Για το ζήτημα της ανεξαρτησίας του Κόσσοβο: «Ναι στην ανεξαρτησία τωνκοσσοβάρων, οι αστυνομευόμενοι από τη Δύση πεινασμένοι δεν είναι ανεξάρτητοι»
Η θέση της Επαναστατικής Αριστεράς (ΕπΑ) για τα εθνικά ζητήματα της δικής της χώρας ή άλλωνχωρών, όπως και για τα ζητήματα εθνικής αυτοδιάθεσης αφού εκεί εμπίπτουν, βασίζεται πάντα στηναντίληψη που έχει για την κοινωνική απελευθέρωση (ταξική διαστρωμάτωση κοινωνίας, όραμα). Οδιεθνισμός της ΕπΑ στηρίζεται λοιπόν στο ότι η
αλληλεγγύη μεταξύ των «εθνικών» εργατικών τάξεων
είναι απαραίτητη προϋπόθεση της σοσιαλιστικής επανάστασης, όχι μόνο επειδή ο
σοσιαλισμός
σε μίαμόνο χώρα είναι αδύνατο να στεριώσει, αλλά ακόμη περισσότερο επειδή ο εθνικισμός γίνεται πάντα και με πολλούς τρόπους τροχοπέδη στην ανάπτυξη του ίδιου του
εργατικού κινήματος
–ακόμη και σεεμβρυακή φάση. Η ΕπΑ βλέπει πάντα ως εχθρική την αυταπάτη των «εθνικών συμφερόντων» που έχουν«από κοινού» οι καπιταλιστές και οι εργάτες, μόνο και μόνο επειδή λέγονται και οι δυο π.χ. «έλληνες» ή«σέρβοι» και που μονίμως καταλήγει στην υποχώρηση μπροστά στους ήδη κυρίαρχους, χάριν«υπέρτερων» από τα εργατικά «εθνικών συμφερόντων». Τέλος, πρέπει να επισημάνουμε ότι η διεθνιστικήαλληλεγγύη των εργατικών τάξεων αποτελεί τον μόνο παράγοντα που μπορεί να αποτρέψει ή νααντισταθεί μακρόπνοα και επιτυχώς στην
ιμπεριαλιστική καταπίεση
, στρατιωτικής ή οικονομικήςφύσης.Τα διεθνιστικά καθήκοντα της ΕπΑ συνίστανται στην καταπολέμηση τόσο του εγχώριου όσο και των «αλλοεθνών» εθνικισμών –αλλά οπωσδήποτε με διαφορετική τακτική και συνθηματολογία. Τον
εγχώριο εθνικισμό
η ΕπΑ τον φοβάται για δύο λόγους: την χρησιμοποίησή του για την υπόταξη τουεργατικού κινήματος (π.χ. αντικυβερνητικών απεργιών για την υπεράσπιση των ασφαλιστικώνδικαιωμάτων), είτε για την ιμπεριαλιστική εξόρμηση, οικονομική και στρατιωτική, της άρχουσας τάξηςεις βάρος άλλων λαών (π.χ. ΗΠΑ-Ιράκ, Ελλάδα-Αλβανία, Ελλάδα-Δημ. Μακεδονίας). Γι’αυτό πρέπει νατον χτυπά και με τα δυο όπλα που διαθέτει: α) την αντιεθνικιστική προπαγάνδα, την αποκάλυψη τωνταξικών σχέσεων που υπερβαίνουν τα σύνορα, το ξεσκέπασμα των ιστορικών εθνικών μύθων (προέλευσηέθνους, καταπιέσεις εθνοτήτων και αποτελέσματα κλπ), β) την προώθηση με κάθε τρόπο του εργατικούκινήματος, έτσι ώστε να φτάσει να πείθει ότι εκείνο μπορεί να δώσει απάντηση στα βασικά κοινωνικάπροβλήματα και όχι ο...στρατός, η αστυνομία ή η …εθνική υπερηφάνεια!Τον εθνικισμό των άλλων χωρών η ΕπΑ οφείλει επίσης να τον καταπολεμά, μα με τρόπο που
ναμην την κατατάσσει στο στρατόπεδο των ντόπιων εθνικιστών
, μιας και η ΕπΑ θέλει να αποτρέψει τησύγκρουση μεταξύ τους και όχι να την επισπεύσει ενισχύοντας τους δεύτερους. Καθώς συνήθως οεθνικισμός καλλιεργείται
εκατέρωθεν
στο χωράφι της «εθνικής ανασφάλειας» και του φόβου για«αλυτρωτικές» βλέψεις που δήθεν έχουν άλλα έθνη απέναντι στα «δικά» μας, ο μόνος τρόπος να το κάνει αυτό είναι
η αδρανοποίηση του ντόπιου εθνικισμού
, με τους παραπάνω τρόπους, και
η απεύθυνση γιααλληλεγγύη
στα άλλα έθνη. Και τα δύο όμως προϋποθέτουν την αναντίρρητη αναγνώριση ίσωνδικαιωμάτων μεταξύ όλων των εθνών. Μόνο έτσι θα διαψευσθούν
στην πράξη
οι δημαγωγίες τωνεθνικιστών στο «αντίπαλο» κράτος, που κρατούν συσπειρωμένο το λαό «τους» βάσει του τρόμου πουεμπνέουν, υπαρκτές ή μη απειλές. Με άλλα λόγια, αν θέλει η ελληνική Αριστερά να αποδυναμώσει,λόγου χάρη, τον –ούτως ή άλλως παντελώς αδύναμο- μακεδονικό εθνικισμό, πρέπει πρώτα να πείσει τουςμακεδόνες ότι η Ελλάδα δεν τους απειλεί. Δηλαδή ότι η ελληνική άρχουσα είναι ανήμπορη νασυσπειρώσει σε κάποια εθνική εκστρατεία τους έλληνες εργάτες -και- επειδή οι δεύτεροι αναγνωρίζουντα δικαιώματα των μακεδόνων συναδέλφων ως ίσα με τα δικά τους. Φυσικά τα παραπάνω θεμελιώνονται στην υλιστική ανάγνωση των διεθνών σχέσεων που υπαγορεύει ότι οι «εξωτερικές πολιτικές» και οι «εθνικές» απειλές υλοποιούνται συνήθως από τις καπιταλιστικές τάξεις και για δική τους χάρη.Ξεκαθαρίζουμε λοιπόν ότι ο τορπιλισμός των ξένων εθνικισμών
με το διεθνιστικό παράδειγμα
, αποτελεί δεύτερη προτεραιότητα μπροστά στο ξεθεμέλιωμα του αντίστοιχου ντόπιου, ακριβώς επειδή τοπροϋποθέτει. Όλα τα παραπάνω ισχύουν και σε σχέση με το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση των
αλβανόφωνωνκοσσοβάρων
. Αν οι αλβανόφωνοι κοσσοβάροι δεν υποστήριζαν πλειοψηφικά την απόσχιση της περιοχήςτους από τη Σερβία, τα πράγματα θα ήταν ξεκάθαρα. Τότε την απόσχιση θα ήθελαν μόνο
οι δυτικοίιμπεριαλιστές
, ώστε να μετατρέψουν τη χώρα σε
στρατιωτική βάση
και τον λαό σε φτηνό εργατικόδυναμικό. Οπότε η ελληνική Αριστερά και η ΕπΑ πρέπει να αποκηρύξουν την απόσχιση ωςιμπεριαλιστική παρέμβαση στα εσωτερικά της αδύναμης Σερβίας.
Leave a Comment