ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΝΟΜΙΚΗ

Embed Doc
Copy Link
Readcast
Collections

CommentGo Back

Download

ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΝΟΜΙΚΗ :

( ή αλλιώς απ’ αλλού το περιμέναμε και απ’ αλλού μαςήρθε…)

Είναι προφανές πως γενικά περιμέναμε από τη ΔΑΠ να υποστηρίζει μεσθένος και κάθε μέσο την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Την έχουμε δεικαι στη νομική πριν από 2 χρόνια να το κάνει φέρνοντας μπράβους καιΟΝΝΕΔίτες να τραμπουκίζουν φοιτητές και να σπάνε καταλήψεις , τηνείδαμε και πέρυσι στο Πανεπιστήμιο Πειραιά να φέρνει παρακρατικούςκαι χρυσαυγίτες για να φέρουν σε πέρας τη σημαντική για τηνκυβέρνηση μάχη των πρυτανικών εκλογών, μιας ρύθμισης που κάλειτους φοιτητές να νομιμοποιήσουν με την ενεργητική συμμετοχή τουςτον αντιδραστικό νέο νόμο πλαίσιο, τη βλέπουμε και κάθε χρόνο πουσυσπειρώνει φοιτητές στη βάση των πάρτυ , των εκδρομών και τωνσημειώσεων σε πλαίσια υποστήριξης της κυβερνητικής επιλογής πουδυσχεραίνουν την καθημερινότητα όλων των φοιτητών καιυποθηκεύουν το μέλλον μας…

Αλλά από μία δύναμη, που θέλει να λέγεται αριστερή, που όλητην ακαδημαϊκή χρονιά στήριζε τις συλλογικές διαδικασίεςαπέναντι στο νόμο-πλαίσιο και τα ΚΕΣ, είναι τουλάχιστονπροκλητικό σε σχεδόν νεκρό πολιτικό χρόνο, οπότε και δενυφίσταται πολιτικό κόστος, να κάνουν στροφή 180 μοιρών καινα προσπαθούν να υλοποιήσουν διάταξη του νόμου-πλαίσιο.Και ο λόγος γίνεται αφ’ ενός για το

ΔΙΚΤΥΟ

και αφ’ ετέρου γιατις πρυτανικές – προεδρικές εκλογές. Συγκεκριμένα το Δικτυοκαι η ΔΑΠ ήταν η μόνες δυνάμεις που προσπάθησαν νανομιμοποιήσουν αυτήν τη διάταξη του νέου νόμου!!!

Η πραγματικότητα όμως όπως την αναγνώρισε και την αναγνωρίζειτο φοιτητικό κίνημα μέσα στην ανάλυση και την αιτηματολογία, σταπλαίσια των αποφάσεών του είναι πώς ο νόμος πλαίσιο αποτελεί ένακαι ενιαίο νομοθέτημα που διατρέχεται από μία και ορισμένη λογικήκαι στοχοθεσία. Αυτό άλλωστε ισχύει και για την ίδια τηνεκπαιδευτική αναδιάρθρωση που αποτελεί μια συνέχεια από τημεταπολίτευση και μετά και σήμερα εκφράζεται από την απόπειρα τηςκυβέρνησης να εφαρμόσει στην πράξη το νέο νόμο και να αναγνωρίσειτα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών.Δεν μπορεί να αποτελεί εξαίρεση η ρύθμιση για τις πρυτανικές-προεδρικές εκλογές και δε θα μπορούσε, όταν άλλωστε την περσινήχρονιά η κυβέρνηση και η παράταξή της μέσα στα πανεπιστήμια, ηΔΑΠ, την προώθησαν «εξόχως δημοκρατικά» με μπράβους,παρακρατικούς και ΜΑΤ απέναντι στους φοιτητές που αγωνίζοντανστη βάση των αποφάσεων των συλλόγων τους και των κεκτημένωντου φοιτητικού κινήματος.

