High Quality
Open the downloaded document, and select print from the file menu (PDF reader required).
1
DE COLUMNIST
NUMMER 1-MEI 1998
De Columnist
8
e
jaargang, nummer 20 - voorjaar 2006verschijnt drie maal per jaarOfficieel orgaan van Columni - Vereniging van Alumni CIW/Communicatiekunde Rijksuniversiteit Groningen
Inhoud
Verslag najaarssymposium
1
Columni Scriptieprijs 2005
2
Elsa Timmermans
3
Verenigingsnieuws
4
Najaarssymposium‘Beelden in interculturelecommunicatie’
in je communicatie met mensen uiteen andere cultuur. Helaas traden ertijdens de presentatie allerlei techni-sche problemen op waardoor we nietalles hebben kunnen zien.De tweede workshop, van NienkeBlauw, was erg leuk. Het ging over derol van beelden (voornamelijk kunst)in haar werk met allochtonen. Ze hadeen goede interactie met de zaal en betrok ons bij haar verhaal met eenserie ansichtkaarten waarmee we aande slag moesten.Na de workshops kregen we in de Mar-tinikerk een wel heel snelle rondlei-ding langs de hoogtepunten van de
World Press Photo-tentoonstelling. Welheel passend bij het thema van de dag,maar er was helaas niet zoveel tijd omde foto’s goed te bekijken.
Tenslotte gingen we naar de uitrei-king van de scriptieprijs. De zaal zat vol met voor mij onbekende jonge af-gestudeerden die in spanning op deuitslag wachtten. Mijn oud-studie-genoten en ik hebben er nog maareentje op gedronken.’
Geertje Scholten
: ‘Ik had me aange-meld omdat de middag mij leuk leek. Vooral de rondleiding. Die vond ik hetleukst. Ik denk dat ik er zelf nooit aan‘Een leuke, interessante dag. De vol-gende keer ben ik er zeker weer bij!’‘Als mijn agenda het toelaat, geef ikme de volgende keer weer op.’ ‘Een boeiende middag; is de datum van de volgende bijeenkomst al bekend?’ Co-lumni-leden Ilse Oppedijk, GeertjeScholten en Edith van Marle warenenthousiast over het najaarssympo-sium dat Columni in november 2005organiseerde. Voor de Columnist de-den ze kort verslag van hun middag.
Ilse Oppedijk
: ‘Hoe zou het eigenlijkmet mijn oud-studiegenoten zijn? Dat was de vraag die al een poosje doormijn hoofd spookte. Nadat mijn stu-
die was afgelopen, had ik er een aantal
uit het oog verloren naar wie ik toch wel nieuwsgierig was. Waar waren zeterecht gekomen en wat deden ze?Het was bij binnenkomst een feest vanherkenning. Wat geweldig om eenaantal mensen weer eens te spreken.Na een kleine lunch begonnen de workshops. De eerste workshop van Jan Pieter van Oudenhoven vond ikinteressant omdat Van Oudenhovenop het snijvlak van communicatie enpsychologie opereert. Hij demon-streerde een test die meet hoe je in verschillende sociale situaties scoortgedacht had om naar de tentoonstel-ling toe te gaan. Ik vond het jammerdat er weinig verband was tussen depresentaties aan het begin van de dagen de rondleiding langs de foto’s. Wel-licht was het leuk geweest als de spre-kers aan de hand van de foto’s van detentoonstelling verschillende onder- werpen hadden besproken, bijvoor- beeld iets met de cultuur van het land waar de foto geschoten is.De presentaties voorafgaand aan derondleiding waren erg leerzaam. JanPieter van Oudenhoven had wel ietsuitgebreider door mogen gaan watmij betreft. Toch had ik eerlijk gezegd wel iets meer verwacht van de presen-taties, maar dat kwam misschien ookdoor de problemen met de computer.De afsluiter met de uitreiking van de
scriptieprijs was een goed moment omnog even met z’n allen na te borrelen.Ik vind het altijd erg leuk om te pratenmet alumni van mijn studie. Tijdenspresentaties en een rondleiding krijg je daar niet echt de kans voor.’
Edith van Marle
: ‘Het symposium was voor mij de gelegenheid om weerin contact te komen met het vakge- bied. Op dat moment had ik er nietsmee te maken en dan is het extra leuken interessant om weer even met jestudie bezig te zijn. Ik vind het nog
lees verder op bladzijde 2
Zaterdag 5 november 2005Huis de Beurs, Vismarkt, Groningen; 14.00-17.00 uurWorkshop ‘Interculturele Effectiviteit’ – Jan Pieter van OudenhovenWorkshop ‘Beelden en Visies in Interculturele Communicatie’ – NienkeBlauwRondleiding World Press Photo – Martinikerk
f o t o : K e e s v a n d e r M a r k
23
DE COLUMNIST
NUMMER 20-VOORJAAR 2006
DE COLUMNIST
NUMMER 20-VOORJAAR 2006
Wat doe jij nou?
