• Embed Doc
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
Zen
Prosta droga do SatoriZen, od niedawna znany również na Zachodzie,odcisnął swe piętno na kulturze, a nawet nacodziennym życiu Japończyków.
 Zen
jest japońską formą chińskiego słowa
cz'an
oznaczającegomedytację na siedząco, w postawie Buddy. Praktyka ta dałapoczątek szkole buddyzmu mahajanistycznego, która narodziłasię prawdopodobnie w Indiach. Przeniesiona do Chin w VI w.otrzymała tam zabarwienie taoistyczne i wnet odniosła wielkisukces. Podupadający w XII w. chiński
cz'an
wprowadził do Japonii (w 1191 r. ) mnich ze szkoły tendai,
 Yosai
(albo
Eisai
,1141-1215), który podczas pobytu w Chinach uzyskał inicjację wpraktyki szkoły
rinzai
. W chwili jego śmierci zen, dobrze jużzakorzeniony w stołecznych środowiskach arystokratycznych,przemieszany był jeszcze z elementami pochodzącymi z innychszkół buddyzmu
tendai 
i
shingon
. Dlatego uważa się, żenajczystszy w Japonii zen szerzył
Dogen
.Urodzony w Kioto w roku 1200, bezpośredni potomek jednego zcesarzy z X w. i szwagier panującego władcy, Dogen jakotrzyletnie dziecko stracił ojca, mając zaś osiem lat matkę. Jakotrzynastoletni chłopiec wstąpił do klasztoru na górze Hiei,ośrodka szkoły
tendai
, w której przeznaczano go do najwyższychgodności duchownych. Jednakże młodzieniec poszukiwał jedyniewłasnej prawdy. Udał się tedy do
 Yosaia
, po którego śmiercikontynuował praktykę pod kierownictwem jego ucznia
Myozena
;w 1223 r. towarzyszył mu w podróży do Chin, aby zaznajomić się
 
tam z możliwie najbardziej autentyczną formą buddyzmu. GdyMyozen umarł, Dogen udał się do
Nyojo
(po chińsku
Żu-king
),mistrza szkoły
soto
nauczającego wytrwałej medytacji nasiedząco
 zazen
. Uzyskawszy "intuicyjny wgląd w prawdę",Dogen w 1227 r. opuścił Nyojo, od którego otrzymał przekaznauki i polecenie jej rozpowszechniania. Zaczął je wypełniać popowrocie do Japonii, nauczając w niewielkich klasztorach Kioto.Wobec rosnącej liczby uczniów mistrz w 1248 r. kazał wznieśćwielką świątynię w
Eiheiji
, niedaleko Fukui na wschód od Kioto;nadal jest ona głównym ośrodkiem szkoły
soto
. Dogen zmarł wKioto 28 sierpnia 1253 r.
Nauczanie Dogena
Zawarte jest ono we
Wskazówkach
do praktykowania zazen(
Fukan-za-zen-gi 
, 1227), tekście bardzo zwięzłym, dającympodstawowe zasady, oraz w
Skarbcu Prawdziwego Prawa
(
Shobo Genzo
, 1231-1253), ułożonym przez Dogena w oparciuo kazania wygłaszane przezeń do uczniów.
Shobo Genzo
jestprzewodnikiem szkoły
roto
, wykładającym nie tylko ducha Naukii praktykę, lecz również reguły codziennego życia mnichów.Wedle Dogena
"rzeczą najważniejszą w zgłębianiu Drogi jest  zazen. (...) Droga, jaką postępowali Budda i patriarchowie, polegała wyłącznie na zazen"
. W rzeczy samej jedynie praktykasiedzącej medytacji, całkowicie wolna od wszelkiej troski opożytek, może przynieść zupełne wyzucie się z samego siebie(ego), co prowadzi do
Satori
(
Oświecenia
). Ta prosta wzasadzie, lecz forsowna metoda jest jednak bardzo trudna,wymaga bowiem tyleż bezinteresowności, co i samozaparcia.
Zen po Dogenie
Niebawem obie szkoły,
soto
i
rinzai
miały już licznych uczniów.Rozsławiali je znakomici mistrzowie, z których każdy obdarzonybył indywidualnym, nieraz bardzo wyraziście zarysowanymtemperamentem.
Keizan
(1268-1325), trzeci po Dogenieprzywódca szkoły
roto
, opublikował
"Zbiór tradycji przekazuświatła"
(
Denko-roku
), w którym dowodził ciągłości nauczania
 
Dharmy, głoszonej przez 53 mistrzów indyjskich, chińskich i japońskich, których nieprzerwane następstwo sięga aż do Buddy.Mnich
Muso
(1275-1351), autor
Rozmów we śnie (Muchumondo
), zasłynął jako jeden z twórców ogrodów zen i ich głównyteoretyk.
Takuan
(1573-1645) jest szczególnie znany z tego, żeducha zenu zastosował do szermierki na miecze (kendo),natomiast współczesny mu Suzuki Shosan (1579-1655)rozpowszechnił zen między świeckimi twierdząc, że Oświeceniemoże osiągnąć każdy wykonując po prostu swoją profesję. Jednakże osobowością najsilniejszą i najbardziej wpływową był
Hakuin
(1685-1768), pisarz, kaligraf i malarz, który odnowiłszkołę
rinzai
poprzez usystematyzowanie starej chińskiej praktyki
koanów
, zagadkowych wypowiedzi mistrzów podających je jakotematy do medytacji. Ci wielcy mnisi przez ponad pięć stulecipodtrzymywali w Japonii żywotność praktyki zenu, którytymczasem przenikał stopniowo całą kulturę i życie codzienne.Poczynając od XIII w. wielu słynnych samurajów zostawałomnichami, skutkiem czego w praktykę wszedł
bushido
, rycerskikodeks honorowy, który dał początek głównym "sztukom walki".Razem z zenem
 Yosai
wprowadził picie herbaty, która zpoczątku miała jedynie zapobiegać senności podczas praktyki.Zrodził się z tego prawdziwy rytuał ceremonia herbaty. Kunsztkomponowania ogrodów zen, a z nim
ikebana
, czyli "drogakwiatów", rozpowszechniły się po całym archipelagu. Wyrażająone głęboką wrażliwość na przyrodę i jej symboliczny sens.Przede wszystkim jednak myśl i estetyka zenu spowodowałyodnowę sztuki w rozmaitych jej dziedzinach architektury,garncarstwa, malarstwa, poezj;
sumiye
, czarnobiałe szkicetuszem, oraz
haiku
krótki wiersz, którego mistrzem największymbył wielki
Basho
(1643-1694), stały się wyrazem spontanicznościducha poddanego medytacyjnemu skupieniu.Zen liczy dziś w Japonii ok. 10 mln adeptów, z czego szkoła
soto
ok. 6-7 mln,
rinzai
zaś 2-3 mln. Zen praktykują też liczniuczniowie w Ameryce i w Europie, gdzie wprowadzili go po IIwojnie światowej mistrzowie japońscy.
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...