• Embed Doc
  • Copy Link
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
3. A narrativa galega entre 1950 e 1980
1.Situación da narrativa galega nos anos 50
Nesta década a literatura galega comeza a emerxer, coa publicación deobras coma
Cómaros verdes
(1947) de Aquilino Iglesia Alvariño. Pero a narrativa éneste momento aínda un xénero pouco normalizado.1)
Situación da narrativa
:a)
Tradición escasa
e pouco desenvolta, con certos períodos de
emerxencia
seguidos doutros de
declive
. b)Xénero
pouco consolidado
que
esmorece
en
tempos difíciles
.2)
Causas
:a)
Históricas
: a narrativa xera
máis desconfianza
no réxime cá poesía, polasseguintes razóns:
 
NarrativaPoesía
Ten
máis capacidade de influencia
nasociedade cá poesía, polo que a denunciasocial é vista como máis perigosa poloréxime.Ten un
alcance social limitado
polo que,malia existir poesía social, esta non é tan perigosa para o réxime coma no caso danarrativa.Acolle unha pluralidade de voces en diálogo,creando un
espazo de debate de ideas
, poloque inspira máis desconfianza para á censura.É
introspectiva
, podendo centrarse no
intimismo
,
paisaxismo
ou en temas
transcendentais
(filosóficos e relixiosos),como acontece na poesía galega destemomento.
 b)
Cuestións de tipo práctico
:→Do punto de vista
económico
resulta moito máis barato publicar unhaobra de
poesía
, pola súa menor extensión, ca unha obra de narrativa.→
Carencia dunha tradición novelística madura
, é dicir, non haireferentes na literatura galega no que se refire á narrativa agás o
GrupoNós
e
López Ferreiro
.
Isto será un problema para autores coma Fole, xa que nonlle interesa servirse da visión de que López Ferreiro achega de Galiza ou dointelectualismo de Otero. O mesmo lles acontece aos autores da Nova Narrativa Galega,que terán que buscar os seus referentes fóra de Galiza
.Isto fará que na década dos 50 atopemos unha suma de
individualidadesilladas
, sen conexión xeracional.
2.Algunhas individualidades
2.1.
Carvalho Calero:
 A xente da barreira
(1951)
A xente da barreira adoita considerarse como a primeira novela da posguerra. Desta obra destaca:1)Gaña o
premio
 
 Bibliófilos Gallegos
, convocado para
impulsar a narrativa
.Era un
certame bilingüe
que gaña esta novela, a única en galego, o que amosaque foi usado polo
galeguismo conservador
(que non era mal visto poloréxime) para
facer visible
a
narrativa galega
.
Literatura Galegada Guerra Civil á actualidade2008/2009USC
1
 
3. A narrativa galega entre 1950 e 1980
2)
Estrutura
: nun principio a obra estaba pensada coma unha sucesión dediferentes
relatos
, pero o autor enfíaos para construír unha
novela
que presentar ao certame. Isto fai que a súa estrutura sexa un tanto
precaria
.3)
Acción
: descríbese a vida da
fidalguía en decadencia
da
montaña luguesa
.4)
Conexión cos referentes da narrativa
(Grupo Nós e López Ferreiro) presentena temática da
decadencia da fidalguía
, aínda que se aprecia a
tensión
entre a
tradición
e a
innovación
.
2.2. Ánxel Fole
Ánxel Foe é quen dá un paso adiante na narrativa galega coa súa obra
 Á lus do candil. Contos a carón do lume.
2.2.1.Personalidade e actividades
1)É un autor moi vinculado ao
xornalismo
galegoa)De
preguerra
, está detrás de publicacións coma:→
Yunque
(1932, 6 n
os
): revista continuadora de
 Ronsel 
que mesmo chegaao 800 exemplares. É unha revista
bilingüe
, cunha maior presenza docastelán,
dirixida por Fole
e na que colaboran
Pimentel
,
Seoane
,
Maside
ou
Colmeiro
, entre outros.→
 Resol. Hojilla volandera del pueblo
(1932-1936, 10 n
os
sen periodicidade regular): revista
bilingüe
que acollía sobre todo obras poéticas e con formato de
panfleto
. Nela participaron F
ole, Dieste,Bouza Brey, Amado Carballo, Aquilino Iglesia Alvariño
e mesmoescritores da
Generación del 27
española (o que amosa que estes parecían percibir unha relación paritaria respecto dos autores da literaturagalega). b)
De posguerra
: colabora en
 El Progreso
e no
 Faro de Vigo
.2)
Politicamente
, está en contacto co
galeguismo
do
Lugo
de preguerra, unhacidade moi activa no que a publicacións se refire e moi interesada polasvangardas. Con este galeguismo de raíz amosa posturas achegadas ao
anarquismo
e ao
comunismo
.
2.2.2.Obra
1)
Obras
:
a)
 Á lus do candil. Contos a carón do lume
 