Sinds mijn studie heb ik de ambitie
gehad om in de reclamewereld te gaan
werken. In 2000 kreeg ik via Volkswa-gen de kans om aan de slag te gaan bijhet toenmalige Result DDB in Amstel- veen. Zij maakten commercials vooronder meer Volkswagen, McDonald’sen Centraal Beheer/Achmea (‘Even Apeldoorn bellen’). Als researchman-ager pre-testte ik reclame-uitingen,zowel advertenties als commercials en billboards. Al gauw miste ik echter diepgang inhet werk, zeg maar het meer strate-gisch denken. Ik ben toen gaan wer-ken op de afdeling Strategie van een woningcorporatie in Alphen aan deRijn. Inmiddels werk ik alweer ander-half jaar als senior beleidsmedewerk-er bij een andere woningcorporatie, Triada Wonen, op de afdeling Strate-gie en Communicatie. Ik richt mij ophet interne en het externe beleid vande organisatie. Intern ben ik onder an-dere bezig met het structureren van werkprocessen en kwaliteitszorg. In-terne communicatie is hierbij een belangrijk onderdeel. Extern ben ik verantwoordelijk voor het opstellen van het strategisch voorraadbeleid enanalyseer ik hoe we met onze woning- voorraad kunnen inspelen op de wen-sen van de markt. Daarvoor kijk ik bijvoorbeeld bij nieuwbouwprojectennaar mogelijke doelgroepen en over-leg ik met gemeenten, zorginstellin-gen en provincie.Bij de vorige woningcorporatie werkteik veel vanuit een afdeling en werdenmijn producten ergens anders in deorganisatie verder ontwikkeld. Omdaar zelf meer invloed op uit te kun-nen oefenen, wilde ik meer inzicht destructuur van de organisatie. Daaromheb ik de eenjarige opleiding HBO bedrijfskunde gevolgd in de avond-uren. Dat leidde ertoe dat ik nu helpom de nieuwe organisatie te professio-naliseren en te sturen op verandering.Ik ben nu dus ook deels een interneorganisatieadviseur.Misschien ga ik me daarin verder ont- wikkelen, maar voorlopig wil ik ver-der leren in mijn huidige baan en blij- ven werken in de woningbranche, dieeen heel breed werkveld inhoudt. Ik ben minder betrokken bij de commu-nicatiepraktijk dan in mijn studie,hoewel ik mijn kennis en ervaring weldagelijks gebruik, al is het alleen al
om leesbare beleidstukken te produce-
ren. Naar buiten toe is communicatieheel belangrijk in mijn werk. Hetdraait in de woningbranche namelijksteeds om communicatie; met bewo-ners, met gemeenten en andere over-heden, met instanties, met toezicht-houders, met collega-corporaties, metpolitieke partijen en natuurlijk metde media.’
Naam
Elsa Timmermans
Afstudeerdatum
zomer 1996
Studierichting
Communicatiekunde,externe communicatie
Huidige werk
senior beleidsmedewerker bij woningcorporatie Triada Wonenin Epe
Lid/abonnee van
Adformatie, Intermediair,Management Team, Aedes(branchemagazine)
Vervolgcursussen
opleiding marktonderzoeker,Nima A en B, HBO bedrijfskunde
‘In 1996 was de situatie op de arbeids-markt vergelijkbaar met nu: ik kreegregelmatig te horen dat ik een van de200 was. Via een uitzendbureau benik eerst begonnen als directiesecreta-resse in Nieuwe Pekela. Daarnaast werd ik commercieel assistente en vanuit die functie heb ik me toege-legd op het communicatiemateriaal van de organisatie.In 1997 ben ik als projectleider markt-onderzoek aan de slag gegaan bij eenmarktonderzoekbureau in Den Bosch. We voerden met name marktonder-zoek uit voor Volkswagen en Audi,maar we hadden ook klanten als BeterBed en Van Gansewinkel. Ik onder-zocht de effectiviteit van hun externecommunicatie-uitingen, zoals brochu-res, mailings en commercials. Dat le- verde soms leuke inzichten op, bij- voorbeeld in de invloed van cultuur inreclame. Een voorbeeld is een tv-com-mercial van Volkswagen, die aangaf dat een VW wel twintig jaar mee ging, van de eerste tot een vijfde eigenaar.In Duitsland bleek het ‘not done’ omnieuwe en gebruikte auto’s in éénreclame met elkaar te associëren, ter- wijl wij Nederlanders er juist trots op waren dat we de auto konden herge- bruiken.steeds leuk om cases, zoals die filmp- jes tijdens de eerste lezing, voorgelegdte krijgen en feedback te krijgen over je manier van denken.Bij de tweede lezing vond ik het erg in-teressant om te horen wat NienkeBlauw precies doet in haar werk. Watze vertelde over het project vond ikerg leuk.(vliegtuigcrash in Medan en bomaan-slagen in Kuta), riepen bepaalde foto’sdaar ook weer herinneringen aan op. Tussendoor hebben we natuurlijk veelgepraat over wat iedereen nu doet qua
werk, afstudeerstage, afstudeerscriptie.
