• Embed Doc
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
 El nuevo mandatarioestadounidense, BarackObama, suscita en casitodos la esperanza decambio en una políticainternacional llevada acabo erráticamente porsu antecesor.Helena Pérez se pre-gunta por el futuro quetraerá consigo.2Cunha visión nonexenta de ironía, RocíoManteiga fálanos dosproblemas do esgota-mento do petróleo e dassúas consecuencias.As enerxías renova-bles formulan moitasdúbidas, pero sabemosque non hai volta atrásno proceso do cambio.3 Acabada la Navidad,éste es un buen mo-mento para reflexionarcon algo de sorna sobrelas pasadas fiestas.El belén, las comidas,los parientes, los Reyes,la nieve... Pedro Penasdispara su dardo dialéc-tico contra todos elloscon mucho humor.7
ANO I
 
I.E.S. DE CURTIS
 
FEBREIRO DE 2009
 
XORNAL DE AULA
El primer presidente negro de EE.UU.se abre camino 
Barack Hussein Obama Jr. (Honolulu, 4 de agosto de 1961) esel actual presidente de los Estados Unidos de América.Hace un siglo aproximadamente prendían fuego a los negros enel sur de Estados Unidos, los colgaban de árboles para ahorcarlosy dispararles como si fueran piñatas. El Ku Klux Clan hizo de lassuyas linchándolos a sus anchas. Y ahora, Obama es el primerpresidente negro de esta nación que, para descontento de al-gunos, manda en buena parte del mundo y, para bendición deotros, es panacea del sueño americano.
Continúa en pág. 2
The coldest place on Earth
Good day, folks! Did you know there is a place onthe Earth where temperatures reach – 89º C ? Vostokis the place. Located in Antarctica, Vostok is the homeof the coldest temperature on Earth at a cool -89 ° C(183 K).
Page 6
As dez de bastos
Lorena Fernández e SaraMorandeira entrevistan óprofesor do departamento deHistoria Severino Álvarez.
Páx. 7
OOOOOOOOOOOO
 
UUUTTTRRR  A AA A A AA A A AA AVVVVVVVVVVVV A AA A A AA A A AA A CCCCCCCCCCCC A AA A A AA A A AA ANNNNNNNNNNNN OOOOOOOOOOOOMMMMMMMMMMMMIIIIIIIIIIII LLLLLL 
OOOOOOOOOOOO
 
Cres que coma el pintabapinta calqueira?
Pablo Picasso pintou en Barcelonao seu primeiro gran lenzo:
 La Pri-mera Comunión
(1896). Contabacon catorce anos de idade. A com-posición é moi esmerada: o brancoradiante é contrastado co vermello eos tons escuros, o que fai que todasas miradas se centren no recolle-mento da nena. O novo pintor de-mostrou o seu extraordinario talentopintando efectos como a transparen-cia do velo e as roupas case palpa-bles do altar. O seu pai serviu demodelo para o home.
Páx. 7
E ademais
Patricia Díaz Rosales fala da súavocación científica ...................... 4Fátima Sánchez lévanos con humorao mundo das sambesugas ......... 5Santiago Sánchez fai unha esta-tística sobre os profes ................. 5Sergio Rodríguez contáxianos asúa devoción por Deep Purple ..... 9José Manuel Vilacide descóbrenoso mellor de youtube .................. 10Sandra Sánchez fala da anorexia 11Sara Rendal móstranos a súa habi-tación ......................................... 12
Nº 1
 
