Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
0Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
David Hume - Διάλογοι για την φυσική θρησκεία

David Hume - Διάλογοι για την φυσική θρησκεία

Ratings: (0)|Views: 7 |Likes:
Published by elekastor
David Hume - Διάλογοι για την φυσική θρησκεία
David Hume - Διάλογοι για την φυσική θρησκεία

More info:

Categories:Types, Presentations
Published by: elekastor on Oct 14, 2013
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

10/14/2013

pdf

text

original

 
David Hume
∆ΙΑΛΟΓΟΙ
 
ΓΙΑ 
 
ΤΗ
 
ΦΥΣΙΚΗ
 
ΘΡΗΣΚΕΙΑ 
 
Μετάφραση
:
Σπύρος
 
Γεωργαντάς
 
Θεώρηση
:
Χρήστος
 
Μαρσέλλος
 
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 
 
Ο
 
Πά
µ
φιλος
 
στον
 
΄Ερ
µ
ιππο
:
΄Οπου
 
εξηγείται
 
η
 
επιλογή
 
της
 
διαλογικής
µ
ορφής
.
ΜΕΡΟΣ
 
Ι
:
΄Οπου
 
το
 
πρόβλη
µ
α
 
της
 
θρησκευτικής
 
αγωγής
 
ενός
 
νέου
 
ανθρώπου
 
γίνεται
 
έναυσ
µ
α
 
για
 
να
 
εξεταστεί
 
η
 
σχέση
 
φυσικής
 
θεολογίας
 
και
 
σκεπτικισ
µ
ού
.
ΜΕΡΟΣ
 
ΙΙ
:
΄Οπου
 
ο
 
∆η
µ
έας
µ
εταφέρει
 
τη
 
συζήτηση
 
από
 
το
 
θέ
µ
α
 
της
 
υπάρξεως
 
σ
'
αυτό
 
της
 
φύσεως
 
του
 
θεού
 
και
 
ο
 
σκεπτικισ
µ
ός
 
του
 
Φίλωνος
 
συ
µµ
αχεί
µ
ε
 
το
 
θεολογικό
 
αποφατισ
µ
ό
 
του
 
∆η
µ
έα
.
ΜΕΡΟΣ
 
ΙΙΙ
:
Νέα
 
επιχειρή
µ
ατα
 
του
 
Κλεάνθη
 
υπέρ
 
της
 
αναλογίας
 
και
 
νέες
 
αντιρρήσεις
 
του
 
Φίλωνος
.
ΜΕΡΟΣ
IV:
΄Οπου
 
ο
 
αποφατισ
µ
ός
 
αποκαλύπτεται
µ
υστικισ
µ
ός
 
και
 
η
 
αναλογική
 
επιχειρη
µ
ατολογία
 
ανθρωπο
µ
ορφισ
µ
ός
 
και
 
όπου
 
ο
 
σκεπτικισ
µ
ός
 
ενισχύει
 
τον
 
πρώτο
.
ΜΕΡΟΣ
V:
΄Οπου
 
ο
 
ανθρωπο
µ
ορφισ
µ
ός
 
καταδεικνύεται
 
αντιφατικός
.
ΜΕΡΟΣ
VI:
΄Οπου
 
ο
 
Φίλων
 
στρέφει
 
την
 
αναλογική
 
επιχειρη
µ
ατολογία
 
εναντίον
 
του
 
εαυτού
 
της
 
υποστηρίζοντας
µ
έσω
 
αυτής
 
τον
 
αρχαίο
 
παγανισ
µ
ό
.
ΜΕΡΟΣ
VII:
Νέα
 
επιχειρή
µ
ατα
 
υπέρ
 
του
 
παγανισ
µ
ού
.
ΜΕΡΟΣ
VIII:
΄Οπου
 
ο
 
παγανισ
µ
ός
 
γίνεται
 
