10 Βασικές Θέσεις για το νέο «Ρυθμιστικό σχέδιο της Αθήνας – Αττικής»

Η περίπτωση των Δυτικών Δήμων

Του Κώστα Φωτεινάκη

Στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης για το νέο «Ρυθμιστικό σχέδιο της Αθήνας –Αττικής», το οποίο θα αποτελέσει την πολεοδομική πολιτική της κυβέρνησης για τηνευρύτερη περιοχή της πρωτεύσας τα επόμενα είκοσι χρόνια, καταθέτουμε 10βασικές θέσεις.Αξίζει να σημειωθεί ότι το σημερινό Ρυθμιστικό ισχύει από το 1985, άρα αυτό που θατο αντικαταστήσει οφείλει να πάρει υπ΄όψιν του τα νέα δεδομένα πουδιαμορφώθηκαν από το 1985 ως τις μέρες μας, όπως π.χ

. α)

τις πρόσφατεςπυρκαγιές στους ορεινούς όγκους της Πάρνηθας, της Πεντέλης, του Υμηττού(απώλεια πράσινου)

β)

τις υποχρεώσεις της χώρας μας για μείωση των ρύπων καιτην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής (μέτρα για τον περιορισμό της χρήσης τουΙ.Χ. και την προώθηση των ΑΠΕ)

γ)

Την συγκέντρωση του μισού πληθυσμού τηςΕλλάδος στο λεκανοπέδιο, που προβλέπεται να αυξηθεί με την είσοδο τωνμεταναστών

δ)

Την απώλεια μικρών και μεγάλων ελεύθερων χώρων

ε)

τηνεπιφόρτιση του λεκανοπεδίου από τσιμεντένιους όγκους λόγω των έργων πουέγιναν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες κ.λπ.Παίρνοντας υπ΄ όψιν μας όλα τα νέα δεδομένα που περιγράψαμε παραπάνω, τιςαπειλές αλλά και τις δυνατότητες που έχουμε ως χώρα, καταθέτουμε τις προτάσειςμας, ως συμβολή στο διάλογο, γνωρίζοντας ότι ακόμα και το καλύτερο ΡυθμιστικόΣχέδιο δεν μπορεί από μόνο του να λύσει προβλήματα ή να επιβάλει πολεοδομικέςρυθμίσεις αν δεν υπάρχουν παράλληλα οι οικονομικοί πόροι και η πολιτικήαποφασιστικότητα να εφαρμοστεί.

Στο ερώτημα αν χρειαζόμαστε ένα νέο Ρυθμιστικό

απαντάμε ευθύςεξαρχής ναι. Όμως θεωρούμε ότι θα έπρεπε να γίνει μια γενική αποτίμηση τουισχύοντος Ρυθμιστικού σχεδίου έτσι ώστε να γνωρίζουμε πως εφαρμόστηκε,τι συμπεράσματα θετικά ή αρνητικά προέκυψαν. Η αναγκαιότητα τηςαποτίμησης ενισχύεται και από τη θέση του κ.Γιάννη Πολύζου (αντιπρύτανητου ΕΜΠ και καθηγητή Πολεοδομίας) ο οποίος σε άρθρο του στηνΕλευθεροτυπία υποστήριξε ότι

Κατά τη γνώμη μου το Ρυθμιστικό του 1985 δεν εφαρμόστηκε. Η Αθήνα, σε αντίθεση με τη Βαρκελώνη, δεν ωφελήθηκε ως πόλη από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Δεν βγάλαμε τα αναγκαία συμπεράσματα, με αποτέλεσμα το νέο σχέδιο που προωθείται, και σωστά αναφέρεται πλέον σε ολόκληρη την Αττική, δεν αντιμετωπίζει βασικά θέματα τα οποία αφορούν την «επόμενη ημέρα».

(Ελευθεροτυπία 30 Μαΐου 2009)

Με ιδιαίτερη ανησυχία παρακολουθούμε

τις εξαγγελίες για τουςΟδικούς Άξονες, εξαγγελίες που προηγήθηκαν της παρουσίασης τουνέου Ρυθμιστικού, τόσο για τον Υμηττό όσο και για το Όρος Αιγάλεω –Ποικίλο. Η Δυτική Περιφερειακή Αιγάλεω έχει στοιχειώσει, ενώ ελάχισταγνωρίζουμε για τις νέες οδικές παρεμβάσεις στην περιοχή Σχιστό –Σκαραμαγκά – Λίμνη Κουμουνδούρου – Ελευσίνα – Δαφνί. Με τηνευκαιρία αυτή θέλουμε να επαναλάβουμε ότι είμαστε αντίθετοι με ότιυπονομεύει το δασικό και δημόσιο χαρακτήρα των ορεινών όγκων, εδώτου Όρους Αιγάλεω – Ποικίλου, και υπέρμαχοι σε ότι τον ενισχύει π.χ.

δασικοί χάρτες, δενδροφυτεύσεις με συστηματικό τρόπο και όχιεπικοινωνιακού χαρακτήρα ή «πολιτικής εκμετάλλευσης».

