Δημόσιος και ιδιωτικός βίος στην Αρχαία Ελλάδα τόμος Α
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Ενότητα 1.1Γέννηση και εξέλιξη της αρχαίας ελληνικής πόλης
1.Τι περιλαμβάνει ο θεσμός της πόλης(26)
Ο θεσμός της πόλης αποτελεί τον πληρέστερο τύπο αυτόνομης, ανεξάρτητης,ανθρώπινης κοινωνικοπολιτικής οργάνωσης.
2.Ποιοί παράγοντες συνέβαλαν στην εξελικτική πορεία του θεσμού της πόλης(27)
1.η ανάπτυξη πρωτόγνωρων για την εποχή οικονομικών δραστηριοτήτων2.ο εκπατρισμός3.η άνθηση του θαλάσσιου εμπορίου
3.Αναπτύξτε τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε ο οικονομικός παράγοντας στηνεξέλιξη της πόλης(27)
•
Η καθιέρωση του νομίσματος αποτέλεσε το κατεξοχήν εργαλείοανάπτυξης του εμπορίου και προσέδωσε κυριαρχικό ρόλο στο θεσμότης κινητής περιουσίας. Χρησιμοποιήθηκε για την είσπραξη φόρωνκαι με τις δωρεές και τις χορηγίες αποτέλεσε κύρια πηγή κρατικώνεσόδων.
•
Ο εκπατρισμός, λόγω στενότητας καλλιεργήσιμης γης, οδήγησε στηνανακάλυψη νέων εύφορων περιοχών και στην ανάπτυξη τηςβιοτεχνίας.
•
Η ναυσιπλοΐα και το εμπόριο έκαναν πληθυσμούς πιο ευκίνητους,έδωσαν ώθηση στην αστυφιλία, οδήγησαν στην αύξηση τηςπαραγωγής των γεωργικών προϊόντων. Το εμπόριο αποτέλεσε πηγήπλουτισμού.
4.Αναφέρατε τις απόψεις του Πλάτωνα και Αριστοτέλη για την δημιουργία της πόλης(28)
•
Πλάτωνας: υποστήριζε ότι η πόλη δημιουργήθηκε καθώς ο άνθρωπος, μημπορώντας να είναι αυτάρκης, αναγκάστηκε να καταφύγει στην συνδρομή τουάλλου, προκειμένου να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του. Έτσι ζούσαν στο ίδιομέρος για να αλληλοβοηθούνται.
•
Αριστοτέλης: πίστευε ότι η πόλη δεν ήταν μόνο μια κοινωνία όπουεξυπηρετούσε ο ένας τον άλλον και δεν αδικούσε ο ένας τον άλλον. Η πόληπροέκυψε από την συνένωση των οίκων και των γενών με στόχο ναεξασφαλίσει στα μέλη της μια ευτυχισμένη ζωή, με τελικό σκοπό τον πλήρηκαι αυτάρκη βίο.
5.Χαρακτηρίστε την αρχαία ελληνική πόλη(29)
Η αρχαία ελληνική πόλη αποτελούσε μια κοινωνικοπολιτική και οικιστική ενότητα,στην οποία έβρισκε έκφραση η οργανωμένη ζωή και η οποία είχε πρώτιστο σκοπότην επίτευξη της αυτάρκειας και της ευδαιμονίας των κατοίκων της.
6.Αναφέρατε τα κύρια χαρακτηριστικά της πόλης(29-31)
1
-Ενότητα: η άμεση επικοινωνία μεταξύ των πολιτών, γνωριμία του ενός με τον άλλοκαι δράση σύμφωνα με τα κοινά ήθη, τους κοινούς θεσμούς και τους νόμους.-Αυτάρκεια: τέλεια εναρμόνιση του μεγέθους, του πληθυσμού και των πόρων.-Αυτονομία:αυτοκυριαρχία, αυτοδιάθεση, κρατική ανεξαρτησία, ελευθερία.
