Për karshi rri Isuf Luzi,Kuvendon i mrekulluar,Po zëri, si grykë pusi,Është i qetë dhe i malluar:
“O shqiptar! Në do të dëgjosh,Në paç mend dhe uri te mësosh,Mos e urre kurrë armikun,Se padashur ti bëhesh rob i tija,S’bie asgjë te vlefshme mërijaAs ta pakëson, as ta largon rrezikun”
Ja, më tej Fatos Arapi,Admiron Zvërnec, TriportZë e zëmër seç i hapi,Nuk ka si Vlora në botë:
Atdheu është varr i hapur, është varr.Një jetë drejt tij shkon me besë që bind.Në një pikë loti mbyt lotin fatvrarëNë një
pikë loti lirinë e lind.
Entuziast ky Irfan bregu,“Kosovar” dikush e quan,Me vargje si zjarr dyfeku,Mediton, mendon dhe shkruan:
“Edhe Malon dhe AvniunAty kemi,Vlora është e mbeti prapëBetlehemi.”*
Sërish, trokasin ne portë,Mysafirë, qindra vete,Vlonjatët, kudo në botëJanë piktorë e janë poetë.Madhështor Skënder Kamberi,Magjistar Nestor Jonuzi,Qindistar Saba Xhaferi,Thosh për ta, i madhi Buzi.Prodhimtar ish Ilmi Bani ,Agron Dine lavdi pate,Ngjyrëtar Rakip ShabaniE madhe shkolla vlonjate.
Leave a Comment