Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
7Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Zeno Kimdir, Kim’(ler)in Hikâyesidir? ~ Hakkı Yücel

Zeno Kimdir, Kim’(ler)in Hikâyesidir? ~ Hakkı Yücel

Ratings: (0)|Views: 1,654 |Likes:
Published by Cengiz Erdem
Zeno: Filozofun bir ölümlü olarak portresi

İçe dönük infılâklardan medet uman garip bir düşünme biçiminin girdaplarında boğulan bireyin kendi yarattığı lâbirentte kayboluşunun ve çözümü sevgide bulmak suretiyle yeniden doğuşunun öyküsü…

Elindeki bu kitap hayatı kilitlenmiş bir adamın kendini içinde bulduğu ruhsal ve fiziksel durumlara karşı giriştiği amansız mücadeleyi anlatıyor sevgili okur. Öznenin kendi içinde bölünme sürecini durağanlık ve akışkanlık temalarını işlemek suretiyle yeniden ele alınmış bu kitapta.

Kendini içinde bulduğu anlamsız rutinin pençesinde kıvranan bir akademisyen olan Zeno kendisine bir komplo kurulduğundan emindir. Çevresinde gelişen her olayı kendi kafasında kurduğu komplo teorilerinin süzgecinden geçtikten sonra gören bu kurban-kahraman adeta bir hiçkimse haline gelmiştir. Birbiri ardına yayınladığı kitaplar onu gittikçe daha da yalnızlaştırmış, adeta şeffaf bir duvar örmüştür çevresine. Aşkta başarısız olduğu ve hayatta istediği noktadan çok uzakta olduğu için gittikçe nefretle dolmaya başlar Zeno çevresine karşı. Psikoz zuhur etmiş, kahramanımız paranoyak senaryolarla doldurmaya çalışmaktadır hayatındaki boşluğu. O kadar önemsiz hissetmektedir ki Zeno kendisini, ölmek isteyecek noktaya gelmiştir artık. Bu senaryolar ona kendisini önemli hissetirmekte ve ölümü uzak tutmaktadır hayatından. Lâkin çok geçmeden yaşayanların da birer ölü olabileceğini, ölümün yalnızca fiziksel ölüm anlamına gelmeyebileceğini idrak edecektir Zeno.

Kitap depresyondan psikoza oradan da yeniden doğuşa geçiş sürecini anlattığı için doruk noktasına kahramanımızın psişik intiharıyla ulaşıyor. Alter-ego’sunu yok eden kahramanımız eski benliğini geride bırakıp yeni bir benlikle yeniden doğmaya hazırdır artık…

Cengiz Erdem 1978 senesinde soğuk ve yağmurlu bir Kasım ayının ilk sabahı Kıbrıs'ın Lefkoşa kentinde doğdu. Ankara Üniversitesi D.T.C.F'de İngiliz Dili ve Edebiyatı okudu, Norwich’teki East Anglia Üniversitesi’nde ise Kültür ve İletişim alanında master yaptı. Master tezine bunalımının ve yaşama sevincinin damgasını aynı anda vuran ve/fakat hızını alamayan Erdem kemâle ermek maksadıyla aynı üniversitede Kültürel ve Eleştirel Teori dalında bir de doktora tezi kaleme aldı. Kıbrıs, Türkiye ve İngiltere’deki çeşitli gazete ve edebiyat dergilerinde de öykü ve denemeleri yayımlanan Erdem’in Şubat 2007`de çıkan ve "Beni Bu Dışarıdan Çıkarın" adını taşıyan ilk kitabı yazarın 1997-2007 yılları arasında ruhen tecrübe ettiği acı, keder, elem ve ıstırapların beynine yansımasıyla zuhur eden ölüm dürtüsünü yaşam dürtüsüne çevirmek maksadıyla kaleme aldığı öykülerden oluşuyor. Yazarın ikinci kitabı olan "Zeno: Filozofun bir ölümlü olarak portresi"nin ise yaratıcılık sürecinde içe-dönük infılâklardan medet uman garip bir düşünme biçiminin ölümle ilişkisi çevresinde döndüğü söylenir. Yazarın üçüncü kitabı “Fantezi Makinesinde Hakikat Sızıntısı” ise ironinin doruklarında gezen teorik bir anlatı olarak dünyadaki tüm televizyon ekranlarının yanı sıra daha başka ekran mekanizmalarının da bilinmeyen bir sebepten ötürü bir anda beyaza bürünmesi neticesinde gelişen düşündürücü ve bir o kadar da kaygı verici hadiseleri konu alıyor. Tekvin adındaki baş-karakterimiz yazılmış ama henüz yayımlanmamış kitabında tüm bu olanları öngörmüş bir bedbahttır. Televizyonsuz dünyadaki sistem hızlı bir biçimde çökerken, Tekvin de kitabıyla gerçek hayat arasındaki bu kaygı verici benzerliğin kaynağını araştırmak üzere Amsterdam şehrine doğru yola koyulur. Acaba Amsterdam’da neler olmuş, hangi doğa-üstü güçler işin içine bit yenikleri serpiştirmiştir?