7.Αναφέρατε την κοινωνική δομή των αρχαίων ελληνικών πόλεων(33)
•
Οι πολίτες
•
Οι μέτοικοι
•
Οι δούλοι Η δομή αυτή διαφοροποιούνταν σε ορισμένες πόλεις, όπως την Σπάρτη και τηνΚρήτη, χωρίς να αλλάζουν ουσιαστικά πολλά στο καθεστώς των πληθυσμιακώνομάδων.
8.Τα τρί
α
βασικά χαρακτηριστικά του ελεύθερου πολίτη και τα δικαιώματάτου.(33)
1.η κατοχή γης2.τα πολιτικά δικαιώματα3.η καταγωγή από πολίτες γονείςΟι πολίτες ήταν αυτοί που καθόριζαν την τύχη της πόλης. Εκλέγανε τις αρχές,αποφάσιζαν για ειρήνη ή πόλεμο. Ήταν υπεύθυνοι για την άμυνα της πόλης, τωνθρησκευτικών τελετών και αγώνων. Δεν ήταν όλοι εύποροι και αποτελούσαν τηνμειοψηφία του πληθυσμού.
9.Ποια ήταν τα γενικά χαρακτηριστικά των μετοίκων, τα δικαιώματα και οιυποχρεώσεις τους.(34-35)
Οι μέτοικοι ήταν οι ξένοι που είχαν εγκατασταθεί σε μια πόλη και κατάγονταν απόκάποια άλλη. Ήταν γραμμένοι στα μητρώα του δήμου, σε ξεχωριστό κατάλογο, ήτανδιοικητικά ενσωματωμένοι και μπορούσαν να ασκήσουν ορισμένα δημόσιαλειτουργήματα όπως του κήρυκα και του δημόσιου ιατρού. Μπορούσαν νααποκτήσουν κινητή περιουσία και δούλους, όχι όμως ακίνητη και γη.Δεν είχαν κανένα πολιτικό δικαίωμα, δεν ψήφιζαν ούτε εκλέγονταν, με συνέπεια ναμην μπορούν να καταλάβουν δημόσια αξιώματα, εκτός των προαναφερθέντων. Είχανδικαίωμα συμμετοχής στις λειτουργίες, εκτός της τριηραρχίας. Όφειλαν να έχουν ωςπροστάτη κάποιον πολίτη, για να τους αντιπροσωπεύει στην επικοινωνία τους με τιςαρχές.Είχαν την υποχρέωση να καταβάλουν το κατά κεφαλή φόρο, γυναίκες και άντρες, τομετοίκιο, και να υπηρετούν στο πεζικό ως οπλίτες και στο στόλο ως ερέτες.Η συμμετοχή τους στις θρησκευτικές τελετές ήταν περιορισμένη.Η συνεισφορά τους στην κοινωνικοοικονομική ζωή των πόλεων ήταν σημαντικοί. Ωςεπί των πλείστων ήταν έμποροι, βιοτέχνες και τραπεζίτες και συμμετείχαν ενεργάστην οικονομική ζωή, προσφέροντας συχνά τις ευεργεσίες τους στον λαό.
10.Γιατί εξαπλώθηκε ο θεσμός της δουλείας τον 5
ο
αι. π.Χ.(36)
Εξαιτίας:
•
της ανάπτυξης του εμπορίου
•
της ανόδου του βιοτικού επιπέδου των πολιτών
•
της αυξανόμενης συμμετοχής των πολιτών στα κοινά
•
της περιφρόνησης της χειρωνακτικής εργασίας2
•
της προσιτής σε όλους τιμής αγοράς των δούλων, ακόμα και σε μηευκατάστατους.
11.Η θέση των δούλων στην αρχαία ελληνική πόλη(36-37)
Ο δούλος κατείχε την μεγαλύτερη πληθυσμιακή τάξη της πόλης. Ήταν αντικείμενοιδιοκτησίας και απαραίτητος για την λειτουργία ενός σπιτιού. Ο κύριός του είχεεπάνω του απόλυτα δικαιώματα και μπορούσε να τον ανταμείψει ή να τον τιμωρήσει.Δεν είχε νομική υπόσταση, δεν είχε δικαίωμα ιδιοκτησίας ούτε αυτός ούτε και ηοικογένειά του. Ο κύριός του είχε δικαίωμα να τον εκμισθώσει σε τρίτο.
