Read without ads and support Scribd by becoming a Scribd Premium Reader.
See Premium Plans
 
10 PRABACAAN
Prabacaan terbahagi kepada 3 peringkat iaitu :-1. Pengamatan penglihatan2. Pengamatan pendengaran3. Pergerakan tangan dan mataPrabacaan merupakan kesediaan murid untuk membaca. Pada peringkatawalnya, kesediaan membaca ditakrifkan sebagai satu peringkat bagimenyediakan kanak-kanak untuk bacaan awal atau bacaan asas. Pada tahap ini,murid didedahkan kepada aktiviti-aktiviti yang boleh mendorong merekamempertingkatkan ketajaman penglihatan dan pendengaran. konsep kesediaanmembaca bukan sahaja meliputi pengajaran kemahiran-kemahiran sebelumbacaan, tetapi juga merangkumi setiap kemahiran sebelum kemahiran membacasecara khusus dan berterusan.
Abu Bakar (1994)
mengkategorikan aktiviti kesediaan membaca kepadadua, iaitu peringkat prabacaan dan peringkat bacaan. Peringkat prabacaanmeliputi kemahiran pengamatan pendengaran, kemahiran pengamatanpeglihatan, aktviti koordinasi psikomotor, latihan menajamkan daya ingatan, danlatihan bahasa pertuturan.Peringkat bacaan pula meliputi kemahiran mengenalabjad hingga membaca ayat.Menurut
Ismail Zakaria, Salmah Othman dan Elly, Chong (1992)
pula,tahap prabacaan merupakan
satu tempoh menyediakan murid untuk membaca
.Dengan kata lain, makna istilah tahap prabacaan dan kesediaan membacaadalah sama. Pada tahap ini, murid didedahkan kepada aktiviti-aktiviti yangboleh mendorong mereka mempertingkatkan ketajaman penglihatan danpendengaran .Untuk mencapai kemahiran-kemahiran tersebut, aktiviti pramembacaboleh dilakukan dengan menggunakan permainan huruf, suku kata danperkataan untuk mengukuhkan lagi kemahiran tersebut. Guru hendaklahmenjalankan aktiviti melukis garisan-garisan tertentu yang menyerupai huruf.
1
 
Garisan-garisan ini hendaklah dimulakan dengan garisan lurus atau bentuk-bentuk yang seimbas dengan huruf yang diperkenalkan kepada murid.Di akhir tahun-tahun 1970-an, terdapat laporan-laporan yang menyatakanramai murid sekolah rendah (terutama yang tinggal di luar bandar) yang tidakboleh membaca atau tidak cekap membaca bahasa mereka sendiri (bahasaMelayu). Tentu banyak sebabnya perkara ‘tidak boleh membaca’ ini berlaku.Tetapi bagi mencari penyelesaian, elok dikaji semula antara lain, kaedahmengajar Bahasa Melayu di peringkat awal (Darjah 1 atau 2), dan menggubalcara yang lebih sesuai, mudah dan berkesan.Seharusnya sebahagian besar (90%) daripada murid-murid kita dapatmembaca bahan-bahan bacaan yang ‘senang’ pada akhir Darjah 1 persekolahanmereka, jika pengajaran membaca dibuat secara sistematik dengan mengambilkira hal-hal berikut:
a)
Sistem ejaan Bahasa Melayu adalah ‘alphabetic’ dan fonemik – ertinya adahubungan yang rapat di antara simbol/huruf dan bunyinya. (Ini berbeza sekalidengan sistem ejaan bahasa Inggeris yang amat rumit itu).
 b)
Suku kata perkataan-perkataan bahasa Melayu adalah mudah dan jelas (jikadibandingkan dengan bahasa-bahasa lain –dengan bahasa Inggerismisalnya). Kedua-dua ciri dalam bahasa Melayu di atas sahaja seharusnyasudah dapat meyakinkan kita bahawa kita tidak boleh meniru dan mengambilterus kaedah mengajar membaca bahasa Inggeris untuk mengajar membacadi peringkat awal.
c)
Murid-murid Melayu (termasuk sebahagian besar murid-murid Bukan Melayu)yang melangkah masuk ke Darjah 1 rata-rata telah pun mengetahui bahasaMelayu dan mempunyai perbendaharaan kata bahasa Melayu yangmencukupi untuk mereka terus belajar membaca bahasa Melayu. Ertinyamereka belajar bahasa Melayu sebagai bahasa pertama, bukan sebagaibahasa kedua (misalnya bahasa Inggeris). Jika kita meniru kaedah mengajar membaca bahasa Inggeris (sebagai bahasa kedua) untuk mengajar mambaca bahasa Melayu sudah tentu ini akan membawa kepayahan dan
2
 
kelambatan untuk murid-murid kita belajar membaca bahasa kita.Terdapat pelbagai kaedah mengajar membaca yang pernah digunakanoleh guru-guru kita – ‘kaedah abjad’ , ‘kaedah fonik’, ‘kaedah pandang dansebut’, ‘kaedah eklektik’ dan sebagainya. Bahan-bahan untuk murid berlatihmembaca sendiri adalah penting, ini kerana jika murid-murid tidak mempunyaibahan-bahan atau buku yang boleh mereka membaca di masa lapang atau dirumah, pembinaan kemahiran membaca akan terencat. Ini terutamanya akanberlaku di kalangan murid-murid di luar bandar atau daripada keluarga miskin dimana bahan-bahan bacaan di rumah sangat kekurangan. Agak munasabahkenyataan bahawa murid-murid akan menambah kecekapan membaca denganterus diberi kemudahan untuk mereka membaca.Dalam rancangan Kurikulum Baru Sekolah Rendah (3M) nanti,kejayaannya – dari segi matlamat supaya semua murid dapat membaca, menulisdan mengira – bergantung besar atas faktor adanya bahan-bahan dan buku-buku yang sesuai, beragam dan mencukupi untuk murid-murid membaca.Bahan-bahan itu haruslah menarik dan berisi : berbagai ‘ilmu pengetahuan’,mesej moral, dan sebagainya.
1.1 KAEDAH MENGAJAR MURID-MURID MEMBACA DI PERINGKAT AWAL
Masalah murid-murid sekolah tidak dapat membaca, atau tidak dapatmembaca dengan cekap, sebenarnya telah lama dirasakan oleh guru-guru.Hanya sejak beberapa tahun kebelakangan ini saja hal tersebut diberi perhatianyang lain, dan daripada beberapa kajian yang dibuat nampaknya masalah inimasih agak serius.Sudah wajarlah masalah pembelajaran membaca (termasuk menulis danmengira) diberi perhatian oleh semua pihak : Kementerian Pelajaran, guru-guru,dan ibu bapa, kerana di dalam sistem pelajaran formal, ketiga-tiga kemahiran itumenjadi alat yang asas untuk kanak-kanak mempelajari Ilmu Sains, Ilmu Alam,Sejarah, Kesusasteraan, Sivik, Muzik, Perdagangan, Pertanian, Seni
3
Search
Search History:
Searching...
Result 00 of 00
00 results for result for
  • p.
    • Notes
    Load more