Αντί προλόγου……
Μετά από μια δεκαετία συνεχών πολέμων και επεμβάσεων, βρισκόμαστε μπροστά σε έναπραγματικό πολεμικό ξέσπασμα του συστήματος που διαμορφώνει νέα δεδομένα στο εσωτερικό τωνανεπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών και στις περιοχές όπου εντείνονται οι ανταγωνισμοί όπως ηπεριοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Ο πόλεμος από ακραία μορφήεκμετάλλευσης μετατρέπεται σε βασική τάση του συστήματος, σε μοχλό ανάκαμψης από τηνοικονομική κρίση (πολεμική βιομηχανία), σε κύριο μέσο ενίσχυσης της πολιτικής κυριαρχίας τουκεφαλαίου απέναντι στους εργαζόμενους (αντιτρομοκρατικός αγώνας), σε μέθοδο «επίλυσης» τωνανταγωνισμών και επέκτασης της «δημοκρατίας της αγοράς» (Ιράκ). Από την άλλη πλευρά, αυτή ηόλο και πιο έντονη διαπλοκή του με το κοινωνικό ζήτημα, με την επίθεση στους εργαζόμενους και τηνεολαία, πυροδοτεί την πιο μαζική, τουλάχιστον τα τελευταία 15 χρόνια, εισβολή στο προσκήνιο μεγάλων κομματιών της νεολαίας και των εργαζομένων με ενεργητική αγωνιστική συμμετοχή καιδραστηριοποίηση, όπως έδειξε και η πρόσφατη άνοιξη των αντιπολεμικών κινητοποιήσεων. Έτσι οινέες δυσκολίες και οι υπαρκτές δυνατότητες ανάπτυξης ενός κοινωνικοπολιτικού ρεύματος ρήξης καιανατροπής με το μεσαίωνα του σύγχρονου καπιταλισμού αναδεικνύουν το ζήτημα του πολέμου σεκρίσιμο μέτωπο της αντικαπιταλιστικής πάλης, σε αναγκαία πλευρά του επαναστατικού αγώνα για τηνανατροπή του ολοκληρωτικού καπιταλισμού της εποχής μας.Μπροστά στα συγκλονιστικά γεγονότα που ζούμε τα τελευταία χρόνια, την πλούσια εμπειρίααπό τις αντιπολεμικές κινητοποιήσεις και ευρύτερα την αντιπολεμική δράση μας αλλά κυρίως μπροστά στα μέτωπα που παραμένουν ανοιχτά (Ιντιφάντα, κατοχή και αντίσταση στο Ιράκ, εμπλοκήτης Ελλάδας στους πολέμους) είναι ανάγκη να συζητήσουμε και να δράσουμε για το ζήτημα τουπολέμου με αναβαθμισμένα χαρακτηριστικά. Σε μια τέτοια προσπάθεια θέλουμε να συμβάλλουμε και με το συγκεκριμένο κείμενο, στη κατεύθυνση των θέσεων του Κ.Σ της ν.Κ.Α και της εισήγησης για την3
η
συνδιάσκεψη, παίρνοντας υπόψη και τον διάλογο που αναπτύχθηκε στην οργάνωση μας μέσα απόκείμενα, άρθρα και παρατηρήσεις συντρόφων. Στόχος μας είναι να συνοψίσουμε βασικές πλευρές της ανάλυσης και της γραμμής μας για τον πόλεμο, όπως αποτυπώνονται στα κείμενα και την παρέμβασητης οργάνωσης μας αλλά κυρίως να δούμε αυτές τις πλευρές στο φως των σημερινών εξελίξεων καιτη σημασία τους για τη συγκεκριμένη αποτίμηση και τα κριτήρια της αντικαπιταλιστικής-αντιπολεμικής πάλης. Πιστεύουμε ότι το επόμενο διάστημα πρέπει να ενισχύσουμε την αυτοτελή παρέμβαση καιπρωτοβουλίες της ν.Κ.Α στο ζήτημα του πολέμου μέσα και από το διάλογο και την κοινή δράση μεαγωνιστές, σχήματα, κινήσεις και οργανώσεις που μπορούν να συμβάλλουν στην κατεύθυνσησυγκρότησης και ανάπτυξης της εργατικής πολιτικής στο αντιπολεμικό κίνημα. Το υπάρχον κείμενοθα αποτελέσει, με κριτήριο το διάλογο και τις παρατηρήσεις των συντρόφων, τη βάση συζήτησης της πρότασης μας προς το νέο Κ.Σ για την έκδοση θέσεων της ν.Κ.