Welcome to Scribd. Sign in or start your free trial to enjoy unlimited e-books, audiobooks & documents.Find out more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
3Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΜΑΙΡΗΣ ΚΟΥΡΟΥΠΗ

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΜΑΙΡΗΣ ΚΟΥΡΟΥΠΗ

Ratings: (0)|Views: 229|Likes:
Published by humanrights1974

More info:

Categories:Types, Research, History
Published by: humanrights1974 on May 27, 2009
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

04/28/2012

pdf

text

original

 
ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΜΑΙΡΗΣ ΚΟΥΡΟΥΠΗΣΥΖΥΓΟΥ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΥ ΗΡΩΑΔΙΟΙΚΗΤΗ 251ΤΠ ΑΝ/ΓΟΥΠΑΥΛΟΥ ΚΟΥΡΟΥΠΗ
Θα ήθελα να πω την ιστορία της ζωής μου…
Όσο τραγική κι αν είναι και όσο και να θέλω να την ξεχάσω δεν μπορώ.Θα διηγηθώ την ιστορία του πολέμου.Είναι πολύ οδυνηρό.Δε θα ήθελα ποτέ ναθυμάμαι τις στιγμές που έζησα ή-αν θέλετε-που ζήσαμε.Γιατί είμαστε αρκετές οικογένειεςΕλλαδιτών Αξιωματικών,Υπαξιωματικών που βρισκόμασταν στην Κερύνεια.
Δεν μπορώ να ξεχάσω πόσο μας προδώσαν όλοι…20 Ιουλίου,ημέρα Σάββατο του προφήτη Ηλία…
Μας είχαν μεταφέρει στον τρίτο λόχο και μας στοιβάξαν τα γυναικόπαιδα πάνω σεμία ταράτσα για να κοιμηθούμε με τα παιδιά μας στην ταράτσα επάνω για να μαςπροστατεύσουν.
 Ώρα 4.20 πμ
.Δεν μπορώ να ξεχάσω όταν ήλθε το πρώτο αεροπλάνο το Τούρκικο στην Κερύνεια…Πέρασε πάνω απ’ τα κεφάλια μας χαμηλά.Τα μεγαλύτερα παιδιά φωνάζαν «οπιλότος,ο πιλότος!!!» .Στα 100 μέτρα έριξε την πρώτη βόμβα.Ήταν η πιο οδυνηρή στιγμή της ζωής μου… Διαλύθηκαν τα πάντα…Τζάμια σπασμένα,στρατιώτες να φωνάζουν να τα ‘χουνε χαμένα.Εμείς οι περισσότερες να ‘χουμε πάρει τα παιδιά μας αγκαλιά και να τρέχουμε νακατεβούμε από το κτίριο που οι σκάλες ήταν γεμάτες γυαλιά από τα σπασμένα τζάμια.Και τομόνο που μας ενδιέφερε ήταν να μην πέσουν τα παιδιά από την αγκαλιά μας…Κατεβήκαμεξυπόλυτες με τα πόδια κομματιασμένα και βγήκαμε στο προαύλιο του λόχου.Και έρχονταν τα αεροπλάνα και φεύγανε…Εκείνη τη στιγμή,ήρθε ο καθηγητής ο Κάιζερ μ’ ένα μικρό αυτοκινητάκι.Αν σας πω ότι μπήκαμε και τέσσερις γυναίκες με παιδιά στην αγκαλιά μας;Για να μαςπάρει από το στρατόπεδο να φύγουμε.Μας πήγε σε μια σπηλιά.Εγκαταλειμένη σπηλιά,βέβαια.Πάνω από τη σπηλιά ήταν τοπροξενείο το Ελληνικό,της Ελλάδος να πω απλά,-βέβαια,να σας πω,εκεί δεν ήταν κανείς-καιείπε: «εδώ θα μείνετε ώσπου να δούμε τι πρέπει να κάνουμε για να φύγετε».Η σπηλιά,γεμάτηποντίκια,φίδια ό,τι μπορείτε να φανταστείτε…Μείναμε όλη την ημέρα του Σαββάτου,ζήσαμε την φρικτή πρώτη μέρα του πολέμου…Ήταν οι πιο τραγικές στιγμές.Να ‘χουν κοπεί τηλέφωνα,να ‘χουν κοπεί τα πάντα.Δεν γνωρίζαμε,ούτε που βρίσκονται οι άνδρες μας ,ούτε αν βγήκαν και οι Τούρκοιστην Κερύνεια.Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε δει απολύτως τίποτα.
 
