• Embed Doc
  • Copy Link
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
JERRY AHERN
KRUCJATA
5.PAJĘCZA SIEĆ
(P
RZEŁOŻYŁ
: M
ICHAŁ
Ł
UKASIAK 
)
SCAN-
DAL
 
PROLOG
 John Rourke stał w deszczu. Przybył statkiem “Beech”, ponieważ wsamolocie zabrakło paliwa. Przy pomocy mapy obliczył, że samolotznajduje się około dwudziestu pięciu mil od głównej kwatery Chambersa iUS II.Paul siedział w samolocie i rozmawiał ze swoimi rodzicami. Pilot udałsię na poszukiwanie jakiegoś środka transportu. Zbyt długo nieużywaneradio nie działało dobrze. Obok Rourke’a stała major Natalia Tiemerowna.- Rozejm niedługo się skończy, John. Być może już się skończył.- Przynajmniej udowodnił, że jeszcze jesteśmy ludźmi, prawda? -powiedział spokojnie, lewą ręką osłaniając cygaro, a prawą obejmującNatalię.- Będziesz szukał dalej? - spytała. -Tak.- Dokąd zamierzasz jechać?- Do Karoliny, może do Georgii przez Savannah. Prawdopodobniewyruszyła tamtędy.- Mam nadzieję, że znajdziesz ją i dzieci.Doktor spojrzał na Rosjankę. Strugi deszczu spływały po jej twarzy,po jego zresztą również.- Dziękuję ci, Natalio.Kobieta uśmiechnęła się, po czym spuściła wzrok. Stała obokRourke’a w ulewnym deszczu.
 
ROZDZIAŁ I
- Powiedziałem ci już raz, że nie mogę kazać moim ludziom strzelaćdo Amerykanów, aby uratować rosyjską agentkę, Rourke. Bez względu nato, jak wiele nam pomogła! John spojrzał na Reeda, po czym wyrwał jednemu z jego ludziautomatyczny Massberg 500 ATP 6p.- Nikt mnie nie powstrzyma - wyszeptał mrużąc oczy w słońcu izręcznym ruchem zarzucił karabin na ramię.
- Rourke!
- Odpieprz się - odparł ostro, nawet nie patrząc na kapitana WywiaduWojskowego. Tłum mężczyzn i kobiet, głównie cywili uzbrojonych w karabiny,strzelby, pałki i noże najróżniejszych rozmiarów, posuwał się naprzód. Jakaś kobieta wrzeszczała:- Wydajcie nam tę komunistyczną sukę!Rourke skierował lufę karabinu w dół i puścił jedną serię, potemdrugą tak, że kule odbijały się od asfaltu i trafiały rykoszetem w goleniepierwszych szeregów. Tłum cofnął się kilka jardów. John włączył blokadębezpieczeństwa, wbiegł z powrotem do środka i oddał karabin Reedowi.- To się nazywa tłumieniem rozruchów. Słyszałeś kiedyś o tym? - Nieczekał na odpowiedź. Wyciągnął dłoń, a Reed uścisnął ją.- Z wieży zapowiadali złą pogodę.
- Nie szk 
odzi. Chyba nie może być goręcej niż tutaj. Rourke wskazał wstronę tłumu. Ludzie ci ruszyli ponownie.Reed odblokował karabin, oparł go na ramieniu i wystrzelił. Grad kulposypał się nad głowami wzburzonej ciżby.- Widzisz. Jeszcze ze dwa razy i najodważniejsi zorientują się, że niemasz zamiaru ich zabić, a wtedy przegonią cię. Przepuść ich, gdybędziemy już w górze.
- Rourke?- Tak, wiem.- Powodzenia.
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...