• Embed Doc
  • Copy Link
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
B-FEST: ο «αντι-εξουσιαστικός» (anti-authoritarian) ρεφορμισμόςαντεπιτίθεται
εκτύπωση
Περιεχόμενα
1.
 
Ερωτήματα
για τη σύγχυση «αντιεξουσιαστικής»,αναρχικής ρητορικής και μιας καθαρά φιλελεύθερηςπροπαγάνδας
 2.
Μάικλ Άλμπερτ, Πάρεκον: Μια εναλλακτική κοινωνία ή ένα«εναλλακτικό» οικονομίστικο όραμα;
A.
Γιατί δεν ανήκει σε καμία από τις ιστορικέςπαραδόσεις της Αριστεράς
B.
Γιατί δεν είναι
 
ολοκληρωμένο πολιτικόπρόταγμα
Γ.
Γιατί δεν στηρίζεται σε μια γενικότερη πολιτική,ιστορική και φιλοσοφική ανάλυση -"ΣυμμετοχικήΠολιτική"/ParPol
3.
Νόαμ Τσόμσκι και Χάουαντ Ζινν:
Αναρχικοί ή«ελευθεριακοί φιλελεύθεροι»;
4. 
Νόαμ Τσόμσκι:
Ο «κορπορατιστικός καπιταλισμός» καιτο πρόβλημα της έλλειψης ανταγωνισμού, ο Μπους και οι«ασυνείδητοι» ιδιώτες.
Α.
 
O ανιστόρητος καπιταλισμός του Τσόμσκι
Β.
 
O Τσόμσκι και η φιλελεύθερη «δημοκρατία»
Γ.
 
H «αναρχική»
 
λύση για τον Τσόμσκι: Αγώνες γιαδικαιώματα και πιέσεις της "κοινωνίας τωνπολιτών" και λίγο από... Πάρεκον
5.
 
Χάουαρντ Ζιν:
Ψηφίζουμε τον λιγότερο κακόαντιπρόσωπο, στηρίζουμε Ομπάμα και μετά αγωνιζόμαστεγια «δικαιοσύνη»!
A. 
Ο αναρχικός αγώνας του Ζιν για «δικαιοσύνη»και πιέσεις στην ελίτ
Β.
 
Στηρίζουμε Ομπάμα, τον στυλοβάτη του έθνουςκαι του Συντάγματος μας
Γ.
 
Ψηφίζουμε στις εκλογές και μετά...
 
αυτοοργανωνόμαστε
6. 
Ελευθεριακός Σιωνισμός:
Μια ακόμα συντηρητικήσυνιστώσα του «αναρχισμού» των Τσόμσκι και Ζιν
 
B-FEST: ο «αντι-εξουσιαστικός» (anti-authoritarian) ρεφορμισμόςαντεπιτίθεται
 1.
Ερωτήματα
για τη σύγχυση αντιεξουσιαστικής -αναρχικής ρητορικής και μιας καθαρά φιλελεύθερηςπροπαγάνδαςΕπιστέγασμα της συνεργασίας μεταξύ της εφημερίδαςΒαβυλωνία και του αμερικανικού πολιτικού δικτύου ZNETπου ξεκίνησε πριν ένα χρόνο αποτελεί η διοργάνωσηδιεθνούς «αντιεξουσιαστικού» φεστιβάλ αυτές τις μέρεςστη χώρα μας. Σε αυτό το φεστιβάλ το οποίο περιλαμβάνεικαι “έκθεση αναρχικού βιβλίου” έχουν προσκαλεστεί«πρώτα ονόματα» της «αντι-αυταρχικής» αριστεράς όπωςοι Νόαμ Τσόμσκι, Χάουαρντ Ζιν και Μάικλ Άλμπερτ ,πουόμως όπως θα δούμε ελάχιστη σχέση έχουν με τοναντιεξουσιαστικό χώρο όπως έχει επικρατήσει στην ουσίανα καλείται σε μεγάλο βαθμό ο αναρχικός χώρος στηνΕλλάδα. Ελάχιστοι είναι άλλωστε αυτοί στο διεθνέςαναρχικό κίνημα που αναγνωρίζουν ως αναρχικούς τουςκύριους θεωρητικούς του, Νόαμ Τσόμσκι, Μάικλ Άλμπερτ,Χάουαρντ Ζιν (Δεν είναι τυχαίο π.χ. που διεθνές θεωρητικόαναρχικό περιοδικό χαρακτήρισε το Πάρεκον «ΣυμμετοχικήΓραφειοκρατία») ενώ βέβαια δεν παραλείπουν να τουςπροβάλλουν παντοιοτρόπως τα διεθνή (MondeDiplopatique, New Left Review) και τα αντίστοιχα ελληνικά(Ελευθεροτυπία, Αυγή, Εποχή κτλ.) έντυπα τηςρεφορμιστικής Αριστεράς. Επειδή, η γραμμή του ZNETαποτελεί και το ιδεολογικό αποκούμπι για το καθ’ όλαρεφορμιστικό Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ (ΠΚΦ) καθώςκαι για πολλές οργανώσεις στην Αριστερά των «ατομικώνδικαιωμάτων» έχουν ήδη τραβήξει, μεταξύ άλλων, τοενδιαφέρον των ντόπιων «προοδευτικών» ΜΜΕ. Όμως αυτή η “παρεξήγηση” μεταξύ των όρων ίσως να μηνείναι τυχαία. Ο όρος «anti-authoritarian» που
 
