• Embed Doc
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
Η
 
κωμόπολη
 
Βήσσανη
,
που
 
βρίσκεται 
 
στην
 
Επαρχία
 
Πωγωνίου
,
του
 
 νομού
 
Ιωαννίνων
,
είναι 
 
γνωστή
 
όχι 
 
μόνο
 
για
 
το
 
ωραίο
 
κλίμα
 
και 
 
τις
 
απερίγραπτες
 
φυσικές
 
ομορφιές
,
που
 
απλόχερα
 
της
 
χάρισε
 
ο
 
σοφός
 
Δημιουργός
,
αλλά
 
και 
 
για
 
τις
 
ημέρες
(
πολλές
 
ημέρες
)
μεγαλείου
 
και 
 
δόξας
 
που
 
γνώρισε
 
και 
 
γνωρίζει 
.
Γιατί 
 
και 
 
σήμερα
 
ακόμη
,
παρά
 
την
 
παρακμή
 
των
 
χωριών
 
της
 
επαρχίας
 
της
 
και 
 
όχι 
 
μόνο
,
αυτή
 
κράτησε
 
την
 
αρχοντιά
 
και 
 
την
 
περηφάνια
 
της
,
την
 
πρωτιά
 
που
 
τόσο
 
επάξια
 
είχε
 
κερδίσει 
 
στο
 
πέρασμα
 
της
 
ένδοξης
 
ιστορίας
 
της
.
Πλούσια
 
σε
 
παράδοση
,
σε
 
θρησκευτικά
,
πολιτιστικά
,
εκπαιδευτικά
 
κ 
.
λ 
.
π
.
μνημεία
,
μοναδική
 
στην
 
πνευματική
 
καλλιέργεια
,
την
 
ευγένεια
,
την
 
πρόοδο
 
και 
 
την
 
προκοπή
 
την
 
καταξίωση
 
των
 
παιδιών
 
της
.
 Όμως
,
αν
‘…
η
 
πολυσχιδής
 
ανάπτυξη
 
της
 
Βήσσανης
 
είναι 
 
χαρακτηριστική
και 
 
αν
αυτό
 
απετέλεσε
 
την
 
 υπεροχήν
 
της
,
και 
 
αυτό
 
είναι 
 
έργον
 
της
¨
Αρετής
¨.
Καθ
ημάς
 
η
 
ιστορία
 
της
 
Βήσσανης
 
αρχίζει 
 
με
 
την
¨
Αρετήν
…¨’,
 υποστηρίζει 
 
ο
 
ιστοριοδίφης
 
Χρ
.
Κουτσογιαννόπουλος
 
σα
 
σοφό
 
καταστάλαγμα
 
προσεκτικών
 
και 
 
μακροχρόνιων
 
μελετών
 
του
1
.
Είναι 
 
δε
¨
Αρετή
¨
 
η
 
Αδελφότητα
 
των
 
απανταχού
 
Βησσανιωτών
.
Το
 
άλλο
 
μεγάλο
 
δώρο
 
της
 
πρόνοιας
 
του
 
Θεού
 
προς
 
το
 
χωριό
 
αυτό
.
Η
 
δύναμη
,
η
 
ζείδωρη
 
και 
 
ζωοδότρα
 
που
 
πάντα
 
το
 
παρακολουθεί 
,
το
 
στηρίζει 
,
το
 
τροφοδοτεί 
 
και 
 
το
 
αναδεικνύει 
 
και 
 
που
 
φέτος
 
συμπληρώνει 
 
ουσιαστικά
 130
και 
 
τυπικά
124
χρόνια
 
ζωής
 
και 
 
δράσης
2
.
Τα
 
παιδιά
 
της
 
Βήσσανης
,
όπως
 
και 
 
των
 
άλλων
 
χωριών
 
της
 
περιοχής
,
για
 
τους
 
γνωστούς
 
λόγους
,
ήταν
 
αναγκασμένα
,
από
 
τη
 
μικρή
 
τους
 
ακόμα
 
ηλικία
,
 να
 
ξενιτεύονται 
.
 Να
 
πετούν
 
γοργόφτερα
 
χελιδόνια
όπου
 
γης
’,
για
 
 να
 
δουλέψουν
 
σκληρά
 
για
 
 να
 
γυρίσουν
 
και 
 
 να
 
φέρουν
 
την
¨
Άνοιξη
¨
του
 
πλούτου
,
της
 
προκοπής
 
και 
 
της
 
προόδου
.
Και 
 
είχε
 
η
 
Βήσσανη
 
πλήθος
 
από
 
άνδρες
 
που
 
διασκορπίστηκαν
 
στα
 
πέρατα
 
και 
 
αγωνίζονταν
τον
 
καλόν
 
αγώνα
για
 
την
 
επιβίωσή
 
τους
,
