SUPLEMENTO DE CULTURA

13 DE XUÑO DE 2009. NÚMERO 27

ornal

DE GALICIA

HARUN FAROCKI

Páx. 4-5

NOS

Leccións esaídas da cultura

ARTE

Páx. 6

A r e v i s t a e r a á m o v i d a c o r u ñ e s a o q u e ‘ T i n t i m á n ’

“Trátase de volver a mirar as imaxese facer que sexa posíbel empezar de novo”

X X V A N I V E R S A R I O D E ‘ L A N A V A L ’

á v i g u e s a . A p a r e c e u e n 1 9 8 4 e d e i x o u d e

p u b l i c a r s e c a t r o n ú m e r o s m á i s t a r d e

ós

XORNAL DE GALICIA

13 de XUÑO de 2009

vinte e cinco aniversario de ‘la naval’

En novembro

de 1984, enCapitalia, nha cidade poboadapor nostálxicos viaxeiros deprimeira clase e temoneisda cltra desnortados naresaca da grandilocencia,os seres navais decidironagrparse, todos, arredordnha revista atlántica. Erapreciso actar. No horizontedaqel otono asomaba,como nha ameaza, a crzadaexistencial daqeles bañistasqe xogaban a vestirse deespidos nas praias atlánticas.Eran

penenes

post-98, hippiesreciclados e natristas deocasin aprrados polateima mediterránea dntal González, presidente doGoberno do Mogreb, entregadoá erradicacin dos sinais deidentidade máis entrañábeisdos pobos non moros dapennsla. Dende

La Naval

,os seres atlánticos prometanresistencia, e a qen primeirolle zoparon os da BrigadaAntidesndista Hortensiaqe asinaba o

Manifiesto paraandar vestidos

no nmeroinagral da revista oi aosmilitantes do ndismo. Talvezadiviñaran onde a acabarpoñendo o se nome, vintee cinco anos despois, o lder

A cuzadad  atlátic

No outono vindeiro cúmprense 25 anos da aparición de ‘La Naval’, a revista da movida coruñesa, a réplica do norte á‘Tintimán’ dos vigueses, todo un icono da cultura da época, marco do atlantismo e un testemuño de que a sociedade civil coñeceu mellores momentos en Galicia.

pOr

IAGO mARtíNEz

daqel movemento chamadoTetiñas Free, Pedro Arias,agora ‘ilstre’ deptado doPartido Poplar.Á ronte dos seres navais, comodirector da revista, estabaSso Iglesias, hoxe ex directorde Televisin de Galicia, e ose consello de redaccin: n videocreador, Pgbllás; n poetahoxe de clto, Lois Pereiro; e tresxornalistas, Santiago Romero,Jos Ángel González e XosManel Pereiro, agora decano docolexio proesional en Galicia.Capitalia, por certo, era aqelaA Corña de Paco Herclino,como lle chamaban ao actalembaixador español na SantaS, e da tribo naval participabantamn Fermn Boza, AntnPatiño, Manel Rivas, XaimeCabanas, Alonso Armada,Antn Reixa, Ana Montenegro,Francisco Novo, DamiánVillalan, Germán Coppini, VariCarams, Migelanxo Prado,Enriqe Acña, Ánxel Vence,Gstavo Lca de Tena, QicoCadaval, Primitivo CarbajoMench Lamas, Xrxo Lobato,Jlio Correa, Mndez Ferrn eas at completar nha prosacartograa, hoxe non tan

underground,

do campo cltralgalego vixente.

La Naval

dro catro nmeros,do cero ao 500, retrancamediante, e non se sabe qeoi o qe acabo con ela: pidoser a maldicin do catro qepersega as pblicacins nasqe andaban enleados Rivas e osirmáns Pereiro –

Loia

tampocopasara da carta entrega– opido ser o brato qe llesdeixaron os mil exemplaresqe a distribidora de Madridnnca chego a pagar. Ataqel ltimo nmero de 1986,capa prateada salerida coabandeira alternativa do pas,nha raspa de peixe sobreondo negro, entre o pirata en Nnca Máis prematro–haba precedentes–, apblicacin convertrase no voceiro da movida corñesacomo

