Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
0Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
2002 Jsa Frl 838

2002 Jsa Frl 838

Ratings: (0)|Views: 2 |Likes:
Published by SCRUPEUSS
verjaring
verjaring

More info:

Published by: SCRUPEUSS on Jul 27, 2013
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

07/27/2013

pdf

text

original

 
+ 2
(,1 1/,1(
Citation: 2002 J. S. Afr. L. 838 2002Content downloaded/printed fromHeinOnline (http://heinonline.org)Thu Jun 13 08:38:56 2013-- Your use of this HeinOnline PDF indicates your acceptanceof HeinOnline's Terms and Conditions of the licenseagreement available at http://heinonline.org/HOL/License-- The search text of this PDF is generated fromuncorrected OCR text.-- To obtain permission to use this article beyond the scopeof your HeinOnline license, please use:https://www.copyright.com/ccc/basicSearch.do?&operation=go&searchType=0&lastSearch=simple&all=on&titleOrStdNo=0257-7747
 
Boekbespreking
DOCUMENTARY CREDIT
LAW
THROUGHOUT THE
WORLD.ANNOTATED
LEGISLATION
FROM MORE
THAN
35
COUNTRIES
International
Chamber
of
Commerce
Publishing,
Parys
2001;
175
bl;
prys:
EUR
50,00
Hierdie publikasie
bestaan
uit,
eerstens,'n
oorsigtelike inleiding
tot
die
reg
insake
dokumentre
kredietbriewe
(die
omvang hiervan
is 34
bladsye
(9-42))
en,
tweedens,
die
statut~re bepalings van
35
lande
op hierdie
gebied,
wat
bladsye
45-138
beslaan.
Die teks
van
die
Uniform
Customs
and
PracticeJbr
Documentary Credits
van
1993
(die
UCP
500)
word
in
die
boek vervat
(149-170)
en
daar
is
'n
lys
(139-140)
met state sonder
"specific
rules"
(lees:
statut&e
maatre~ls)
oor
dokumentfre
kredietbriewe (Suid-Affika
word hier
gelys
saam
met
buurlande
NamibiEen
Zimbabwe), asook
'n
nuttige
biografie
(143-147).
Anders
as
wat
die
subtitel van
die
werk
laat
vermoed
("annotated"),
word
die
statutre
bepalings
nie
bespreek
of
teen
'n
wyer
agtergrond
van
die
betrokke
regstelsel
geplaas
nie.
Slegs
hier
en
daar
verskyn
enkele
verduidelikende
(voet)notas.
Die
state
waarvan
die
statut~re
maatrells
weergegee
word
is
gele6 in
die
Ooste
(13);
Europa
(10);
Middel-
en
Suid-Amerika
(6);
Noord-Afrika
(4);
en
Noord-Amerika
(2).
Die
inleiding
(9-42)
bevat ook hoegenaamd
geen
diepgaande
vergelykende
studie
nie.
Alhoewel
daar
soms
gewag
gemaak word
van
byvoorbeeld
die
"internationally
acknowledged conclusion"
(26),
wordgewoonlik
na
'n
minimum
van
bronne
verwys.
Die
volgende
onderwerpe word behandel:
die
UCP
(9-16);
tipes
kredietbriewe
(16-21);
vorm
en
inhoud
van
kredietbriewe
(21-23);
verbintenisse
onder
'n
kredietbrief
(23-25);
internasionale
privaatreg
(25-28);
die
gebruik
van 'n
kredietbrief
(28-31);
nie-konformerende
dokumente
(31-33);
bedrog
(33-34);
regsmiddele
(34-36);
ongeregverdigde
verryking
(36-37);
oordrag
van 'n
kredietbrief
(37-39);
oormag
(39-42);
en
verjaring
(42).
Vanuit
'n
intecnasionaal-privaatregtelike
perspektief
word
die
volgende
opmerkings gemaak:
(1)
Volgens
die skrywers
word
die
kontraktuele
verhouding
tussen
die
bank
van
uitgifte
en die
bevoordeelde,
waar
'n
blote
adviserende
bank betrokke
is
wat
nie
ook
'n
genomineerde
of
bevestigende
bank
is
nie,
in die
common
law-stelsels
deur
die
reg
van
die
plekvan
die
adviserende
bank
beheers
(27).
Hulle
verwys
na
European
Asian
Bank
AG
v
Punjab
&
Sind
Bank
(1981
2
Lloyd'sRep
651)
en
Offshore
International
SA
v
Banco
Central
SA
(1976
3
All
ER
749).
In
die
uitsprake
verwys
die
howe
inderdaad
na
die
"advising
bank".
Dit
is
egter
nie
ongebruiklik in
Engelse
bronne
om
die
begrip "advising
bank"
te
gebruik wanneer inderwaarheid
'n
"nominatedbank"
(genomineerde
bank)
(in
die
terminologie
van
die
UCP:
sien
a
10)
bedoel
word
nie (sien bv
Todd
Bills
of
Lading
and
Bankers'
Documentary
Credits
(1990)
206-207;
Schmitthoff
"Conflict
of
laws
issues
relating toletters
of
credit:
an
English
perspective"
in
Kee
en
Chan
(reds)
Current Problems
of
International
Trade
Financing
(1990)
103
110112-113;
Jack, Malek
en
Quest
DocumentaryCredits
(2001)
bv
405).
In
die
European
Asian-saak
is
in
werklikheid
'n
bevestigende
bank
en
in
die
Offshore-saak
'n
genomineerde
bank betrokke. Uit
die
genoemde
beslissings
kan
die
vermeldeafleiding
dus
nie
gemaak
word
nie.
(Beide
uitsprake
is
trouens
gelewer
voor
die
inwerkingtreding
van
die
Konvensie van Rome
in
die Verenigde
Koninkryk
by wyse
van
die
Contracts
(Applicable
Law)Act
1990,
wat
vandag
die
aangeleentheid
beheers.
Dit
wil
egter
voorkom dat
die wet
geen
wesenlike
veranderings
aan
die
common
law-posisie
teweeg
gebring bet
nie:sien
Collins
(red)
II
Dicey
andMorris
on
the
Conflict
of
Laws
(2000) 1425-1427.)
(2)
Die verhouding tussen
die
bevoordeelde
en die
bevestigende
bank
word
foutiewelik bespreek
onder
die
opskrif
"[r]elationship
between
issuing
bank and
beneficiary"
(27-28).
(3)
In
die
afdeling
oor
verjaring
(42)
skyn
die
outeurs
van
mening
te
wees
dat
die
posisieingevolge
die
Konvensie van Rome,
naamlik
dat
verjaring
'n
substantiewe aangeleentheid
is
wat
deur
die
proper
aw
beheers
word
(sien a
10(l)(d)),
universeel
sou
geld.
Van
geen
ander
benaderings
word
gewag
gemaak
nie.
Die klassifikasie
van
verjaringsrefls
as
substantief
of
prosedureel
was
in
die
Engelse
common
law
die
determinant
of
die
proper
law
aldan
die
lexfori
sou
geld.
(Sien
North
en
Fawcett
Cheshire
andNorth'sPrivate International
Law
(1999) 73.)
Alhoewel
nie
meer
geldig
in
die
Verenigde
Koninkryk
nie(sien
die
Foreign
LimitationsPeriods
Act
1984 en
die
Prescription
and
Limitation
(Scotland)Act
1984;
beide
statutre
maatre~ls
het
ten
doel
om
gestalte
te
gee
aan
a
838
TSAR
2002.-4
[ISSN
0257-77171
HeinOnline -- 2002 J. S. Afr. L. 838 2002

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->