Α για το ζήτημα του πολέμου που θααποτελούν μάχιμο εργαλείο για την αντίληψη και παρέμβαση της οργάνωσης μας σε αυτό το κρίσιμο μέτωπο. Με αυτήν την έννοια το κείμενο απευθύνεται στα μέλη της ν.Κ.Α, όχι απλά από στοιχειώδησεβασμό στις οργανωτικές μας αρχές αλλά κυρίως επειδή η τελική μορφή του προϋποθέτει τησυλλογική συζήτηση, συνεισφορά και προβληματισμό όλων των συντρόφων.Οι γραμμές αυτές συμπληρώνονται ενώ κλείνουμε 30 χρόνια από την εξέγερση τουπολυτεχνείου. Η ανεξάρτητη αντιπολεμική κραυγή των φοιτητών και των εργαζομένων απέναντι στη χούντα και τους ιμπεριαλιστές, παρά τις προσπάθειες να θαφτεί στα σύγχρονα «εθνικά» ιδεώδη δεν μπορεί παρά να επιστρέφει διαρκώς, με άλλο όνομα και άλλα ρούχα, στις νέες ανάγκες, στους σημερινούς αγώνες ενάντια στις χούντες και τους πολέμους της αγοράς. Και αν το πολυτεχνείο δενπρόλαβε να ολοκληρώσει το ρήγμα που άνοιξε στο σκηνικό της καταστολής και της εκμετάλλευσης,άφησε το μήνυμα στους αγωνιστές, στο εργατικό κίνημα και τη νεολαία για να το μετατρέψουν στο«φως που καίει» στους πιο σκοτεινούς καιρούς του πολεμικού καπιταλισμού της εποχής μας.
Η ομάδα της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση για το ζήτημα του πολέμου16/11/20031
Διαρκής πόλεμος για διαρκή ειρήνη
« Πρέπει να αποδώσουμε τα νέα φαινόμενα που παρατηρούνται στον τομέα του πολέμου όχι τόσο στις νέες στρατιωτικές επινοήσεις και ιδέες, όσο σε αυτή την αλλαγή του κοινωνικού καθεστώτος και τωνκοινωνικών σχέσεων.»
Κ.Κλάουζεβιτς.
« Η παραδοσιακή μας αντίληψη της αυτοάμυνας- μέχρι και τον πόλεμο του Κόλπου-βασιζόταν στο φόβοτης εισβολής. Με τις νέες απειλές που εμφανίζονται θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δράσουμε προτού ξεσπάσειη κρίση. Όσο νωρίτερα αρχίζει η πρόληψη των συγκρούσεων και των απειλών τόσο καλύτερα.»
Από το ΔΟΓΜΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ όπως διατυπώθηκε στο «κείμενοΣολάνα.»
Ο πόλεμος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της ανθρωπότητας, κεντρικόστοιχείο όλων των κοινωνικών-ταξικών σχηματισμών που αναπτύχθηκαν σε όλη την ιστορικήδιαδρομή. Ο ρόλος του στη σύγχρονη Ευρωπαική ιστορία αλλά και στην ανάπτυξη και κυριαρχίατου καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και της εξουσίας του κεφαλαίου, είναι αποφασιστικός.
Οπόλεμος, ο στρατός, το κράτος και η πολιτική είναι σε τελευταία ανάλυση μηχανισμοίιδιοποίησης από την εκμεταλλεύτρια τάξη του κοινωνικού υπερπροιόντος σε βάρος τωνάμεσων παραγωγών
. Ο πόλεμος είναι η ανώτερη πολιτική μορφή εσωτερικής και εξωτερικήςενίσχυσης και επέκτασης αυτής της «ιδιοποίησης» σε όσο το δυνατόν ευρύτερες μάζες άμεσωνπαραγωγών στις «κατεχόμενες», στις γειτονικές η στις μακρινές περιοχές. Από την άλλη μεριά οαπελευθερωτικός «πόλεμος», με την μορφή της ταξικής πάλης ως το επίπεδο της εμφύλιαςσύγκρουσης, είναι η αντίθετη ιστορική μορφή διεκδίκησης από τους άμεσους παραγωγούς τωνπροϊόντων της δουλειάς τους και της ελευθερίας τους απέναντι στους κάθε λογής εσωτερικούς και εξωτερικούς εκμεταλλευτές τους.