12.Ποιές είναι οι γνωστότερες κατηγορίες δούλων(36)
•
οικιακοί δούλοι(υπηρέτες)
, τους συναντούσαμε σε κάθε σπίτι και βοηθούσαντον κύριό τους στο σπίτι, στα χωράφια ή στο εργαστήριο
•
οι χωρίς οικούντες
, δεν έμεναν στο σπίτι του κυρίου τους, είχαν μια σχετικήανεξαρτησία σε οικονομικό επίπεδο, αφού μπορούσαν να έχουν την δική τουςεργασία. Από τα έσοδά τους πλήρωναν μια πάγια πρόσοδο στον κύριό τους,και επιτρεπόταν τα υπόλοιπα να τα κρατούν για λογαριασμό τους.
•
οι δημόσιοι δούλοι
, εργάζονταν ως αστυνομικοί, κλητήρες, γραμματείς,οδοκαθαριστές, στα ναυπηγεία ή στα δημόσια έργα και αμείβονταν για τις υπηρεσίες τους.
•
ανδράποδα μισθοφορούντα
, οι πιο υποβαθμισμένοι δούλοι, κωπηλάτες στοστόλο ή στα μεταλλεία, που τους εκμίσθωναν οι κύριοί τους έναντι αμοιβής.Ο κύριός τους εισέπραττε την ημερήσια αμοιβή και ο εργοδότης τουςαναλάμβανε την διατροφή τους.
13.Σε ποιες περιπτώσεις οι δούλοι αποκτούσαν την ελευθερία τους(36)
•
εξαγοράζοντάς την από τον κύριό τους με τις οικονομίες τους.
•
λόγω της αξιέπαινης συμπεριφοράς τους
•
ως πράξη γενναιοδωρίας από τον κύριό τους
•
λόγω προσφοράς εξαιρετικών προς την πόλη υπηρεσιών
14.Ποια ήταν η κοινωνική δομή της Σπάρτης και τα γενικά χαρακτηριστικά τωνκοινωνικών τάξεών της.(37-38)
•
οι πολίτες: καθόριζαν τις τύχες της πόλης τους, συνεκτικά στοιχεία τηςκοινότητάς τους ήταν η πλήρης αποχή από κάθε οικονομική δραστηριότητα, ηλιτή ζωή και η κοινοκτημοσύνη. Ασκούσαν αποκλειστικά το επάγγελμα τουστρατιώτη ή αξιωματικού. Συμμετείχαν μετά το 30
ο
έτος της ηλικίας τουςστην Απέλλα και μετά το 60
ο
στην γερουσία.
•
οι περίοικοι: κατοικούσαν γύρω από την Σπάρτη, τα εδάφη ήταν σπαρτιατικάκαι ονομάζονταν Λακεδαιμόνιοι. Δεν συμμετείχαν ενεργά στην πολιτική ζωή, υπηρετούσαν όμως τον στρατό και μπορούσαν να γίνουν και αξιωματικοί.Ζούσαν από την καλλιέργεια της γης και εργάζονταν ως έμποροι και τεχνίτες.Είχαν μια σχετική οικονομική και διοικητική αυτονομία, όμως βρίσκοντανπάντα κάτω από τον έλεγχο των σπαρτιατικών αρχών.
•
οι είλωτες: οι παλιοί κάτοικοι της περιοχής της Σπάρτης, που είχαν υποδουλωθεί στους Σπαρτιάτες. Τους κατέσχεσαν τη γη τους και τουςανάγκασαν να την καλλιεργούν για λογαριασμό τους. Δεν είχαν πολιτικά και 3
of 00
Δημόσιος_..
2,134 Reads
Info and Rating
| Category: | Uncategorized. |
| Rating: | |
| Upload Date: | 06/09/2009 |
| Copyright: | Attribution Non-commercial |
| Tags: |
Leave a Comment