νατουραλιστική
 
επιστη
µ
ονική
 
κοσ
µ
οθεωρία
.
ΜΕΡΟΣ
IX:
΄Οπου
 
ο
 
Κλεάνθης
 
και
 
ο
 
Φίλων
 
δείχνουν
 
στο
 
∆η
µ
έα
 
τη
 µ
αταιότητα
 
και
 
την
 
αλυσιτέλεια
 
της
a priori
επιχειρη
µ
ατολογίας
.
ΜΕΡΟΣ
X:
΄Οπου
 
προέλευση
 
της
 
θρησκείας
 
αναγνωρίζεται
 
η
 
ε
µ
πειρία
 
του
 
κακού
 
και
 
η
 
φυσική
 
θεολογία
 
γίνεται
 
θεοδικία
.
ΜΕΡΟΣ
XI:
΄Οπου
 
οι
 
θεοδικίες
 
αποτυγχάνουν
 
και
 
ο
 
Φίλων
 
αρνείται
 
την
 
αγαθότητα
 
του
 
θεού
.
ΜΕΡΟΣ
XII:
΄Οπου
 
η
 
αναλογική
 
θεολογία
 
ξεπερνώντας
 
το
 
δογ
µ
ατισ
µ
ό
 
της
 
γίνεται
 
θεϊσ
µ
ός
 
και
 
ο
 
σκεπτικισ
µ
ός
 
ξεπερνώντας
 
τον
 
αθεϊσ
µ
ό
 
του
 
αγνωστικισ
µ
ός
 
 
και
 
όπου
 
η
 
δια
µ
άχη
 
τους
 
αναγνωρίζεται
 
απλώς
 
λεκτική
 
και
 
η
 
προτί
µ
ηση
 
ζήτη
µ
α
 
ιδιοσυγκρασίας
.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ
 
ΧΙΟΥΜ
(1711-1776) 
Σκωτσέζος
 
ιστορικός
 
και
 
φιλόσοφος
,
που
 
επηρέασε
 
την
 
ανάπτυξη
 
δυο
 
σχολών
 
φιλοσοφίας
,
του
 
σκεπτικισ
µ
ού
 
και
 
του
 
ε
µ
πειρισ
µ
ού
.
Γεννη
µ
ένος
 
στο
 
Εδι
µ
βούργο
 
στις
7
Μαΐου
1711,
ο
 
Χιου
µ µ
ορφώθηκε
 
κατ
'
οίκον
 
και
 
στο
 
Πανεπιστή
µ
ιο
 
του
 
Εδι
µ
βούργου
,
στο
 
οποίο
 
εγγράφηκε
 
σε
 
ηλικία
12
ετών
.
Η
 
υγεία
 
του
 
ήταν
 
κακή
 
και
,
αφού
 
εργάστηκε
 
για
 
λίγο
 
σε
 
έναν
 
ε
µ
πορικό
 
οίκο
 
στο
 
Μπρίστολ 
,
πήγε
 
να
 
ζήσει
 
στη
 
Γαλλία
.
Η
 
ζωή
 
και
 
το
 
έργο
 
του
 
 Από
 
το
1734
έως
 
το
1737,
ο
 
Χιου
µ
ασχολήθηκε
 
έντονα
µ
ε
 
τα
 
προβλή
µ
ατα
 
της
 
θεωρητικής
 
φιλοσοφίας
 
και
 
στην
 
περίοδο
 
αυτή
 
έγραψε
 
το
 
ση
µ
αντικότερο
 
φιλοσοφικό
 
του
 
έργο
,
Πραγ 
µ 
ατεία για 
 
την Ανθρώπινη Φύση 
(3
τό
µ
οι
, 1739-40),
που
 
ενσω
µ
ατώνει
 
την
 
ουσία
 
της
 
σκέψης
 
του
.
Παρά
 
τη
 
ση
µ
ασία
 
του
,
το
 
έργο
 
αυτό
 
αγνοήθηκε
 
από
 
το
 
κοινό
 
πιθανώς
 
λόγω
 
του
 
δυσνόητου
 
ύφους
 
του
.
Τα
 µ
εταγενέστερα
 
πάντως
 
έργα
 
του
 
Χιου
µ
γράφτηκαν
 
στις
 
ευκολότερες
