Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
14Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Ratings: (0)|Views: 962|Likes:
Published by sypermath

More info:

Published by: sypermath on Sep 07, 2009
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

06/26/2013

pdf

text

original

 
 9   3  8 1   6  6  3  6  8  8 
αφιέρωμα
ποδόσφαιρο
ÒΜια ιστορία δημοκρατίας και απάτηςÒ
Αρθρο του Νίκου ΜπογιόπουλουΤο ποδόσφαιρο στον καπιταλισμόΜιλούν στον “Ο”
:Γιώργος Κούδας,Βασίλης Χατζηπαναγής,Μίλτος Παπαποστόλου,Βασίλης Νικάκης,Σάββας Κωφίδης,Θανάσης Κωστούλας
Euro 2008:
όταν μιλούν οι αριθμοίÉΣτιγμές από την
ιστορία του ποδοσφαίρουΗ θέση του ΚΚΕΠοδόσφαιρο,δικαίωμα της εργατικής τάξηςΠροτάσεις
Ι   ο ύ ν  η ς  0  0  8 
 
Ποδόσφαιρο
:
 
το πιο σημαντικό απÕ ταασήμαντα πράγματα του κόσμου
Α
ς 
 
παραδεχτούμε μια αδιαμ
-
φισβήτητη αλήθεια: όλοιμας περιμένουμε με ανυπο
-
μονησία τη 10η Ιούνη και τοσφύριγμα της έναρξης τουπρώτου αγώνα της Εθνικήςμας ομάδας στο Euro 2008.Το ερώτημα δεν είναι αν το περιμένουμεÒκαλώς ή κακώςÒ.
Τέτοια διλήμματα δενχωρούν όταν πρόκειται για μια κοινωνικήδραστηριότητα που εξελίσσεται μαζί μετον άνθρωπο μέσα στους αιώνες, όπως οαθλητισμός.
Που διδάσκει σε γενιές ανθρώ
-
πων την ευγενή άμιλλα και το συναγωνισμό,τη συλλογική προσπάθεια για την επίτευξητου σκοπού. Που δένει την κοινωνικοποίησηκάθε νέου με το χτίσιμο ενός γερού σώματος.Που υποδεικνύει ότι κάθε κίνηση οποιουδή
-
ποτε αθλητή στηρίζεται σε όλη την προηγού
-
μενη παγκόσμια εμπειρία από την άσκησητης συλλογικής αυτής δραστηριότητας.
Πολύ περισσότερο, τέτοια διλήματα δενχωρούν μπροστά στο λαοφιλέστερο όλωντων αθλημάτων, το ποδόσφαιρο.
Γέννημα-θρέμμα της εργατικής τάξης, γεννήθηκε
απότην ανάγκη των εργατών και των παιδιώντους να βρεθούν όλοι μαζί, να ψυχαγωγη
-
θούν, να αξιοποιήσουν τον όποιο χρόνοτους έμενε ελεύθερος
από την εκμετάλ
-
λευσή τους στα εργασιακά κάτεργα του κα
-
