I
CONTEXTO 3
XORNAL DE GALICIA
19 de XULLO de 2009
XL ANIVERSARIO DA CHEGADA DO HOME Á LÚAa este espello. A NASA aínda mantén ope-rativa unha estación de medición en Texasque mide periodicamente o alonxamentodo satélite.As pulsacións de Armstrong duplicáron-se cando descendeu polas escadas do
Eagle
.Pactara con Aldrin que el sería o primeiroen descender á Lúa. A cambio, Aldrin seríao primeiro home en ser fotografiado na súasuperficie. Os astronautas tiveron moitasdificultades para cravar a bandeira norte-americana, ante a gran dureza do chan luar.“Desolación magnífica”, así definiu Aldrina impresionante paisaxe que apareceu anteos seus ollos. Mentres, Michael Collins per-
manecía orbitando no
Columbia
ao redor daLúa. O presidente Nixon realizou entón a que
os medios americanos cualificaron como “a
chamada telefónica máis importante da his-
toria”, para feicitar aos cosmonautas.Anos máis tarde, ao tomar conciencia dainmensidade do espazo e da insignificancia
humana, as vidas destes intrépidos aventurei-
ros que pisaron a Lúa tomaron outros rum-bos. Armstrong vive recluido na súa granxae non concede entrevistas. Aldrin, despois
de recoñecer publicamente o seu alcolismo,
pasou por dous divorcios e afrontou unhafonda depresión. En 2002, tumbou dunhapuñada a un seguidor das teorías conspira-noicas, o cineasta Bart Sibrel, que lle pediuque xurase sobre a Biblia se era certo que ohome chegara á Lúa.
Na viaxe de regreso, o
Apolo XI
tardou máisde tres días en voltar á terra. Tras esta misiónhistórica, outros dez astronautas estadouni-denses pisaron de novo a superficie de Selene. O programa Apolo supuxo un investimentode 24.000 millóns de dólares, o 5% do capitalfederal estadounidense na década dos 60, foio terceiro plan ideado tras as experiencias dos
proxectos Mercury e Gemini, que sentaron
as bases da conquista espacial norteamerica-
na. Neste salto ao baleiro sen precendentes,os astronautas recoñeceron con posteriori-dade que as súas probabilidades de regresar
con vida eran do 50%, debido á precariedade
da misión e ás numerosas posibilidades de
que os cinco millóns de pezas do Apolo XI se
avariaran. O principal obxectivo era chegará Lúa a toda costa, e conseguiuse.A chegada á Lúa supuxo o clímax da con-frontación entre Estados Unidos e a Unión
Soviética, que tentaron demostrar a súa pri-
macía a traveso dos logros no campo da ae-ronáutica. Esta pugna iniciárase xa a finais
de 1950, co enfrontamento entre os bloques
capitalista e comunista a todos os niveis: po-lítico, ideolóxico, económico e, por suposto,tecnolóxico. Caracterizada pola ausencia da
confrontación bélica directa, a Guerra Fría
Susanna, licenciada en Políticas, lleva
tiempo colaborando, pero se afilió hace
tan poco que aún no tiene el carné del PP
comeza para moitos investigadores ao remate
da Segunda Guerra Mundial, coa captaciónde científicos alemáns por parte dos dousbandos, e o comezo do proceso armamen-tístico nuclear no mundo.Entre 1957 e 1965, a URSS tomáralle van-
taxe aos EEUU coa posta en órbita do
Sputnik
e da cadela Laika.Ademais, a sonda soviética
Luna-2
foi o primeiro enxeño terrícola que
impactou coa superficie lunar, e Tereshkova
foi a primeira muller en viaxar polo espazo.O primeiro voo espacial tripulado, a cargodo cosmonauta ruso Yuri Gagarin a bordodo
Vostok 1
, foi outro duro golpe para a mo-ral estadounidense.
O presidente Eisenhower, contaxiado po-
lo histerismo desatado nos Estados Unidostras os primeiros logros soviéticos, deu os
primeiros pasos para a creación da Adminis-
tración Nacional de Aeronáutica e do Espa-cio, a NASA. Pero foi o seu sucesor na Casa
Branca, John F. Kennedy, quen no seu famosodescurso de 1962 lanzou o reto de chegar an-
tes cós rusos á Lúa. “Eliximos ir á Lúa nestadécada non porque é fácil, senón porque édifícil”, sinalou o presidente,que comparou o desafíocoa chegada ao cumio
do Everest por parte do
explorador británico George Mallory. “Os
ollos do mundo miran agora ao espazo, á Lúa
e aos planetas máis lonxanos, e comprome-
témonos a que non será gobernado por unhabandeira hostil de conquista senón por unhaenseña de liberdade e paz”, engadiu, inmerso
o país en plena guerra de Vietnam.A partires de 1965, EEUU liderou defini-
tivamente a carreira espacial e venceu no es-
print final. Aínda así, o programa Apo-lo comezou cunha traxedia: a morte en
1957 de tres astronautas nun-
has probas rutinarias en te-
rra, as únicas vítimas mortais do
programa Apolo. Pero ao plantara súa bandeira no satélite, o bloque
norteamericano demostrou a súahexemonía mundial, deixandoao lado as humillacións ás quefora sometida pola URSS.Máis aínda se temos enconta que os soviétivos
Antón Reixa,
poeta, cineasta e produtor
Mariana Carballal,
actriz
Anxo Quintana,
ex vicepresidente da Xunta
Ernesto Chao,
actor
“Ademais da rivalidadeentre rusos e americanos,lembro non dar moitaimportancia ao feito. A carreira espacial parecíame absurda, perohoxe recoñezo os avancesen I+D que supuxo” “Fomos á única casa contelevisión en Monterrei. Aos nenos sentáronosnunha cociña de leñaque gardaba moita calor.O feito non nos marcou, pois viamolo como undebuxo animado” “Moitos veciños dicíanque aquilo era un inventodos americanos. Despoisde velo na TVE, saín áhorta da casa da miñaavoa para mirar caraa Lúa a ver si vía aosamericanos” “Sorprendeume moito pero vino con moitadistancia. Aquel díahabía moita expectaciónna fábrica ondetraballaba e moitosdicían que iso todo eraunha montaxe da tele”
Leave a Comment