ZAM0601

Zuidelijk AfrikAMAgAZine

De Masai en andere clichés

AfrikAAnse operA

in AmsterdAm

geen visA

voor AfrikAnende terugkeer vAn

AllAn BoesAketienne vAn Heerden’s

LiegfAbriek

CHenjerAi Hove

over ZimbAbweaachappjclz

voorjAAr 06

|

jAArgAng 10

|

nuMMer 1

|

i

5,50

zuidelijkafrikamagazine

01/2006

2

Inhoud

8

Essay − Nobele Wilden, een westerse droom

Waar komtde westerse obsessie met de Masai, de ultieme Nobele Wilden uit Afrika, tochvandaan? 13

Geen visa voor Arikanen

Afrikaanse professoren, kunstenaarsen journalisten hebben steeds meer moeite om een visum voor Nederland tekrijgen. De Nederlanders achter uitwisselingsprogramma’s zijn wanhopig.16

Arikaanse opera zoekt eigen gezicht

De opera over het levenvan Zulu-prinses Magogo komt naar Nederland. Een stap op weg naar een eigenoperastijl in Zuid-Afrika.20

Interview − De terugkeer van Allan Boesak

“De mensenherkennen zich niet meer in het ANC”, zegt Allan Boesak. De wegens fraudeveroordeelde dominee, ooit populair strijder tegen apartheid, klaagt de Zuid-Afrikaanse regering aan.30

Profel − Etienne van Heerden’s liegabriek

Meedogenloosontleedt Etienne van Heerden in zijn romans de samenleving in Zuid-Afrika. Ophet internet doorbreekt hij alle taboes.

32

Hoogspringende Masai, Zulu’s met spe-ren, trotse Nuba – ze zijn de clichés vanAfrika. In dit nummer hekelt de Britse journalist A.A. Gill de westerse obsessiemet de Masai én het vermogen van dezebevolkingsgroep om daar economischgaren bij te spinnen. Fotograaf NadineHutton richt haar lens op de Zuid-Afri-kaanse

white trash

, zoals arme blankenin dat land oneerbiedig genoemd wor-den. De Keniaanse schrijver BinyavangaWainaina ageert tegen de westerseAfrika-journalistiek. Achter de uiterlijkeschoonheid van Nieu-Bethesda, tenslot-te, schuilt een bittere strijd tussen zwarten blank. Wie Afrika wil doorgronden,moet dieper graven. En dus

ZAM

lezen.

De redactie

Gezichtsbedrog

O m s l a g f o t o : R o b i n U t r e c h t / A N P

13

zuidelijkafrikamagazine

01/2006

3

Wie in een ver en warm land woont, heeftveel vrienden. Ze melden zich veelvuldig – permail, per Skype of, gewoon, aan de deur. “Weblijven een week”, roepen ze enthousiast. En:“Je gaat toch wel mee naar Kaapstad?” Wantwie in een ver land woont heeft altijd vakan-tie, denkt men vaak.Ik klaag niet, je kunt ook in de vergetelheidraken en dat is veel erger. Maar de Bij Ons InDeventer Mensen (BOIDM) hangen me eenbeetje de keel uit. “Wordt de straat hier ‘savonds afgesloten?” vragen ze eerst voorzich-tig. Dan zeg ik beschroomd dat ik daar na-tuurlijk niet om gevraagd heb, maar dat hetnu eenmaal zo was toen we het huis vonden.“Op die manier”, zeggen de BOIDM dan zuinig.Op mijn advies om geen dure dingen onderhet open raam te leggen, reageert men krib-biger. Dan komt men met Deventer aanzetten.“Inbraken heb je overal”, voegt men mij toe.Ik durf al lang niet meer te zeggen dat mende was beter niet ‘s nachts buiten kan latenhangen, uit angst voor racist te worden uit-gemaakt.Dan gaan ze erop uit en begint mijn worste-ling. Als zelfbenoemde voorzitter van de Jo-hannesburg Fanclub, zwijg ik liever. Als zorg-zame gastheer meen ik toch enig advies temoeten geven. Geen dure sieraden om je nek.Niet midden op straat uitgebreid op een plat-tegrond kijken. “Dat zal wel loslopen”, hoorik dan. En dan zou ik wel willen schreeuwen:“Dit is geen Deventer! Dit is Johannesburg! Endus is er een kans dat je bovenop je berovingook nog eens in een kofferbak wordt gegooiden naar een open veld gereden, waarna je eengroepsverkrachting ondergaat!”Natuurlijk, een schromelijke overdrijving,maar waarom snapt men niet dat de werke-lijkheid iets minder zwart-wit is?

bart.luirink@niza.nl

Intussen in Johannesburg

19

Angola

Een lesje Angolese zeden23

Column Chenjarai Hove

Het verdriet van Zimbabwe24

Nederland

Conny Braam - Weg uit de Lekstraat26

Uganda

Aidsbestrijding volgens Bush: totale onthouding32

In Beeld