อาจารย
ซูซูกิทานเริ ่ม
การศึกษาแบบ
ซูซูกิ
( Suzuki method )
ซึ ่งเปนระบบ
อาจารย
ซูซูกิในวัยเด็กเล็กตามแบบฉบับของทานมาตั ้ง
30
ปเศษแลว
กอนหนานั ้นทาน
ก็สอนตามแบบทั ่วๆไป
คือเริ ่มตั ้งแตระดับประถมศึกษา
มัธยมขึ ้นไป
แตปรากฏวาในหมู
เด็กที ่เริ ่มเรียนในระดับนี ้
จะเกิดความแตกตางอยางมากระหวางเด็กที ่เกงไปเร็วกับเด็กที ่
เรียนไปไดชาอยางแกไมตก
อาจารยจึงทดลองใหเด็กเรียนเร็วขึ ้น
เพื ่อดูผลวาจะเปน
อยางไร
ในที ่สุดก็ลดอายุของเด็กลงเรื ่อยๆปรากฏวาเรื ่องที ่ผมคิดไดจากปญหาความ
วุ นวายในมหาวิทยาลัยนั ้น
อาจารย
ซูซูกิทานเริ ่มทดลองมาตั ้งแต
30
ปกอนแลว
อาจารย
ซูซูกิทานสอนไวโอลิน
เรื ่องนี ้เพราะบังเอิญทานเปนนักไวโอลินเทานั ้นเอง
แตวิธีการ
ของทานใชไดในการศึกษาทุกแขนง
เพราะผมคิดแบบนี ้
ถึงไดเหยียบเขามาใน
การศึกษาของเด็กเล็ก
3
.
การศึกษาในวัยเด็กเล็กไมใชการผลิตอัจฉริยบุคคล
กอนหนานี ้ผมเคยกลาววา
“
การศึกษาในชวงอายุ
0-3
ขวบ
สามารถทําคนใหเปน
อัจฉริยะ
ถาอยากจะทํา
“
พอผมพูดเรื ่องนี ้
คุณแมหลายคนคงจะวิจารณวา
“
ถาอยางนั ้นการศึกษาในวัยเด็ก
เล็ก
คือการศึกษาเพื ่อสรางอัจฉริยบุคคลอยางนั ้นหรือ
“
คําตอบของผมก็คือ
“
ไมใช
“
จุดประสงคประการเดียวของการศึกษาในวัยเด็กเล็ก
คือ
“
เพื ่อสรางเด็กใหเปนคนที ่มีไหวพริบดี
รางกายแข็งแรง
ราเริงและออนโยน
“
คนเรานั ้น
ถาหากไมมีขอบกพรองทางรางกายแลว
ทุกคนเหมือนกันหมดตอนแรก
เกิด
เรื ่องที ่เด็กกลายเปนเด็กฉลาด
เด็กโง
เด็กที ่มีนิสัยออนโยนหรือดื ้อรั ้นหยาบกระดาง
นั ้น
ทั ้งหมดเปนความรับผิดชอบของพอแม
ไมวาเด็กคนไหน
ถาหากไดรับในสิ ่งที ่เขา
ควรไดรับในเวลาที ่เหมาะสม
เขาจะกลายเปนคนที ่มีสติปญญาและอุปนิสัยดีเลิศใน
อนาคต
คุณอาจจะรู สึกตะขิดตะขวงอยู บาง
ถาผมจะเปรียบคนกับหมา
แตไมวาจะเปนหมา
พันธุ ดีแคไหนก็ตาม
ถาหากปลอยใหไปเขากลุ มกับหมากลางถนน
มันจะคอยๆติดนิสัย
ปาเถื ่อน
และในที ่สุดมันจะกลายเปนหมากลางถนนไปดวย
เด็กแรกเกิดนั ้นมีสมอง
พัฒนานอยกวาสมองของหมาเสียอีก
เพราะฉะนั ้นการเลี ้ยงดูที ่ผิดพลาดอาจกลายเปน
หมากลางถนนไปไดอยางงายดาย
หลายปกอน
เกิดคดีสยองขวัญขึ ้นในญี ่ปุ น
โดยเด็กหนุ มคนหนึ ่งทําการฆาตกรรม
ผู เคราะหรายหลายคนดวยอาวุธปน
โดยไมมีเหตุผลใดใดทั ้งสิ ้น
ตอมาเด็กหนุ มคนนั ้น
เขียนบันทึกจากในคุกออกเผยแพร
ตอนหนึ ่งในบันทึกเขียนวา
“
นิสัยสันดานของคนนั ้น
เขาวาถูกสรางขึ ้นภายในอายุ
5
ขวบ
ชั ่วชีวิตคนนั ้นอายุ
5
ปมันนอยนิด
ถาหากมันสราง
สันดานที ่กําหนดชีวิตของคนไดละก็มันชางเปนชวงเวลาสําคัญเหลือเกิน
แตวาพอแม
ทั ้งหลายถึงไดละเลยมันเสียนักนะ
!" (
จาก
“
น้ ําตาของความโง
” )
บันทึกของเขาเขียน
วิจารณชีวิตในวัยเยาวเอาไวอยางเจ็บปวด
อานขอความอยางนี ้แลว
มีพอแมคนไหนบาง
จะไมสะเทือนใจ
ผมคิดวาอุดมศึกษาในวัยเด็กเล็ก
คือเพื ่อไมใหเกิดเด็กโชครายแบบเด็กหนุ มคนนี ้
เพื ่อไมใหหมากลายเปนหมากลางถนน
ซึ ่งจุดสําคัญที ่สุดขึ ้นอยู กับการเลี ้ยงดูเด็กตั ้งแต
แรกเกิดที ่เดียว
Leave a Comment