νάστευσης αναφέροντας ανάµεσα στα άλλα :
«Η µετανάστευση είναι ιστορικό φαινόµενο που σε όλη τη διάρκεια της ιστορίαςθεωρήθηκε πολύ φυσιολογικό. Οι σηµερινοί λαοί της Ευρώπης, γνωρίζουν πολύ καλά ότι όλες οι χώρες στη διάρκεια της ιστορίας τους έχουν δεχτεί κύµατα µεταναστεύσεων κυρίως για οικονοµικούς αλλά και για άλλους λόγους. Όλοι επίσης ξέρουµε ότι οι µε- τανάστες ή ενσωµατώθηκαν στις χώρες υποδοχής ή επέστρεψαν στις πατρίδες τους. Όµως ένα είναι σίγουρο, ότι οι αυτόχθονεςµαζί µε τους µετανάστες δηµιούργησαν αυτό που σήµερα είναι γνωστό ως ευρωπαϊκός πολιτισµός.Αυτό λοιπόν που συνέβαινε σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας, συνεχίζεται και σήµερα. Η διαφορά είναι ότι σήµερα οι µετα- νάστες εξαναγκάζονται να φύγουν από τις πατρίδες τους, γιατί εκτός από τη φτώχια, έρχονται αντιµέτωποι µε πολέµους πουκάνουν οι κυβερνήσεις των «ανεπτυγµένων χωρών», όπως ο πόλεµος στο Ιράκ ή στο Αφγανιστάν ή ο πόλεµος του Ισραήλ στηνΠαλαιστίνη.Για το λόγο αυτό είναι παράδοξο που ιδιαίτερα σήµερα, στην εποχή των συνεχών µετακινήσεων των λαών εξαιτίας της πα- γκοσµιοποίησης και µάλιστα όταν έρχονται στην Ευρώπη εξαθλιωµένοι από πολέµους και πείνα (Ιρακινοί, Αφγανοί, Πακιστανοί,Παλαιστίνιοι, Σενεγαλέζοι και άλλοι µετανάστες να τους συµπεριφερόµαστε απάνθρωπα.Είναι παράξενο που στη χώρα µου τη Γαλλία, η κυβέρνηση Σαρκοζί δηµιουργεί σοβαρά προβλήµατα στους µετανάστες, ενώ τόσα χρόνια είχαµε πολύ καλή συνύπαρξη. Ακόµα χειρότερα βέβαια είναι η κατάσταση στην Ιταλία όπως θα µας πει αργότερα οΤζουλιάνο, πρόεδρος των Ιταλών Friends of Nature. Ανάλογες εµπειρίες θα ακούσουµε από εκπροσώπους και άλλων χωρών.Εγώ θέλω να επισηµάνω ότι για τη Διεθνή Οργάνωση Friends of Nature ο δρόµος της ξενοφοβίας και της εχθρότητας προς τους µετανάστες είναι όχι µόνο απάνθρωπος αλλά και επικίνδυνος, γιατί εύκολα µπορεί να µας παρασύρει στο ρατσισµό, ακόµακαι στον πόλεµο. Για τον λόγο αυτό, στο Δ.Σ. της Οργάνωσής µας έχουµε πάρει απόφαση να αντιταχθούµε στην αντιµεταναστευτι-κή πολιτική που οι συντηρητικές κυβερνήσεις προσπαθούν να επιβάλουν στην Ευρώπη. Η Οργάνωσή µας, µε βάση την ανθρωπι-στική και κοινωνική φιλοσοφία, µε την οποία ιδρύθηκε αλλά και µε βάση τις αρχές του Μανιφέστου που όλοι µαζί έχουµε ψηφίσει,είµαστε αποφασισµένοι να αντιδράσουµε µε πρωτοβουλίες και εκδηλώσεις σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα».