µ
ορφές
 
του
 
δοκι
µ
ίου
 
ή
 
του
 
διαλόγου
,
που
 
ήταν
 
δη
µ
οφιλείς
 
εκείνο
 
τον
 
καιρό
.
Μετά
 
την
 
έκδοση
 
της
 
Πραγ 
µ 
ατείας 
,
ο
 
Χιου
µ
επέστρεψε
 
στα
 
οικογενειακά
 
του
 
κτή
µ
ατα
 
στο
 
Μπεργουικσάιρ
.
Εκεί
 
έστρεψε
 
την
 
προσοχή
 
του
 
στα
 
προβλή
µ
ατα
 
ηθικής
 
και
 
πολιτικής
 
οικονο
µ
ίας
 
και
 
έγραψε
 
τα
 
Ηθικά και Πολιτικά ∆οκί 
µ 
ια 
(2
τό
µ
οι
, 1741-42),
τα
 
οποία
 
γνώρισαν
 
ά
µ
εση
 
επιτυχία
.
 Απέτυχε
 
ό
µ
ως
 
να
 
εξασφαλίσει
 
θέση
 
καθηγητή
 
στο
 
Πανεπιστή
µ
ιο
 
του
 
Εδι
µ
βούργου
,
ίσως
 
επειδή
 
ακό
µ
α
 
και
 
στην
 
αρχή
 
της
 
καριέρας
 
του
 
θεωρείτο
 
θρησκευτικά
 
σκεπτικιστής
.
Ο
 
Χιου
µ
διαδοχικά
 
έγινε
 
δάσκαλος
 
του
 
παράφρονος
µ
αρκησίου
 
του
 
 Ανναντέιλ 
 
και
 
νο
µ
ικός
 
σύ
µ
βουλος
 
στη
 
βρετανική
 
στρατιωτική
 
εκστρατεία
 
στη
 
Γαλλία
.
Το
 
έργο
 
του
 
Φιλοσοφικά 
 
∆οκί 
µ 
ια για 
 
την Ανθρώπινη Αντίληψη 
(
αργότερα
 µ
ετονο
µ
άστηκε
 
΄Ερευνα 
 
για 
 
την 
 
 Ανθρώπινη 
 
 Αντίληψη 
)
δη
µ
οσιεύτηκε
 
το
1748.
Το
 
βιβλίο
 
αυτό
,
που
 
είναι
 
ίσως
 
το
 
πιο
 
γνωστό
 
έργο
 
του
,
στην
 
ουσία
 
είναι
µ
ια
 
συ
µ
πύκνωση
 
της
 
Πραγ 
µ 
ατείας 
.
Ο
 
Χιου
µ
εγκαταστάθηκε
 
στο
 
Εδι
µ
βούργο
 
το
1751.
Το
1752
δη
µ
οσιεύτηκε
 
το
 
βιβλίο
 
του
 
Πολιτικοί 
 
∆ιάλογοι 
 
και
 
την
 
επό
µ
ενη
 
χρονιά
,
αφού
 
απέτυχε
 
πάλι
 
να
 
εξασφαλίσει
 
έδρα
 
στο
 
πανεπιστή
µ
ιο
,
διορίστηκε
 
βιβλιοθηκάριος
 
σε
µ
ια
 
βιβλιοθήκη
 
του
 
Εδι
µ
βούργου
.
Κατά
 
τη
12
ετή
 
δια
µ
ονή
 
του
 
στο
 
Εδι
µ
βούργο
,
ο
 
Χιου
µ
εργάστηκε
 
κυρίως
 
για
 
τη
 
συγγραφή
 
του
 
εξάτο
µ
ου
 
έργου
 
του
 
Ιστορία της  Αγγλίας 
,
το
 
οποίο
 
ε
µ
φανίστηκε
 
τ
µ
η
µ
ατικά
 
από
 
το
1754
έως
 
το
1762.
Τα
 
έτη
1762
έως
1765
ο
 
Χιου
µ
υπηρέτησε
 
ως
 
γρα
µµ
ατέας
 
του
 
Βρετανού
 
πρέσβη
 
στο
 
Παρίσι
.
Εκεί
 
έγινε
 
αποδεκτός
 
από
 
τους
 
γαλλικούς
 
φιλολογικούς
 
κύκλους
 
και
 
συνδέθηκε
 