πιταλισμού. Δεν χρειάζονταν άλλωστε τίποτεπερισσότερο από δυο πέτρες για τέρμα, ένατόπι και λίγο ελεύθερο χώρο.Για τον κόσμο το ποδόσφαιρο θα αποτελείπάντα μια ευκαιρία να ÒξεχαστείÒ από τα προ
-
βλήματα που του φορτώνει η καπιταλιστικήπαραγωγή, να χαρεί συλλογικά.
Οπωσδήπο
-
τε δεν θα λύσει τα προβλήματά τους, αλλάλίγο κουράγιο θα τους δώσει.
Το αν τελικά το ποδόσφαιρο θα δώσει στολαό ακέραια τα μηνύματά του, το αν θα συνε
-
χίσει να παίζεται μαζικά και - στο μέτρο πουμπορεί - θα αφυπνίζει,
είναι ζήτημα διαπά
-
λης του λαού και της νεολαίας με τα μονο
-
πώλια.
Γιατί ο καπιταλισμός ήδη το λυμαίνε
-
ται για να το διαστρεβλώσει, για να φανατίσειτον κόσμο, για να κερδίσει μετατρέποντάς τοαπό μαζικό άθλημα σε πανάκριβο θέαμα. Καιαν ο λαός δεν απαντήσει, το ποδόσφαιρο θαέχει ÒαφεντάδεςÒ και θα αξιοποιείται όλο καιπερισσότερο εις βάρος του ίδιου του λαούπου το γέννησε και το αγαπά.Στο αφιέρωμα που ακολουθεί ο ÒΟδηγητήςÒκαταπιάνεται με το λαοφιλέστερο άθλημα.Κάνει ένα σχόλιο για την αξία του, θυμάταιτις λαμπρές σελίδες του και αποκαλύπτει πώςτο μεγάλο κεφάλαιο κερδοσκοπεί εις βάροςτης ανάγκης μας. Συζητά με σημαντικούςανθρώπους του ελληνικού ποδοσφαίρου καιπροβάλλει το ποδόσφαιρο ως αναγκαίο αίτη
-
μα και δραστηριότητα των ταξικών σωματεί
-
ων, των άλλων συλλογικών φορέων και τηςνεολαίας. Αναδεικνύει τη θέση του ΚΚΕ καικάνει μια σειρά προτάσεις για να μην χαθού
-
με στον ορυμαγδό των βεγγαλικών των χο
-
ρηγών και ομαδαρχών, για να μη μας πιάσειÒαδιάβαστουςÒ το αστραφτερό Euro.
ÇΟσα γνωρίζω περί ηθικής και καθήκοντος μου τα έμαθε το ποδόσφαιροÇ
,Αλμπέρ Καμί, συγγραφέας
Επιμέλεια αφιερώματος:Παναγιώτης Γιαννόπουλος,Ξενοφώντας Φλώρος,Δημήτρης Τζόκας
 9  
  3  8 1   6  6  3  6  8  8 
αφιέρωμα
ποδόσφαιρο
Οι μεγ άλοιΣοβιετικοι ποδοσφαιριστές  IorNeto καιAnaoli Ilin.
Ο πρω ταθ λη τής Ε λ λάδας  του  1948, Ο λυμπιακός.Αυ τή  τη ν ομάδα κέρδισεη μεικ τή Ακαι Γτά γμα τος Μακρο νήσου.
Ερασιτεχ νικόποδόσφαιρο
Τ ο γ κολ του  Άγ γ ελου Χαριστέα που έδωσε το uro 2004 στην  εθν ική μας  ομάδα.
 
