μα ασφάλισης; Μαντέψτε ποιοςφταίει. Κλέβουν οι ιδιωτικές τράπε-ζες; Η αγορά φταίει. Κλέβουν (κιέκλεβαν πολλά περισσότερα στοπαρελθόν) οι κρατικές; Πάλι η αγοράφταίει. Δεν μπορεί το κράτος ναελέγξει, όπως έχει αρμοδιότητα απότο Σύνταγμα, το τηλεοπτικά μεταδι-δόμενο προϊόν; Φυσικά ο ανταγωνι-σμός φταίει. Λαδώνονται στην κρατι-κή Επιτροπή Ανταγωνισμού; Δενέχουν φάρμακα και νοσηλευτές στακρατικά νοσοκομεία; Ε, είναι προφα-νές ποιος φταίει...Σ’ αυτή τη χώρα που πνίγεται απότον κρατισμό όλοι ανησυχούν για ταδεινά του ανύπαρκτου νεοφιλελευ-θερισμού. Ενώ καταρρέει το ΙΚΑ,ανησυχούμε μην τυχόν και συζητηθεί το κεφαλαιοποιητικό σύστημα. Ενώκάποτε ο ΟΤΕ έκανε δέκα χρόνια γιανα μας περάσει τηλέφωνο, εμείςανησυχούσαμε για τις ζημιές στηνεθνική άμυνα αν τυχόν έμπαινανιδιώτες στην αγορά τηλεπικοινω-νιών. Σε μια χώρα που η έστω μερι-κή απελευθέρωση των τηλεπικοινω-νιών δημιούργησε δεκάδες χιλιάδεςθέσεις εργασίας, ανησυχούμε για τηνανεργία που θα δημιουργήσει η απε-λευθέρωση άλλων τομέων της οικο-νομίας.Στην ίδια χώρα που παίρνουμε σκου-πιδόχαρτα ως πτυχία, ανησυχούμε ότι στο μέλλον κάποια μη κρατικάπανεπιστήμια μπορεί να παράγουνσκουπιδόχαρτα που θα τα βαφτί-σουν πτυχία.Αυτό τον παραλογισμό αναπαρά- γουν καθημερινά τα ελληνικά ΜΜΕκαι φυσικό είναι να τον πιπιλίζουνόλοι. Τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμυρί-ζουν από ένα μεταφυσικό κρατικι-σμό, επειδή διαλαλούν μονίμως τομύθο του επάρατου φιλελευθερι-σμού. Κι αυτό έχει γίνει επίσημηδοξασία στη χώρα.Βέβαια, για να πούμε και του στρα-βού το δίκιο, ισχύει και για τουςδημοσιογράφους το «μ’ όποιονδάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματαθα μάθεις» και κατ’ επέκταση τέτοια γράμματα θα διδάξεις. Ακόμη κι ανδιάβαζαν, ακόμη κι αν ήθελαν ναμάθουν τι σημαίνει φιλελευθερι-σμός, νεοφιλελευθερισμός και όλατ’ άλλα κακά,δεν θα μπορούσανπαρά μόνο αν ξενιτεύονταν ή έστωδιάβαζαν αγγλικά.Πριν 11 χρόνια είχα γράψει έναάρθρο στον
Ελεύθερο Τύπο
με τίτλο«Το ιδεολογικό κενό της κεντροδε-ξιάς στην Ελλάδα».
1
Το παραθέτω, γιατί δυστυχώς ακόμη ισχύει: «Aνθέλει να δει κανείς τις ρίζες της κρί-σης που βιώνει η κεντροδεξιά τατελευταία είκοσι χρόνια, δεν έχειπαρά να ψάξει στα... βιβλιοπωλεία.Εκεί μπορεί να βρει οποιονδήποτε τρίτης διαλογής μαρξιστή που κριτι-κάρει ένα σχολιαστή του Λένιν, αλλάδεν θα βρει τον
Πλούτο των Εθνών
του Άνταμ Σμιθ. Θα βρει Σαμίρ Aμίν,αλλά δεν θα βρει να διαβάσει Φρί-ντριχ Χάγιεκ (πλην ενός που αξιώθη-κε να βγάλει το 1981 το KΠEE,
Oδρόμος προς τη Δουλεία
). Δεν θαβρει τα βιβλία του Τόμας Πέιν, ούτε τους Νομπελίστες Οικονομολόγουςτης Σχολής του Σικάγο. Ολόκληρες
•
Ο Φ
ΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣΣΤΗΝ
Ε
ΛΛΑ∆Α
• •
•
• • •
ΑΝΟΙΞΗ 09
83
Leave a Comment