(1952):→Considérase a
novela fundacional da narrativa de posguerra
, xa que éa primeira obra con
repercusión
.→En 1952 é
premiada
no
concurso literario do Centro Gallego deBuenos Aires
. Os certames literarios convocados polo Centro Gallego deBuenos Aires tiñan unha periodicidade irregular, que dependía dadirección do mesmo, pero supoñían a única posibilidade para os autoresgalegos de
gañar diñeiro
coas súas obras e de
dárense a coñecer noexilio
, onde había unha maior actividade
galeguista
. b)
Terra brava. Contos da solaina
 
(1955).
Literatura Galegada Guerra Civil á actualidade2008/2009USC
2
 
3. A narrativa galega entre 1950 e 1980
c)
Contos da néboa
(1973), obra que se achega ao mundo urbano.d)
Historias que ninguén cre
(1981), colectánea de contos dispersoscon pouca repercusión.e)Dous
contos
publicados na
 Revista Nós
de
 Auga lizgaira
, obra que se perdeu durante a guerra.2)
Características da súa obra
:a)
C
ONTÍSTICA
 
: Fole é un contista en toda a súa obra, un gusto polo
relatobreve
que pode estar relacionado coa súa actividade como
xornalista
.
→
É un modelo cunha notable
tradición
na literatura galega, xa queconta con referentes coma
Dieste
,
Castelao
ou
Otero
.
→
Técnica dos contos
: Fole amosa o dominio da técnica do contotradicional, con relatos concibidos para seren contados maliaelaboralos, o que se percibe sobre todo nas súas dúas primeirasobras. Así, a estrutura dos contos caracterízase por:
-
 Localización espacial e/ou temporal 
, que lle dan ao conto unhamaior 
verosimilitude
(isto tamén o fai Culqueiro, malia serenmáis fantásticos os seus relatos).
Este realismo
espazo-temporal
ten referentes na
tradición
narrativa coma
Otero
ou
Castelao
eademais é axeitado para o público potencial do momento (de aí o
éxito
de Fole fronte á pouca repercusión de Cunqueiro).-
Finalidade pragmática
, cun final semellante aos apólogos e aodas fábulas, é dicir, finais conclusivos con certa intencióndidáctica.
-
 Narrador omnisciente
que vai alternando entre os diferentes personaxes. Adoita contar historias en primeira persoa ou que llesucederon a persoas próximas a el.
-
 Apelacións ao auditorio
por parte do narrador, para chamar asúa
atención
ou
destacar partes
da historia importantes para oseu desenlace.
-
 Estrutura marco sinxela
que permite integrar diferentes contos:
-
 Á lus do candil. Contos a carón do lume
: o modelo que sigue está presente xa no
 Decamerón
de Boccaccio, xa que consiste na reunión dungrupo de señores nunha torre para ir de caza, pero a neve impídellelo efican na torre contando contos á luz do candil. Son historias con basemáis
popular
.
-
Terra brava.
 
Contos da solaina
: as historias cóntanse nas tertulias que seorganizan na solaina da casa dun médico rural. Son historias máis
exotéricas
e paranormais.
 b)
T
EMA
 
E
 
MUNDO
 
: Fole vive nun ambiente que lle permite descubrir a
cultura tradicional oral
1
, que ata entón coñecía pouco. Destavivencia tira o material para os seus contos, de temas moi galegos e pouco problemáticos para a censura.
a)
Tipos de materiais tradicionais usados
:
1
Canto estoupa a guerra marcha para a montaña luguesa como preceptor dunha familia acomodada, para así pasar desapercibido. Pasará alí case unha década.
Literatura Galegada Guerra Civil á actualidade2008/2009USC
3
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...