• Embed Doc
  • Copy Link
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
MUSEO DE HISTORIA: O colar da señora Overton
O obxeto que vou presentar paraeste museo histórico é un colar dobre de perlas australianas onde oseu cerre de platino conténengarzados sete diamantes dediversos tamaños e quilates. A presente xoia consérvase prácticamente no seu estadoorixinal, salvo que se lle fixocambiar o fío de unión que manténen xuntanza a todas as perlas, dadoo deterioro e medo a que se puideseromper. Ese traballo foi feito coamaior delicadeza e confianza por unamigo da familia, pertencente ógrupo de xoiería Cándame.Aproximadamente podémolo datar do ano 1916, basándonos en quenese ano foi regalado por primeiravez, no noso coñecemento. Aíndaque tampouco podemos asegurar sefoi comprado nese momento ou xaera unha herdanza anterior. Asúnicas referencias físicas que temosdel é a caixa orixinal onde se portaba dende a súa existencia, na que estivo elaborado por un señor chamado H.Samuel, feito para fina xoiería (“FOR FINE JEWELLERY”). Por último, no canto a súalocalización xeográfica poñeremos como punto de partida Noruega, a pesar de que nontemos constancia en seguridade do seu país de orixe, porque o portador viaxaba moito, pero dada a súa historia adaptarémolo a ese emplazamento.Feita esta breve introdución do obxeto encuestión explicarei cómo foi que chegou asmiñas mans; pero, antes diso, debo contar outra pequena historia que se verá unida ó transcursoda vida da miña familia, en relación á do colar.Todo comezou en Noruega. Alí vivía unharapaza de catorce anos moi bela, filla dun rabinoxudeu moi importante na sociedade da época.Eles ían a moitas festas e eventos; nun delesatopábase un pianista suízo, afincado en NuevaYork, de alta relevancia. El xa era un homemaduro, viaxaba tocando por todo o mundo(incluso estivo en Barcelona), e era moi rico;tanto que podía dicir que lle pertencía unha rúano seu lugar de residencia. Durante a función,este pianista chamado Mister Bill, fixouse
 
naquela fermosa moza; e cando acaboude tocar, acercouse a ela e díxolle óouvido que acabaría sendo a súa muller.Semanas despois o pianista foi invitado acear a casa do rabino. Aquel mesmo día pediuna en matrimonio, naquela época amaioría eran de conveniencia. Durante avelada, como símbolo do seu amor,regaloulle un colar de perlas ediamantes. Dous anos despois casaron,tiveron un fillo e fóronse vivir a NuevaYork. Ela nunca se chegou a namorar del; e incluso, a xente que conviviu conesta fermosura de muller pode constataque durante os longos viaxes do seumarido foron moitos os seus amantes.Co tempo, o home moi avellentadomorreu, deixando unha gran fortuna noseu haber, neste tempo o fillo de ambos,que era un gran aviador, sería o beneficiario de todo o capital; pero con23 anos morreu nun acidente de aviación e a súa muller embarazada, aos poucos días,foi atropelada por un coche. Polo que a súa nai sempre estivo convencida, aínda quenunca se chegou a esclarecer, que estes foran mandados asesinar polos seu propios tíos para que non chegasen a herdar. Ela destrozada e sola marcha de Nueva York erefúxiase en Londres. Alí, aínda que pareza incrible ten que poñerse a traballar econvérsese na dama de compañía da nai de Mister Overton, un doutor moi importanteda cidade e de gran riqueza, xa que a el lle pertencían todos os taxis existentes enInglaterra naquela época. Ela pese a ser a súa criada namorouse del e aos poucos anoscasaron. Tiveron un fillo, agora médico, e xa de maior volveu quedar viúva e herdeiradunha fortuna inimaxinable. Pódese decir que Mister Overton foi o gran amor da súavida. Anos despois, con aproximadamente 70 anos, chea de interés decidiu volver casar en terceiras nupcias cun Conde para así acadar o único que lle faltaba, ou sexa, un títulonobiliario. A señora aquí descrita despois dos seus diversos matrimonios e nomes, nasúa morte (aproximadamente nos anos noventa) foi nomeada como Ms. OvertonCondesa de Rangle.Conto esta historia aínda que parezatotalmente unha novela tenvericidade plena, porque os meusavós traballaron para ela.A nosa historia familiar remóntase óano 1961 cando os meus avós, dada amala situación que se estaba a vivir no país, víronse obrigados a emigrar.Eles foron a Inglaterra, a unha cidadechamada Werddin, a catroquilómetros de Brigton, ondetraballaron nun hotel. (“HearlyHotel”). Alí vivía, nunha das suites,unha señora á que meus avós
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...