.Σ: Όσοι αξίζουν στα μάτια τα δικά μας το ξέρουν. Από την άλλη,όμως, όσοι πειραχτούν από τα παραπάνω, αν σας πω ότι θα ενοχλη-θώ, θα πω ψέματα. Γι’ αυτό φέρτε πίσω τη μύγα.Arrivederci, λοιπόν,Νιόβη.

Ιωσηφίδου Νιόβη, Γ1

Σχολείο 2007

Το σχολείο τελειώνει σε λίγο και μένουν πίσωτα δώδεκα χρόνια που δεν καταλαβαίνω τώραπώς πέρασαν, πώς έμειναν μέσαστη καρδιά που δεν έχει μπέσα.Τώρα θυμάμαι, τώρα φοβάμαι Δεν μπορώ τα βράδια να κοιμάμαιΓιατί γυρίζουν και μου χτυπούντα περασμένα μέσα μου ξυπνούνκαι φωνάζουν «Τέλος πια αυτά!»Πάμε για νέα, ξέχνα τα παλιά!Μετά τις εξετάσεις «Τι πίκρα είναι αυτή;»!Θα χάσουμε το μπούσουλα, το σκουλαρίκι στο αυτίΤο καφεδάκι, το βραδάκιπου συζητούσαμε με μεράκι:την αυριανή κοπάνα, που δε λέμε στη μάνατην φυσική, που μας βγάζει την ψυχήτην πίστη του καθηγητή, που δεν έχει βρει τη χρυσήτομή.Οι δάσκαλοι φωνάζουνε «Διάβασε ρε παιδί,αν θες να περάσεις σε καμιά σχολή»!αλλά στους μαθητές μπαίνει και βγαίνει από το άλλοαυτί,καθώς δε θέλουν να χάσουν την τελευταία στιγμή,να γράψουν το όνομά τους, να πειράξουν τα μαλλιάτους,να παίξουνε, να τρέξουνε, να φαν’ τα λυσσακά τους.Ψάχνουν να βρουν πώς θα αφήσουν το στίγμαΠου θα αφηγούνται στα εγγόνια τους κάποτε σ’ ένακτήμα,Λίγο πριν τη μίζερη δουλειάΠου εξαιτίας της θα χάσουν όλα τους τα ιδανικά.Τι κρίμα που το καλοκαίρι του 2007θα χαθούν όλα τα λιγοστά λόγια αυτά!

Διαμαντόπουλος Νάσος, Γ1

SCHOOL IS COOL!

Άλλη μια σχολική χρονιά τελειώνει, με μόνη διαφορά ότι για την Γ΄ Λυκείου δεν θα υπάρξει επόμενη (ελπίζουμε δηλαδή!).Η χρονιά αυτή τα είχε όλα: φωνές, γέλια, κλάματα, τσακωμούς, εντάσεις, παρεξηγήσεις και πάνω απ’ όλα πολλή τρέλα – γι’αυτό και το καταδιασκέδασα! Τελικά φέτος ζήσαμε μεγάλες στιγμές και είμαι πολύ χαρούμενη γιατί έχει μεγάλη αξία να ζεις τηστιγμή πριν γίνει ανάμνηση. Τι κι αν το σχολείο είναι υποχρεωτικό και με χιλιάδες κανόνες και πρέπει; Εμένα μου αρέσει γιατίσυνειδητοποίησα πως σχολείο δε σημαίνει μόνο μάθημα, αλλά σημαίνει συμμαθητές, φίλοι, παρέα, συζητήσεις, γέλια, καθηγη-τές που τους πας και σε πάνε… και σε περνάνε! Νομίζω πως είναι μαγκιά να καταφέρνεις να περνάς καλά όπου κι αν είσαι. Κιακόμα καλύτερα, όπως λέει μια φίλη μου, «ό,τι δεν μπορείς να αποφύγεις, απόλαυσέ το!» – ένα μότο πραγματικά σωτήριο. Σί-γουρα δηλώνω πως πέρασα τέλεια και θα μου λείψετε όλοι σας! Και για να μην ξεχνιόμαστε: «Το ’χουμε κάψει και το χαιρόμα-στε!».

Ευσταθιάδου Σόνια, Γ1

ΟΤΑΝ ΛΕΊΠΕΙ Ο ΓΆΤΟΣ… ΧΟΡΕΎΟΥΝ ΤΑ ΠΟΝΤΊΚΙΑ;;;

