• Embed Doc
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
Πακιστάν. Το Μέγα Ηφαίστειο
29 –12 – 2007του Γιώργου Καπαρού
Η δολοφονία Μπούτο
Η παγκόσμια προσοχή συνεχίζει να είναι στραμμένη στο Πακιστανικό Ηφαίστειο τουοποίου η καυτή λάβα άρχισε να εκτοξεύεται ανεξέλεγκτη με τη δολοφονία τηςΜπεναζίρ Μπούτο, της «Σουλτάνας Πίνκι»,όπως την αποκαλούσε ο πατέρας τηςΖουλφικάρ Αλί Μπούτο, εκτελεσμένος το 1979 από το δικτάτορα Ζία Ουλ Χακ.Τη Παρασκευή η επίσημη εκδοχή για την εκτέλεση διατυπώθηκε από το ταξίαρχοΤζαβέντ Τσίμα, εκπρόσωπο του πακιστανικού υπουργείου Εσωτερικών, ότι δενβρέθηκε κανένα τραύμα από σφαίρα ή θραύσματα, πως η Μπούτο πέθανεχτυπώντας το κεφάλι της στην ηλιοροφή του αυτοκινήτου, προσπαθώντας ναπροφυλαχθεί. Ο Τζαβέντ Τσίμα κατονόμασε ως υπεύθυνη την Αλ Κάιντα, λέγονταςπως οι μυστικές υπηρεσίες έχουν υποκλέψει συνομιλία όπου ο ΜπαϊτουλάχΜεχσούντ, ηγέτης της οργάνωσης στο Νότιο Ουαζιριστάν δίνει εύσημα σε μαχητέςγια την ενέργεια. Ήδη από το πρωί της ίδιας μέρας το ιδιωτικό τηλεοπτικό δίκτυοARY μετέδιδε πως η Αλ Κάιντα ανέλαβε την ευθύνη ενώ κατά το CNN, επίσηςανάλογο βίντεο πήρε και το αμερικανικό Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που ελέγχει τηγνησιότητα του. Το Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν (PPP), της Μπούτο αποκάλεσε«ψεύδη» τις κυβερνητικές αναφορές λέγοντας πως δύο στελέχη του ήταν αυτόπτεςμάρτυρες των συμβάντων καθώς βρίσκονταν μέσα στο ίδιο αυτοκίνητο. «Δυοσφαίρες την βρήκαν, η μια στο κεφάλι και η άλλη στη κοιλιακή χώρα» δήλωσε οΦαρούκ Ναΐκ, στέλεχος του PPP και δικηγόρος της Μπούτο επισημαίνοντας ότι τοΠακιστάν μπορεί να διολισθαίνει σε εμφύλιο πόλεμο. Σάββατο πρωί ο Μολανα Ομάρεκπροσωπώντας τον Μπαϊτουλάχ Μεχσούντ δήλωσε πως «ο Μεχσούντ δεν είχεκαμία συμμετοχή σε αυτήν την επίθεση. Πρόκειται για συνωμοσία της κυβέρνησης,του στρατού και της κρατικής υπηρεσίας πληροφοριών». Η ίδια η Μπούτο, μετά τηπροηγούμενη επίθεση που δέχτηκε κατά την επιστροφή της στο Πακιστάν στις 18Οκτωβρίου στο Καράτσι που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο 140 προσώπων, είχεαποκαλύψει πως έλαβε απειλητική επιστολή από υποστηρικτή της Αλ Κάιντα ότι θατη θανάτωνε σαν αίγα.