φιλικά
µ
ε
 
το
 
Γάλλο
 
φιλόσοφο
 
Ζαν
 
Ζακ
 
Ρουσώ
.
Ο
 
Χιου
µ
έφερε
µ
αζί
 
του
 
στην
 
 Αγγλία
 
το
 
Ρουσώ
,
ο
 
οποίος
 
ό
µ
ως
,
κατατρυχό
µ
ενος
 
από
µ
ανία
 
καταδίωξης
,
 
κατηγόρησε
 
το
 
Χιου
µ
ότι
 
συνω
µ
οτούσε
 
εναντίον
 
του
 
και
 
η
 
φιλία
 
τους
 
τερ
µ
ατίστηκε
µ
ε
 
δη
µ
όσιες
 
καταγγελίες
 
και
 
των
 
δυο
 
τους
.
 Αφού
 
υπηρέτησε
 
και
 
ως
 
υφυπουργός
 
εσωτερικών
 
στο
 
 Λονδίνο
(1767-68),
ο
 
Χιου
µ
αποσύρθηκε
 
στο
 
Εδι
µ
βούργο
,
όπου
 
πέρασε
 
την
 
υπόλοιπη
 
ζωή
 
του
.
 Απεβίωσε
 
στις
25
 Αυγούστου
 1776.
Η
 
αυτοβιογραφία
 
του
 
εκδόθηκε
µ
ετά
 
θάνατο
(1777),
όπως
 
και
 
οι
 
∆ιάλογοι 
 
για 
 
τη 
 
Φυσική 
 
Θρησκεία 
(1779).
Ο
 
Χιου
µ
είχε
 
γράψει
 
τους
 
∆ιαλόγους 
 
στις
 
αρχές
 
της
 
δεκαετίας
 
του
1750,
αλλά
 
δεν
 
τους
 
είχε
 
δη
µ
οσιεύσει
 
λόγω
 
του
 
σκεπτικισ
µ
ού
 
τους
.
Οι
 
ιδέες
 
του
 
Χιου
µ 
Η
 
φιλοσοφική
 
θέση
 
του
 
Χιου
µ
επηρεάστηκε
 
από
 
τις
 
ιδέες
 
δυο
 
Βρετανών
 
φιλοσόφων
,
του
 
Τζων
 
 Λοκ
 
και
 
του
 
επίσκοπου
 
Τζωρτζ
 
Μπέρκλεϋ
.
Και
 
ο
 
Χιου
µ
και
 
ο
 
Μπέρκλεϋ
 
έκαναν
 
διάκριση
 
ανά
µ
εσα
 
στο
 
λόγο
 
και
 
στην
 
αίσθηση
.
Ο
 
Χιου
µ
ό
µ
ως
 
προχώρησε
 
πιο
 
πέρα
,
επιδιώκοντας
 
να
 
αποδείξει
 
ότι
 
ο
 
λόγος
 
και
 
οι
 
λογικές
 
κρίσεις
 
είναι
 
απλώς
 
συνήθεις
 
συνειρ
µ
οί
 
διακριτών
 
αισθήσεων
 
ή
 
ε
µ
πειριών
.
Μεταφυσική
 
και
 
επιστη
µ
ολογία
 
Με
 
ένα
 
επαναστατικό
 
βή
µ
α
 
στην
 
ιστορία
 
της
 
φιλοσοφίας
,
ο
 
Χιου
µ
απέρριψε
 
τη
 
βασική
 
ιδέα
 
της
 
αιτιότητας
,
υποστηρίζοντας
 
ότι
«
ο
 
λόγος
 
δεν
µ
πορεί
 
να
µ
ας
 
δείξει
 
τη
 
σύνδεση
 
ενός
 
αντικει
µ
ένου
µ
ε
 
ένα
 
άλλο
,
αν
 
και
 
υποβοηθείται
 
από
 
την
 
ε
µ
πειρία
 
και
 
την
 
παρατήρηση
 
της
 
σύνδεσής
 
τους
 
σε
 
όλες
 
τις
 
παρελθούσες
 
περιπτώσεις
.
Συνεπώς
,
όταν
 
ο
 
νους
 
περνά
 
από
 
την
 
ιδέα
 
ή
 
εντύπωση
 
ενός
 
αντικει
µ
ένου
 
στην
 
ιδέα
 
ή
 