Δεν βομβαρδίστηκε η Κερύνεια.Την Κερύνεια την ήθελαν άθικτη.Οι βόμβες όλεςπέφταν γύρω στα βουνά.Ούτε άλλα χωρια χτυπηθήανε με βόμβες.Μόνο τα βουνά.Και απόαυτό φάνηκε ότι την Κερύνεια τη θέλαν χωρίς να έχει καταστραφεί τίποτα.
Πέρασε όλη η μέρα του Σαββάτου και βράδιασε...
Πώς να μπούμε μέσα στη σπηλιά;Ήτανε τόνοι σκουπίδια,ποντίκια…με τα μωράαγκαλιά πώς να μπούμε;Πήραμε αγκαλιά τα παιδιά-και ξέρετε,ότι στην Κύπρο το βράδυ πέφτει απότομα ηθερμοκρασία.Μπορεί την ημέρα να είχε 40 βαθμούς και το βράδυ να ήταν υπό το μηδέν- καιόλη τη νύχτα τη βγάλαμε έξω απ’ τη σπηλιάΉμασταν με μια νυκτικιά,ρομπάκι.Τα παιδιά μας μ’ένα φανελάκι.Φρικτές στιγμές…
Περιμέναμε κάποιος να έρθει να μας βοηθήσει…
 
 Αλλά δε φάνηκε κανείς
.Το βράδυ παρατηρώντας,είδαμε ότι όλα τα βουνά επάνω καίγονταν.Απόδειξη ότι εκείείχαν πέσει όλες οι βόμβες. Αγναντεύαμε στη θάλασσα τα Τουρκικά καράβια που κάνανε σήματα στον ΆγιοΙλαρίωνα. Γιατί ο άγιος Ιλαρίων κρατείτο από Τούρκους.Ήταν η απαγορευμένη ζώνη που δεντολμούσε κανείς Ελληνοκύπριος να πάει εκεί. Άναβαν τρεις φορές ένα φανάρι,άλλες δύο,άλλες μία…Εμείς ,όμως,στη σπηλιά εκεί που είμασταν βλέπαμε τη θάλασσα.Είμασταν δίπλαακριβώς από τη Θάλασσα.Και βλέπαμε όλα αυτά τα σήματα όλο το βράδυ.Άρασυνεννοούνταν.Δεν είναι τυχαίο ότι άναβαν άλλες δύο,άλλες τρεις.Και καταλάβαμε όλοι μαςότι κάτι συμβαίνει.Και φοβόμασταν μη βγουν και κάνουν απόβαση και εκεί που είμασταν.
Ξημέρωσε ο Θεός τη νύκτα…
Γιατί στην Κύπρο το καλοκαίρι στις 4.00 ήδη έχει ξημερώσει.Ξημέρωσε,λοιπόν,η φρικτή Κυριακή 21 Ιουλίου.Τα Τούρκικα αεροπλάνα,πριν καλάκαλά ξημερώσει άρχισαν να βομβαρδίζουν όλα τα βουνά της Κερύνειας.Να έρχονται σμήνη…Να χτυπούνε…Δε θέλαν την Κερύνεια κατεστραμένη γιατι δε χτυπούσαν,δε χτυπούσαν την πόλη τηςΚερύνειας.Καίγαν γύρω γύρω τα βουνά.
Και να λέμε: «Θεέ μου ποιοι σκοτωθήκαν τώρα;»
Συνεχίζουμε να είμαστε σ’ αυτή τη σπηλιά.Να κλαίνε τα παιδιά,να ζητάνε νερό,ναζητάνε φαγητό,να μην έχουμε να ταΐσουμε τα παιδιά.
Είμασταν ανήμπορες δε μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα απολύτως
.
 