Κρίση διαχείρισης του χάους
Ο θάνατος της Μπούτο άνοιξε ένα ερεβώδες χάσμα στο πακιστανικό πολιτικόσκηνικό και αποσταθεροποίησε τις σταθερές του αμερικανικού σχεδιασμού στηνΝοτιοδυτική Ασία. Το Πακιστάν είναι ένα από εκείνα τα Τοπικά Υποτελή Κράτη πουυπάγονται ως προκεχωρημένη στρατιωτική επιθετική εμπροσθοφυλακή στον«παγκόσμιο αντιτρομοκρατικό πόλεμο» των Κυρίαρχων Επεκτατικών Κρατών γενικάκαι ειδικότερα των ΗΠΑ.Το Πακιστάν είναι μια σημαντική βάση υποστήριξης για την αμερικανική εισβολή καιεδραίωση στο Αφγανιστάν. Καθώς οι γειτονικές κεντροασιατικές χώρες ξανατίθενταισταδιακά κάτω από τη Ρωσική επιρροή, η χώρα αυτή αποτελεί καθοριστικόπρογεφύρωμα των ΗΠΑ στην περιοχή της Νοτιοδυτικής Ασίας. Η στρατιωτική
 
δικτατορία του Πακιστάν επέτρεψε στις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν τη γεωπολιτική τουθέση για ασκήσεις πολεμικής προετοιμασίας σχετικές με την προγραμματιζόμενηεπίθεση στο Ιράν ενώ έχει αναφερθεί πως σε ορισμένα ειδικά σημεία της χώρας οιαμερικάνικες δυνάμεις ασφάλειας εποπτεύουν παράνομα βασανιστήρια τωνυπόπτων για τρομοκρατία.Το Πακιστάν προετοιμαζόταν υπό την αμερικανική κηδεμονία να μεταβεί στη δική του«νόθα μεταπολίτευση» ύστερα από μια οκτάχρονη πραξικοπηματική διακυβέρνησητου στρατηγού Περβέζ Μουσάραφ. Κάτω από την αμερικανική καθοδήγηση είχεπρογραμματιστεί ένας πολλά υποσχόμενος συμβιβασμός. Η Μπούτο θα αποδεχόταντη νομιμότητα της ανάδειξης του Μουσάραφ ως προέδρου της χώρας στις 6Οκτωβρίου 2007 παρόλο που αυτή δεν ήταν αποδεκτή από το Ανώτατο Δικαστήριο(εξού και η καθαίρεση του) ενώ ο Μουσάραφ, θα εγκατέλειπε την αρχηγία τουστρατού και θα αποδεχόταν την βέβαιη εκλογή στις 8 Ιανουαρίου της ΜπεναζίρΜπούτο ως πρωθυπουργού. Η Μπούτο λοιπόν είχε αποδεχτεί να λειτουργήσει ως οκύριος φορέας πραγμάτωσης του αμερικανικού σχεδίου. Να προσδώσει τηναναγκαία «δημοκρατική επίφαση» στο καθεστώς, να διαχειριστεί στη χώρα γιαλογαριασμό της Ουάσιγκτον το τομέα της πυρηνικής ασφάλειας, να συνεργαστεί μετο στρατιωτικό μηχανισμό για τη πολεμική καταστολή του ζηλωτικού Ισλάμ στηγεωγραφική ζώνη FATA και να αποτρέψει την ανάπτυξη της μαζικής κινητοποίησηςενάντια στη δικτατορία του Μουσάραφ ώστε στο Πακιστάν να αναπαράγεταιαπρόσκοπτα η κυριαρχία τόσο του στρατού όσο και κυρίως των ΗΠΑ.Τώρα το σχέδιο αυτό έμεινε μετέωρο. Οι εκλογές το πιθανότερο είναι να αναβληθούνμπροστά στη κλιμάκωση των βίαιων συγκρούσεων και της εισόδου των μαζών στηπολιτική σκηνή. Ήδη ο Νουάζ Σαρίφ πρώην πρωθυπουργός και ηγέτης τηςαντιπολιτευόμενης Μουσουλμανική Ένωσης είπε πως είναι επιτακτική η άμεσηπαραίτηση του Μουσάραφ και ότι το κόμμα του θα μποϊκοτάρει τις εκλογές εφόσονγίνουν.Η στρατιωτική και αστυνομική μηχανή του Πακιστάν έχει τεθεί σε κατάσταση«κόκκινου συναγερμού» καθώς κλιμακώνεται η χρόνια πολεμική αναμέτρηση με τουςμαχητές του φονταμενταλιστικού Ισλάμ και ταυτόχρονα ξεδιπλώνεται η μεγάληριζοσπαστική κινητοποίηση των πακιστανών νεοπληβείων στο ιστορικό προσκήνιοπου προσλαμβάνει προχωρημένα αντικαθεστωτικά και αντιαμερικανικάχαρακτηριστικά. Η βιαιότητα των συγκρούσεων έχει ως απολογισμό της μέχριστιγμής πάνω από 100 νεκρούς σύμφωνα με ανεξάρτητες πηγές (38 κατά τηκυβέρνηση). Εκλογικά εμβλήματα-γραφεία- σπίτια στελεχών του κυβερνητικούκόμματος PML-Q (Μουσάραφ) και τοπικών δημάρχων, τράπεζες, ιδιωτικά λεωφορεία(ιδιοκτησίας κυρίως κυβερνητικών στελεχών), σιδηροδρομικοί σταθμοί και τρένα,ιδιωτικά αυτοκίνητα κλπ έχουν καταστραφεί κάτω από τα αλλεπάλληλα κύματα τηςεκρηκτικής μαζικής αντίδρασης.