Η διαλεκτική ενότητα του «εσωτερικού» και του«εξωτερικού» πολέμου, του πολέμου των καταπιεσμένων και του πολέμου των καταπιεστών,συνδέεται με την καρδιά κάθε ταξικού τρόπου παραγωγής, που είναι η καταπίεση, ηκαταστολή και η βία από όσο το δυνατόν «λιγότερους» εκμεταλλευτές πάνω σε όσο τοδυνατόν περισσότερους εκμεταλλευόμενους
. Αυτή η βασική αντίθεση είναι πρωταρχική σε σχέσημε τη δευτερεύουσα πλευρά του κράτους, της πολιτικής και του πολέμου που είναι ο ανταγωνισμόςστο εσωτερικό των εκμεταλλευτριών τάξεων ανάμεσα στις διάφορες ιστορικές, εθνικές και παραγωγικές μορφές οργάνωσης και εξέλιξης.Οι αιτίες του πολέμου σε όλη την εποχή του καπιταλισμού βρίσκονται από τη μία, στηνανάπτυξη της βασικής του αντίθεσης ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία και από την άλληστην ανάπτυξη του εσωτερικού και εξωτερικού ανταγωνισμού του κεφαλαίου.
Ο πόλεμος σε όλητην ιστορική περίοδο του καπιταλισμού αποτελεί προέκταση της οικονομικής και κοινωνικήςεπίθεσης του κεφαλαίου σε βάρος της νεολαίας, των εργαζομένων και των πλατειώνεκμεταλλευομένων τάξεων, είναι η ανώτερη μορφή αντεπανάστασης απέναντι στιςεπαναστατικές και ανατρεπτικές τάσεις. Αποτελεί ταυτόχρονα προέκταση του ανταγωνισμούτου κεφαλαίου στο εσωτερικό του κοινωνικού σχηματισμού και στο διεθνές σύστημα
. Ταπαραπάνω χαρακτηριστικά, κοινά για όλες τις περιόδους του καπιταλισμού εμφανίζονται σεδιαφορετική μορφή ανάλογα με την εποχή, την συγκυρία, τον συσχετισμό των δυνάμεων και επηρεάζουν τον επαναστατικό αγώνα στα ζητήματα του πολέμου, του εθνικισμού, της ειρήνης.
Οι αλλαγές στον πόλεμο συμβάδιζαν πάντα με σοβαρές αλλαγές στις οικονομικές καικοινωνικές σχέσεις
. Στη σημερινή εποχή του ολοκληρωτικού καπιταλισμού έχουμε μια νέα ριζικήαναδιάταξη των σχέσεων ανάμεσα στη βασική αντίθεση ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασίακαι στη λειτουργία του ανταγωνισμού. Η εκμετάλλευση της μισθωτής εργασίας, οι νέοι συνδυασμοί «εντατικής-εκτατικής» απόσπασης υπεραξίας, οι νέες εργασιακές σχέσεις, ηδιαρθρωτική ανεργία συνδέονται σε νέα σχέση με τις ποιοτικά αναβαθμισμένες λειτουργίες του2
ανταγωνισμού του κεφαλαίου (απελευθέρωση της αγοράς, Π.Π.Μ, κατάργηση κράτους πρόνοιας,καπιταλιστικές ολοκληρώσεις, νέα σχέση εθνικού-διεθνικού, νέες μορφές εκμετάλλευσης τουδιεθνούς συστήματος).
Η εκμετάλλευση, η βαθύτερη ουσία όλων των κοινωνικών σχέσεων,χωρίς να καταργεί την διαμεσολάβηση των δευτερέυουσων αντιθέσεων συνδέεταιπερισσότερο από ποτέ με όλα τα κοινωνικά φαινόμενα
. Eνώ στις προηγούμενες περιόδους οταξικός χαρακτήρας του πολέμου τελικά εμφανιζόταν ενσωματωμένος στους αστικούςανταγωνισμούς (συγκρότηση εθνικών κρατών, πρώτος παγκόσμιος πόλεμος, σύγκρουσηφασισμού-«συμμάχων»), σήμερα η ενότητα και αντίθεση της κοινωνικής εκμετάλλευσης και τωνκεφαλαιοκρατικών ανταγωνισμών καθορίζει κάθε πλευρά των διεθνών σχέσεων και των «εθνικών»θεμάτων, από τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και το Ιράκ μέχρι το Κυπριακό και τηναναμόρφωση του Ελληνικού στρατού.
Ο πόλεμος στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό αναπτύσσεται ακόμα πιο καταστροφικάγια τους εργαζόμενους και τους λαούς, γίνεται διαρκής και αναπόφευκτος
. Αλλάζουνσημαντικά οι μηχανισμοί που τον διεξάγουν (στρατός, πολεμική βιομηχανία) και ο ίδιος ο τρόποςδιεξαγωγής του (νέα «προληπτικά» στρατιωτικά δόγματα).
Όμως αυτή η δύναμη του σύγχρονουπολέμου είναι ταυτόχρονα και η αδυναμία του. Oι συνεχείς πολεμικές αναμετρήσεις, οαπροκάλυπτα ταξικός χαρακτήρας βασικών παραμέτρων του πολέμου, η έκρηξη τωνανταγωνισμών, περιορίζουν τη δυνατότητα του να συνδεθεί με τον αγώνα για την «πατρίδα» ήτην «ελευθερία».