Tintimán

–“esa revistade perrqeiros”, bromeaban–o era da accin vigesa. Hoxenon  doado acer arqeoloxanas sas páxinas, peroalgnhas están ao dispor dosinvestigadores. “O máis sensatoqe fxemos”, conesa XosManel Pereiro, “oi deixar nexemplar de cada nmero naFndacin Penzol”.Pereiro, daqela vocalista deRadio Ocano, o grpo qe tivoa oportnidade de representar

Os acores Luisa Veira e Anonio Durán ‘morris’ posan nunha sesión de ‘oda’ no úlio núero de ‘La Naval’

A REVISTA DuROuCATRO NúMEROS EDEIXOu DE PuBLICARSEEN 1986, POuCO ANTESDA MORTE DA MOVIDAA NóMINA DOS SEuSCOLABORADORESé, AíNDA HOXE,uNHA CARTOGRAFíAINTELECTuAL DO PAíS

NóS

XORNAL DE GALICIA

13 de XUÑO de 2009

vinte e cinco aniversario de ‘la naval’

Banda de ‘La Naval’, a revistaatlántica que Suso Iglesias dirixiuentre 1984 e 1986 na Coruña

a España en Euroisino ano que concursouCadillac, encargábase dodeseño e a composicin –unsofisticadísimo recorta epega moi na moda– entrea súa casa, que compartíacon outros personaes logocélebres, e a redaccin doornal no que traballaba. Encastelán e galego, segundo llepetase a cada autor – “nuncao discutimos”, recoñece oornalista–, e graitandoarredor de La Coruña nunhaépoca na que a obsesin poloartigo non estaba na aendada esquerda,

La Naval

nonera nin un fanine nin unhareista nin cultural nin deactualidade, senn todo aomesmo tempo. Deliberadae confesamente ideolica,coma un fanine, gastaba pintae infraestrutura de reista–comerciais, publicidade,distribuidora– e s admitíao adectio “cultural” porreducin. Entraba todo,dende a humorada á crnicade política municipal, dendecrítica de discos á creacinliteraria, dende o manifesto áopinin temperada. Podíansepoñer “líquidos e líricos”,como dicía Fermín Boua,ou escribir acedos retratosdun país que ollaban a unhacerta distancia, a do “cinismo”dunha clara e dupla ocacin:“non permanecer e non acabarabrindo un bar”.Cabía todo pero todo habíade ser atlántico, atlantista,como o eran o traballode Patiño e compañía naplástica do grupo Atlánticae como o era, ao cabo, a moisituacionista práctica dunhaeracin que armou unhalinguae á medida das súasnecesidades. Un tempo deeferescencia no que a ofertade signos era pequena e a famesemitica grande, moi grande.Unha época de democracia

in progress

na que os asuntos de

La Naval

podían acabar nunhapregunta parlamentaria doPSOE, aínda que fose sobre ungrupo musical inentado polos

navalitas

. Un periodo no que oeercicio do poder autonmico,ademais de ser doméstico,parecíao. Unha época deeterminio da cultura ciil. Oprincipio de todo isto.Cando a UniersidadInternacional MenéndePelayo, á que esa eracin lledebe tanto, conidou a toda atribo a escenificar o seu cantodo cisne en Santander naquel(a) mítico Desembarco dasForas Atroces do Noroesteno Pao da Magdalena,unha reaccin ao iromediterráneo que ensaiabao Estado español, a mediasentre o socialismo de FelipeGonále e o poshippismode Racionero, houbo de todomenos torretas de Fenosa.Os

navalitas

queríanas alí ea compañía parecía disposta,pero non puido ser. A candaas ideocreacins, a plástica,as bandeiras alternatias parao “gran carallo de sal”, comodicía o himno alternatio deGalicia que proocaran nodesembarco, o equipo de

La Naval

chantou unha follade bacallao no panel que llecorrespondía na taidermiada moida. Todo o paoestaba inundado dese recendoatlántico a peie seco ensalgadura. Algo estaba paraacabar. Os seres naais olíana terra. Era, máis unha e, oprincipio de todo isto.

De esquerda a dereita, plana interior da revista, capa do número dous e un dos pasquíns que editaban os ‘seres atlánticos’

DELIBERADAMENTEIDEOLóxICA, COMO UNFANzINE, ‘LA NAvAL’GASTABA PINTA ETRAzAS DE REvISTANO TEMPO DOS‘NAvALITAS’ OS SIGNOSERAN POUCOS E AFAME SEMIóTICAGRANDE, MOI GRANDE