๒
คํานํา
ทุกคนตางมีความนาเวทนาอยู ในทางใดทางหนึ ่ง
ตอใหเปนบุคคลที ่เหมือนอิ ่มเอมเปรมสุข
เปนที ่อิจฉาของสังคมขนาดไหน
ก็ยอมรู ในใจเขาเองวาชีวิตยังมีขอขัดของประการใดบาง
ทําไมชีวิตถึงมีความขัดแยง
เหตุ ใดจึงไมมี ใครเปนสุขไดแตถายเดียว
?
ก็เพราะคนเราไมรู แลวกอ
กรรมดีบางเปนบางครั ้ง
และเพราะคนเราไมรู แลวกอกรรมชั ่วบางเปนบางคราว
ไมมี ใครเกิดมาพรอมกับ
ความรู วาทําดีตองเสวยผลดี
ทําชั ่วตองเสวยผลชั ่ว
จะชาเร็วไมมี ใครหนีแรงสะทอนกลับของบาปบุญได
พน
คนทั ่วไปจะมีความเชื ่อทางศาสนา
หรือเชื ่อเรื ่องชีวิตหลังความตายอยางไรก็ตาม
สํารวจแบบชําแหละตัวเองแลวก็ตองพูดกันตรงๆวานอกจากอาการปกใจเชื ่อ
แทบไมมี ใครรู แจงเห็นจริงราวกับตา
เห็นรูปกันสักกี ่ราย
โดยเฉพาะอยางยิ ่งถาเชื ่อมั ่นและอยากไปสวรรค
อยากเขาถึงนิพพาน
ก็ยิ ่งนอยเทา
นอยชนิดนับหัวไดที ่จะทราบทางไปอยางแทจริง
ชนิดติดความจําขึ ้นใจ
และถือประพฤติปฏิบัติตนบน
เสนทางกรรมอันนําสู สุคติภูมิ
พระพุทธเจามีคําตอบ
มีคําอธิบาย
มีความรู จริงเกี ่ยวกับเรื ่องกรรมวิบากและภพภูมิทั ้งปวง
บางวันผู เขียนนึกเสียดายขึ ้นมาวาธรรมะในพระไตรปฎกอันเปรียบประดุจภูเขาทองยังกองอยู อยางเปดเผย
แตนอยคนจะเหลือบแลไปเห็น
และนอยคนที ่เห็นแลวเต็มใจจะอาน
จึงเปนที ่มาของหนังสือชื ่อ
‘
เสียดาย
…
คนตายไม ไดอาน
’
เลมนี ้
จุดใหญ ใจความของหนังสือเลมนี ้
สําหรับเปาหมายแรกคือใหรู และเขาใจเหตุผลที ่มาที ่ ไป
เกี ่ยวกับกรรม
ชนิดที ่อานแลวไดคําตอบนาพอใจใหกับความสงสัยของคนทั ่วไป
สวนเปาหมายปลายทางสุดทายคือใหประจักษแนววิธีรู แจงเรื ่องกรรมดวยตนเอง
ชนิดที ่อานแลวไมตองเถียงใครอีก
รู เฉพาะตนวากรรมวิบากเปนเรื ่องจริง
เปนสัจจะ
เปนอมตะไมแปรผันตามกาล
แมอานอยางคราวที ่สุด
อยางนอยผู อานก็นาจะเปดตาขึ ้นเห็นโลกดวยมุมมองที ่แตกตางไป
เหลือบแลไปตามทองถนนก็สามารถเห็นผลกรรมปรากฏฟองอยู บนรูปรางหนาตาและบุคลิกนิสัยของใคร
ตอใครอยางชัดเจน
กระทั ่งเมื ่อเบิ ่งจองมองกระจกเงา
หรือเฝาพินิจความสุขความทุกขอันเปนปจจุบัน
กาลของตนเอง
ก็สามารถเห็น
‘
ความจริง
’
เกี ่ยวกับกรรมวิบากไดทุกวินาทีอยู แลว
ผู เขียนประสงคจะเรียบเรียงเรื ่องกรรมวิบากตามลําดับความอยากรู อยากเห็นของมนุษย
นั ่นคือ
ใหทราบที ่มาวาเราเปนอยางนี ้ดวยกรรมเกาอันใด
จากนั ้นจึงแสดงใหเห็นวาในธรรมชาติมีชองชั ้นภพภูมิ
ใดรองรับกรรมประเภทตางๆอยู บาง
แลวจึงสรุปลงที ่ความนาจะเปน
หรือสิ ่งที ่นาจะทําขณะยังมีลม
หายใจของความเปนมนุษยนี ้อยู
Leave a Comment