χρησιμοποιείται στα αγγλικά κατά κόρον από αριστερούςμέχρι νεοφιλελεύθερους και τον οποίο υιοθετεί για τηναγγλική προώθηση του φεστιβάλ και η «αντιεξουσιαστική»εφημερίδα Βαβυλωνία (βλ. αγγλικό banner
 
για το B-Fest), δεν έχει καμία σχέση με το «αναρχικός» (anarchist)με τον οποίον αυτοπροσδιορίζονται τα βασικά στελέχη τουZNET
 
και οι τρεις στοχαστές. Το «anti-authoritarian» είναικαθαρά φιλελεύθερος/λιμπεραλιστικός όρος που σημαίνει«αντι-αυταρχικός» και όχι «αντιεξουσιαστής», με τηνέννοια που σχεδόν αποκλειστικά έχει επικρατήσει στηνΕλλάδα και ο οποίος στο «χώρο» ουσιαστικά ταυτίζεται μετην έννοια «αναρχικός». Με απλά λόγια, «αντί-αυταρχισμός» σημαινει εναντίωση στη
κατάχρηση
εξουσίας, ενώ αναρχισμός σημαίνει
εναντίωση στην ίδιατην ύπαρξη εξουσίας και εξουσιαστικών σχέσεων
 Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι: εάν η ταύτισηαυτή προέρχεται απλά από τη διαπιστωμένη διαστρέβλωσηκαι το σφετερισμό του αναρχικού κινήματος στην Αμερικήτο οποίο παρουσιάζεται από «αστέρες» της«ελευθεριακής» αριστεράς όπως αυτοί που έχουνπροσκαλεστεί στο φεστιβάλ σαν μια άσκηση «αντι-απολυταρχισμού» και «αντι-αυταρχισμού», για ποιο λόγοπεριοδικά όπως η
Βαβυλωνία
που αυτοπροσδιορίζονται ως«αντιεξουσιαστικά» (χρησιμοποιώντας τον όρο όπως έχειεπικρατήσει στον ελληνικό χώρο) προβάλλουν μαζικά τόσοστα κείμενα τους (μετά τη συνεργασία με το δίκτυο των«αντι-απολυταρχικών» ZNET), όσο και στον «κράχτη» τουφεστιβάλ τους («Η Ελευθερία Αντεπιτίθεται») τους εν λόγωλαμπερούς καλεσμένους δήθεν ως «ελευθεριακούς» και«αναρχικούς», προκαλώντας απαράδεκτη σύγχυση καιαποπροσανατολίζοντας ένα δυνάμει αντισυστημικόαναρχικό κίνημα στην Ελλάδα που αποτελείται κυρίως απόνέους ανθρώπους, μεταξύ των οποίων παιδιά τωνδεκεμβριανών, οι οποίοι αμφισβήτησαν έμμεσα ή άμεσα όλοτο σύστημα και τα σύμβολα του και όχι κάποια αρνητικά...«συμπτώματα» του, όπως κάνουν ως επί το πλείστον οι«αναρχικοί» του ΖΝΕΤ. Το ερώτημα μάλιστα γίνεται ακόμα πιο επιτακτικό τηστιγμή που διαβάζουμε την εξής φράση στο άρθρο
«Αιρετικές πολιτικές σκιές»
του τεύχους 46 τηςΒαβυλωνίας:«
Ενδεχομένως να προκαλεί έκπληξη σε αρκετούς το
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...