Zeno: Filozofun bir ölümlü olarak portresi

İçe dönük infılâklardan medet uman garip bir düşünme biçiminin girdaplarında boğulan bireyin kendi yarattığı lâbirentte kayboluşunun ve çözümü sevgide bulmak suretiyle yeniden doğuşunun öyküsü…

Elindeki bu kitap hayatı kilitlenmiş bir adamın kendini içinde bulduğu ruhsal ve fiziksel durumlara karşı giriştiği amansız mücadeleyi anlatıyor sevgili okur. Öznenin kendi içinde bölünme sürecini durağanlık ve akışkanlık temalarını işlemek suretiyle yeniden ele alınmış bu kitapta.

Kendini içinde bulduğu anlamsız rutinin pençesinde kıvranan bir akademisyen olan Zeno kendisine bir komplo kurulduğundan emindir. Çevresinde gelişen her olayı kendi kafasında kurduğu komplo teorilerinin süzgecinden geçtikten sonra gören bu kurban-kahraman adeta bir hiçkimse haline gelmiştir. Birbiri ardına yayınladığı kitaplar onu gittikçe daha da yalnızlaştırmış, adeta şeffaf bir duvar örmüştür çevresine. Aşkta başarısız olduğu ve hayatta istediği noktadan çok uzakta olduğu için gittikçe nefretle dolmaya başlar Zeno çevresine karşı. Psikoz zuhur etmiş, kahramanımız paranoyak senaryolarla doldurmaya çalışmaktadır hayatındaki boşluğu. O kadar önemsiz hissetmektedir ki Zeno kendisini, ölmek isteyecek noktaya gelmiştir artık. Bu senaryolar ona kendisini önemli hissetirmekte ve ölümü uzak tutmaktadır hayatından. Lâkin çok geçmeden yaşayanların da birer ölü olabileceğini, ölümün yalnızca fiziksel ölüm anlamına gelmeyebileceğini idrak edecektir Zeno.

Kitap depresyondan psikoza oradan da yeniden doğuşa geçiş sürecini anlattığı için doruk noktasına kahramanımızın psişik intiharıyla ulaşıyor. Alter-ego’sunu yok eden kahramanımız eski benliğini geride bırakıp yeni bir benlikle yeniden doğmaya hazırdır artık…

