Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
1Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Interview Paus Franciscus

Interview Paus Franciscus

Ratings: (0)|Views: 85 |Likes:
Published by Jason Henry

More info:

Published by: Jason Henry on Sep 20, 2013
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

11/03/2013

pdf

text

original

 
1
I N T E R V I E W M E T P A U S F R A N C I S C U S
I
NTERVIEW
 
MET
 
PAUS
F
RANCISCUS
A
NTONIO
S
PADARO
Hoe beleefde kardinaal Bergoglio hetconclaaf waarop hij tot paus verkozenwerd? Hoe ziet hij zichzelf? En deKerk? Wat vindt hij belangrijk in de spi-ritualiteit van de jezuïeten? Welkemuziek hoort hij het liefst? Op deze enandere vragen gaat paus Franciscusopenhartig in tijdens gesprekken diehij met de Italiaanse jezuïet AntonioSpadaro deze zomer gevoerd heeft.Paus Franciscus treedt naar voren alseen pastor die weigert zich op te slui-ten in nostalgie en cultuurkritiek. Uitzijn woorden blijkt hoezeer hij zichdoor de drie klassieke theologaledeugden – geloof, hoop en liefde – laat bezielen.Het is maandag 19 augustus, 9.50 uur. Paus Franciscus heeft me eenafspraak gegeven om 10 uur in het Domus Santa Marta. Van mijn vaderheb ik de gewoonte geërfd om steeds wat op voorhand aan te komen.De personen die me ontvangen, introduceren me in een salonnetje, maarde wachttijd is niet lang. Al na een paar minuten word ik begeleid naarde lift. In deze twee minuutjes heb ik net de tijd om me te herinnerenhoe, tijdens een vergadering in Lissabon van de vertegenwoordigersvan de Europese jezuïetentijdschriften, het voorstel werd gedaan omgezamenlijk een interview met de paus te publiceren. Over de kwestiesdie ter sprake moesten komen had ik op voorhand van gedachten ge-
 
2
S T R E V E N , 1 9 S E P T E M B E R 2 0 1 3
wisseld met de andere afgevaardigden, terwijl ik ook reeds zelf enkelevragen had bedacht die ieders interesse konden wekken. Ik stap uit delift en zie de paus, die me al bij de deur staat op te wachten. In feite hebik de aangename indruk dat ik geen enkele deur heb moeten passeren.Ik ga zijn kamer binnen. De paus nodigt me uit in een zetel te gaanzitten. Zelf neemt hij vanwege zijn rugproblemen plaats op een hoge ennogal rigide stoel. De atmosfeer is eenvoudig, heel sober. De werkruimteop zijn schrijftafel is klein. Ik word getroffen door de soberheid, nietenkel aangaande de inrichting, maar ook wat de aanwezige voorwer-pen betreft. Er zijn weinig boeken en objecten. Ik zie een icoon van deHeilige Franciscus, een beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Luján, depatrones van Argentinië, een kruisbeeld en een beeld van een slapende,glimlachende Heilige Jozef. Dit beeld lijkt heel sterk op het beeld dat ikindertijd zag in het Colegio Máximo di San Miguel, op de kamer waarpater Bergoglio gewoond had toen hij rector en provinciaal overste was.De spiritualiteit van Bergoglio bestaat niet uit ‘geharmoniseerde ener-gieën’, zoals hij het zelf zou zeggen, maar uit het gelaat van mensen:Christus, Sint Franciscus, Sint Jozef, Maria.De paus ontvangt me met een brede glimlach. Deze glimlach is on-dertussen herhaaldelijk de wereld over gegaan en heeft harten geraakt.We beginnen te praten over van alles en nog wat, maar vooral over zijnBraziliëreis. De paus beschouwt het als een ware genade. Ik vraag hemof hij heeft kunnen uitrusten. ‘Ja’, antwoordt hij en het gaat goed methem, maar de Wereldjongerendagen zijn voor hem vooral een ‘myste-rie’ geweest. Hij zegt me dat hij het niet gewend is zo veel mensen toe tespreken: ‘Ik slaag erin individuele mensen te bekijken en zo op een per-soonlijke manier in contact te komen met de persoon die ik voor mijheb, maar ik ben niet vertrouwd met een massale aanwezigheid’. Ik zeghem dat dit ook door anderen is opgemerkt, maar dat het velen raakt.Men heeft gezien dat, wanneer hij te midden van de mensen is, zijn blikzich in feite richt op individuele personen. De camera’s zenden beeldenuit die iedereen kan zien, maar tegelijk blijft hij in rechtstreeks contact,al is het maar oogcontact, met de personen die hij voor zich heeft. Hijlijkt me daarmee tevreden te zijn, namelijk te kunnen zijn wie hij is,zonder zijn gebruikelijke manier van communiceren met anderen tehoeven veranderen, ook wanneer hij miljoenen personen voor zich heeftstaan, zoals dat toen het geval was op het strand van Copacabana.Voor ik mijn recordertje aanzet, praten we nog wat bij. Hij becommentarieert een van mijn publicaties en zegt me daarbij dat detwee hedendaagse Franse denkers die zijn voorkeur genieten Henri deLubac en Michel de Certeau zijn. Ik vertel hem ook iets persoonlijks.Ook hij praat over zichzelf en in het bijzonder over zijn verkiezing alspaus. Hij zegt me dat, toen hij zich bewust werd van zijn verkiezing als
 