Σίγουρα θα απορείτε τι μπορεί να σημαίνει αυ-τός ο τίτλος! Λοιπόν, πολλοί νομίζουν πως, όταν εί-σαι παιδί χωρισμένων γονιών, όλα είναι δύσκολακαι πως η ψυχολογική κατάσταση του παιδιού είναιλίγο διαταραγμένη και θέλει ΠΡΟΣΟΧΗ! Ακόμη ηκαραμέλα που πιπιλίζουν οι περισσότεροι είναι πωςόταν λείπει ο πατέρας απ’ το σπίτι η μητέρα είναιπιο ανεκτική και αφήνει τα παιδιά πιο ελεύθερα απ’όσο πρέπει! Γι’ αυτό κιόλας πολλοί έφηβοι (ανα-φέρομαι συγκεκριμένα στην περίοδο της εφηβείας,γιατί σ’ αυτή την ηλικία είμαστε πιο επιρρεπείς)πέφτουν στα ναρκωτικά, παραστρατούν και γενικάέχουν περισσότερες αποτυχίες στη ζωή τους απόέναν άνθρωπο που έχει ζήσει σε μια ομαλή οικο-γένεια!Είμαι ένα παιδί χωρισμένων γονιών, όπως καιχιλιάδες άλλα παιδιά! Σας πληροφορώ λοιπόν πωςόλα τα παραπάνω, ναι συμβαίνουν, αλλά αφορούντη μειονότητα! Το να χωρίζουν οι γονείς σου δεν εί-ναι βέβαια ό,τι καλύτερο, αλλά ούτε ό,τι χειρότερο!Σε προσωπικό επίπεδο δεν έχω κανένα απολύτωςπρόβλημα και νομίζω πως οι περισσότεροι πουανήκουν στο club δεν έχουν! Γιατί κάποιοι προσπα-θούν να μας δημιουργήσουν; Δεν θα ξεχάσω ποτέτην έκφραση που είχε το πρόσωπο της συμμαθή-τριάς μου, όταν ο καθηγητής, επειδή δεν διάβαζεκαθημερινά, την πρόσβαλε λέγοντάς της: «πρέπεικάποιος να αρχίσει να σε ελέγχει! Έχεις χαρακτήραχωρίς συνείδηση και αδιαφορείς για τα πάντα, γιατίοι γονείς σου σε έχουν ανεξέλεγκτη επειδή είναι χω-ρισμένοι! Αυτό δεν σημαίνει ότι θα σε λυπηθώ!»Κι όμως οι πληροφορίες του ήταν λανθα-σμένες! Ο πατέρας της έλειπε απ’ το σπίτι, αλλάεπειδή είχε σκοτωθεί!… Ποιος του ζήτησε να την λυ-πηθεί; Δεν είμαστε για λύπηση!Η δική μου οικογένεια αποτελείται από το μπα-μπά μου (κι ας μη μένουμε μαζί, είναι μέλος της), τημαμά μου και τη μεγαλύτερη κατά πέντε χρόνιααδελφή μου! Ε, λοιπόν, όταν λείπει ο γάτος δεν χο-ρεύουν τα ποντίκια! Για την ακρίβεια… οι ποντικίνες!Η μαμά μου είναι πολύ προσεκτική στον τρόπο δια-παιδαγώγησής μας και η συγκεκριμένη κατάστασημπορώ να πω ότι την έχει επηρεάσει αρκετά! (Τολέω αυτό, γιατί αν «ξεφύγουμε», κάποιοι καλοθελη-τές θα πουν τα παραπάνω και όλο το βάρος της ευ-θύνης θα πέσει πάνω της). Έχει κάνει τα αδύναταδυνατά για να μη μας λείψει τίποτα και σε απόλυτησυνεργασία με τον πατέρα μου φροντίζει να μη στε-ρηθούμε το πατρικό πρότυπο και να μην αποκτή-σουμε ψυχολογικά προβλήματα! Ο χωρισμός τωνγονιών μου ήταν μια αφορμή να έρθω πολύ κοντάμε την αδελφή μου και να έχουμε μια άψογη σχέση!Είμαι υπερήφανη για την οικογένειά μου, όπως κάθεπαιδί – χωρισμένων ή όχι γονιών. Δεν διαχωρίζω ποτέ τα παιδιά αλλά έκανα μιαεξαίρεση για να σας δείξω πόσο άσχημα ακούγεται!Ελπίζω να πάψουμε να τα ξεχωρίζουμε! Η ευτυχίαδεν εξαρτάται από το αν τα πρόσωπα της οικο-γένειας ζουν μαζί αλλά από τις σχέσεις που δη-μιουργούν μεταξύ τους!

Μαρία Βαλαβανιώτη, Β1

ΑΝΔΡΑΣ… ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΑΝΩΡΙΜΟ ΟΝ

Θα ήθελα πραγματικά να εκ-φράσω τη γνώμη μου για τη γενικήσυμπεριφορά των αγοριών, είτεπρόκειται για φιλίες είτε γιασχέσεις. Στην εποχή μας βασικά, οιπερισσότεροι παρατηρώντας μιαεμφανίσιμη κοπέλα κάθε άλλοπαρά αγνές διαθέσεις δείχνουν…Τώρα θα μου πείτε, και η κοπέλαθα μπορούσε να προκαλεί, αλλάαυτό δεν το κάνουν όλες. Μήπωςόμως φταίει η ανωριμότητα τωναγοριών; Δεν ξέρω αν αυτό οφείλε-ται στις ορμόνες που πιθανόνέχουν, αλλά μη μου πείτε πως έχωάδικο! Θα έλεγα ότι μάλλον θέλουννα επιδείξουν περισσότερο τον«δήθεν» ανδρισμό και την υπερη-φάνεια τους, παρά το χαρακτήρατους, τον εαυτό τους… Εκτός κι ανο χαρακτήρας τους περιβάλλεταιαπό ανωριμότητα και εγωισμό… Πα-ρόλα αυτά μπορούν να γίνουν έμπι-στοι φίλοι και, παρά το ακατάπαυστοχιούμορ και τις πλάκες τους, μπορείςνα στηριχτείς πάνω τους και να μοι-ραστείς τα μυστικά σου, αρκεί βέβαιανα ξέρεις πως αυτός θα είναι «κλει-στό βιβλίο» για όσα πρόκειται να τουεκμυστηρευτείς. Περί σχέσεων τώρα,καλύτερα να μην αναφερθώ γιατί τοκάθε αγόρι, εκτός από ορισμένα κοι-νά γνωρίσματα που έχουν όλοι, έχειτη δική του συμπεριφορά και στάση. Όσον αφορά τα γνωρίσματα είναι ταεξής: υποτιθέμενα και συνεχή βλέμ-ματα και ματιές, συγκεκριμένη συ-μπεριφορά κ.α. Αν το σκεφτεί κανείςθα έλεγα ότι ούτε οι ίδιοι ξέρουν τιέχουν στο μυαλό τους και αν πράτ-τουν συχνά με την καρδιά τους ή μετον εγωισμό τους.

Μίνα Μαρτάκη, Β2