τώρα
μαζί
με
την
Κρήτη
και
τα
νησιά
του
Αιγαίου
)
απολύουν
,
μειώνουν
τις
ημέρες
εργασίας
,
δίνουν
υποχρεωτικές
μέρες
άδειας
,
μετατρέπουν
την
πλήρη
απασχόληση
σε
μερική
,
διώχνουν
τους
συμβασιούχους
που
απασχολούσαν
,
καθυστερούν
την
πληρωμή
μισθών
(
δες
πιο
αναλυτικά
το
άρθρο
«
Στρατιές
ανέργων
φέρνει
η
κρίση
»,
στην
εφημερίδα
Μακεδονία
καθώς
και
την
πολύ
καλή
συγκέντρωση
στοιχείων
στο
Φυσικά
η
κρίση
δεν
αγγίζει
όλους
τους
μεταποιητικούς
κλάδους
το
ίδιο
.
Συγκεκριμένα
,
δύο
ηγετικοί
βιομηχανικοί
κλάδοι
της
Ελλάδος
,
τα
τρόφιμα
-
ποτά
και
το
φάρμακο
,
φαίνονται
αλώβητοι
στην
κρίση
.
Προβλήματα
αντιμετωπίζει
η
ένδυση
(
κυρίως
οι
εταιρείες
που
στηρίζονταν
στις
εξαγωγές
),
η
κλωστοϋφαντουργία
(
που
ήταν
ήδη
πολύ
χτυπημένη
)
και
το
έπιπλο
(
που
από
παλιότερα
αντιμετωπίζει
προβλήματα
,
ειδικά
με
την
επέκταση
του
do it yourself
επίπλου
που
προωθούν
εταιρείες
όπως
οι
Praktiker, IKEA, Leroy Merlin).
Επιπλέον
,
σε
κάθε
μεταποιητικό
κλάδο
υπάρχουν
μονάδες
που
αντιμετωπίζουν
προβλήματα
,
αλλά
είναι
συνήθως
οι
πιο
μικρές
.
Οι
«
μεγάλοι
παίχτες
»
βρίσκουν
ευκαιρία
σε
αυτό
το
διάστημα
για
«
κινήσεις
αναδιάρθρωσης
»
π
.
χ
.
η
ALUMIL,
η
HELLENIC STEEL
και
η
KLEEMAN,
η
ΑΓΕΤ
-
Ηρακλής
στην
Εύβοια
κ
.
α
.,
αλλά
είναι
βέβαιο
ότι
αυτοί
θα
βγουν
πιο
δυνατοί
από
την
κρίση
.
Τέλος
,
κάθε
περιοχή
της
χώρας
πλήττεται
διαφορετικά
από
την
κρίση
στην
μεταποίηση
,
ανάλογα
με
το
ειδικό
βάρος
κάθε
βιομηχανίας
που
λειτουργεί
σε
κάθε
τόπο
.
Έτσι
π
.
χ
.
η
καθίζηση
της
γούνας
στην
Καστοριά
έχει
προκαλέσει
χτύπημα
σε
όλη
την
τοπική
οικονομία
του
νομού
.
Το
στοίχημα
λοιπόν
στα
εργοστάσια
έχει
να
κάνει
μόνο
με
αυτές
τις
μονάδες
που
πλήττονται
. «
Μόνο
»,
γιατί
δεν
πλήττονται
όλες
οι
βιομηχανικές
μονάδες
. «
Μόνο
»,
γιατί
στις
μονάδες
που
δεν
υπάρχει
κρίση
-
αντικειμενικά
υπάρχει
η
ιδεολογία
-
της
-
κρίσης
,
η
κινδυνολογία
,
που
δημιουργεί
συναίνεση
.
Στις
μονάδες
λοιπόν
που
αντιμετωπίζουν
πραγματικά
πρόβλημα
μπαίνουν
επίδικα
ζητήματα
αγώνα
.
Θα
δεχτούν
οι
εργάτες
να
πληρώσουν
την
κρίση
(
τις
απολύσεις
,
την
ελαστικοποίηση
κτλ
.)
ή
θα
αποφασίσουν
να
κινηθούν
και
αυτοί
«
εξεγερτικά
»
όπως
«
η
νεολαία
» (
με
τις
δικές
τους
μορφές
βέβαια
);
Εκεί
θα
δοκιμαστεί
πραγματικά
το
ΠΑΜΕ
/
ΚΚΕ
που
κατακεραύνωσε
την
εξέγερση
του
Δεκέμβρη
.
Μέχρι
τώρα
τα
σημάδια
δεν
είναι
ενθαρρυντικά
.
Υπάρχουν
ορισμένες
κινητοποιήσεις
,
αλλά
από
πολλές
μονάδες
με
προβλήματα
–
ειδικά
στην
Β
.
Ελλάδα
-
δεν
φτάνουν
αγωνιστικά
νέα
.
