Xilaskarê Dinyayê

Riya Rastdariyê 68

Guhdarên delal!

Silameta Xwedê

bi we re be!Em bi navê Xwedayê aştiyê silavan li we dikin.Daxwaz û armanca Xwedayê aştiyê ev e ku her kes riya rastiyê fêm bike û wê qebûl bike.Wî ew rê kifş kir, da ku em her û her bi wî re di aştiya rastîn de bijîn.Em gelek dilgeş in ku em dikarin îro dîsa bên ser dabaşa

Riya Rastdariyê

.Heta niha me di bernameyên xwe yên ji Încîle de dît ku Îsa Mesîh di

bûyîna

xwe

de, di

qerektêrê xwe

de, di

kirinên xwe

de û di

hînkirina xwe

de bêhember e.Heçî bûyîna wî bû, me dît ku tu kes wek wî nehat dinyayê, çimkî ew bi hêza Ruhê Xwedê jikeçikekê çêbû. Herweha me dît ku

qerektêrê Îsa

bêhempa bû, çimkî tu caran tu kes wek wî bi tebiyeta pîroz çênebûye.Îsa di

kirinên xwe

de jî bêhember bû, çimkî tu kesî tu caran wek wî keramet nekirin. Wî bitenê peyvek digot û yên nexweş sax dibûn; Îblîs û ruhên nepak û cinên wî nikaribûn li hember wî rabûna û ew li gunehên zarokên Adem dibihûrt.Herweha me dît ku Îsa di

hîndariya xwe

de bê hember bû. Di bernama din de me bihîst kuÎsa çawa bi Nîkodêmos re peyivî. Nîkodêmos zilamekî dîndar bû û Îsa jê re çend tiştên girîngşîrove kirin. Wî jê re weha got: Eger Ruhê Xwedê dilê mirovekî nû neke, ew mirov nikare bikeve Padîşahiya Xwedê û nikare her û her li ba Xwedê bijî. Loma Îsa ji Nîkodêmos re got

: Divê ku hûn ji nû ve çêbin.

Îro emê bibînin ku Îsa bi miroveke din re dipeyive. Nîkodêmos

zilam

bû, lê îro emê bibîninku Îsa bi

jinekê

re peyivî. Nîkodêmos yekî

Cihû

bû, lê ew jinik

ne Cihû

bû; Nîkodêmoszilamekî

dîndar

bû, lê ew jinik

gunehkareke mezin

bû; bi rastî, wê pênc mêr kiribûn. Yanî dinavbera Nîkodêmos û wê jina ku emê îro li serhatiya wê binêrin de, ferqek mezin hebû û diçavê mirovan de Nîkodêmos yekî qenc bû û ew jinik yeke pir xerab û pîs bû. Lê belê di çavêXwedê de ne wusa ye, çimkî Xwedê qenc dizane ku hemû zarokên Adem, hem yên qenc ûhem jî yên xerab gunehkar in û ew hemû di bin hêza guneh de ne. Loma divê ku hemûzarokên Adem bi hêza Xwedê ji nû ve çêbin.Emê niha vegerin Încîlê û

guhê xwe bidin gotinên Îsa Mesîh. Ew bi jineke Samerî repeyivî

; Samerya herêmeke di navbera herêma Cihûstanê û Celîlê de bû. Piraniya xelkê

Sameryayê ne Cihû bûn, lê ji miletên din bûn û ew pûtperest dihatin hesabkirin. Ji ber vê yekêCihû ji wan dienirîn û qet dostanî di nav wan de nebû. Lê belê li ba Îsa Mesîh tu xatirgirtintune, çimkî li ba Xwedê jî qet xatirgirtin tune.

Îsa hat vê dinyayê, da ku li her gunehkarêku bixwaze dilekî nû û paqij bistîne, bigere.

Loma wî şerm nekir ku bi Sameriyan re bipeyive û şerm nekir ku bi jineke Samerî ya ku pênc mêr kiribûn re bipeyive. Niha emê guhê xwe bidin gotinên Mesîh. Di Mizgîniyê de Nivîsarên Pîroz weha dibêjin:

Di dema rêwîtiyê de diviya ku Îsa di Sameryayê re derbas bibûya. Ew hat bajarekî Sameryayê ku navê wî Sûxar bû. Ev der nêzîkî wê zeviyê bû ku Aqûb dabû kurê xwe Ûsiv. Bîra Aqûb li wê derê bû. Îsa wusa ji rêwîtiyê westayî li kêleka bîrê rûnişt. Wext nîvro bû. Jineke Samerî hat ku avê bikişîne. Îsa ji wê re got: «Avê bide min ez vexwim.»Şagirtên wî jî çûbûn bajêr ku tiştên xwarinê bikirrin. Jinika Samerî jê re got: «Çawa dibe ku tu ji min avê dixwazî? Tu Cihû yî û ez jî jinikekeSamerî me.» - Tu têkiliya Cihûyan bi Sameriyan re tune. – Îsa bersîva wê da û got: «Eger te bi dayîna Xwedê û yê ku ji te re dibêje: ‹Avê bide min ezvexwim› bizaniya, teyê jê bixwesta û wiyê

ava jiyanê

bida te.» Jinikê jê re got: «Ezxadim, tiştekî te yê ku tu avê pê bikişînî tune û bîr jî kûr e! Tê ava jiyanê ji ku derê bînî? Ma tu ji bavê me Aqûb meztir î, yê ku ev bîr daye me? Wî bi xwe, zarokên wî û pez û dewarên wî av jê vexwarine.» Îsa bersîv da û jê re got: «Her kesê ku ji vê avê vexwe, wê dîsa tî bibe.