Cengiz Erdem 1978 senesinde soğuk ve yağmurlu bir Kasım ayının ilk sabahı Kıbrıs'ın Lefkoşa kentinde doğdu. Ankara Üniversitesi D.T.C.F'de İngiliz Dili ve Edebiyatı okudu, Norwich’teki East Anglia Üniversitesi’nde ise Kültür ve İletişim alanında master yaptı. Master tezine bunalımının ve yaşama sevincinin damgasını aynı anda vuran ve/fakat hızını alamayan Erdem kemâle ermek maksadıyla aynı üniversitede Kültürel ve Eleştirel Teori dalında bir de doktora tezi kaleme aldı. Kıbrıs, Türkiye ve İngiltere’deki çeşitli gazete ve edebiyat dergilerinde de öykü ve denemeleri yayımlanan Erdem’in Şubat 2007`de çıkan ve "Beni Bu Dışarıdan Çıkarın" adını taşıyan ilk kitabı yazarın 1997-2007 yılları arasında ruhen tecrübe ettiği acı, keder, elem ve ıstırapların beynine yansımasıyla zuhur eden ölüm dürtüsünü yaşam dürtüsüne çevirmek maksadıyla kaleme aldığı öykülerden oluşuyor. Yazarın ikinci kitabı olan "Zeno: Filozofun bir ölümlü olarak portresi"nin ise yaratıcılık sürecinde içe-dönük infılâklardan medet uman garip bir düşünme biçiminin ölümle ilişkisi çevresinde döndüğü söylenir. Yazarın üçüncü kitabı “Fantezi Makinesinde Hakikat Sızıntısı” ise ironinin doruklarında gezen teorik bir anlatı olarak dünyadaki tüm televizyon ekranlarının yanı sıra daha başka ekran mekanizmalarının da bilinmeyen bir sebepten ötürü bir anda beyaza bürünmesi neticesinde gelişen düşündürücü ve bir o kadar da kaygı verici hadiseleri konu alıyor. Tekvin adındaki baş-karakterimiz yazılmış ama henüz yayımlanmamış kitabında tüm bu olanları öngörmüş bir bedbahttır. Televizyonsuz dünyadaki sistem hızlı bir biçimde çökerken, Tekvin de kitabıyla gerçek hayat arasındaki bu kaygı verici benzerliğin kaynağını araştırmak üzere Amsterdam şehrine doğru yola koyulur. Acaba Amsterdam’da neler olmuş, hangi doğa-üstü güçler işin içine bit yenikleri serpiştirmiştir?


More info:

Published by: Cengiz Erdem on Jun 28, 2009
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