Επομένως ο ισχυρισμός του ΔΙΚΤΥΟΥ ότι αυτή η διάταξη είναι«ουρανοκατέβατη» μέσα στο νόμο και ότι τελικά είναιδημοκρατική έρχεται σε αντιπαράθεση τόσο με τα ίδια ταπλαίσια των συνελεύσεων που τόσα χρόνια στήριζε, και στηνομική, όσο και με την ίδια την πραγματικότητα τωνμπράβων, των παρακρατικών, των δακρυγόνων και τωνπαραλάιζερ που η κυβέρνηση επιστράτευσε για την υλοποίησήτης.

Σε κάθε περίπτωση όμως είναι τουλάχιστον άτολμη, ανέντιμη καιπροδοτική η στάση των συναδέλφων του ΔΙΚΤΥΟΥ. Αυτό καθώς όχιμόνο, αντί να υπερασπιστούν δημόσια και στα όργανα του συλλόγουτη στάση τους για στήριξη πτυχής του νέου νόμου, έβαλαν μπροστάανένταχτους και πρωτοετείς φοιτητές στα καιροσκοπικά καιεκλογικίστικα παιχνίδια τους (που τους κινητοποίησαν λέγονταςψέματα ότι κατεβαίνουν 2 υποψήφιοι ενώ ήταν 1), αποκρύβοντας τησημασία και την προιστορία της συγκεκριμένης ρύθμισης, αλλάεπιπλέον οι κεντρικοί συνδικαλιστές του ΔΙΚΤΥΟΥ αρνούντανπεισματικά ότι ο σύλλογος έχει σαφές κεκτημένο τη συνολικήαντίθεσή του στο νέο νόμο. Τέτοιου είδους στάσεις και τοποθετήσειςτο μόνο που κάνουν είναι να δίνουν επιχειρήματα στη ΔΑΠ και τουπουργείο και είναι επικίνδυνες στο βαθμό που η πάλη ενάντια στηναναδιάρθρωση αυτήν την περίοδο γίνεται κατά κύριο λόγοπεριφερειακά και στο εσωτερικό των σχολών.

ΤΑ 2 ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΙΑΝΟΥ ΣΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

( ή μιααπόπειρα ανάλυσης της προδοτικής στάσης του

ΔΙΚΤΥΟΥ)

:Γενικά το ΔΙΚΤΥΟ σε στιγμές που το φοιτητικό κίνημα είναι ενεργό καιστην όξυνσή του στηρίζει και στήριζε, αν και όχι χωρίς αντιφάσεις,τις κινητοποιήσεις ενάντια στο νέο νόμο-πλαίσιο, ενάντια στηναναθεώρηση του Σ16, για τη μη αναγνώριση των ΚΕΣ ακόμα και κατάτη διάρκεια της εξέγερσης του Δεκέμβρη. Ωστόσο φοβούμενο τοπολιτικό κόστος δεν παίρνει ποτέ επιλογές ρήξης, δεν υιοθετείενεργητικά πρακτικές σύγκρουσης με τις κυρίαρχες πολιτικές καιζημώνει σπάνια το ιδεολογικοπολιτικό του πλαίσιο στο σύλλογοπαραγνωρίζοντας ηθελημένα ότι αυτές είναι και λογικές που πάνε τοκίνημα και τον ίδιο τον κόσμο που το απαρτίζει ένα βήμα μπρος. Θαέλεγε κανείς ότι περιορίζεται σε μια λογική αριστερής διαμαρτυρίας ήακόμα και λογικές διαχείρισης βρίσκοντας συνεχώς καλές ρυθμίσειςσε νομοθετήματα με συνολική λογική (στην αρχή της χρονιάςυποστήριζε τη λίστα συγγραμμάτων που τελικά εφαρμοζόμενηδυσχέρανε την καθημερινότητά μας, σήμερα υποστηρίζει τιςπροεδρικές εκλογές.) Τα «επιστημονίστικα» χαρακτηριστικά του, σεσυνδυασμό με την υποτίμηση των αποτελεσμάτων στο κίνημα σεσχέση με τα «κουκιά» στις εκλογές φαίνεται τελικά να οδηγούν τοΔΙΚΤΥΟ ενίοτε στο πεδίο του αντιπάλου, είτε λόγω αδυναμία

of 00

Leave a Comment