1. Στην πρωτόγονη κοινωνία δεν υπάρχει μονογαμία. Η οργάνωση είναιμητρογραμμική. Αρχηγός της οικογένειας είναι η μητέρα, η οποία σχετίζεται σταπλαίσια της πρωτόγονης κοινωνικής ομάδας με όλους τους άνδρες. Τα παιδιάγνωρίζουν μόνο τη μητέρα τους. Για να μη συβμαίνει αιμομυξία, τα παιδιά, πουπροέρχονται από την ίδια κοινωνική ομάδα, απαγορεύται να έρχονται σε γεννετήσιαεπαφή μεταξύ τους. Προς αποφυγή παραξηγήσεων φέρουν όλα μιαδερματοστιγμάτιση, με το ιερό ζώο, το τοτέμ της ομάδας. Η επαφή με το ίδιο τοτέμείναι ταμπού. Πρόκειται για το σύστημα που ονόμασε ο Μόργκαν εξωγαμικό. Υπάρχουν αρχαία Ελληνικά αγγεία, που παριστούν μορφές με τη δερματοστιγμάτισητου ιερού ζώου. Δεν είναι τυχαία και η σύνδεση των περισσότερων θυλικώνθεοτήτων και με κάποιο ιερό ζώο, που ανάγει στη μητριαρχική περίοδο.2. Στην πρωτόγονη κοινωνία δεν υπάρχει καθόλου, ή υπάρχει μόνο στοιχειώδηςκαλλιέργεια. Η τροφή είναι συλλεκτική. Ο τρόπος παραγωγής χαρακτηρίστηκε σαν"φυσική παραγωγή". Τα μέσα παραγωγής, όποτε αυτά υπήρχαν, ήταν τελείωςπρωτόγονα, όπως το ξύλινο χειροκίνητο αλλέτρι και η καλιεργήσιμη επιφάνεια ήτανπολύ μικρή. Την περίοδο αυτή περιγράφει ο Ησίοδος στη "Θεογονία", ως "χρυσήεποχή", όπου ο άνθρωπος δεν εργαζόταν.Για την εξεύρεση τροφής ήταν αναγκαία η συνεχής μετακίνηση. Ο τρόποςοργάνωσης ήταν νομαδικός. Η δυνατότητα της μόνιμης εγκατάστασης και τηςσυγκρότησης πόλης και πολιτισμού, δεν υπήρχε.3. Η θρησκεία ήταν ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ η λατρεία της γονιμότητας, ή χθόνιαλατρεία. Η θρησκευτική λαστρεία αναφερόταν στην ΜΗΤΕΡΑ ΓΗ ή ΛΕΥΚΗ ΘΕΑ (αςμην ξεχνάμε τον τίτανο) η οποία όποτε κάρπιζε εγγυόταν την επιβίωση της φυλής.Οι άνθρωποι χωρίς να γνωρίζουν την καλλιέργεια και τους τρόπους απόθήκευσηςκαι συντήρησης τροφίμων, ήταν έρμαια των φυσικών δυνάμεων. Αυτές τις φυσικέςδυνάμεις, τα νεύματα της γης, έκριναν σκόπιμο να εξιλάζουν, ούτως ώστε αυτές ναβοηθούν τη γη να καρποφορεί.Για να γίνει αυτό έπρεπε να χυθεί το αίμα του "Βασιλιά", του υιού της λευκής θεάςστη γη, το οποίο περιείχε το στοιχείο της γονιμοποίησης, το λεγόμενο "μάνα". Έτσιη λατρεία της γονιμότητας ήταν συνδεμένη με ανθρωποθυσίες. Βασικό θρησκευτικόσύμβολο ήταν το φίδι, ως αυτό το πλάσμα που κατοικεί μέσα στη γή.Εάν φύγουμε λίγο από την περιγραφή των δεδομένων και προσπαθήσουμε να ταανάγουμε σε δεδομένα ψυχολογικής συγκρότησης και δόμησης ψυχικώνσυμβολισμών, θα πρέπει να διαπιστώσουμε, ότι τόσο η νοημοσύνη, όσο και οψυχισμός των πρωτογόνων δεν μπορεί παρά να ήταν ιδαίτερα περιορισμένα. Αυτάδεν μπορούσαν παρά να καταγράφουν με στοιχειώδη τρόπο τις πρωταρχικές καιαπόλυτα στοιχειώδης εμπειρίες της πρωτόγονης επιβίωσης και της ανάγκης γιααυτή την επιβίωση.Αυτά που μπορούσε να καταγράψη ο πρωτόγονος στην απλά δομημένη νοητικήλειτουργία και ψυχολογική του συγκρότηση ήταν ύπαρξη τροφής ή πείνα και ίσωςλιμοκτονία, ευχάριστη κατάσταση, ή δυσάρεστη και απειλιτική κατάσταση, υγεία ήταλαπωρεία νόσου κλπ.Με αυτή την έννοια στην ουσία ο ψυχισμός του δεν μπορούσε να λειτουργεί με τοάσπρο και το μαύρο. Το ευχάριστο , δηλαδή το καλό και το δυσάρεστο δηλαδή τοκακό.Η σκέψη και ο ψυχισμός που διέπεται από δυο αρχές λέγεται δυαρχία.Αν εξετάσουμε ενδιαμέσως τα σύμβολα του τεκτονισμού, θα εντοπίσουμεπαρεπιπτόντως, ότι όλα είναι δυαρχικά: Το πάτωμα με άσπρα και μαύρα τετράγωνασαν σκακιέρα, το θυσιαστήριο με δυο κολώνες, με τον Ήλιο και τη Σελήνη. Αλλά καιη θεολογία του τεκτονισμού στηρίζεται σε δυο θεούς. Στο θεό του καλού και στο θεότου κακού.
Leave a Comment