Η Δημοκρατία του ποδοσφαίρου είναι το Ακαι το Ω της δημοφιλίας του.Το ποδόσφαιρο είναι το συνώνυμο της αί
-
σθησης (ή της ψευδαίσθησης) της Δημοκρατί
-
ας. ÒΟλοι μπορούν να παίξουν μπάλαÒ! Αυτόείναι το ποδοσφαιρικό θεώρημα - φενάκηπου συντηρεί το αέναο της αυταπάτης γύρωαπό το ποδόσφαιρο.
Εντούτοις, είναι το δημοκρατικότερο τωναθλημάτων, αφού μπορούν να παίξουν οιπάντες.
Οι κοντοί, όπως ο Δομάζος, και οιψηλοί, όπως ο Αντωνιάδης. Οι χοντροί, όπωςο Πούσκας, και οι «δαντελένιοι», όπως ο ΒανΜπάστεν. Οι ασθενικοί (περιγράφουν το Γκα
-
ρίντζα σαν Òυπόλειμμα πολυομελίτιδαςÒ) καιοι λιγότεροι υγιείς (μέχρι και ο Πελέ έπασχεαπό... πλατυποδία!).Στο ποδόσφαιρο
αναπαράγεται κάθε τόσοο μύθος του Δαυίδ με τον Γολιάθ.
Μόνοπου εδώ υπάρχουν αποδείξεις!
ÇΟ τρόπος με τον οποίο οι μικρόσωμοι άντρες μπορούν νακαταστρέψουν τους μεγαλόσωμουςÇ
(ΝικΧόρνμπι) διδάσκεται σχεδόν κάθε Κυριακήκαι είναι ένα θαύμα που δεν θα το δεις σεκαμία εκκλησία!Το ποδόσφαιρο είναι τόσο δημοκρατικόάθλημα που ÒεπιτρέπειÒ να μιλούν για λο
-
γαριασμό του οι πάντες, μέχρι κι αυτοί πουδεν ξέρουν αν η μπάλα είναι στρογγυλή ήτετράγωνη.Το ποδόσφαιρο είναι τόσο δημο
-
κρατικό ÒβασίλειοÒ που έχει καταργή
-
σει το Òκληρονομικό δίκαιοÒ. Ούτε οÒαυτοκράτοραςÒ Μπεκενμπάουερ, ούτε οÒβασιλιάςÒ Πελέ, ούτε ο ÒΘεόςÒ Μαραντόνα,κανένας τους και ποτέ δεν μεταβίβασε κάτιαπό το ποδοσφαιρικό του ÒβασίλειοÒ σταπαιδιά του.
Το ποδόσφαιρο είναι ο κατÕεξοχήν χώρος όπου αποδεικνύεται ότι ηιδιοφυία δεν κληρονομείται!
Η Δημοκρατία του ποδοσφαίρου αποθεώνε
-
ται και από το γεγονός ότι συστατικό στοιχείοτου - περισσότερο από κάθε άλλο άθλημα -είναι το ανθρώπινο λάθος. Καμία μηχανιστικήμεταφορά του μέσα στο γήπεδο, καμία προ
-
πόνηση, κανένα σχέδιο, καμία εντολή προπο
-
νητή δεν μπορεί να απαλλάξει το ποδόσφαιροαπό την ανθρώπινη φύση του: Το λάθος!
Το ποδόσφαιρο είναι το παιχνίδι τωνÕαυτογκόλÕ. Είναι ένα παιχνίδι λαθών, πουο αντίπαλος πάντα θα προσπαθεί να ταεκμεταλλεύεται.
Η μπάλα, το παιχνίδι, δεν μπορεί ναυπάρξει χωρίς αυτούςπου το βλέπουν
Το ποδόσφαιρο ανήκει στην μοναδική κατη
-
γορία των αθλημάτων που η εξέδρα κατάφερενα διαμορφώσει όρους και κανόνες στο παι
-
χνίδι. Το γύρισμα της μπάλας στην αγκαλιάτου τερματοφύλακα, αυτή η πράξη δειλίας,τελικά καταργήθηκε δια νόμου. Το βάρος τωναποδοκιμασιών της κερκίδας υπήρξε ασήκω
-
το. Ο τερματοφύλακας δεν θα ξαναμπλοκάρειπια τη μπάλα από γύρισμα συμπαίκτη του!Το ποδόσφαιρο είναι ίσως το μοναδικόάθλημα που
η εξέδρα απέβαλε διαιτητήεπειδή έδειξε κόκκινη κάρτα σε παίκτη
