• Embed Doc
  • Copy Link
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΝΟΜΙΚΗΣΧΟΛΗ: ΨΗΦΙΣΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΠΡΟΕΔΡΟ ΣΟΥ, ΜΠΟΡΕΙΣ!!!
Αν δεν έγινε ήδη εμφανές από τον τίτλο, το συγκεκριμένο κείμενοασχολείται με τη σχετική με τις πρυτανικές και προεδρικές εκλογές,ρύθμιση του νέου νόμου πλαίσιο. Σε αυτή προβλέπεται, λοιπόν, ότι οπρύτανης, ο πρόεδρος και μια σειρά «αξιωματούχων», που συγκροτούντην «ηγεσία» των ιδρυμάτων της εγχώριας τριτοβάθμιας εκπαίδευσηςθα εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία από το φοιτητικό σώμα. Ηρύθμιση αυτή παρουσιάστηκε από το υπουργείο και αποθεώθηκε απόκάθε είδους «σοφούς» τις ελληνικής κοινωνίας και της ακαδημαϊκήςκοινότητας, ως η επιτομή της δημοκρατίας, ως η λύση τωνπροβλημάτων διαπλοκής καθηγητών με τις καθεστωτικές παρατάξειςΔΑΠ-ΠΑΣΠ , ως η μόνη δυνατή λύση για την εκλογή του καλύτερου καιαξιότερου πρύτανη – μόνο το κυπριακό δεν μας είπαν ότι θα λύσει!!!
Η πραγματικότητα όμως όπως την αναγνώρισε και τηναναγνωρίζει το φοιτητικό κίνημα μέσα στην ανάλυση και τηναιτηματολογία, στα πλαίσια των αποφάσεών του είναι πώς ονόμος πλαίσιο αποτελεί ένα και ενιαίο νομοθέτημα πουδιατρέχεται από μία και ορισμένη λογική και στοχοθεσία. Αυτόάλλωστε ισχύει και για την ίδια την εκπαιδευτικήαναδιάρθρωση που αποτελεί μια συνέχεια από τημεταπολίτευση και μετά και σήμερα εκφράζεται από τηναπόπειρα της κυβέρνησης να εφαρμόσει στην πράξη το νέονόμο και να αναγνωρίσει τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών.Επομένως δεν μπορεί να αποτελεί ρύθμιση δημοκρατική καιπροοδευτική η εκλογή των πρυτάνεων με καθολική ψηφοφορίαόταν αποτελεί εξέλιξη του θεσμού της φοιτητικήςσυνδιοίκησης που:3Φέρει ιστορικά μερίδιο ευθύνης για τη διαπλοκήκαθεστωτικών παρατάξεών, την ενίσχυση τους και τηνακίνδυνη διαχείριση και ενσωμάτωση των αγώνων τουφοιτητικού κινήματος (βλ παράρτημα)4Δεν δίνει καμία λύση στο ζήτημα της συναλλαγής όπωςευαγγελίζονται οι εμπνευστές και οι υποστηρικτές,αλλά αντίθετα με την απεμπλοκή του οργανωμένουσυνδικαλισμού από την εκλογική διαδικασία τιςαποπολιτικοποιεί και αφήνει το έδαφος στις «έμπειρες»σε αυτά, ΔΑΠ και ΠΑΣΠ να συνεχίσουν τις πελατειακέςσχέσεις με δημοκρατικό και καθολικό προκάλυμμα.
 
τη στιγμή που αποτελεί μέρος ενός συνολικότερουνομοθετήματος που:5έχει ουσιαστικά απονομιμοποιηθεί στο εσωτερικό τουπανεπιστημίου αλλά και στα μάτια ολόκληρης τηςκοινωνίας από τους συλλογικούς και μαζικούς μας αγώνεςτα προηγούμενα έτη με αποκορύφωμα τις εκατοντάδεςκαταλήψεις και τις πορείες με χιλιάδες κόσμου κατά ταέτη 2006 και 2007.6περιέχει βαθιά αντιδημοκρατικές ρυθμίσεις οι οποίεςπεριστέλλουν το άσυλο των κοινωνικών αγώνων σεακαδημαίκό, θέτουν αναχώματα στη λειτουργία τωνφοιτητικών συλλόγων και στη δυνατότητά τους ναπροβαίνουν σε ριζοσπαστικές και δυναμικές μορφέςπάλης, όπως είναι οι καταλήψεις( απώλειες εξαμήνων ανδε συμπληρωθούν 13 βδομάδες μαθημάτων ανά εξάμηνο).7επιχειρεί να δυσχεράνει την καθημερινότητα του φοιτητήεντείνοντας τους ρυθμούς σπουδών (2ν όριο σπουδώνκαι διαγραφές φοιτητών, αλυσίδες μαθημάτων κλπ) καιδυσχεραίνοντας τους όρους εξέτασης ( εξεταστικήπερίοδος τριών εβδομάδων) και να πειθαρχήσει τοφοιτητικό σώμα μέσα από τη σύνταξη εσωτερικούκανονισμού που προβλέπει ποινές έως και οριστικήςαποβολής από το πανεπιστήμιο.8στην προσπάθεια εξορθολογισμού των δαπανώνπεριορίζει τις φοιτητικές παροχές ή αδιαφορεί για αυτέςβάζοντας επιπλέον σκοπέλους για την καθημερινότητατου φοιτητή.και μιας ενιαίας κίνησης του κράτους στην εκπαίδευση πουαποσκοπεί:9στη διάλυση της εργασιακής προοπτικής της νεολαίας καιστο χτύπημα των επαγγελματικών δικαιωμάτων τωνφοιτητών μέσα από σπασίματα προγραμμάτων σπουδών,εισαγωγή ειδικεύσεων στα πτυχία , μέσα από τηναναγνώριση των ΚΕΣ κλπ.10στη διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου εργαζομένου που θαείναι υπάκουος και πειθήνιος και ευέλικτος καιεπανακαταρτίσημος στις βουλές και τις απαιτήσεις τουεργοδότη του.
Και ο κλήρος πέφτει στους πρυτάνεις…
Αφού οι φοιτητές, με μαζικούς, συλλογικούς και νικηφόρους αγώνεςεναντιώνονται όλα αυτά τα χρόνια στις απόπειρες εφαρμογής τηςεκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, πετυχαίνοντας νίκες, όπως τη μηαναθεώρηση του Αρθρου16 του συντάγματος ή και την αδυναμία
 