 Ήταν ένας πόλεμος…Μα τόσο προδωμένος πόλεμος που τώρα που τα σκέφτομαι ήρεμα…
Θυμάμαι… ότι έτρεχε ο κόσμος στην Κερύνεια να κρυφτεί,γιατί νόμιζαν ότι θαβομβαρδιστεί η Κερύνεια.Η Κερύνεια,όμως,δεν βομβαρδίστηκε.Ούτε τα χωριά της Κερύνειας.Επιμένω,η Κερύνεια άθικτη.Στα βουνά πέφταν όλες οι βόμβες και στα στρατόπεδα.Γιατί τα λέω όλα αυτά…;Τελευταίως,βγήκε κάποιος απόστρατος συνταγματάρχης και είπε ότι ζήτησε να τουδώσουν αυτοκίνητο από το 251ΤΠ…Τ’ αυτοκίνητο να το βρούνε πού;Έχανε η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα.Και το πιο τραγικό απ’όλα είναι ότι είπεότι πήγε στο 251-κάποιοι άνθρωποι,πιστέψτε με,δεν ντρέπονται γι’ αυτά που λένε,θέλουν ναπιστέψουνε πως είμαστε ζώα,πως δεν καταλαβαίναμε τίποτα.Πήγε λέει στο στρατόπεδο στο 251 που εκεί γινότανε χαμός.Είχαν μαζευτεί όλοι οιέφεδροι.Και τόλμησε αυτός ο «κύριος» ο πρώην συνταγματάρχης να πει ότι ήταν όλοι μεσαγιονάρες,με σορτς…Μα έφεδροι ήταν,Από τα μπάνια τους μαζέψανε,ήθελε να φοράνε στολές;Να τιςβρούνε πού;Δεν βρήκε κάτι πιο σοβαρό να πει ο άνθρωπος αυτός;Ακόμα και στη μνήμηκάποιων που δώσαν τη ζωή τους ακόμη ρίχνουνε στάχτη;βρωμιά;Και να σας πω και κάτι;Αυτός ο «κύριος» που κατηγόρησε ότι είδε τους ανθρώπουςμε σορτς και σαγιονάρες δεν ήταν στην πρώτη γραμμή,κι ας βγει να με διαψεύσει.Ήταν στησπηλιά μαζί μας.Και του λέει κάποια Ελληνοκύπρια μάνα με τρία παιδιά που ήταν στη σπηλιάμαζί μας «κύριε,εσείς τι θέλετε μαζί μας;», «βγείτε να πολεμήσετε!».Ήταν μ’ εμάς!Και βγήκε κα έριξε τόση λάσπη για κάποιους που τρέχανε να πολεμήσουνε έστω καιμε σαγιονάρες;Έστω και με σορτς;Τους κάλεσε η πατρίδα τους κι έτρεξαν.Αύτοι ήτανε στο251.Και είναι ντροπή να συνεχίζει να λέει πράγματα που ούτε καν τα ήξερε.Κι αν πήγε για μίαστιγμή στο 251 και είδε ότι ισχυρίζεται πως είδε,έπρεπε να τρέξει αυτός να πάει πιο μπροστάκαι να δείξει ότι ξέρει να πολεμά.Όχι κατόπιν εορτής να βγαίνουν και να ρίχνουν λάσπες.Έτρεξαν εκείνα τα παλικάρια με σαγιονάρες,ξυπόλυτοι μ’ένα φανελάκι…Είδαανθρώπους που τρέχανε αυθόρμητα να παρουσιαστούν και παρουσιάζονταν στο251.Λοιπόν,είναι το Τάγμα που κράτησε την Κερύνεια.Ο εν λόγω κύριος πού ήτανε;ΣτοΜπέλα-Παΐς με το δαχτυλάκι τραυματισμένο.Στο δακτυλάκι είχε κτυπήσει.Γιατί όταν κάποιοι τον ρώτησαν «Γιατί δεν είστε κάπου να πολεμήσετε και είστεεδώ;».Και έδειξε το δακτυλάκι του το ένα δεμένο,ότι τραυματίστηκε.Έτσι περιμέναμε να νικήσουμε;
 Αλλά λίγοι ήταν αυτοί που κράτησαν Θερμοπύλες,αυτοί πουθυσιάστηκαν,αυτοί που είναι μέχρι σήμερα αγνοούμενοι αιχμάλωτοι,αυτοί πουέδωσαν τη ζωή τους και πότισαν τη γη της Κύπρου με το αίμα τους…
Κυριακή βράδυ,ειδοποίησε ο Παύλος ο Κουρούπης ο σύζυγός μου να φύγουμε για Λευκωσία.Εγώ όμως δεν τόλμησα να φύγω,γιατί φοβόμουν.Και ζήτησα να τον δω για ν’ακούσω από τον ίδιο αν έπρεπε να πάρω το παιδί και να φύγω.

Activity (3)

You've already reviewed this. Edit your review.
1 thousand reads
1 hundred reads
__5901 liked this

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->