υπεραπλουστευτική και αταξική πρόσληψη και αναπαράσταση της«μπλογκόσφαιρας» και αποκρύβεται η ανισοκατανομή της οικονομικής, πολιτικής,πνευματικής και επικοινωνιακής ισχύος, σε ομολογία με τις επιδιώξεις τηςυπερεθνικής ολιγαρχίας. Της οποίας οι πάμπλουτοι μεγιστάνες, οι πολιτικοί, οιτεχνοκράτες και οι συντάκτες μαζεύτηκαν σε πρόσφατο ετήσιο φόρουμ του Νταβόςτης Ελβετίας για να «υποκλιθούν» και τούτοι, πέραν όλων των άλλων, στην«εκρηκτική δύναμη των καταναλωτών, των πολιτών και των bloggers» και στηψηφιακή «νέα δημοκρατία του Ίντερνετ» [3]
Κυβερνοδιάστημα και υλική ζωή
Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 επιστήμονες των ΗΠΑ [4] διακήρυξανδημόσια με τον πιο επίσημο και πομπώδη τρόπο το όραμα ενός αυτοδύναμουπλανητικού και δημοκρατικού κυβερνοδιαστήματος που αποτέλεσε ταυτόχρονα τηνεπαγγελία της νέας ιστορικής εποχής της επιβολής της «Οικουμενικής Κοινωνίας τηςΓνώσης και της Ελευθερίας» απέναντι στο «Βασίλειο της Ύλης και της Ανάγκης»:«Κυβερνήσεις του Βιομηχανικού Κόσμου, κουρασμένοι γίγαντες της σάρκας και τουατσαλιού, έρχομαι από τον κυβερνοχώρο, το καινούργιο σπίτι του πνεύματος. Εκμέρους του μέλλοντος, ζητώ από εσάς που ανήκετε στο παρελθόν να μας αφήσετεήσυχους. Δεν είστε ευπρόσδεκτοι ανάμεσά μας. Δεν έχετε καμιά εξουσία εκεί πουμαζευόμαστε. Δεν έχουμε καμιά εκλεγμένη κυβέρνηση, ούτε πρόκειται να έχουμεποτέ, γι’ αυτό απευθύνομαι σε σας με μόνη τη δικαιοδοσία, με την οποία μιλά πάνταη ελευθερία. Κηρύσσω λοιπόν ότι ο παγκόσμιος κοινωνικός χώρος που δομούμεείναι από φυσικού του ανεξάρτητος από τις τυραννίες που επιδιώκετε να μαςεπιβάλλετε» [5].Βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου η Δυτική μητροπολιτική αστική κοινωνία, έχει ήδηπολύ ενωρίτερα επιβιβαστεί και ταξιδεύει με το μεγάλο τραίνο της νεοφιλελεύθερηςκεφαλαιοκρατικής παγκοσμιοποίησης ενώ ακόμα εορτάζει μεθυσμένη τα επινίκια τηςαίσιας αναμέτρησης του δικού της «παραδείγματος» απέναντι στοκρατικοσοσιαλιστικό «παράδειγμα» της Ανατολής. Τώρα ήρθε να ανατάξει μεεντυπωσιακές παραμυθολογικές υποστάσεις τη δική της αυτοκατανόηση κάτω απότην υπόσχεση της παγκόσμιας «δημοκρατίας» την οποία θα μπορούσε να τηνδιασφαλίσει και να την κατευθύνει στηριγμένη στα καινούργια λειτουργικάυπερεργαλεία της «Κυβερνητικής» και της γενικευμένης «πληροφορικοποίησης».Προσδίνοντας αυθαίρετα μια αυθύπαρκτη νομοτελειακή δυναμική στην νέααναδυόμενη μεγα-οντότητα του κυβερνοδικτύου χάραζε τη γραμμή της επόμενηςιστορικής φάσης για την ανθρωπότητα τοποθετώντας σε δεύτερη μοίρα τόσο τουςαντικειμενικούς υλικούς οικονομικούς όρους της ανθρώπινης επιβίωσης(ανακαλύπτοντας τάχα την αδιαμφισβήτητη πρωτοκαθεδρία των γνωσιακών καιπληροφοριακών παραγόντων) όσο και τους υποκειμενικούς όρους της ανθρώπινηςανατρεπτικής πράξης η οποία τώρα όφειλε να παραδώσει τον αυτενεργό καιμετασχηματιστικό της ρόλο σε μια καινούργια και επενδυμένη στις κυβερνομηχανές,νεοθετικιστική τελολογική ελπίδα.Εδώ δεν θα εντοπίσουμε καμιά πρωτοτυπία. Η υλική παραγωγή και ο πλούτος τωνκοινωνιών μέσα στο πλαίσιο των οικουμενικών σχέσεων εκμετάλλευσης πάντοτεενέκλειε υψηλά επίπεδα πολεμικής και πολιτικής δύναμης και βεβαίως σημαντικόταταπλεονεκτήματα τεχνογνωσίας. Και η σημασία της ισχύος και της γνώσης ήταν και
Leave a Comment