Κατάρρευση του αμερικάνικού σχεδίου
Στο Πακιστάν μεταξύ των άλλων βρήκε γόνιμο έδαφος η «σπορά» των «ΑδελφώνΜουσουλμάνων» της Αιγύπτου. Στα εκατοντάδες Μαντράσας (ιεροσπουδαστήρια)εκτράφηκε ένα σουνιτικό φονταμενταλιστικό Ισλάμ που η αρχική του αντισοβιετική καιαργότερα αντιαμερικανική κινηματική του ιδιοπροσωπεία διατυπώθηκε μέσα από τιςσυνομαδώσεις της Αλ Κάιντα και των Ταλιμπάν ορίζοντας στην αυγή του 21ου αιώνα
 
αι κάτω από τη πτώση του κρατικού σοσιαλισμού της ανατολής) εντελώςκαινούργια δεδομένα στη πλανητική σύγκρουση μητρόπολης-περιφέρειας.Ολόκληρη η ιστορική στρατιωτικοπολιτική ολιγαρχία της χώρας, ο κρατικόςμηχανισμός του Μουσάραφ στο παρόν (αλλά και της Μπούτο καθώς και του Σαρίφστο παρελθόν), οι ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών(ISI)χρόνια ακροβατούν σε ένα ιδιόμορφο πεδίο μακιαβελικής πολιτικής: στρατηγικήσυμμαχία με τις ΗΠΑ και συμμετοχή στο μεγάλο πόλεμο που διεξάγει η Νέα Τάξη στηπεριοχή ε πρώτη συνέπεια μετά τις 11 Σεπτεμβρίου 2001 η αμερικανικήστρατιωτική-οικονομική βοήθεια να φθάνει στα 11 δις $) και παράλληλα ύπαρξη καιλειτουργία δικτύων και διασυνδέσεων «παραδημόσιας» υφής(κυρίως μέσω της ISI)με θύλακες του φονταμενταλιστικού Ισλάμ όπου η ιστορία αυτών των σχέσεωνανάγεται στην πρώιμη ιδρυτική του φάση κατά τη δεκαετία του ΄80 όταν τοΑφγανιστάν βρίσκονταν κάτω από την κατοχή της ΕΣΣΔ. Εκτός τούτου η πακιστανικήολιγαρχία προσπαθεί να αποφύγει την διαμόρφωση ενός απόμακρου, ανεξέλεγκτουκαι αποκλειστικά υπαγόμενου στις ΗΠΑ Αφγανιστάν και ταυτόχρονα ναεξισορροπήσει την ασφυκτική πίεση που δέχεται από την προνομιακή σχέση ΗΠΑ-Ινδίας (άρα στήριξη του ισλαμικού φονταμενταλισμού στο Κασμίρ).Η Αλ Κάιντα, οι Ταλιμπάν και τα σύμμαχα προς αυτούς ισλαμικά δίκτυα έχουνεγκατασταθεί για τα καλά στην αφγανοπακιστανική μεθόριο όπου ζουν οι αρχαίεςφυλές των 16 εκατομμυρίων Παστούν. Οι δυνάμεις αυτές κερδίζουν επιρροή ωςπροϊόν της γενικής εχθρότητας των Παστούν στους βομβαρδισμούς σε αδελφούςαμάχους και τις σφαγές που εξαπολύουν τα αμερικανονατοϊκά στρατεύματα στογειτονικό Αφγανιστάν, σε συνδυασμό με την τεράστια δυσαρέσκεια που γεννάνε ηαπόλυτη φτώχεια και οι κραυγαλέες κοινωνικοοικονομικές ανισότητες του παράγονταιστα πλαίσια του πακιστανικού καθεστώτος.Στις βορειοδυτικές περιοχές της χώρας και ειδικά στις ομοσπονδιακά διοικούμενεςφυλετικές περιοχές (FATA) επιχειρούν πάνω από 100 χιλιάδες Πακιστανοίστρατιώτες, έχοντας σοβαρές απώλειες και σημαντικό αριθμό αυτομολήσεων. Μέσαδε στην επικράτεια του Πακιστάν οι απώλειες από τρομοκρατικές επιθέσεις από το2003 και ύστερα φθάνουν στα 6.000 θύματα.Ο θάνατος της Μπεναζίρ Μπούτο ήταν καταστροφική εξέλιξη για τον προγραμματικόεκσυγχρονισμό του εξωτερικού αμερικανικού πολιτικού και στρατιωτικού ελέγχου στοΠακιστάν. Παράλληλα ο θάνατος της ήταν καταστροφική εξέλιξη και για το εσωτερικόκαθεστώς Μουσάραφ. Μια πιθανή αποδιοργάνωση και πτώση του Μουσάραφμπορεί να έχει δύο ενδεχόμενα: είτε με αμερικανική επίβλεψη εγκατάσταση μιαςαυταρχικότερης στρατιωτικής διακυβέρνησης υπό νέο επίδοξο δικτάτορα είτε (καιμεσοπρόθεσμα το πιθανότερο) κατάληψη της εξουσίας από το φονταμενταλιστικόΙσλάμ. Και τα δύο ενδεχόμενα προϋποθέτουν γενικευμένη κρίση και επέκταση τουέρποντος σε ανοικτό εμφύλιο πόλεμο. Και αυτό σε μια χώρα εξοπλισμένη μεπυρηνικά όπλα.
Προς αποτυχία και στο Αφγανιστάν
Υπάρχουν ενδείξεις πως η αμερικανική κυβέρνηση έχει επιλέξει την αναβάθμιση τηςστρατιωτικής της παρουσίας αλλά και των άλλων κρατών του ΝΑΤΟ (σε συμφωνία μεΑγγλία και Γαλλία) στον πόλεμο του Αφγανιστάν επιδιώκοντας τη καταστολή της
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...