2
Outravacanomillo
 
EDITORIAL: LA REALIDAD Y EL DESEO
Movidos por el afán de conocer, de investigar, de descubrir, dedivulgar y - ¡cómo no! – de entretener, encendemos hoy los mo-tores de este vehículo informativo al que hemos bautizado como
Outravacanomillo
. Tras la línea de salida que acabamos de cru-zar, quedan muchas horas de taller en las que un numeroso -yabierto- equipo técnico ha trabajado para diseñar y poner enmarcha todos los engranajes. Pisamos el acelerador para iniciarel primer tramo de un viaje por el abigarrado y sinuoso trayectode la realidad e invitamos al público lector a acompañarnos encada una de las escalas programadas.Sabemos que la intención prioritaria de captar la realidad, laexhaustividad documental y la rigurosidad informativa son losprincipios que deben orientar la labor tanto del periodista profe-sional como del aficionado. Como miembros de este último gru-po, nuestro trabajo se asienta modestamente sobre estas tresideas. En este primer número de
Outravacanomillo
el equipo deredacción ha dirigido la mirada hacia temas muy variados queforman parte de nuestra actualidad, sólo observando en algunoscasos y opinando también en otros. La realidad, su análisis yocasionalmente su enjuiciamiento es, pues, la vía sobre la quenos desplazaremos en cada publicación; pero en este pequeñoeditorial que sirve como carta de presentación nos gustaríaocupar un espacio con el deseo, como en su día lo hizo Cernuda,haciendo convivir lo que es y lo que quisiésemos que fuese.Hoy escribimos sobre el petróleo, sobre las sanguijuelas, sobrePicasso… pero ojalá podamos llegar a escribir sobre el acuerdode paz entre israelitas y palestinos, sobre la subida de la soli-daridad y la tolerancia y sobre el descenso de las desigualdadesy del fanatismo, sobre el fin de la explotación infantil y sobre elcomienzo del pan para hoy y para siempre, sobre la desapariciónde todos los Guantánamos del mundo y sobre el éxito de todoslos Obama, sobre el repunte económico y sobre la caída de lacultura del pelotazo, sobre el viaje a ninguna parte del que trans-grede la ley y sobre el regreso de los que emigraron para sobre-vivir, sobre la muerte de todos los terrorismos y sobre la apa-cible vida en Irak o en el Congo…, sobre la curación del SIDA,del cáncer, del Alzheimer y sobre la muerte súbita de lasdictaduras, sobre el número cero de víctimas de la violencia y dela velocidad y sobre el número infinito de ayudas al tercer mun-do, sobre el éxito de la educación en nuestra sociedad y sobre elrotundo fracaso de la ignorancia y la desidia…¡Que vuestro viaje por estas páginas os resulte tan satisfactoriocomo nos ha resultado a nosotros llenarlas de retazos deactualidad!
Director: Carlos BlancoRedactora jefe: María SánchezRedactores:
Barack Hussein Obama
Helena Pérez
 
VIENE DE LA PRIMERA PÁGINA
Me encanta la historia y también tener la oportunidad de vi-vir en este momento para presenciar esta maravillosa victoriade la cordura y la razón frente a tantos y tan horripilantes añosde persecución a la raza negra. No pretendo decir con esto queel triunfo de este hombre signifique que vivamos ya libres deracismo, ni muchísimo menos, pero sí que este es un gran pasoque nos conduce sin duda por el camino correcto para alcanzarun mundo mejor.Ojalá Barack Obama no caiga ni por un momento en la ten-tación de repetir las hazañas de George W.Bush, ya que al fin yal cabo tuvo la dignidad de votar contra la guerra de Irak,mientras el Partido Demócrata y el Partido Republicano ova-cionaban el anuncio de esa carnicería.Quiero creer que probará, desde el gobierno, que sus ame-nazas guerreras contra Irán y Pakistán no fueron más que pala-bras proclamadas para seducir oídos difíciles durante la campa-ña electoral, y confío en que aceptará que no es normal que elracismo se ejerza contra los países que su país invade, ya queparece ser que, además de ciudadanos, en este mundo haymuertos de primera, segunda y tercera.Ojalá nada lo detenga en su intención de cerrar la siniestracárcel de Guantánamo y deje de creer al igual que su antecesorque está muy bien un muro que evita que los mexicanos atra-viesen la frontera, mientras el dinero pasa sin que nadie le pidapasaporte. Largo y bochornoso muro que viola el derecho a lalibre circulación de las personas.Espero también que firme y cumpla el compromiso de Kyotoy no siga otorgando el privilegio de impunidad a la nación másenvenenadora del planeta.Y, por último, deseo con todas mis fuerzas que BarackObama, primer presidente negro de la historia de los EstadosUnidos, lleve a la práctica el sueño de Martin Luther King y nola pesadilla de Condolezza Rice.La Casa Blanca, que ahora es su casa, fue construida poresclavos negros. Ojalá no lo olvide nunca.
Hortensia BlancoCristina BriónLoli CarrilManuel CastiñeiraBegoña CentoiraLorena Fernández
 
Rocío ManteigaAndrea MorandeiraSara MorandeiraPedro PenasHelena PérezSara RendalSergio RodríguezFátima SánchezSandra SánchezSantiago SánchezFernanda SuárezJosé Manuel Vilacide
 