Ook het vinden van een baan is veelter sprake gekomen. Blijft lastig, zo bleek uit de reacties.’De rondleiding langs de World PressPhoto die we vervolgens kregen, heeft veel indruk gemaakt. Bij sommige beelden moest ik echt een paar keerslikken. Zowel ontroerende als hart-
verscheurende taferelen kwamen voor-
bij. Doordat ik pas van vakantie terug was uit Indonesie en daar het een enander van dichtbij mee heb gemaakt
Kim Spinder winnaar Columni Scriptieprijs 2005:
‘Politici ontwijken tweederde van de vragen’
Dat politici ‘draaikonten’ zijn, zoals Van Kooten en De Bie al in de jaren ’80 beweerden, is nu ook wetenschappelijk vastgesteld. In haar afstudeerscriptieontdekte Kim Spinder dat politici in een kamerdebat op ongeveer twee opde drie vragen een ontwijkend antwoord gaven. Met haar scriptie ‘Daar gaathet nu niet over’ is zij winnaar geworden van de Columni Scriptieprijs 2005.
Dat politici veelvuldig gebruik maken van ontwijkend antwoordgedrag, ook wel ‘evasiveness’ genoemd, zal nie-mand verbazen. In het kamerdebatover terrorisme, gehouden op 9 febru-ari 2005, gaven de politici slechts opeenderde van alle vragen antwoord,zo blijkt uit het onderzoek van KimSpinder. Kampioenen vragenontdui-ken in de Tweede Kamer zijn WouterBos (PvdA), Femke Halsema (GroenLinks) en Maxime Verhagen (CDA).Daarentegen geven Jozias van Aartsen(VVD) en Boris Dittrich (D66) juist vaak wél antwoord op een aan hengestelde vraag.
Classificatie
Kim Spinder heeft een classificatiesys-teem ontwikkeld om alle verschillen-de ontduikstrategieën te kunnen be-noemen. Er zijn twee belangrijke cate-gorieën: ‘overt evasion’ en ‘covert eva-sion’, met daarbinnen verschillendestrategieën. ‘Overt evasion’ houdt indat een spreker verschillende manie-ren gebruikt om duidelijk aan te ge- ven dat hij geen relevant antwoord opde vraag gaat geven. Bijvoorbeeld dooraan te geven dat de vraag volgt uit een verkeerde veronderstelling: ‘Het gaater hier niet om dat…’. Of door te zeg-gen dat het onmogelijk is de vraag te beantwoorden: ‘Ik kan nu nog geenuitspraken doen…’. Bij de anderehoofdcategorie, ‘covert evasion’, geeftde politicus niet expliciet aan dat hijde vraag niet beantwoordt. De sprekerdoet alsof hij wel een antwoord geeft,maar doet dat in feite niet. Zijn res-pons is bijvoorbeeld wel gerelateerdaan het onderwerp, maar niet speci-fiek datgeen wat gevraagd werd.Een beroemd voorbeeld van deze laat-ste strategie, door Kim Spinder opge-nomen in haar samenvatting, komt van Bill Clinton, over draaikonten ge-sproken. Op de vraag van onderzoeks-rechter Jim Lehrer: ‘You had no sexualrelationship with this young woman?’antwoordt Clinton: ‘There is not a sex-ual relationship. That is accurate’.Clinton lijkt netjes antwoord te geven,maar vervangt, heel subtiel, de verle-den tijd in de vraagstelling door detegenwoordige tijd. Het kwam zijn po-litieke carrièrre niet ten goede.
Kim Spinder ontvangt de cheque van
€
250 die hoort bij de Columni Scriptieprijs 2005,aan het eind van het Columni Symposium van 5 november 2005.
Jury
De jury van de Columni Scriptieprijs2005, bestaande uit vijf Columni-leden, vindt dat Spinder een goed ge-schreven, toegankelijke scriptie heeftafgeleverd over een maatschappelijkrelevant onderwerp. Met haar classifi-catiesysteem heeft zij een bruikbaarinstrument ontwikkeld om ontduik-strategieën te meten en te analyseren.Haar systeem biedt nieuwe inzichtenin de tactieken die politici gebruikenom een vraag niet te hoeven beant- woorden.In het juryrapport is te lezen dat de jury getroffen is ‘door de actualiteiten beladenheid van het onderwerp ende overzichtelijke, zinvolle, en directte hanteren conclusies van haar on-derzoek, zonder te vervallen in opper- vlakkige beschouwingen. Opvallend isde heldere schrijfstijl. Kim blijft weg van teveel wetenschappelijk jargon enheeft het lef haar schrijfstijl een- voudig en toegankelijk te houden. Zemaakt daarmee veel indruk. De lezer wordt secuur aan de hand genomen;de scriptie is daardoor zeer uitnodi-gend om te lezen.’
Columni Scriptieprijs
De Columni Scriptieprijs wordt jaarlijks toegekend aan de besteMasterscriptie, geschreven terafronding van de studie Communi-catie- en Informatiewetenschappenaan de Rijksuniversiteit Groningen.Aan de scriptieprijs is een bedragvan
€
250 verbonden en een gratis jaarlidmaatschap van Columni.
John Brouwer
Add a Comment