Lê kî ji ava ku ez bidimê vexwe, tu caran tî nabe

. Belê ew ava ku ezê bidim wî, wê di dilê wî de ji bo jiyanaherheyî bibe kaniyeke ava ku diherike.» Jinikê jê re got: «Ezxadim, vê avê bide min ku êdî ez tî nebim û neyêm ji vir avê nekişînim.» Îsa lê vegerand û jê re got: «Here gazî mêrê xwe bike û were vir.» Jinikê bersîva wî da û got: «Mêrê min tune.» Îsa jê re got: «Te rast got ku mêrê te tune, çimkî pênc mêrên te hebûn û yê ku niha tu pê re yî, ne mêrê te ye. Te ev rast got.» Jinikê jê re got: «Ezxadim, ez dibînim ku tu

pêxemberek

î. Bav û kalên me li vî çiyayî perizîn, lê hûn dibêjin cihê ku divê mirov lê biperize li Orşelîmê ye.» Îsa jê re got: «Sitiyê, ji min bawer bike, wext tê, ku hûnê ne li vî çiyayî û ne jî li Orşelîmêbiperizin Bav. Hûn diperizin wî yê ku hûn nas nakin, lê em diperizin wî yê ku em nas dikin,çimkî xilasî ji Cihûyan tê. Lê belê wext tê û niha ye: Yên ku bi rastî diperizin, ewê bi ruh û birastiyê biperizin Bav. Çimkî yên ku Bav li wan digere ew in ku bi vî awayî diperizin wî.

Xwedê ruh e û yên ku diperizin wî, divê bi ruh û bi rastiyê biperizin wî

.»

Jinikê jê re got: «Ez dizanim ku Mesîh» - yê ku jê re ‹Yê Bijartî› dibêjin - «wê bê û gava kuew bê, ewê her tiştî nîşanî me bide.» Îsa jê re got: «

Ez ê ku bi te re dipeyivim, ez ew im

.» Li ser vê yekê şagirtên Îsa hatin. Ew gelek şaş man ku ew bi jinekê re dipeyive, lê kesî negot: «Tu çi dixwazî?» an «Çima tu bi wê re dipeyivî?» Îcar jinikê cerê xwe hişt, çû bajêr û ji xelkê re got: «

Werin, wî mirovî bibînin, yê ku hemû tiştên ku min berê kiribûn ji min re gotin. Gelo Mesîh ev e?

» Xelk ji bajêr derketin û ber bi Îsa ve dihatin.

...

Gelek Sameriyên ku ji wî bajarî bûn, li ser şahidiya jinikê ya ku digot: «Hemû tiştên ku minberê kiribûn wî ji min re gotin», bawerî bi Îsa anîn. Îcar dema ku Samerî hatin ba wî, jê lavakirin ku ew li ba wan bimîne. Ew jî du rojan li wê derê ma. Gelekên din jî li ser gotina wî bawerî anîn û wan ji jinikê re got: «Êdî bawerkirina me ne li ser gotina te ye

, çimkî me bi xwe bihîst û em dizanin ku bi rastî jî Xilaskarê dinyayê ev e.

(Yûhenna 4:4-30.39-42)Serhatiya jinika Samerî ev e. Bi rastî ev serhatî gelek girîng e, çimkî em hîn dibin ku jinekegunehkar çawa rastî Îsa hat û fêm kir ku Îsa Xilaskarê dinyayê ye û ji aliyê Xwedê ve hatiyeşandin. Vê yekê tevahiya jiyana wê guhert. Di destpêka hevpeyvînê de jinika Samerî nizanibûku kî bi wê re dipeyivî. Rast e, ew şaş ma ku yekî Cihû bi wê re peyivî, lê

li gor bîr ûbaweriya wê, Îsa wek Cihûyên din bû.

Lê belê Îsa ji wê re çend tiştên ecêb gotin û wê hin bihin fêm kir ku tu mirov tune ku bikare wan tiştan bizane. Tiştê ku wê ji vê yekê derxist, wêgot: «

Îsa yek ji pêxemberên Xwedê ye.

Lê belê di dawiyê de çavên dilê wê vebûn û wêfêm kir ku Îsa ji pêxemberekî hê meztir e. Wê dît ku ew Mesîh, yanî Xilaskarê dinyayêye yê ku hemû pêxemberan li ser wî gotiye.

Çaxê ku jinika Samerî bi zelalî fêm kir ewê ku li ser bîrê rûniştî ye û bi wê re dipeyiveMesîh e, wê cerê xwe danî, rabû bi lez çû bajêr û ji her kesî re got:

«Werin, wî mirovî bibînin, yê ku hemû tiştên ku min berê kiribûn ji min re gotin. Gelo Mesîh ev e?»

Li ser vê yekê xelkê bajêr derket, hatin ba Îsa û jê hêvî kirin ku li ba wan bimîne. Îsa jî durojan ma û hînî wan kir ka ew çawa dikarin dilekî nû û paqij bistînin û li gor rastiyê biperizinXwedê. Nivîsarên Pîroz li ser vê yekê weha dibêjin:

Gelekên din jî li ser gotina wî bawerî anîn û wan ji jinikê re got: «

Êdî bawerkirina me ne li ser gotina te ye, çimkî me bi xwebihîst û em dizanin ku bi rastî jî Xilaskarê dinyayê ev e.

(Yûhenna 4:41.42)