Στην περιοχή της Δυτικής Αθήνας

έχουμε μεγάλους ελεύθερουςχώρους τους οποίους θέλουμε αφενός μεν να τους προστατέψουμεαπό την τσιμεντοποίηση και την αλλαγή χρήσεων γης π.χ. Ελαιώνας,Πάρκο Τρίτση, Στρατόπεδα Χαϊδαρίου και Αγίων Αναργύρων,αφετέρου, να τους αξιοποιήσουμε με ήπιο τρόπο και με χαρακτηριστικάπου διακρίνουν τα Μητροπολιτικά Πάρκα.

Και για να έρθουμε στον Ελαιώνα,

τον οποίο απαξίωσαν όλες οικυβερνήσεις και οι τοπικές αυτοδιοικήσεις τουλάχιστον από το ΠΔ/95και μετά. Με ιδιαίτερη ανησυχία διαβάζουμε στο σχέδιο να κάνειαναφορά για «

Ανάπλαση του Ελαιώνα με επιχειρηματικά πάρκα, Δημόσια Διοίκηση και Κέντρα Μεταφορών, Βιομηχανικούς θύλακες και πάρκα πρασίνου, αναψυχής και πολιτισμού»

(παράρτημα αρ.17παρ.δ.) Δεν καταλαβαίνουμε τι εννοούν οι συντάκτες του νέουρυθμιστικού όταν μιλάνε για

«βιομηχανικούς θύλακες»

σε μιααπόσταση τριών χιλιομέτρων από την Αθήνα. Η γραμμή άμυνας είναιτο ΠΔ/95 που προβλέπει περίπου το 30% πράσινο και μάλιστα να είναισυγκεντρωμένο, έτσι ώστε να έχει τα χαρακτηριστικά ΜητροπολιτικούΠάρκου. Με την ευκαιρία θα περιμέναμε και μια τοποθέτηση τωνκομμάτων και των αυτοδιοικητικώνγια την στάση τους στο θέμα τουΕλαιώνα από το 1995 μέχρι τις ημέρες μας.

Μεγάλη βαρύτητα δίνουμε να αποκτήσει

η Δυτική Αθήνα πρόσβασηστη θάλασσα, και αυτή η δυνατότητα υπάρχει με τη διεκδίκηση των 120μπαζωμένων στρεμμάτων στο Σκαραμαγκά, που δεν χρησιμοποιούνταιγια ναυπηγοεπισκευαστικές εργασίες και την αξιοποίηση τηςυπάρχουσας μικρής ακτής.

Η Λίμνη Κουμουνδούρου, η

οποία έχει μεγάλη ιστορική και οικολογικήαξία, να χαρακτηριστεί υγροβιότοπος και να θωρακιστεί επιπλέον απότην προστασία που ήδη έχει από το ν.2742/95 (άρθρο 11), το ίδιο και ο

υγροβιότοπος Βουρκάρι Μεγάρων

Να υπάρξουν μέτρα απορρύπανσης

της Δυτικής Αττικής (Θριάσιο,Ελευσίνα) και όχι επιφόρτιση με νέες βιομηχανίες και χρήσεις όπως η ηεπέκταση των ΕΛΠΕ Ελευσίνας (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ), το εργοστάσιοηλεκτροπαραγωγής στη Χαλυβουργική κ.λ.π.

Να υλοποιηθεί η πρόταση για τη Δυτική Πύλη

που έχει εξαγγελθείαπό το 1992, και επαναφέρεται ως πολιτική πρόταση στα χαρτιά μεκάθε ευκαιρία (εκλογές κ.λπ.)

Δεν επιθυμούμε επεκτάσεις των σχεδίων πόλεων προς τουςορεινούς όγκους

, ούτε κατ΄ εξαίρεση ανέγερση κτιρίων έστω και γιαυποτιθέμενους κοινωνικούς σκοπούς.

10.

Διαφημιστικές πινακίδες.

Το νέο ρυθμιστικό σχέδιο της Αθήναςοφείλει να έχει θέσεις, εκτός από την λειτουργία της πόλης, και για τηναισθητική της πόλης. Οι τεράστιες διαφημιστικές πινακίδες κατά μήκοςτων εθνικών, αλλά και των περιφερειακών οδών, είναι οι περισσότερεςπαράνομες, συμβάλλουν στην οπτική ρύπανση και κυρίως είναι αιτίαγια να προκληθούν θανατηφόρα ατυχήματα. Να εφαρμοστούν οΚ.Ο.Κ., οι διάσπαρτες διατάξεις για την υπαίθρια διαφήμιση από τουςαρμόδιους φορείς (και εδώ η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει τεράστιεςευθύνες) τα δε κόμματα να δεσμευτούν ότι θα υλοποιήσουν τηδέσμευση που έχουν αναλάβει προς τους γονείς που έχασαν τα παιδιάτους. Η δέσμευση της διακομματικής επιτροπής ήταν ότι τα κόμματα