05/11/2014

pdf

text

original

 
“Zeno” Kimdir, Kim’(ler)in Hikâyesidir?
Hakkı Yücel
Yazar Cengiz Erdem’in ikinci kitabı “Zeno (Filozofun Bir Ölümlü Olarak Portresi)”(Cinius Yayınları) geçtiğimiz aylarda yayımlandı ve bir okuru olarak tıpkı birinci kitabı “BeniBu Dışarıdan Çıkarın”da olduğu gibi elime yapışıp kaldı.. Kendi adıma bu vazgeçilmezilişkinin hangi kurucu ve sürükleyici ögelerden oluştuğunu bir çırpıda söylemek belki zor..Ancak yine de bunun, Erdem’in “gerçek hayatla kurmaca hayat” arasındaki boşlukta dolanıpduran metninin; ‘geleneksel/gerçekçiroman anlayışının lineer bir zaman akışı içindeseyreden, somut bir geeklik olarak orada anlam kazanarak okur tarafından kolayalımlanmasına ve duyumsanmasına yol açan o bütünlüklü “zaman-insan-mekân” birlikteğini bozmasından ve kurgusal yapısıaltüst etmolmasından; bu bütünlüklü gerçeklianlayışının çok ötesinde, dahası artık parçalanmış ve belirsizlmiş hale gelen yeni bir gerçekliği önceleyen, bu gerçekliği gerek dil ve gerekse biçim çeşitlemeleriyle yeniden üretenve bunu yaparken de karşılığını, sadece “dış dünyada” (dış gerçeklik olarak) değil, “içdünyada” (iç gerçeklik olarak), yani hem bilinç, hem bilinçaltı ve hem de bilinçdışının uzayıpgiden karanlık labirentlerinde arıyor, bu bağlamda okuruna yeni okuma alanları’ ve‘özgürlükleri’ yaratmış olmasından kaynaklandığını söylemem mümkün..Aslında tam da burası, geleneksel okurun (galiba hepimiz biraz öyleyiz) , modern vemodern sonrası (postmodern) romanın (edebiyatın) farklılığıyla yüzleştiği, ana yörüngesine belirsizliğin, göreceliğin ve aynı anda gün yüzüne çıkmaya hazır ihtimaller çokluğunun (çokluhikâye/metin ihtimallerinin) yerleştiği ve buradan beslenerek yeni bir “yazar-metin-okur”ilişkisinin başladığı; bir bakıma yazarın ve yazdığı metnin performansı ve açtığı alanlarlailintili olarak, okuru(nu)n onu ya yolun hemen başında terkettiği ya da peşine düşerek sonunakadar onunla gittiği zor dönemeçtir...Yazar Cengiz Erdem ve metinleri, yaygın ifade biçimiile söylersek, geleneksel/gerçekçi roman (edebiyat) anlayışına dair “ezberler”in bozulduğu , bir o kadar da tehlikeli bu zor dönemeçte doğuyor, çarpıcı bir gelişim gösteriyor, giderek özgünleşiyor ve en azından kendi adıma benim elime yapışıyor..Yeni bir yazarın doğuşu olarak da nitelendirilebilecek olan bu yazı(n) serüveni hakkındakesin hükümler vermek için belki biraz erken..Ancak Erdem’in yayımlanmış iki kitabınıyanyana koyunca (ve öncesinde yazdıklarını da düşününce) bunların, gebir yazarınraslantısal ve iki atımlık baruttan ibaret yazı(n) serüveninin yapıtları olmadığını; aksinekendini sürekli besleyen donanımlı bir bilincin ve bilinçli bir seçimin, gelişmeye açık ve bir okadar da doğurgan ifadesi olduklarını söylemek mümkün..Kurgusundan diline, biçeminden biçimine farklı metinler yazıyor Erdem ve bu farklılığını da, bu tür anlayışların kimi marjinalörneklerinde olduğu gibi, kör bir başıbozukluk, denetimsiz bir dağınıklık ya da saçma bir anlamsızlık ve yüzeysellik olarak değil; aksine yazı(n) serüvenini besleyen kök damarlarınayırdında olarak ve bir bakıma “zamanın (değişen) ruhu”yla örtüşen kurmaca tekniklerinizorlayarak ve çoğaltarak sergiliyor.. İtiraf etmek gerekir ki bu, yüzeyde ve derinde farklı boyutlarda seyreden kaygan bir zemindir ve gerçe(kli)k de bu zeminde kayar, dağılır ve parçalanır..Bu yüzden okur onun tutamaklarını kolay kolay yakalayamaz, belki daha çok alttan alta hissedebilir (zaten yazarın yapmak istediği de herhalde büyük oranda budur);metnin kendisinin bu bağlamdaki farklılığı ise kaçınılmaz olarak farklı bir okur tipini – metnin kendisine katılacak ve onu yeniden üretecek- gereksinir.. “Zeno”yu okuduktan sonra başa döndüm ve bunları düşünerek sona doğru bir kez daha yürümeye başladım..
 