κεντρικής εφαρμογής των διατάξεων του νόμου πλαίσιο, αυτήν τηνπερίοδο επιχειρείται η τμηματική , περιφερειακή εφαρμογή τωναντιδραστικών νομοθετημάτων. Αυτή είναι μια διαδικασία που περνάειμέσα από τις επιμέρους συγκλήτους και τις συνελεύσεις τμημάτων,επομένως και οι πρυτάνεις και τα μέλη ΔΕΠ έχουν μια πολύσυγκεκριμένη ευθύνη για την εφαρμογή ρυθμίσεων που πλήττουν τηνκαθημερινότητά μας και υποθηκεύουν το μέλλον μας :
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΆ
 
ΠΕΡΝΆΕΙ
 
ΜΈΣΑ
 
ΑΠΌ
 
ΤΑ
 
ΧΈΡΙΑ
 
ΤΟΥΣ
!!
Για παράδειγμα σε πολλές σχολέςόπως στο οικονομικό πανεπιστήμιο επιχειρείται η κατάρτιση 4ετουςαναπτυξιακού προγράμματος και εσωτερικού κανονισμού, η λίστασυγγραμμάτων ήδη εφαρμόζεται δημιουργώντας πλειάδαπροβλημάτων τόσο στους φοιτητές όσο και στις γραμματείες, κλπ.
Ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος των επιχειρούμενων αλλαγών μετις αποφάσεις των συλλογικών μας οργάνων και με τις μαζικέςμας κινητοποιήσεις μπλοκάρεται.
Χαίρε παντοδύναμε πρόεδρε του τμήματος,Οι φοιτητές σε χαιρετούν…
 Τελικά όπως αναδείχτηκε, η ρύθμιση αυτή ούτε δημοκρατία, ούτεδιαφάνεια φέρνει στο εσωτερικό του πανεπιστημίου. Τελικά πούαποσκοπεί; Αν και ο υπότιτλος φαντάζει κάπως υπερβολικός, τελικάαπαντά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στο ερώτημα.
Αυτό καθώς ησυνέχεια της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης απαιτεί μιακεντρική εξουσία μέσα στα πανεπιστήμια που να είναι τόσο,ισχυρή θεσμικά, όσο ταυτόχρονα και να έχει νομιμοποίηση σταμάτια της λεγόμενης ακαδημαϊκής κοινότητας, ώστε να περνάτα νέα μέτρα παρακάμπτοντας τις φοιτητικές αντιδράσεις ήποινικοποιώντας τις
(βλέπε τις εκδικητικές απόπειρες τουτμήματος των ηλεκτρολόγων για απώλεια εξεταστικών, λόγω τωνκαταλήψεων για τη δολοφονία Γρηγορόπουλου.).Το πρώτο σκέλος τηςμεγέθυνσης των αρμοδιοτήτων των πρυτάνεων-προέδρωνεπιτυγχάνεται μέσα από το νόμο πλαίσιο: ο πρύτανης και το συμβούλιοτου καταλύουν το άσυλο, ο πρόεδρος κάθε σχολής συγκροτείπειθαρχικά, η σύνοδος των πρυτάνεων αποτελεί τον πιο αξιόπιστοσυνομιλητή της κυβέρνησης μέσα στα πανεπιστήμια.
 Υπό αυτήν τηνέννοια, το μέτρο της «καθολικής ψηφοφορίας» εξυπηρετεί τοδεύτερο σκέλος:
 
την
 
καθολική νομιμοποίηση από όλους τουςφοιτητές των εξουσιών που έχει ο πρύτανης ή ο πρόεδρος σεένα ίδρυμα.
 
 Ένας πρόεδρος που στηρίζεται από «όλους τουςφοιτητές» (όσους θα κινητοποιούσαν ΔΑΠ και ΠΑΣΠ δηλαδή)μπορεί πολύ πιο εύκολα να παρακάμψει τις αποφάσεις τωνφοιτητικών συλλόγων από κάποιον που έχει στηριχθεί απόκάποιες «απαξιωμένες» καθεστωτικές παρατάξεις(όπως γίνεταισήμερα)..
.
 
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...