Δημιουργούνται έτσι δυνατότητες ώστε ο ανταγωνισμός των κυρίαρχωντάξεων να ενταχθεί τελικά στη λύση της ανατροπής των εκμεταλλευτών
. Δυνατότητα πουπροφανώς εξαρτάται από τη συνειδητή παρέμβαση και δράση της νεολαίας και των εργαζομένων,από την ανάπτυξη του επαναστατικού αγώνα μέχρι το τέλος, που καταργώντας τις βασικές σχέσειςτου πολέμου θα καταργήσει τελικά όλους τους πολέμους
.
Όλα τα παραπάνω φυσικά σε καμία περίπτωση δεν σημαίνουν ότι οι στρατιωτικοί πόλεμοι ταυτίζονται με τον κοινωνικό-ταξικό πόλεμο που διεξάγει καθημερινά το κεφάλαιο ενάντια σταεργατικά δικαιώματα και τις δημοκρατικές ελευθερίες. Η πραγματικότητα των πολέμων της εποχήςμας δεν εξηγείται με απλοϊκά «καθαρά» σχήματα που ανάγουν την πολυπλοκότητα των σύγχρονωναντιθέσεων αποκλειστικά στην «πάλη των τάξεων» ή στην απολυτοποιήση τωνενδοιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Η ταξική πάλη διαμεσολαβείται, επιδρά και επηρεάζεται απότα εθνικά και οικονομικά συμφέροντα αστικών τάξεων, κρατών η και «συμμαχικών μπλοκ» που σεδεδομένες στιγμές μπορεί να είναι και ανταγωνιστικά μεταξύ τους.
Το ποιοτικό στοιχείο καιγενική τάση του ολοκληρωτικού καπιταλισμού δεν είναι προφανώς η κατάργηση των ταξικώνχαρακτηριστικών του σύγχρονου πολέμου η των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων αλλά η πιοστενή σύνδεση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων με την «εξωτερική πολιτική»
, τηςαντίθεσης κεφάλαιο-εργασία με την ανισόμετρη ανάπτυξη που εντείνεται, ιδιαίτερα στη σημερινήφάση του συστήματος.
Το «κοινωνικό ζήτημα» δεν καταργεί τις διαμάχες και τις αντιθέσειςστο διεθνές πλέγμα του κεφαλαίου, αλλά διαπλέκεται μαζί τους σε νέα αντιδραστική ποιότητακαι σχέση, προσδιορίζει περισσότερο από ποτέ πολλούς από τους στόχους του, τις συνέπειεςτου, τα μέσα διεξαγωγής του.Οι πόλεμοι της νέας εποχής αποτελούν συνέχεια και ποιοτική τομή των εκατοντάδωνπολέμων και συρράξεων της «μεταπολεμικής» περιόδου (1945-1990) που κάθε άλλο παράειρηνική μπορεί να χαρακτηριστεί
. Έχουν τις ρίζες τους σε όλη την ιστορία των πολέμων πουξέσπασαν τον 20
ο
αιώνα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο συστηματικός βομβαρδισμός αμάχων και πόλεων (που είναι σήμερα βασική πλευρά διεξαγωγής των «ανθρωπιστικών» πολέμων)εγκαινιάστηκε στο Β Παγκόσμιο πόλεμο με τους «Συμμάχους» να έχουν τον πρώτο ρόλο. Οι μαζικές δολοφονίες πληθυσμών που ακολούθησαν (Βιετνάμ) ποτέ δεν θεωρήθηκαν έγκλημαπολέμου. Στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο σκοτώθηκαν 10 εκατομμύρια περίπου στρατιώτες στα πεδίατων μαχών και 1 εκατομμύριο άμαχοι. Η αναλογία στο Β Παγκόσμιο πόλεμο ήταν περίπου 25εκατομμύρια στρατιώτες και 20 εκατομμύρια άμαχοι, Από το 1945 μέχρι το 1990, σε περίπου 160πολεμικές συγκρούσεις είχαμε 7 εκατομμύρια νεκρούς στρατιώτες και 33 εκατομμύρια αμάχους!.Η κατεύθυνση και ο προσανατολισμός στον άμαχο πληθυσμό γίνεται κυρίαρχη τάση στουςπολέμους της νέας εποχής, με πολύ πιο φονικά χαρακτηριστικά. Το Ιράκ, η Παλαιστίνη, τα3
of 00
Ο πόλεμος στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό
2,319 Reads
Info and Rating
| Category: | Uncategorized. |
| Rating: | |
| Upload Date: | 05/27/2009 |
| Copyright: | Attribution Non-commercial |
| Tags: |
Leave a Comment