τη
 
διατήρηση
 
των
 
ελληνοχριστιανικών
 
ιδανικών
 
και 
 
την
 
πρόοδο
 
και 
 
ευημερία
 
της
 
ιδιαίτερης
 
και 
 
ευρύτερης
 
πατρίδας
 
τους
.
Οι 
 
Βήσσανιώτες
 
της
 
Κων
/
πόλεως
 
είχαν
 
ιδρύσει 
 
από
 
το
1871
την
Αδελφότητα
 
Βησσανιωτών
με
 
σκοπούς
 
κοινωφελείς
.
Ιδιαίτερα
 
αναφέρονταν
 
στην
 
στήριξη
 
των
 
σχολείων
 
αρρένων
– 
θηλέων
 
και 
 
της
 
εκκλησίας
.
Επίσης
,
συνέστησαν
 
ερανική
 
επιτροπή
 
για
 
την
 
ανέγερση
 
 νέων
 
διδακτηρίων
.
 Έτσι 
,
ο
 
ιατροφιλόσοφος
 
συγχωριανός
 
μας
 
Κωνσταντίνος
– 
Ηρακλής
 
Βασιάδης
(1821 - 1890)
ενσαρκώνοντας
 
αυτό
 
το
 
πνεύμα
 
της
 
προσφοράς
 
των
 
ξενιτεμένων
μέγας
 
το
 
φρόνημα
 
και 
 
πάνσοφος
 
η
 
γνώσιν
’,
αναδεικνύεται 
 
η
 
φωτεινότερη
 
μορφή
 
του
 
αιώνος
 
του
,
που
 
με
 
την
 
προσωπικότητά
 
τους
,
τις
 
ενέργειες
 
και 
 
τη
 
δραστηριότητα
 
διαλύει 
 
τα
 
σκότη
,
την
 
απελπισία
 
και 
 
την
 
αμάθεια
 
των
 
αλύτρωτων
 
ακόμη
 
αδελφών
 
και 
 
αφυπνίζει 
 
την
 
Ελληνική
 
Μεγάλη
 
Ιδέα
.
Ιδρύει 
 
τον
 
Ελληνικό
 
Φιλολογικό
 
Σύλλογο
 
Κων
/
πόλεως
 
που
 
επονομάστηκε
 
κατόπιν
Υπουργείο
 
Παιδείας
 
του
 
Αλύτρωτου
 
Ελληνισμού
’,
του
 
οποίου
 
ήταν
 
Πρόεδρος
– 
Υπουργός
 
Παιδείας
 
περισσότερο
 
από
20
χρόνια
.
Ιδρύει 
 
τον
 
Ηπειρωτικό
,
τον
 
Μακεδονικό
 
και 
 
τον
 
Θρακικό
 
Σύλλογο
 
και 
 
περί 
 
τις
80
Αδελφότητες
 
και 
 
Σωματεία
,
για
 
την
 
προαγωγή
,
την
 
εκπαίδευση
 
και 
 
τη
 
μόρφωση
 
των
 
γυναικών
 
και 
 
του
 
κλήρου
.
Προκηρύσσει 
 
διαγωνισμούς
 
για
 
τη
 
συγγραφή
 
σύγχρονων
 
σχολικών
 
βιβλίων
,
τη
 
συγκέντρωση
 
λαογραφικού
 
 υλικού
 
κ 
.
λ 
.
π
.
Σε
 
εποχή
 
μάλιστα
 
που
 
ούτε
 
αυτό
 
το
 
ελεύθερο
 
ελληνικό
 
κράτος
 
ήταν
 
σε
 
θέση
 
 να
 
αναλάβει 
 
καμία
 
ουσιώδη
 
σχετική
 
πρωτοβουλία
3
.
Ο
 
Ηπειρωτικός
 
Φιλεκπαιδευτικός
 
Σύλλογος
 
Κων
/
πόλεως
 
το
1872,
επειδή
 
δε
 
είχε
 
όχι 
 
μόνο
 
σύμβουλο
,
με
 
βαρύνουσα
 
γνώμη
,
τον
 
Ηρακλή
 
αλλά
 
και 
 
μεταξύ
 
των
 
ιδρυτών
 
του
 
τους
 
Βησσανιώτες
 
Αρ
.
Ιλαρίδη
 
και 
 
Μ
.
Πανταζή
,
αποφάσισε
 
την
 
ίδρυση
 
στη
 
Βήσσανη
 
του
 
Παρθεναγωγείου
,
το
 
οποίο
 
χτίστηκε
 
και 
 
άρχισε
 
 να
 
λειτουργεί 
 
βάσει 
 
ειδικού
 
κανονισμού
 
το
1873
με
 
την
 
επωνυμία
Αρετή
’.
Μετά
 
από
 
τρία
– 
τέσσερα
 
χρόνια
 
θεωρήθηκε
 
προτιμότερο
 
 να
 
έχει 
 
τη
 
φροντίδα
 
