ΤΟ ΧΡΙΣΜΑ ΕΝΟΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ*Της Σοφίας Ιορδανίδου**
Λίγο πριν την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, στα 1914, τοελληνικό κοινό έχει την πρώτη του επαφή με το έργο του Λουίτζι Πιραντέλο. Ταυτόχρονα όμως είναι αυτό που τον «χρίζει» ευρωπαίο συγγραφέα, μιας και ηχώρα μας είναι η πρώτη μετά την Ιταλία που παίζεται έργο του πολύ πριν τονανακαλύψουν τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά θεατρικά κέντρα και μάλιστα τέσσεραχρόνια μετά την πρώτη παράσταση έργου του στη γείτονα χώρα. Την ευθύνη για την πρώτη παράσταση πιραντελικού έργου στην χώρα μαςφέρει ο Τηλέμαχος Λεπενιώτης, ένας από τους «μύστες» της Νέας Σκηνής τουΚωνσταντίνου Χρηστομάνου, ο οποίος παρουσιάζει με το θίασό του, στις 19Ιουνίου 1914 και για δύο συνεχόμενες μέρες, το μονόπρακτο
Η μέγγενη
(
Lamorsa
) στο θέατρο Κυβέλης. Πρόκειται για το πρώτο μονόπρακτο που έγραψε οΛουίτζι Πιραντέλο και πρωτοδημοσιεύτηκε στα 1898, με τον αρχικό τίτλο
Οεπίλογος
(
L' epilogo
). Τους κεντρικούς ρόλους κράτησαν οι Πάνος Καλογερίκος, o ΑιμίλιοςΒεάκης και η Ανθή Μηλιάδου. Το ελληνικό κοινό τον υποδέχτηκε πολύ απλά, τοίδιο και ο τύπος, χωρίς ιδιαίτερα σημαντικά σχόλια, απλώς τονίζοντας πως τοέργο είναι ενός Ιταλού ποιητή, ενώ αντίθετα δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στηνπρώτη εμφάνιση με το θίασο της ηθοποιού Ανθής Μηλιάδου, αδερφής τηςΧριστίνας Καλογερίκου. Ο τύπος τον υποδέχεται απλά, το ίδιο και το κοινό: στοπεριοδικό
Ελλάς
διαβάζουμε:
«
[Το]
νέον μονόπρακτον
Μέγγενη
-
(La Morsa)
-είναι έργον γραμμένον κατά τον παλαιόν τρόπον και στρέφεται γύρω από τηναπιστίαν. Το έργον δεν είναι ούτε φιλολογικόν, ούτε γραμμένον διά να παιχθή. Αλλ' εν τούτοις το καλό παίξιμο των ηθοποιών του θιάσου έφερε την επιτυχίαντου»
. Αυτά γράφει για την πρώτη εκείνη παράσταση του Πιραντέλο στην Ελλάδαο Φώτης Γιοφύλλης, με το ψευδώνυμο Θεατρικός, φανερώνοντας ότι ακόμη καιαν οι πνευματικοί άνθρωπου του τόπου προσπαθούν να βρίσκονται σε συνεχήεπαφή με τα επιτεύγματα του δυτικοευρωπαϊκού πνεύματος, το θεατρόφιλο κοινότης εποχής απέχει πολύ από το να θεωρείται εξοικειωμένο με αυτά.Η γενικότερη θεατρική ζωή της χώρας μας δε, εκείνη την περίοδοτροφοδοτείται από το ιταλικό ρεπερτόριο, γοητεύεται από τα ποιητικά δράματατου Ντ’ Ανούντσιο, ενώ δε λείπουν και οι αναφορές στον τύπο για σύγχρονουςτου Πιραντέλο θεατρικούς συγγραφείς, όπως ο Λουίτζι Κιαρέλι.
«Οι Ιταλοί θεατρικοί συγγραφείς έγειναν γνωστότατοι πλέον εις την Ελλάδα.
[…]
Εις τηνπλειάδα των αστέρων του Ιταλικού θεάτρου ανατέλλει τώρα αστήρ νέος, πρώτου μεγέθους. Είνε ο Λουδοβίκος Κιαρέλλι, άγνωστος ακόμη εδώ. Το πρώτον του
1
Θεατρικός,
Ελλάς
, 22 Ιουνίου 1914
Leave a Comment