Στη συνέχεια πήρε το λόγο ο Πρόεδρος της Διεθνούς Οργάνωσης
Manfred Pils
, ο οποίος ανάµεσα στα άλλα τόνισε:
Όπως ανέφερε προηγουµένως η Michel, η µετανάστευση δεν αποτελεί κάτι καινούριο στην ιστορία του ανθρώπου. Πριν απόεκατοντάδες χρόνια, οι κάτοικοι ολόκληρων χωριών της Γαλλίας, της Γερµανίας, της Ελβετίας µετανάστευσαν προς τις Άλπεις ήαπό την Ιταλία προς τις βόρεια χώρες, οι οποίοι όµως, όχι µόνο δεν στάλθηκαν στις φυλακές, αλλά συνεισέφεραν στον πλούτο της χώρας στην οποία αποδήµησαν. Σήµερα αν κάποιος ανατρέξει στον τηλεφωνικό κατάλογο της Βιέννης, θα βρει µια πλειάδαονοµάτων που δεν είναι γερµανικά, σαν αποτέλεσµα των µεγάλων µετακινήσεων προς την Βιέννη την εποχή της Αυστροουγγρι-κής Μοναρχίας. Σε πολλά ανθρακωρυχεία του Βελγίου, της Γαλλίας και της Γερµανίας εγκαταστάθηκαν αρκετοί «ξένοι» εργάτες»,οι οποίοι µε τον καιρό ενσωµατώθηκαν σε αυτές τις κοινωνίες. Στην πραγµατικότητα, αυτή ακριβώς η πολιτισµική ποικιλία είναιπου συνιστά την επιτυχία της ευρωπαϊκής κουλτούρας.Όσον αφορά το πολιτικό Άσυλο θα ήθελα να τονίσω πως είναι ένας παλιός θεσµός τριών χιλιάδων ετών και σκοπός του είναι να προστατεύσει ανθρώπους που έχουν υποστεί πολιτικές διώξεις. Αρχικά, παρατηρείται στην αρχαία Αίγυπτο, αργότερα χρησι-µοποιήθηκε από την χριστιανική εκκλησία ως ασπίδα για προστασία των εξορίστων και έπειτα ενσωµατώθηκε στα Συντάγµαταόλων των δηµοκρατικών κρατών. Ακόµα και στην Ιστορία της Οργάνωσης Naturfreunde το δικαίωµα Ασύλου έχει παίξει ένανπολύ σηµαντικό ρόλο, όταν µε την άνοδο του Φασισµού στην εξουσία, τόσο στην Γερµανία όσο και στην Αυστρία, απαγορεύτηκεη δραστηριότητα της Οργάνωσης και πολλοί Φίλοι της Φύσης (Naturfreunde) εκδιώχθηκαν και αναγκάστηκαν να αναζητήσουνστέγη σε άλλες χώρες.Βέβαια, αναγνωρίζουµε ότι υπάρχει οικονοµικό πρόβληµα στην Ευρώπη, το οποίο όµως δε µπορεί να λυθεί µε αντιµετανα-στευτική πολιτική. Χρειάζεται άµεσα η Ευρώπη να σχεδιάσει µια αναπτυξιακή µεταναστευτική πολιτική σε δύο κατευθύνσεις:Αφενός µεν στη στήριξη των µεταναστών που εργάζονται στις ευρωπαϊκές χώρες ώστε να ενσωµατωθούν σε αυτές, αφετέρουστην οικονοµική στήριξη των χωρών από όπου προέρχονται οι µετανάστες ώστε να µην αναγκάζονται να φεύγουν από τις χώρες τους.
