xyz

Embed Doc
Copy Link
Readcast
Collections

CommentGo Back

Download

บทที่

1

บทนำ

1.

ภูมิหลังและควมสำคัญของปัญห

การปรับเปลี ่ยนองค์การให้สอดคล้องกับการเปลี ่ยนแปลง

ของโลกยุคแหงการเปลี ่ยนแปลง ทุก ๆ องค์การต้องเผชิญกับ

สภาวะการเปลี ่ยนแปลง ทั งในระดับโลก ระดับประเทศ ระดับ

สังคม ระดับองค์กร และระดับบุคคล ทั งในด้านสภาพแวดล้อม

เศรษฐกิจ สังคม การเมือง วัฒนธรรม คานิยม ข้อมูลขาวสาร

เทคโนโลยีอื ่น ๆ และผลจากการเปลี ่ยนแปลงเหลานี สงผล

ให้การบริหารจัดการองค์การในปัจจุบันต้องเปลี ่ยนแปลงไป คือ

ม ุงบริหารองค์การให้เล็กลง และมีประสิทธิภาพมากยิ ่งขึ น กองทัพบกเป ็นองค์การด้านการรักษาความมั ่นคงของ

ระบบราชการไทย มีบทบาทและภารกิจในการป้องกันประเทศ

ตามที ่กำาหนดไว้ในรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พ

.

ศ

.2550

และพระราชบัญญัติจัดระเบียบราชการกระทรวงกลาโหม

ซึ ่งกำาหนดให้ กองทัพบกมีหน้าที ่เตรียมกำาลังกองทัพบก และ

ป้องกันราชอาณาจักร มีผ้ ูบัญชาการทหารบกเป ็นผ้ ูบังคับ

บัญชา ในขณะเดียวกันกองทัพบกก็เป ็นสวนราชการหนึ ่ง ซึ ่งต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติวาด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการ

บริหารกิจการบ้านเมืองที ่ดี พ

.

ศ

. 2546

เชนเดียวกับสวน

ราชการอื ่น ซึ ่งในปี พ

.

ศ

. 2552

สำานักงานคณะกรรมการพัฒนา

ระบบราชการกำาหนดให้สวนราชการ ดำาเนินการพัฒนา

คุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐตอเนื ่องจากปี

2551

และให้สวนราชการรวมทั งกองทัพบกให้เกณฑ์คุณภาพการบริหาร

จัดการภาครัฐ เป ็นตัวชี วัดผลการปฏิบัติราชการ ซึ ่งการที ่ กองทัพบกจะดำาเนินการบริหารงานให้บรรลุวัตถุประสงค์ของ

1

องค์การที ่ตั งไว้ ได้นั นจำาเป ็นต้องอาศัยปัจจัยหลัก

สำาคัญตาง ๆ ใน

การดำาเนินงาน ซึ ่งปัจจัยสำาคัญที ่จะน ำาความสำาเร็จสูงสุดมาส ู

องค์การ คือ ทรัพยากรมนุษย์ ทิพาวดี เมฆสวรรค์

(2540 : 24)

กลาววา ประสิทธิภาพและประสิทธิผลของการทำางานในองค์การอยางแท้จริงอย ูที ่การพัฒนาคนซึ ่งเป ็นทรัพยากรที ่

สำาคัญที ่สุดอยางตอเนื ่องอย ูเป ็นนิจ องค์การจึงจะสามารถ

แขงขันและพัฒนายั ่งยืนตอไปได้ ดังนั นคุณภาพขององค์การจึง

ไม ได้อย ูที ่ระดับผ้ ูบริหารต้องปรับเปลี ่ยนตนเองเทานั น แตจะอย ู

ที ่คุณภาพและสัมพันธภาพของคนในองค์การ โดยเฉพาะผ้ ู

ปฏิบัติงานต้องมีความร้ ู

ความสามารถ และทำางานอยางมี

ศักยภาพ องค์การจะต้องพยายามลงทุนในการพัฒนาศักยภาพ ทรัพยากรมนุษย์

ซึ ่งกวาองค์การจะได้คนที ่มีความร้ ูความ

สามารถเข้ามาทำางานในองค์การนั น ต้องใช้ทั งงบประมาณและ

เวลาในการเลือกสรร ฝึกฝน และพัฒนา เพื ่อให้มีความชำานาญ

นอกจากนั นยังแสวงหาวิธีการบำารุงรักษาบุคลากรที ่มีคุณภาพ

ให้คงอย ูกับองค์การ และพร้อมที ่จะอุทิศจนทำางานให้องค์การ

ตาง ๆ แตองค์การยังประสบปัญหาที ่เกี ่ยวข้องกับทรัพยากร

มนุษย์อย ู เชนพนักงานขาดภาวะผ้ ูน ำาในการทำางาน พนักงาน

ทำางานไมเต็มประสิทธิภาพ ปัญหาการลาออกของพนักงาน

ปัญหาการแยงชิงพนักงานที ่มีความร้ ูความสามารถ ซึ ่งกลาย

มาเป ็นปัญหาที ่องค์การต้องหันมาให้ความสำาคัญ ด้วยเหตุนี จึง ได้มีการน ำาเสนอแนวคิดในเรื ่องภาวะผ้ ูน ำาภาวะผ้ ูน ำาเป ็นเรื ่องที ่มีความสลับซับซ้อนและมีองค์