 Erdem kitabına verdiği “Zeno” üst başlığına, “Filozofun Bir Ölümlü Olarak Portresi” alt başlığını ilave ederken, bilinçli olarak J.Joyce’un “Sanatçının Genç Bir Adam OlaraPortresiromana nderme yapmakta ve bir bama durdu başlanç yerini belirlemektedir.. Burası ‘geleneksel/gerçekçi roman’ anlayışından ‘modern roman’ anlayışınageçişin yaşandığı, bu bağlamda ‘fay hattı’nın kırıldığı yerdir ve kök damarları da başta Joyceolmak üzere Woolf, Beckett vb. gibi yazarlardır ki, Erdem’in Joyce’a gönderme yapması da bu nedenle anlamlıdır..Devam etmektedir Erdem ve bu kez de Einstein’a göndermede bulunmaktadır ki bunun da anlamı; ‘gerçekçi’ romanın üzerine oturduğu ve hem kurgusal bütünlük, hem zamanın lineer akışkanlığı, hem mekânın üç boyutluluğu, hem romanınhikâyesinin ‘zaman-mekân-insan’ bütünlüğü ve hem de bütün bu sürecin arkasında yer alan Newton fiziğinin pozitivist mantığının; yirminci yüzyılın ilk yarısında gelişen ‘modernroman’da artık yirminci yüzyılın fiziği olan Einstein’le, onun zamanın lineer akışkanlığını bozan, ışık hızına göre değişkenlik kazanan, mekânın ve maddenin farklı koşullarda ve farklı boyutlarda görünümlerinin oluşabileceğini ima eden ve nihayet göreceliği öne çıkaranmantığıyla değiştiğinin ifade edilmiş olmasıdır..Erdem’in bir başka göndermesi ise Freud’adır ki, bunun da anlamı, onunla birlikte modern romanda insanın görünmeyen dünyalarına ısrarlıyolculukların başladığı, düşlerde ve fantazilerde gezinmelerin söz konusu olduğu, gerçe(kli)ğisadece dış dünyada ve dış dünyadaki haliyle değil, aynı zamanda bilinçte, bilinçaltında ya dadışında aranması ve yeniden üretilmesi bağlamında bir arayışa girildiğidir..Burada da bitmezErdem’in göndermeleri ve onun sürekli beslendiği bir başka kök ana damara, Nietzsche’yeyönelir ki bunun da anlamı, onun dilin ‘metaforik bir yapı’ bir “seyyar metaforlar ordusu”tespitine özel bir vurgu yapılmasıdır..Aynı anda Kafka’nın ortaya çıkması ise, yalın ve kolayokunan bir dilin nasıl ‘metaforik’ bir zenginlik ve çağrışım yoğunluğu içeriyor olduğunugöstermesi bakımından önemlidir ve Erdem’in dilinin de benzer bir yalınlık ve ‘metaforik’ bir yoğunluk içermesi, Kafka ile kurulabilecek dil akrabalığını ortaya koyması açısından dikkatçekicidir..Ve sonra Foucault’ya yapılan gönderme gelir ki bu da kanımca Erdem’in ‘modern’romanla ‘modern sonrası’ (postmodern) roman (ve dünya kuşkusuz) arasındaki gidgelişlerini ıklamabağlamında değerlendirilmelidir..Uzatmak pahana yazanreferanslarının burada da bitmediğini, örneğin “Zeno’nun Psikanalizden Felsefeye MeyledenBir Sinemasever Olarak Portresi” ara başlığının zımnen “felsefe-psikanaliz-popüler kültür (sinema)” üzerinden okumalar yapan ve açılımlar sergileyen Zizek’e göndermeler içerdiği desöylenebilir..Ve kuşkusuz diğerleri..İyi de bütün bu göndermelerle ne yapmak istemektedir Cengiz Erdem; bir malûmatfuruşluk mu, arapsaçı bir kolaj mı, entelektüel ukalalık mı, marjinal bir çıkış mı..? Kanımca hiç de böyle değil..Bu yolla yazar daha kitabın ilk sayfasında “Hayatın ve edebiyatın var olabilmesiiçin aralarında bir mesafe olması şarttır....yazıyla hayat arasındaki boşluk ortadan kalkınca”kitabın(ın) da (hayatın mı yoksa) sona ereceğinden söz ederken; bir bakıma parçalanarak  belirsiz hale gelen gerçe(kli)ğin arkasında bıraktığı ‘boşluk’u işaret etmekte, ve belki de bukadar parçalı hale gelen gerçe(kli)ğin sadece Cengiz Erdem’le değil, bu çokluğa ve parçalılığadenk düşecek çoklu yaklaşımlarla (farklı yazarlar, görüşler) ve metinlerle (kimi zamanlar bazımetinlerden antılar yapmada bundan) kuşalabileceğinin altını çizmek istemektedir..Nitekim bu yaklaşım bugünün romanında ‘metinlerarasılık’ adıyla sıklıklakullanılan bir yöntem olarak uygulana gelmektedir.. Erdem bununla da yetinmemekte, buürpertici ve bir o kadar da heyecan verici ‘boşluk’un doldurulması bağlamında bir başkayöntemi, ‘üstkurmacayöntemini kullanarak kendi metnini nasıl yazdığını anlatmakta, bizatihi metnin kendisini metnin ana konusu –belki kahramanı- haline getirmekte (bu aynızamanda gerçe(kli)ğin kurgusallığına da bir göndermedir) ve bu arada da o çok sık kullandığı,h sevgiyle okşadığı kâh lânetlenmolduğunu haykırdığı (ama ayanda lânetinden

Activity (7)

You've already reviewed this. Edit your review.
burak eroglu liked this
1 hundred reads
1 thousand reads
Cengiz Erdem liked this
aysun liked this

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->