λειτουργίας
 
του
 
η
 
Αδελφότητα
 
Βησσανιωτών
,
η
 
οποία
 
αποτελείτο
 
μόνο
 
από
 
Βησσανιώτες
 
και 
 
έτσι 
,
το
1877
έγινε
 
η
 
 
μετατροπή
 
της
 
Αδελφότητας
 
 να
 
κατατεθεί 
 
επίσημα
 
καταστατικό
 
με
 
την
 
επωνυμία
 
Φιλεκπαιδευτική
 
Αδελφότης
 
των
 
εν
 
Κων
/
πολει
 
Βησσανιωτών
,
η
 
Αρετή
,
με
 
βασικούς
 
σκοπούς
:
την
 
τέλεια
 
προικοδότηση
 
του
 
εν
 
Βήσσανη
 
Παρθεναγωγείου
 
και 
 
την
 
προαγωγή
 
αυτού
.
Καθώς
 
επίσης
 
και 
 
την
 
ανακαίνιση
 
των
 
εν
 
τω
 
ιδίω
 
χωρίω
 
σχολών
 
των
 
αρρένων
,
διατήρησης
 
και 
 
προαγωγή
 
αυτών
 
και 
 
τέλος
 
των
 
εκπλήρωση
 
παντός
 
αγαθοεργού
 
και 
 
κοινωφελούς
 
σκοπού
 
τείνοντος
 
εις
 
την
 
πρόοδο
 
και 
 
ευημερία
 
της
 
Βήσσανης
4
.
 Έτσι
,
ιδρύθηκε
 
η
 
Αδελφότητά
 
μας
,
η
 
οποία
 
από
 
την
 
πρώτη
 
μέρα
 
της
 
άρχισε
 
το
 
πολύπλευρο
 
και 
 
πολύμοχθο
 
έργο
 
της
.
Στο
 
επιβλητικό
 
αυτό
 
και 
 
μεγαλοπρεπές
 
κτίριο
 
του
 
Παρθεναγωγείου
,
εκτός
 
από
 
την
 
κυρίως
 
σχολή
,
λειτούργησαν
 
με
 
τη
 
φροντίδα
,
την
 
επίβλεψη
 
και 
 
τη
 
συνδρομή
 
της
 
Αδελφότητας
 
και 
 
δύο
 
επαγγελματικές
 
σχολές
 
της
 
εποχής
:
Οι 
 
σχολές
 
Ραπτικής
 
και 
 
Υφαντουργικής
,
με
 
αξιόλογη
 
προσφορά
.
Στη
 
συνέχεια
 
η
 
Αδελφότητα
 
στράφηκε
 
προς
 
το
 
Αρρεναγωγείο
.
Σχολείο
 
για
 
τα
 
αγόρια
 
λειτουργούσε
 
στο
 
χωριό
 
μας
,
έστω
 
 υποτυπωδώς
,
κατά
 
πάσα
 
πιθανότητα
 
από
 
το
1750.
την
8/11/1822
χτίστηκε
 
μάλιστα
 
ειδική
 
αίθουσα
 
διδασκαλίας
.
Επειδή
 
όμως
 
αυτή
 
ούτε
 
επαρκούσε
,
ούτε
 
ταίριαζε
 
στην
 
αρχοντιά
 
της
 
Βήσσανης
 
και 
 
την
 
αίγλη
 
της
Αρετής
’,
η
 
τελευταία
 
αυτή
 
ανέλαβε
 
την
 
πρωτοβουλία
 
για
 
την
 
ανέγερση
 
και 
 
του
 
κτιρίου
 
του
 
Αρρεναγωγείου
.
 Έτσι 
,
το
1890-91
χτίστηκε
 
το
 
δεύτερο
 
μεγαλοπρεπέστερο
 
κτίριο
– 
σχολείο
,
που
 
κόστισε
 
περί 
 
τις
3.000
λίρες
.
Το
 
ποσό
 
διέθεσε
 
η
 
Αδελφότητα
,
η
 
οποία
 
εξάλλου
 
έστειλε
 
από
 
την
 
Πόλη
 
και 
 
τα
 
σχέδια
.
Πρώτο
 
λοιπόν
 
και 
 
κύριο
 
το
 
ενδιαφέρον
 
για
 
τα
 
σχολεία
,
για
 
τη
 
μόρφωση
,
που
 
αποτελεί 
 
τη
 
βάση
 
και 
 
την
 
αφετηρία
 
κάθε
 
προόδου
 
και 
 
ευημερίας
.
 Έκαμε
 
κτίρια
,
διόριζε
 
δασκάλους
,
παρακολουθούσε
 
την
 
απόδοση
 
και 
 
τη
 
λειτουργία
 
των
 
σχολείων
 
για
 
την
 
οποία
δεν
 
εφείδετο
 
χρημάτων
 
και
 
θυσιών
.
 
