2
1.
ประเทศไทยในบริบทของความเปลี ่ยนแปลง
ในชวงระยะเวลาสองทศวรรษที ่ผานมา
ความกาวหนาทางดานวิทยาการ
สื ่อสาร
โดยเฉพาะอยางยิ ่งเทคโนโลยีสารสนเทศไดเปนปจจัยผลักดันที ่สําคัญ
ทําใหขอมูลขาวสาร
ตาง
ๆ
สามารถเชื ่อมโยงกันไดอยางรวดเร็ว
เปนเครือขายที ่ไรพรมแดน
การเคลื ่อนยายของแรงงาน
เงินทุน
และสินคาเปนไปอยางเสรีมากขึ ้นทําใหเกิดการเปลี ่ยนแปลงอยางเปนพลวัตร
และนําโลกเขาสู
ยุคแหงการจัดระเบียบใหมทั ้งในมิติความสัมพันธระหวางประเทศ
เศรษฐกิจ
สังคม
และการเมือง
ซึ ่งกอใหเกิดทั ้งโอกาสและภัยคุกคามตอการพัฒนาที ่ยั ่งยืนของประเทศไทย
มิติทางดานนานาชาติ
ตลอดชวงระยะเวลาที ่ผานมา
ระบบเศรษฐกิจของประเทศไทยเปดกวางออกสู นานาชาติมากขึ ้นเปนลําดับ
การเปดการคาแบบเสรี
และการกีดกันทางการคา
ซึ ่งดําเนินอยู อยางคู ขนานกันในระบบ
เศรษฐกิจโลกปจจุบันไดสงผลใหเกิดความไดเปรียบเสียเปรียบ
เชิงเปรียบเทียบในเชิงการแขงขันระหวางประเทศ
การกําหนดขอตกลง
เงื ่อนไข
กติกาการคา
และการลงทุนระหวางประเทศใหม
รวมทั ้งมีความพยายามเปดเสรีการคาในสาขาเกษตรและบริหาร
และการกีดกันทางการคา
ดวยมาตรการที ่ไมใชภาษี
ไดสรางแรงกดดันใหประเทศตาง
ๆ
ตองปกปองผลประโยชนทางเศรษฐกิจและการคาของตน
นําไปสู การขยายตัวของการกีดกันการคา
ทําใหชองวางระหวางประเทศที ่ร่ ํารวยและยากจนขยายตัวมากขึ ้น
จําเปนที ่ประเทศไทยตองเรงเพิ ่มขีดความสามารถในการเจรจาการคา
โดยดําเนินการอยางเปนองครวมและมีบูรณาการ
ขณะเดียวกันนั ้น
ความลาชาในการดําเนินงานขององคการคาโลก
(World Trade Organization: WTO)
ผลักดันใหเกิดความรวมมือระหวางประทศในระดับภูมิภาคและทวิภาคีมากยิ ่งขึ ้น
การเขาเปนสมาชิกขององคการคาโลก
ทําใหจีนเปนตัวแปรสําคัญตอความมั ่นคงทางเศรษฐกิจโลกและภูมิภาค
เอเซีย
ประเทศไทยจึงจําเปนตองอาศัยศักยภาพทําเลที ่ตั ้งของประเทศใหเกิดประโยชน
โดยเรงสรางความรวมมือทางเศรษฐกิจกับกลุ มประเทศเพื ่อนบาน
ผลักดันใหขอตกลงอาเซียนมีผลในทางปฏิบัติ
สรางความรวมมือในภูมิภาคเอเซีย
(Asian Cooperation Dialogue : ACD)
ใหเปนรูปธรรม
ควบคู ไปกับการขยายเครือขายความรวมมือไปยังกลุ มประเทศเอเซียตะวันออกใหเกิดเขตการคาเสรี
เพื ่อเพิ ่ม
ศักยภาพการแขงขันและสรางอํานาจตอรองทางเศรษฐกิจของประเทศในกลุ มภูมิภาคเดียวกันกับประเทศในกลุ มภูมิภาคอื ่น
และเอื ้อประโยชนรวมกันทางการคาและการลงทุนในระดับภูมิภาค
Leave a Comment