Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
3Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Το οπορτουνιστικό ρεύμα του τροτσκισμού

Το οπορτουνιστικό ρεύμα του τροτσκισμού

Ratings: (0)|Views: 391|Likes:
Published by sypermath

More info:

Published by: sypermath on Aug 09, 2009
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

09/22/2012

pdf

text

original

 
Το οπορτουνιστικό ρεύμα του τροτσκισμού
Το οπορτουνιστικό ρεύμα του τροτσκισμού και ο ίδιος ο Τρότσκι στις μέρες μας υπερπροβάλλονται από κάθε λογής αστικά έντυπα, στα πλαίσια τηςεκστρατείας κατασυκοφάντησης του σοσιαλισμού. Ο “Ο” αναδημοσιεύει αποσπάσματα από το άρθρο του σ. Κύριλλου Παπασταύρου “Το οπορτουνιστικό ρεύμα του τροτσκισμού” (ΚΟΜΕΠ τ.6/2006), ως συμβολή στην κατανοήση του ρόλου αυτού του οπορτουνιστικού ρεύματος.
 Για να έχουμε έναν οδηγό στην κατανόηση πλευρών του τροτσκισμού, προκαταβολικά λέμε ότι ήταν οπορτουνιστικόρεύμα μέσα στο εργατικό κίνημα, που χαρακτηριζόταν από τη μικροαστική υπερεπαναστατική φρασεολογία στα λόγια καιτον απόλυτο συμβιβασμό στην πράξη. Στη δεκαετία του 1930, στις συνθήκες της ιμπεριαλιστικής περικύκλωσης της ΕΣΣΔ,αυτό το ρεύμα ανέπτυξε ανοιχτά εχθρική στάση απέναντι στην ΕΣΣΔ. O τροτσκισμός στάθηκε ως ιδεολογικό και πολιτικόρεύμα εχθρικό προς τη λενινιστική θεωρία και πράξη.Τόσο οι τροτσκιστές όσο και οι αστοί δίνουν στη διαπάλη στο Κόμμα και το κράτος της ΕΣΣΔ τη δεκαετία του ‘20 και του‘30 χαρακτήρα προσωπικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στον Τρότσκι και το Στάλιν. Η αστική προπαγάνδα παρουσιάζει τονΤρότσκι σαν τον αγνό, άδολο και προδομένο επαναστάτη. Αυτή η προπαγάνδα δεν είναι τυχαία αν αναλογιστούμε πόσοκαλοδουλεμένη και βαθιά είναι και σε πόσα μέσα διαχέεται (ντοκιμαντέρ, αστικός τύπος, κινηματογράφος, σχολικάβιβλία κλπ.). Ετσι, οι τροτσκιστές έχουν ένα ακόμα μέσο στην προβολή των απόψεών τους που τις κάνει να είναιδιαδεδομένες σε βαθμό δυσανάλογο με τις οργανωτικές τους δυνατότητες. Αλλά και το σύστημα αντικειμενικά έχει κάθεσυμφέρον να τις προβάλλει γιατί οι απόψεις αυτές καλλιεργούσαν και καλλιεργούν τη γραμμή της ηττοπάθειας. Δεν ήτανόμως πάλη προσώπων, αλλά πάλη πολιτικών θέσεων γύρω από ζητήματα οικοδόμησης του σοσιαλισμού, τηςδιακυβέρνησης του κράτους κλπ. Πάλη μέσα σε πρωτόγνωρες καταστάσεις.
Ο ρόλος των τροτσκιστών ενάντια στη Σοσιαλιστική εξουσία στην ΕΣΣΔ