αθλοθετούσε
 
επαίνους
 
και 
 
βραβεία
,
επλήρωνε
 
τη
 
γραφική
 
 ύλη
 
των
 
απόρων
5
.
Αποτέλεσμα
:
Στη
 
Βήσσανη
 
δεν
 
 υπήρχε
 
παιδί 
 
που
 
 να
 
μην
 
πηγαίνει 
 
σχολείο
.
 Όχι 
 
γιατί 
 
αυτό
 
ήταν
 
 υποχρεωτικό
 
από
 
το
 
 νόμο
,
αλλά
 
γιατί 
 
ο
 
ζήλος
 
και 
 
το
 
φιλότιμο
 
δεν
 
τους
 
επέτρεπαν
 
 να
 
κάνουν
 
διαφορετικά
.
Και 
 
έτσι 
 
εξηγείται 
 
το
 
γεγονός
 
ότι 
 
το
 
χωριό
 
μας
 
είχε
 
και 
 
έχει 
 
 να
 
επιδείξει 
 
πλήθος
 
σκαπανέων
 
του
 
πνεύματος
,
ανθρώπων
 
μορφωμένων
 
και 
 
επιστημόνων
 
εμβριθών
.
Στο
 
σημείο
 
τούτο
 
θα
 
πρέπει 
 
 να
 
αναφερθούμε
 
οπωσδήποτε
 
στην
 
ίδρυση
 
της
 
ιστορικής
 
βιβλιοθήκης
 
του
 
χωριού
 
μας
,
την
 
τόσο
 
περίφημη
 
ώστε
 
 να
 
χαρακτηρισθεί 
 
σαν
μοναδική
 
ίσως
 
εν
 
της
 
βορείως
 
των
 
Ιωαννίνων
 
περιοχήν
και 
 
 να
 
 υπογραμμίσουμε
 
πως
 
όχι 
 
μόνο
 
για
 
την
 
ίδρυσή
 
της
(1899)
πρωτοστάτησε
 
η
Αρετή
αλλά
 
και 
 
βοήθησε
 
πάρα
 
πολύ
 
στον
 
εμπλουτισμό
,
τη
 
συντήρηση
 
και 
 
την
 
ενίσχυσή
 
της
6
.
Και 
 
η
 
προσφορά
 
η
 
πολυποίκιλη
 
της
 
Αδελφότητας
 
δεν
 
εξαντλείται 
 
μέχρις
 
εδώ
.
Επεκτείνεται 
 
σε
 
όλους
 
τους
 
τομείς
 
της
 
δαιδαλώδους
 
ζωής
 
σε
 
μία
 
προσπάθεια
 
ουσιαστικής
 
βοήθειας
 
για
 
την
 
αντιμετώπιση
 
και 
 
επίλυση
 
ζωτικών
 
προβλημάτων
 
του
 
χωριού
 
και 
 
των
 
κατοίκων
 
του
.
Μερικά
 
παραδείγματα
:
 
Μέχρι 
 
το
1930
δεν
 
 υπήρχε
 
δημόσιος
 
δρόμος
 
για
 
το
 
χωριό
 
μας
 
και 
 
επικοινωνία
 
του
 
με
 
το
 
αυτοκίνητο
.
Η
 
έλλειψη
 
τεράστια
,
κρατική
 
δε
 
επιχορήγηση
 
για
 
την
 
αντιμετώπιση
 
της
 
δεν
 
 υπήρχε
.
Τότε
 
ανέλαβε
 
το
 
τόλμημα
 
το
 
Κοινοτικό
 
Συμβούλιο
 
 να
 
κάμει 
 
τον
 
αμαξωτό
 
δρόμο
 
με
 
την
 
ουσιαστική
 
συμπαράσταση
 
της
 
Αδελφότητας
.
Η
 
δεύτερη
 
μάλιστα
 
στην
 
αρχή
 
μεν
 
διέθεσε
10.000
δρχ 
.
για
 
την
 
αγορά
 
των
 
σχετικών
 
εργαλείων
,
στη
 
συνέχεια
 
δε
 
άλλες
 75.000
δρχ 
.
για
 
τη
 
διάνοιξη
 
του
 
πρώτου
 
χιλιομέτρου
.
Αργότερα
,
με
 
ενέργειες
 
της
 
Αδελφότητας
 
έγινε
 
η
 
επιδιόρθωση
 
και 
 
η
 
ασφαλτόστρωση
 
του
 
δρόμου
,
ώστε
 
σήμερα
 
 να
 
είναι 
 
αυτός
 
σε
 
άριστη
 
κατάσταση
.
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...