. Οπαίκτης ξαναμπήκε στο γήπεδο, και ο αγώναςσυνεχίστηκε με άλλο διαιτητή. Συνέβη στηνΚολομβία. Ο ποδοσφαιριστής ήταν ο Πελέ...Σε μια μελετη για τα ποδοσφαιρικά πρωτα
-
θλήματα της Αγγλίας από το ΒÒ ΠαγκόσμιοΠόλεμο μέχρι και τη δεκαετία του Ò70, προκύ
-
πτει ότι
Çοι ομάδες που παίζουν στην έδρατους έχουν δυόμισι φορές περισσότερες πι
θανότητες να νικήσουν από όσες πιθανότη
τες έχουν αν παίξουν εκτός έδραςÇ.
Τελικά,η φράση για τον Õοπαδό - 12ο παίκτη τηςομάδαςÕ μοιάζει να είναι κάτι παραπάνωαπό κλισέ.
Στο ποδόσφαιρο η εξέδρα είναι ο τελικόςκριτής όλων όσων διαδραματίζονται στοχόρτο. Ενίοτε συμβαίνει το απίστευτο, όπωςσυνέβη το 1964. Τότε που οι φίλαθλοι τουΟλυμπιακού και του Παναθηναϊκού, απηυ
-
δισμένοι από το δούλεμα των παικτών τωνομάδων τους που - όπως πίστευαν - ήταν συ
-
νεννοημένοι να λήγουν τα μεταξύ τους παι
-
χνίδια ισόπαλα, μπήκαν μαζί στο γήπεδο τηςΛεωφόρου και το έκαναν ÒκαλοκαιρινόÒ.Αυτή η δύναμη όσων βρίσκονται ÒαπÒ έξωÒαπό τη γραμμή του άουτ, κάνει το ποδόσφαι
-
ρο ένα χώρο για να νομίζουν οι ÒπολλοίÒ ότιυπάρχουν, ότι οι αφεντάδες τους λογαριά
-
ζουν, ότι τους χρειάζονται. Και πράγματι τουςχρειάζονται. Ισως τους χρειάζονται όπως ταλιοντάρια χρειάζονταν τους μονομάχους, ίσωςτους χρειάζονται όπως τα κανόνια τις σάρκες,αλλά τους χρειάζονται. Ειδάλλως
Çένας αγώ 
νας χωρίς οπαδούς είναι σαν να χορεύεις  χωρίς μουσικήÇ
(Γκαλεάνο).
Το γήπεδο
Εδώ είναι και ο χώρος όπου όλα (μοι
-
άζουν να) επιτρέπονται.
Οι σύγχρονοι άρ
-
χοντες προσφέρουν στο πλήθος την ασπίδατης ανωνυμίας και κείνο μπορεί να κάνει τηνÒεπανάστασή τουÒ τραγουδώντας εν χορώστη θέα των ΜΑΤ: ÒΚαλώς τα παιδάκια με ταροπαλάκιαÒ.Αλλά έως εκεί! Γιατί όταν τα όρια απειλη
-
θούν να ξεπεραστούν, το γήπεδο παύει ναείναι χώρος εκτόνωσης και συνάμα ασφα
-
λιστική δικλείδα της εξουσίας. Μπορεί ναμετατραπεί και σε χώρο εκτέλεσης. Οπως επίΠινοσέτ, στη Χιλή. Η σε πεδίο εφαρμογής τηςχαφιεδοκάμερας.Ομως, έστω κι έτσι, ό,τι τελετουργικές επι
-
νοήσεις κι αν έχουν εφευρεθεί τα τελευταίαχρόνια,
το ποδόσφαιρο θα είναι πάνταταυτισμένο με την εικόνα του αρχηγούτης ομάδας να παίρνει το κύπελλο από ταχέρια της βασίλισσας και αμέσως μετά νατης γυρίζει τον... κώλο του για να πανηγυ
-
ρίσει μαζί με το λαό!
Το ποδόσφαιρο είναι τόσοδημοφιλές διότι μοιάζει τόσοπολύ με τη ζωή
Το ποδόσφαιρο είναι ÒκατασκευασμένοÒμε τα υλικά που φτιάχτηκε ο άνθρωπος. Εχειμέσα του την αυτοθυσία και τη γενναιότητα.Αλλά την ίδια ώρα συνυπάρχει με την απάτη,την κλεψιά, την ανυποληψία, με το Òο σκο
-
πός αγιάζει τα μέσαÒ (μόνο που εδώ λέγεταικάπως αλλιώς: ÒΗ μπάλα περνάει - ο παίχτηςδεν περνάειÒ).Το ποδόσφαιρο είναι το άθλημα