Outravacanomillo
3
Proximamente... o fin do petróleo(só nos mellores cines)
Rocío Manteiga
 
Unha mañá calquera de comezos de 2050, soa ese infernal aparelloaborrecido e inoportuno coñecido popularmente como espertador.Ata aquí pouco cambiaría a historia que coñecemos actualmente, denon ser porque: o aparello que chimpas contra o chan é de cartón enon de plástico, a roupa que te porás estará feita coa la da queridaovella de túa avoa, Antoniña (a ovella) no canto de compoñerse denylon ou poliéster e o teu teléfono móbil estará, con sorte, feito depapel reciclado.Se sodes dos que pensan que isto que acabo de escribir é unhatremebunda loucura debo dicirvos que, si, non vos falta razón, maisnunca a ficción estivo tan preto da realidade. O fin do petróleo apro-xímase e vén cargado con promesas de consternación e desespe-ración. A estocada da humanidade semella non estar tan lonxe comoa simple vista parece, e despois, que?Os científicos afirman que quedan reservas de cru para non máisduns corenta anos. Cada vez queda menos deste recurso enerxético,e entre outros factores, a recente e enorme demanda de países talescomo China e India non fan senón agrandar o problema xa existen-te. Pero o que máis medo dá disto é que se está cumprindo aquiloque os máis alarmistas presaxiaban: compañeiros, compañeiras, nonvos estrañedes se un bo día espertades na época dos nosos tataravós,posto que... a era do petróleo está chegando ó seu acabamento,cesación, conclusión, ou aínda máis claro, ó seu fin.O denominado “ouro negro”, que tal vez dentro duns sesenta anospoidamos volver a ver nunha botelliña transparente exposta nalgúnmuseo, e o seu uso desmesurado, deixa como recordo un grave im-pacto medioambiental e nefastas consecuencias na biodiversidade eno clima. Na súa non longa existencia pasou a formar parte dende domáis básico (a alimentación) ata das últimas tecnoloxías (ultrapor-tátiles, por exemplo), sen esquecerse da locomoción.A misión dun planeta envolto de plásticos será a de atopar subs-tituto ó petróleo, nembargantes, para ver esta aventura con tingui-duras de comedia non será necesario acudir a ningún cinema.Solución a tan grave problema? Quérennos facer crer que haimoitas e diversas: as chamadas enerxías renovables. Enerxía solar,solar fotovoltaica, hidráulica, eólica, xeotérmica, biomasa... Ase-made, os novos biomateriais empregaranse para fabricar de todo emáis (bolsas, alfombras, pneumáticos, perfumes...), que farán queninguén se lembre daquel líquido negro nin da crise sufrida pola súadecadencia.Si, e cun pouco de sorte viviremos nunha supernave espacial conárbores de caramelo que viaxará dando voltas polo espazo exteriorfacendo escala alá por Neptuno, as matemáticas non existirán, afísica será historia e todos falaremos o idioma dos hipopótamos...A resposta á vosa pregunta de por que vos conto agora isto cunton, nada sutilmente, irónico, é porque así de retranqueiro é o feitode que os materiais que se precisan para construír os dispositivos deenerxías renovables tamén requiren grandes cantidades de petróleo.Argalladas do demo, non?Pode parecer este un artigo incluso dramático, e en efecto, non tenoutra pretensión máis que a de ser calamitoso, tráxico quizais, perotranquilos, tede azos, e aínda que a cor verde da esperanza se esteaquedando amarela pola acción do efecto invernadoiro, o optimismodebe reinar en nós.Acabarei deste modo dando dúas mensaxes: a primeira é para to-dos vós, que desconfiades e azorades sobre un futuro incerto, dicir-vos que aínda queda máis da metade do petróleo convencional que anatureza creou, que a humanidade é sabia (ás veces) e que sabere-mos saír do zulo onde o esgotamento do petróleo nos fará caer.Así, a miña última nota será para aqueles ós que nada atemoriza arealidade dunha próxima vida sen cru. A vós só dicirvos que tam-pouco vos inquietedes, posto que xa sobrará o tempo que sen demo-ra se achega para temer...
 
O gráfico representa os barrís de petróleo ao día queconsomen E.E.U.U. (20,7 millóns) e os cinco seguintesda lista segundo os datos dispoñibles no apartado OilConsumption de NationMaster. ComparativamenteEspaña consome 1,6 millóns. O consumo en E.E.U.U. ésuperior ao que suman ata 20 países presentes na lista.
 
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...