1 januari 2007slingerbeekhet water glijdt en glijdt onder de brughet is hier zacht en donker en toch speelsmaar verderop wordt het deels zon en deelsde schaduw van geboomt dat kaatst terugmaar ’t water glijdt en glijdt gestadig voortdoor de bosschages en de weidelandenterwijl het nooit de veilge rust verstoortdie de avond uitbreidt met zijn donkre handeno stille beek mij reeds gezel als kindzoals gij glijdt is ’t dat mijn leven gleeddoor zon en schemer noem het lief noem ’t leednu sta ‘k en peins en om mij is de wind. J.Jac. Thomson2 januari 2007Wind die orkaan werd raasde rond de beek en aasdeop de bomen die er stonden; in één secondebleek het raak; de kruin die zij voorheen zo mooiweerspiegeld had, wiegt sindsdien naaktin 't nu weer gladde water.Met stil ontzag zag ik de nagelaten zwarte gaten…Ankh Gussinklo3 januari 2007Dit is hoe de aarde spreekt.Zwijg niet langer, dichters,zangers van het eerste uur:samen stemmen wij de stilte,het woord van de natuur.Peter van Galen

4 januari 2007Stilte niet door witregel gebaard.Maar eerder aarzelend in vaart,fluisteringen ingebed.De bewoners spreken er een andere taal.Murmelende beken, komen er op verhaal,verletteren tot verlet.Hans Mellendijk5 januari 2007een stil orkest van ruisend blad, aan ruw geknotte bomende bas van de duif, de lijster als een heldere sopraantranen als druppels dauw, weerspiegeld op mijn wangbegeleiden mijn gedachteganggulzig haal ik adem, laat de rust diep in me komenop dit vergeten kerkenpad mag ik me laten gaan Jolanda van Erkel6 januari 2007nu de wereld van kleur veranderten het licht op dimmen is gezetweer spiegelt mijn zielop de regendruppelsdie plassen zijn gewordenHans Sonneveldt7 januari 2007Nu de aarde toegedekthaar bruidsschat heeft ontvangenen in dit tweeduisterzich opmaakt voor de nachtzal ik de ochtend vierendie mij in kanten kleed verwachtBert Scheuter

8 januari 2007struik in mijn achtertuin je stond zo stil zo ingetogenwat kleinen wat gebogenonder zware lastbesneeuwde witte bruid te zijnDick Molenaar9 januari 2007door de laaghangende nevel van de morgenwringt het licht en strekt zich uit zonovergotenverschijnt het landschap in een zee van kleuren waar heden de toekomst van verleden laat zienen men de tijd heeft ingebed openen zich hemelpoorten die naar meanderende nieuwe wegen leidenRena Wams10 januari 2007Ik loop in stiltelangs het wateren later door de luchtbomen komen als geruchttijdloos over water.Frits Uringa11 januari 2007Wie hier zo tussen kalme singels,opstand en verstuivend zaad hartgrondigzwijgend overleven wil moet verstand van bloeien hebben: de eerste maai laat je het best het hoogstegroeien. Heb van wennen aan dit land nooit spijt enneem de moeite om de zeis zijn tijd te leren kennen.Bert Bevers