Τοποθέτηση έκανε στη συνέχεια ο εκπρόσωπος του Ιταλικού Δικτύου Naturefriends,
Giovanni Contiero
, ο οποίος µεταξύάλλων ανέφερε:
«Αν µε ρωτούσε κάποιος πόσο Ιταλός νιώθω, δεν θα δίσταζα να απαντήσω πως το να είµαι Ιταλός είναι πολύ περιοριστικό γιαµένα καθώς η αντίληψή µου ως προς την εθνική ταυτότητα ξεπερνά τα σύνορα, τόσο της χώρας µου, όσο και της Ευρώπης. Δεθα δίσταζα να απαντήσω πως αισθάνοµαι πολίτης του κόσµου και πως το ίδιο θα έπρεπε να αισθάνονται όλοι οι άνθρωποι πουκατοικούν σε όλες τις γωνιές της γης. Αυτή η οικουµενική άποψη περί εθνικής ταυτότητας είναι µια άποψη που θα µπορούσαν να συµµεριστούν όλοι οι άνθρωποι. Ωστόσο, τα προβλήµατα προκύπτουν από τη στιγµή που ένα άτοµο νιώθει τη σφαίρα τωνεπιρροών και των πεποιθήσεών του να προσβάλλεται από τις πεποιθήσεις ενός άλλου ατόµου, αυτή είναι ακριβώς αυτή η στιγµήπου οι δύο πολιτισµοί συγκρούονται.Και στη δική µου χώρα, την Ιταλία, η µετανάστευση κυριάρχησε σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας της, από τη Ρωµαϊκή εποχήµέχρι σήµερα. Ιδιαίτερα τους τελευταίους δύο αιώνες, η ραγδαία πρόοδος της βιοµηχανίας και ο εκµοντερνισµός των δυτικώνεθνών από τα τέλη του 19ου αιώνα και µετά έχει παρουσιάσει συντριπτικές συνέπειες όσον αφορά στη συγκρότηση εθνικής ταυ- τότητας και στην υπόλοιπη Ευρώπη και φυσικά στην Ιταλία. Παρατηρούµε ένα κοινωνικό µεταλλάσσεσθαι, µε περίπλοκη δηµο- γραφική δυναµική, κατά το οποίο πραγµατοποιείται το µαζικό φαινόµενο της µετανάστευσης, όχι µόνο ατόµων, αλλά και ολό-κληρων κοινοτήτων, οι οποίες µοιάζουν να κυνηγούν ένα αβέβαιο µέλλον, σε µακρινές χώρες και σε δυο διακριτές αλλά εξίσουσηµαντικές ιστορικές περιόδους. Μιλάµε για το µεγάλο µεταναστευτικό κύµα που πραγµατοποιήθηκε µε προορισµό την Αµερικήστα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου και στην εσωτερική µετανάστευση που έγινε από τον αγροτικό νότο προς τονβιοµηχανικό βορρά και φυσικά προς κάποιες χώρες της Ευρώπης ανάµεσα στο διάστηµα 1950 και 1970. Εκατοµµύρια µετανάστεςθέλοντας να αποφύγουν την ανέχεια και την εξαθλίωση των τόπων τους και αναζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής αλλά καιευκαιρίες για εργασία και ευηµερία, στράφηκαν στις περιοχές που αναφέραµε, οι οποίες περιοχές αργότερα γνώρισαν µεγάληανάπτυξη. Κάποιες από αυτές τις περιοχές είναι οι εξής: Piemonte, Lombardy, Veneto, Friuli.Σε αντίθεση µε την ιστορική αυτή πραγµατικότητα της του ιταλικού λαού, παρατηρούµε σήµερα την σκληρή και απάνθρωπηστάση της παρούσας κυβέρνησης του Silvio Berlusconi όσον αφορά στην υποδοχή των µεταναστών στην χώρα µας. Η Ιταλία,ως γεωγραφική γέφυρα µεταξύ της Ευρώπης και της Αφρικής, δέχεται µεγάλα µεταναστευτικά κύµατα. Κατά γενική οµολογία, ηπαρούσα δεξιά κυβέρνηση και η µεταναστευτική της πολιτική αποτελούν µια θλιβερή πραγµατικότητα που µοιάζει να ξεχνά τισηµαίνει µετανάστευση, το ρόλο που έπαιξε στη διαµόρφωση του έθνους µας και τον τρόπο που πρέπει να αντιµετωπίζεται. Εµείςσαν οργάνωση Naturefriends συµµετέχουµε σε όλες τις διαδηλώσεις και κινητοποιήσεις που οργανώνονται εναντίον αυτής τηςπολιτικής.
Leave a Comment