3
I N T E R V I E W M E T P A U S F R A N C I S C U S
paus, hij op die woensdag 13 maart tijdens de lunch plots een heel diepeen onverklaarbare vrede en innerlijke troost in zich voelde opkomen,samen met een volledige donkerheid en diepe duisternis over al hetandere. Deze gevoelens hebben hem vergezeld tot zijn verkiezing. Ikhad nog lang met een dergelijk familiair gesprek kunnen doorgaan, maarik neem mijn aantekeningen erbij met de vragen die ik op voorhandverzamelde, en druk op de opnameknop. Bovenal dank ik de paus uitnaam van alle jezuïetentijdschriften die dit interview zullen publiceren.In ons onderhoud voorafgaand aan de audiëntie met de medewer-kers van
La Civiltà Cattolica
enkele dagen geleden, vertelde de paus hoemoeilijk het voor hem is interviews te geven. Hij vertrouwde me toe dathij liever wat meer nadacht over de vragen die hem worden gesteld. Hijheeft het gevoel dat de juiste antwoorden pas achteraf opkomen, na eeneerste antwoord te hebben gegeven. Hij zei me: ‘Ik herkende mezelf nietmeer toen ik tijdens de terugreis van Rio de Janeiro antwoordde op devragen die de journalisten op me afvuurden’. Tijdens dit interview voeldede paus zich verscheidene malen vrij zijn antwoord op een vraag te on-derbreken om nog iets toe te voegen aan de vorige vraag. Praten metpaus Franciscus is als een lavastroom van ideeën die zich aan elkaarrijgen. Notities nemen geeft me het onaangename gevoel een opkomendedialoog te onderbreken. Het is zonder meer duidelijk dat paus Franciscusveeleer vertrouwd is met het voeren van een gesprek dan met het gevenvan een les.
W
IE
 
IS
J
ORGE
M
ARIO
B
ERGOGLIO
?
Ik heb mijn eerste vraag klaar, maar beslis het schema dat ik van tevo-ren had opgesteld niet te volgen. Ik vraag hem zo’n beetje op de man af:‘Wie is Jorge Mario Bergoglio?’. Hij kijkt me strak aan, in stilte. Ik infor-meer of het wel geoorloofd is een dergelijke vraag te stellen… Hij geefteen teken dat hij de vraag aanvaardt en zegt me: ‘Ik weet niet wat hetmeest precieze antwoord is… maar ik ben een zondaar. Dat is de juistedefinitie. En het is niet zomaar een manier van zeggen, een literair genre.Neen, ik ben een zondaar’. De paus gaat door met nadenken, net alsof hij, onvoorbereid op een onverwachte vraag, gedwongen wordt verderte reflecteren. ‘Ah ja, ik kan zeggen dat ik een beetje gewiekst ben, ikkan me uit de slag trekken, maar het is tevens juist dat ik ook een beetjenaïef ben. Tja, de beste synthese die bij me opkomt en die ik als de meestcorrecte aanvoel is deze: ik ben een zondaar op wie de Heer zijn blikheeft laten vallen’. En hij herhaalt: ‘Ik ben iemand op wie de Heer zijn blik gericht heeft. Mijn motto
 Miserando atque eligendo
heb ik steeds heelsterk aangevoeld als toepasselijk op mijzelf’. Het motto van pausFranciscus komt uit de homilieën van Beda de Eerbiedwaardige, die in

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->