πεποίθηση
 
ενός
 
άλλου
,
τούτο
 
δεν
 
καθορίζεται
 
από
 
το
 
λόγο
,
αλλά
 
από
 
ορισ
µ
ένες
 
αρχές
 
που
 
συσχετίζουν
 
τις
 
ιδέες
 
αυτών
 
των
 
αντικει
µ
ένων
 
και
 
τις
 
συνενώνουν
 
στη
 
φαντασία
».
Η
 
απόρριψη
 
της
 
αιτιότητας
 
εκ
 µ
έρους
 
του
 
Χιου
µ
υπονοεί
 
απόρριψη
 
των
 
επιστη
µ
ονικών
 
νό
µ
ων
,
που
 
είναι
 
βασισ
µ
ένοι
 
στη
 
γενική
 
αντίληψη
 
ότι
 
ένα
 
γεγονός
 
κατ
'
ανάγκη
 
προκαλεί
 
ένα
 
άλλο
 
και
 
εκ
 
προβλέψεως
 
πάντοτε
 
θα
 
το
 
προκαλεί
.
Συνεπώς
,
σύ
µ
φωνα
µ
ε
 
τη
 
φιλοσοφία
 
του
 
Χιου
µ,
η
 
γνώση
 
της
 
ουσίας
 
των
 
γεγονότων
 
είναι
 
αδύνατη
,
αν
 
και
 
παραδεχόταν
 
ότι
 
στα
 
πρακτικά
 
ζητή
µ
ατα
 
οι
 
άνθρωποι
 
είναι
 
υποχρεω
µ
ένοι
 
να
 
σκέπτονται
µ
ε
 
όρους
 
αιτίας
-
αποτελέσ
µ
ατος
 
και
 
να
 
υποθέτουν
 
την
 
αξιοπιστία
 
των
 
αντιλήψεών
 
τους
 
γιατί
 
διαφορετικά
 
θα
 
τρελαίνονταν
.
∆εχόταν
 
επίσης
 
την
 
πιθανότητα
 
της
 
γνώσης
 
των
 
σχέσεων
µ
εταξύ
 
ιδεών
,
όπως
 
είναι
 
οι
 
σχέσεις
 
των
 
αριθ
µ
ών
 
στα
µ
αθη
µ
ατικά
.
Η
 
σκεπτικιστική
 
προσέγγιση
 
του
 
Χιου
µ
αρνείται
 
επίσης
 
την
 
ύπαρξη
 
τόσο
 
της
 
πνευ
µ
ατικής
 
ουσίας
 
που
 
υπέθετε
 
ο
 
Μπέρκλεϋ
 
όσο
 
και
 
της
"
υλικής
 
ουσίας
"
του
 
 Λοκ
.
Προχωρώντας
 
πιο
 
πέρα
,
ο
 
Χιου
µ
αρνήθηκε
 
και
 
την
 
ύπαρξη
 
του
 
ατο
µ
ικού
 
εαυτού
,
υποστηρίζοντας
 
ότι
 
επειδή
 
οι
 
άνθρωποι
 
δεν
 
έχουν
µ
ια
 
σταθερή
 
αντίληψη
 
του
 
εαυτού
 
τους
 
ως
 
χωριστές
 
οντότητες
, «
δεν
 
είναι
 
παρά
 
ένα
 
δε
µ
άτι
 
ή
 
συλλογή
 
διαφορετικών
 
αντιλήψεων
».
Ηθική
 
Στο
 
πεδίο
 
της
 
ηθικής
,
ο
 
Χιου
µ
υποστήριζε
 
ότι
 
η
 
έννοια
 
του
 
ορθού
 
και
 
του
 
εσφαλ 
µ
ένου
 
δεν
 
απορρέι
 
από
 
τη
 
λόγο
,
αλλά
 
προέρχεται
 
από
 
το
 
ενδιαφέρον
 
του
 
καθενός
µ
ας
 
για
 
ευτυχία
.
Το
 
ανώτατο
 
ηθικό
 
καλό
,
κατά
 
την
 
άποψή
 
του
,
είναι
 
η
 

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->