Ο Τρότσκι και οι οπαδοί του αντιμετώπιζαν “δογματικά” το μαρξισμό, όπως άλλωστε έκαναν και πολλοί δεξιοίοπορτουνιστές ηγέτες της Β΄ Διεθνούς: το “ιδανικό μοντέλο” που είχαν σε σχέση με την επανάσταση και την οικοδόμησητου σοσιαλισμού απείχε πολύ από τη σύνθετη πραγματικότητα της Ρωσίας του 1917. Οι τροτσκιστές ως “μικροαστοίδιανοούμενοι” στην ουσία δεν εμπιστεύονταν τις μάζες της εργατικής τάξης ως ικανές να καθοδηγήσουν τα φτωχά λαϊκάστρώματα που αποτελούνταν κύρια από αγρότες. Δεν πίστευαν ότι υπό την καθοδήγηση του κομμουνιστικού κόμματος οιαμόρφωτες και πολιτικά καθυστερημένες μάζες θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τους στόχους της επανάστασης τουΟκτώβρη, να στηρίξουν τη διαδικασία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Θεωρούσαν ότι έπρεπε να επιβληθεί “δικτατορίαστο χωριό” για να μειωθεί η αντίσταση της “εχθρικής” προς του εργάτες αγροτιάς, περιμένοντας τη βοήθεια τηςπρολεταριακής επανάστασης από τη Δύση. Πρότειναν επίσης και πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς στο όνομα τουεπαναστατικού πολέμου και της “εξαγωγής της επανάστασης”. Το επαναστατικό κύμα όμως της περιόδου 1918-1923 δενκατάφερε να επικρατήσει σε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα εκτός από τη Ρωσία. Γι’ αυτό βέβαια δεν μπορεί να κατηγορήσεικανείς τους μπολσεβίκους επειδή δεν διεξήγαγαν επαναστατικό πόλεμο και δεν έκαναν εξαγωγή της επανάστασης, τηστιγμή που στη χώρα τους δεν είχε τελειώσει ο εμφύλιος πόλεμος, που αντιμετώπιζαν ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις καιπραξικοπήματα, την περίοδο που πάσχιζαν για την επικράτηση της σοβιετικής εξουσίας σε όλη τη χώρα.Η λογική των τροτσκιστών οδηγούσε αντικειμενικά σε αδιέξοδο. Μη έχοντας αφομοιώσει το μαρξισμό ως επιστήμη αλλάσαν δόγμα, δεν μπορούσαν να κατανοήσουν τη συνθετότητα των καθηκόντων που έμπαιναν στη Σοβιετική Εξουσία σε μιαχώρα που πραγματικά ξεκινούσε από χαμηλό επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων και η μεγαλύτερηπλειοψηφία του πληθυσμού της ήταν αγρότες. Δεν μπορούσαν να αντιληφθούν την εξέλιξη της στρατηγικής τηςεπανάστασης στη βάση της μελέτης του ιμπεριαλισμού. Επέμεναν δογματικά σε παλιότερες εκτιμήσεις των Μαρξ -Ενγκελς και γενικά των μαρξιστών έως τις αρχές του 20ού αιώνα σε σχέση με την εκδήλωση και επικράτηση τηςσοσιαλιστικής επανάστασης στις χώρες της ανεπτυγμένης καπιταλιστικά Δυτικής Ευρώπης.
Ο “αδύναμος κρίκος” του ιμπεριαλισμού
 Ο ίδιος όμως ο Λένιν συνέβαλε στην περαιτέρω επεξεργασία του μαρξισμού, διατυπώνοντας τη θεωρία “του αδύναμουκρίκου στην αλυσίδα του ιμπεριαλισμού” -στηριγμένη στο νόμο της ανισόμετρης ανάπτυξης του καπιταλισμού- σύμφωναμε την οποία το παγκόσμιο σύστημα του ιμπεριαλισμού είναι δυνατό να “σπάσει” στη χώρα που συγκεντρώνει μια σειράπροϋποθέσεις (ιστορικές, οικονομικές και πολιτικές) που την καθιστούν πιο ευάλωτη στην εμφάνιση επαναστατικής
 