Είδαμε
την
κατάληψη
στην
μικρή
χαρτοβιομηχανία
Φάρος
στην
Αθήνα
(
η
κινητοποίηση
είχε
ξεκινήσει
πριν
την
κρίση
και
με
αίτημα
τα
δεδουλευμένα
),
την
απεργία
ενάντια
στις
απολύσεις
στην
Φίλκεραμ
-
Τζόνσον
(
πλακάκια
)
στην
Θεσσαλονίκη
,
την
παναχαϊκή
απεργία
για
τις
απολύσεις
στην
πολυεθνική
Frigoglass (
ψυγεία
),
τις
κινητοποιήσεις
των
εργαζομένων
στην
κλωστοϋφαντουργία
Λαναρά
στην
Αθήνα
(
που
όμως
είναι
πολύ
παθητικές
),
την
κατάληψη
ενάντια
στις
απολύσεις
στη
NEOSET
στην
Χαλκίδα
,
την
επίσχεση
εργασίας
στην
Ενωμένη
Κλωστοϋφαντουργία
Θηβών
κ
.
α
.
Δεν
έχει
γίνει
όμως
ακόμα
ένας
αγώνας
πρότυπο
(
όπως
πήγε
να
γίνει
ο
αγώνας
στα
Λιπάσματα
Θεσσαλονίκης
τον
χειμώνα
-
άνοιξη
του
2006),
με
μεγάλο
δυναμισμό
και
με
χρονική
διάρκεια
,
έτσι
ώστε
να
τραβήξει
και
άλλα
κομμάτια
της
εργατικής
τάξης
της
πόλης
–
μέσα
και
έξω
από
τα
εργοστάσια
-
σε
ένα
κίνημα
αλληλεγγύης
.
Λείπει
δηλαδή
ακόμα
ένας
αγώνας
που
θα
αποτελέσει
πρότυπο
αγωνιστικής
κινητοποίησης
και
για
τα
άλλα
εργοστάσια
με
προβλήματα
και
θα
τα
σπρώξει
σε
μια
σύνδεση
μεταξύ
τους
2)
Οι
κατασκευές
,
η
οικοδομή
Κατέβηκαν
οι
εργαζόμενοι
των
κατασκευών
στην
εξέγερση
;
Εδώ
θα
εξετάσουμε
δύο
«
εργατικές
φιγούρες
»
του
κλάδου
,
τους
οικοδόμους
και
τους
μηχανικούς
,
παραλείποντας
τους
χειριστές
,
οδηγούς
,
διοικητικούς
,
που
χρόνια
τώρα
εκφράζονται
από
συναινετικά
,
συντεχνιακά
σωματεία
(
όπου
ΠΑΣΚΕ
και
ΔΑΚΕ
έχουν
τον
πρώτο
λόγο
).
Ας
πάρουμε
τα
πράγματα
με
τη
σειρά
:
ο
τελευταίος
κύκλος
αγώνων
στην
οικοδομή
από
τους
«
εκτελεστές
»
εργάτες
,
ήταν
αυτός
που
σχηματικά
μπορούμε
να
πούμε
«
ΜΕΤΡΟ
-
Ελ
.
Βενιζέλος
-
Ολυμπιακά
Έργα
».
Ήταν
φοβερές
μάχες
που
πραγματικά
έγινε
η
σύνδεση
μετανάστη
και
ντόπιου
εργάτη
μέσα
από
εργατικές
επιτροπές
που
δεν
ελέγχονταν
στην
ουσία
από
το
σωματείο
/
ΚΚΕ
.
Το
πεδίο
του
μεγάλου
εργασιακού
χώρου
,
άμεσο
,
υλικό
,
πρακτικό
,
έδωσε
τη
δυνατότητα
σε
πολλούς
μετανάστες
πρώτης
γενιάς
(
κυρίως
Αλβανούς
)
να
παλέψουν
:
συγκροτημένα
,
με
την
αναγνωρισμένη
ταυτότητα
του
οικοδόμου
και
όχι
με
την
επισφαλή
(
για
να
μην
πούμε
παράνομη
για
τους
κρατικούς
θεσμούς
)
ταυτότητα
του
μετανάστη
.
Έτσι
βασικά
μπορούσαν
να
παλέψουν
οι
μετανάστες
πρώτης
γενιάς
.
Οι
οποίοι
,
κατά
τη
διάρκεια
της
εξέγερσης
,
συμμετείχαν
στις
πορείες
μόνο
στην
Αθήνα
(
όπου
η
ποσότητα
και
η
ένταξη
των
μεταναστών
δεν
συγκρίνεται
με
κανένα
άλλο
μέρος
της
Ελλάδας
)
και
μόνο
τις
δύο
πρώτες
μέρες
(
αφού
ακολούθησαν
στοχευμένες
επιχειρήσεις
-
σκούπα
της
αστυνομίας
για
να
αποθαρρύνουν
το
κατέβασμα
τους
στον
δρόμο
μετά
από
18
χρόνια
σιωπής
).
3
Leave a Comment