ประกอบเกี ่ยวข้องอย ูหลายประการ จึงทำาให้คนสวนหนึ ่งเชื ่อวา

ภาวะผ้ ูน ำาเป ็นสิ ่งที ่ลี ลับไมอาจสัมผัสหรือมองเห็นชัดเจนเกินที ่

จะเรียนร้ ูได้ อยางไรก็ตาม

Daft (1999 : 23)

“

กลาววา ตรงกัน

ข้ามกับความเชื ่อของคนสวนใหญ ผ้ ูน ำาไมได้เป ็นมาโดยกำาเนิด

ผ้ ูน ำาสามารถสร้างขึ นได้ โดยเกิดขึ นจากการใช้ความพยายาม

”

และการทำางานหนักของบุคคลนั น ในสมัยกอนนั นภาวะผ้ ูน ำา

นั นจะมีการศึกษาและใช้ในกิจการทหารเป ็นหลัก เพราะการเป ็นแมทัพนายกองที ่ต้องคุมกำาลังทหารจำานวนมากทั งในยาม

2

ปกติและยามสงครามเป ็นเรื ่องที ่ไมได้กระทำากันได้งาย ๆ โดย เฉพาะอยางยิ ่งการควบคุมคนจำานวนมากที ่แตละคนตางมีอาวุธ

อย ูในมือ ภาวะผ้ ูน ำาของแมทัพนายกองจึงเป ็นเครื ่องมือที ่ใช้ใน

การควบคุมและน ำาพากองทัพไปส ูชัยชนะในสงคราม แตในปัจจุบันเรื ่องของภาวะผ้ ูน ำากลับได้รับความนิยมอยางแพรหลาย

ในทุกภาคสวนทั งภาครัฐและเอกชน ทั งนี เพราะกระแสการ

เปลี ่ยนตาง ๆ ที ่เกิดขึ นอยาง

รวดเร็วและไมมีรูปแบบ การใช้แนวทางในการบริหารจัดการในรูปแบบที ่ ใช้กันมาจึงไมสามารถ ตอบสนองกับ

การเปลี ่ยนแปลง ทำาให้ผ้ ูที ่ต้องตัดสินใจต้องอาศัย

การตัดสินใจบนความเสี ่ยง เพราะข้อมูลและสารสนเทศที ่ใช้ในการตัดสินใจนั นมีอยางไมพอเพียงภาวะผ้ ูน ำาจึงถูกน ำามาใช้ในการชดเชยในสภาพแวดล้อมดังกลาว

สวนความเป ็นผ้ ูน ำาทางด้านการทหารนั นจะมีการ

ปลูกฝังกันมาตั งแตเป ็นนักเรียนทหารกันวา ผ้ ูน ำาจะต้องมี

คุณสมบัติอย ู

14

การคือ

1.

ลักษณะทาทางหรือการวางตัว

(Bearing)

คือ

การสร้างความประทับใจในเรื ่องทาทาง

การวางตัว

และความประพฤติ

ให้อย ูในระดับสูงสุด

เป ็นที ่นิยมของผ้ ูอื ่นอย ูตลอดเวลา

มีความสุภาพนุมนวล

หลีกเลี ่ยงการพูดด้วยถ้อยคำาหยาบคาย หรือ เหยียดหยามผ้ ูอื ่น

เป ็นบุคคลที ่มีความสงา

ควบคุมตนเองได้ทั งในการปฏิบัติตนและอารมณ์

แตงกายสะอาดเรียบร้อยถูก ต้องตามระเบียบแบบแผน

2.

ความกล้าหาญ

(Courage)

คือ

การบังคับจิตใจตนเอง

ให้อย ูในความสงบ ไมเกรงกลัววาจะเกิดอะไรขึ น ไมสะทกสะท้านหรือออนไหว

กล้าทำา

กล้าพูด

กล้ายอมรับผิดหรือคำาติเตียน

เมื ่อมีความผิดพลาด

หรือบกพรอง

ยึดมั ่นในสิ ่งที ่ถูกที ่ ควร

ถึงแม้วาสิ ่งนั นจะไมเป ็นที ่สบอารมณ์ผ้ ูอื ่นก็ตาม

3

of 00

Leave a Comment