όπου ηπιο λατρεμένη στιγμή μετά το γκολ, είναιη ντρίμπλα, δηλαδή η προσποίηση, δηλα
-
δή η απάτη.
Η απάτη, όντως, είναι μέρος τουπαιχνιδιού. Αλλά προσοχή: άλλη η ηθική τουπαιχνιδιού και άλλη η ηθική της ÒαγοράςÒ.Στο ποδόσφαιρο, ο άνθρωπος την απάτη τηνÒαποδέχεταιÒ κυρίως σαν άσκηση ευφυίας,αλλά όχι σαν εύσημο για ένα έγκλημα, όχισαν επιβράβευση της αντικοινωνικής συμπε
-
ριφοράς. Στο ποδόσφαιρο δεν έχει σπάσει τονήμα που έρχεται να συνδέσει το γήπεδο Κα
-
ραϊσκάκη με τα στάδια της αρχαίας Σπάρτηςεκεί που διδασκόταν η αρχή Òκλέψε αλλά μησε δουνÒ. Στο ποδόσφαιρο, συνεπώς, πάνταελλοχεύει η τιμωρία του Καιάδα για τους αλα
-
ζόνες, τους κυνικούς, τους υβριστές και τουςαμετροεπείς.Στη μπάλα, όπως και στη ζωή, τα πράγματαδεν είναι ευθύγραμμα. Δεν αποδίδονται πάνταÒτα του Καίσαρος τω ΚαίσαριÒ. Ο Κρόιφ δενέγινε ποτέ παγκόσμιος πρωταθλητής. Ούτε οΠλατινί. Ούτε ο Ζίκο. Αντίθετα, το... ÒκατσίκιÒ,ο Ιταλός Ρόσι, μπλεγμένος σε στημένα ματςκαι λοιπές ÒευγενείςÒ δραστηριότητες στοιταλικό κάλτσιο, έγινε. Αλλά
στην απορίατου Φιντέλ Κάστρο προς τον Μαραντόνα«δηλαδή σουτάρεις χωρίς να κοιτάζεις τημπάλα;», το ποδόσφαιρο θα είναι πάντα οχώρος που θα ισχύει η απάντηση του Ντι
-
έγκο: «Σύντροφε το τι μπορεί να κάνει οανθρώπινος νους δεν έχει όριο».Αυτό είναι το ποδόσφαιρο
: Μια ιστορίαδημοκρατίας και ταυτόχρονα απάτης. Οπου,τελικά, ό,τι και να κάνουν οι πολυεθνικέςτου ποδοσφαίρου, η ΦΙΦΑ και η ΟΥΕΦΑ, τοβασικό στοιχείο του παιχνιδιού παραμένει:Πρωταγωνιστές του παιχνιδιού είναι αυτοίπου παίζουν μέσα στο γήπεδο. Είναι αυτοίπου τελικά πάντα θα έχουν τη δύναμη - ανποτέ αποφασίσουν - να πετάξουν έξω από τογήπεδο και τους πουλημένους διαιτητές καιτα αφεντικά τους. Γιατί,
πολύ απλά, χωρίςαυτούς τους παίκτες στο ποδόσφαιρο (καιτους λαούς στη ζωή), παιχνίδι δεν υπάρ
-
χει.
*Ο Νίκος Μπογιόπουλος είναι δημοσιο
-
γράφος του ÒΡιζοσπάστηÒ καισυγγραφέας (μαζί με τον συνάδελφότου Δημήτρη Μηλάκα) του βιβλίουÒΠοδόσφαιρο, μια θρησκείαχωρίς απίστουςÒ.
Μια ιστορία δημοκρατίας και
απάτης
Το ποδόσφαιρο ανήκει στην μοναδική κατηγορία των αθλη
-
μάτων που η εξέδρα κατάφερε να διαμορφώσει όρους καικανόνες στο παιχνίδι.
Γράφει ο Νίκος  Μπογιόπουλος *
 
3

Activity (14)

You've already reviewed this. Edit your review.
1 hundred reads
1 thousand reads
phgadia liked this
defteras liked this
peterrainman liked this
George Poulakos liked this
Ka La liked this
Ka La liked this
Yiannisvak liked this

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->