κρίσης. Θεμελίωσε θεωρητικά τη δυνατότητα εκδήλωσης και επικράτησης της επανάστασης σε μια χώρα. «…Ωστόσο τοσύνθημα των Ηνωμένων Πολιτειών του κόσμου σαν αυτοτελές σύνθημα είναι αμφίβολο αν θα ήταν σωστό, πρώτο γιατίσυγχωνεύεται με το σοσιαλισμό και δεύτερο γιατί θα μπορούσε να προκαλέσει τη λαθεμένη ερμηνεία ότι είναι αδύνατη ηνίκη του σοσιαλισμού σε μια χώρα, λαθεμένη ερμηνεία για τη στάση αυτής της χώρας απέναντι στις υπόλοιπες. […] Ηανισόμετρη οικονομική και πολιτική ανάπτυξη είναι απόλυτος νόμος του καπιταλισμού. Από εδώ βγαίνει ότι είναι δυνατήη νίκη του σοσιαλισμού στην αρχή σε λίγες ή και σε μια μόνη παρμένη χώρα».(1)Η επανάσταση με τις αφάνταστες δυσκολίες του εμφυλίου και της οξύτατης ταξικής πάλης στο εσωτερικό της Ρωσίαςπάλευε να σταθεί και να στεριώσει τη Σοβιετική Εξουσία, όταν τόσο ο Λένιν όσο και ο Στάλιν ως ηγέτης του ΠΚΚ(μπ) καιόλη η ηγεσία των μπολσεβίκων θεωρητικά και πρακτικά αξιοποιούσαν όλες τις αντικειμενικές και υποκειμενικέςδυνατότητες για την κατάκτηση της επαναστατικής εξουσίας της εργατικής τάξης και το πέρασμα στο σοσιαλισμό στησυγκεκριμένη χώρα. Την ίδια στιγμή ο Τρότσκι καλλιεργούσε την ηττοπάθεια, αποπροσανατόλιζε από το ζήτημα τηςσταθεροποίησης της Σοβιετικής Εξουσίας και της οικοδόμησης του σοσιαλισμού.
O τροτσκισμός και η “διαρκής” επανάσταση
 Την άποψή τους για την αδυναμία επικράτησης της επανάστασης στη Ρωσία τη στήριζαν στη θέση ότι είναι αδύνατη ηενσωμάτωση των φτωχών και μεσαίων αγροτών στην επανάσταση, αδύνατη η διατήρηση της εργατοαγροτικήςσυμμαχίας, ότι είναι αναπόφευκτη η σύγκρουση της εργατικής τάξης με πλατιές αγροτικές μάζες και -κατά συνέπεια- μόνηλύση μπορεί να είναι η αναμονή βοήθειας από τις προλεταριακές επαναστάσεις της Δύσης. Την άποψη αυτή ο Τρότσκι τηνείχε διατυπώσει από το 1905, χρησιμοποιώντας τη μαρξιστική θέση της αδιάκοπης ή διαρκούς επανάστασης που είχεδιατυπωθεί παλιότερα από τους Μαρξ και Ενγκελς (1850) και προέβλεπε τη δυνατότητα μετεξέλιξης τηςαστικοδημοκρατικής επανάστασης σε σοσιαλιστική και την επέκτασή της από χώρα σε χώρα στα πλαίσια της αντίληψηςγια επανάσταση στην αναπτυγμένη καπιταλιστική Ευρώπη.Η διαρκής όμως επανάσταση όπως την αντιλαμβανόταν ο Τρότσκι σήμαινε σύγκρουση με τους αγρότες που τουςθεωρούσε όλους, ανεξάρτητα της ταξικής διαφοροποίησης στο χωριό, ως αντιδραστική μάζα. Ο Λένιν σχολιάζοντας αυτήτη θέση του Τρότσκι έγραφε: «Η πρωτότυπη θεωρία του Τρότσκι παίρνει από τους μπολσεβίκους την πρόσκληση γιααποφασιστικό επαναστατικό αγώνα και την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας και από τους μενσεβίκους την άρνηση τουρόλου της αγροτιάς».(2) Ο Τρότσκι ερμήνευε “δογματικά” τα πραγματικά δεδομένα. Το γεγονός δηλαδή ότι οι αγρότες ωςμικροϊδιοκτήτες, προσκολλημένοι στη γη τους και την ιδιοκτησία τους, δεν ήταν ενιαία τάξη, δεν μπορούσαν να παίξουνμε βάση την κοινωνική τους θέση προοδευτικό ρόλο στην κοινωνική εξέλιξη, καθώς και την κατάσταση της αγροτιάς στηΡωσία εκείνης της περιόδου. Επί της ουσίας επρόκειτο για μια μηχανιστική αντίληψη για την ταξική πάλη, απολυτοποίησητης αντιδραστικής τάσης (πλευράς) του μικροϊδιοκτήτη και εξαφάνιση της δυνατότητας αντιπαράθεσής του με την αστικήτάξη στο πλευρό του προλεταριάτου, έλλειψη εμπιστοσύνης στη δυνατότητα του προλεταριάτου και του Κόμματός του ναηγηθεί όλων των καταπιεζόμενων μαζών. Αυτή η δυνατότητα προβλέπεται από τους Μαρξ και Ενγκελς κάτι που φαίνεταιστο έργο τους το “Κομμουνιστικό Μανιφέστο”, όπου αναφέρεται ότι οι αγρότες μπορούν να λειτουργούν “επαναστατικά”«σχετικά με το επικείμενο πέρασμά τους στο προλεταριάτο και τότε δεν υπερασπίζονται τα σημερινά αλλά τα μελλοντικάτους συμφέροντα, εγκαταλείπουν τη δική τους άποψη για να πάνε με την άποψη του προλεταριάτου».(3)
Η αναγκαιότητα του συμβιβασμού με την αγροτιά
 Οι τροτσκιστές δεν έβλεπαν ούτε την αναγκαιότητα συμβιβασμών με την αγροτική μάζα που αποτελούσε τη μεγάληπλειοψηφία της Ρωσίας ούτε τις δυνατότητες να ενσωματώνονται πλατιά τμήματα της φτωχής και μεσαίας αγροτιάς στοπρόγραμμα της επανάστασης σε αντίθεση με τους καπιταλιστές ιδιοκτήτες της γης, τους κουλάκους. «Ο χωρισμός τηςαγροτιάς σε στρώματα δυνάμωσε τον ταξικό αγώνα στους κόλπους της, ξύπνησε πάρα πολλά στοιχεία που κοιμούντανπολιτικά, έφερε κοντά στο προλεταριάτο των πόλεων το αγροτικό προλεταριάτο. […] Στην πράξη ο Τρότσκι βοηθάει τουςφιλελεύθερους εργατικούς πολιτικούς της Ρωσίας που με την “άρνηση” του ρόλου της αγροτιάς δείχνουν ότι δεν θέλουννα ξεσηκώσουν τους αγρότες σε επανάσταση».(4)Ο συμβιβασμός με την αγροτιά, δηλαδή η επιλογή του δρόμου της συνεταιριστικοποίησης της αγροτιάς μέσα από τομοίρασμα της γης -που με την Οκτωβριανή Επανάσταση είχε γίνει και παρέμενε κρατική ιδιοκτησία- για οικογενειακήεκμετάλλευση, δεν σήμαινε εγκατάλειψη του σοσιαλιστικού στόχου για κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->