Α
ΚΟΥΣΑΤΕ, ἀγαπητοί μου, τὸ εὐαγγέλιο.Περιγράφει
ἕναθαῦμα
·ἕναἀπὸτὰἀναρί-θμηταθαύματαποὺἔκανε,κάνεικαὶθὰκάνῃμέχρισυντελείαςτῶναἰώνωνὁΚύριοςἡμῶνἸησοῦς Χριστός. Μπορεῖς νὰ μετρήσῃς τὰ ἄ-στρατ᾽οὐρανοῦ,ἀλλὰδὲνμπορεῖςνὰμετρή-σῃς τὰ θαύματα τοῦ Κυρίου μας.
Ποιό εἶνε τὸ θαῦμα. Σ᾽ ἕνα χωριὸ ποὺ λεγό-τανΓάδαρα,στὰἄκρατοῦἸουδαϊκοῦκράτους,στὰσύνορα,ζοῦσεἕναςἄνθρωποςφιλό
τιμος,
ἐργατικός,εἰρηνικός.Δὲνπείραζεκανένα.Ἀλ-
λὰξαφνικὰἄλλαξετελείως.Τὸπρόσωπότουἀγρί
εψε, τὰ μάτια του πετοῦσαν σπίθες, τὸστόμα
του ἔβγαζε ἀφρούς. Ἔσχιζε τὰ ροῦχατουκαὶπα
ρουσιαζότανγυμνός,ὅπωςτὸνγέν-νησεἡμάνατου,χωρὶςνὰντρέπεται.Ἔτρεχε
ἔξω στὰ χωράφια. Πήγαιναν καὶ τὸν ἔπιανανοἱ συγγενεῖς του, τὸν ἔδεναν μὲ ἁλυσίδες, κιαὐτὸς ἔσπαζε τὶς ἁλυσίδες σὰ νὰ ἦταν κλω-
στές·τέτοιαδύναμιεἶχε.Δὲντολμοῦσενὰπε-
ράσῃ κανείς ἀπὸ τὸ δρόμο του. Καὶ τὴ νύχταδὲν πήγαινε νὰ κοιμηθῇ στὸ σπίτι· πήγαινεστὰ μνήματα καὶ κοιμόταν ἐκεῖ, μὲ τὰ κόκκα-λα τὰ ξερά.
Φρικτὸ θέαμα
.Τίἦταν,τρελλός;Μακάρινὰἦταντρελλός.
Ὑπάρχεικάτιἄλλοχειρότεροἀπὸτὴντρέλλα·
κι αὐτὸ εἶνε ὁ δαιμονισμός. Ὅποιος δὲν πι-στεύει, ἂς πάῃ στὴν Κεφαλονιὰ νὰ δῇ ὅτι ὑ-
πάρχουνδαιμονιζόμενοι.Κιὁἄνθρωποςαὐτὸς
ἦταν
δαιμονιζόμενος
.Εἶχεμπῆμέσατουδαι-μόνιο· γι᾽ αὐτὸ ἦταν ὁ φόβος - τρόμος ὅλων.Τώρα ὅμως βλέπουμε αὐτὸν τὸν δαιμονι-ζόμενο νὰ τρέμῃ σὰν τὸ φύλλο. Γιατί; Διότιμπροστά του παρουσιάστηκε
ὁ Παντοδύνα-
μος
,ὁΚύριοςἸησοῦςΧριστός.Οἱδαίμονεςκα-
τάλαβαν, ὅτι ἔφτασε ἡ ὥρα τῆς τιμωρίας, καὶτὸν παρακαλοῦσαν νὰ μὴν τοὺς τιμωρήσῃ.
ὉΧριστὸςρώτησετὸνδαιμονιζόμενο·Ποιό
εἶνε τ᾽ ὄνομά σου, ἡ ταυτότητά σου; Κ᾽ ἐκεῖ-νος τί ἀπήντησε·
«λεγεών»
(Λουκ. 8,30).
Τί θὰ πῇ
«λεγεών»
; Εἶνε λέξις ῥωμαϊκή, καὶ σημαίνειστρατός, στρατιά. Ὄχι λόχος ἢ τάγμα ἢ με-ραρχία,ἀλλὰσῶμαὁλόκληρο.Ὅπωςεἶνεσή-μερα τὸ σῶμα στρατοῦ, ἔτσι ἦταν τότε ἡ ῥω-μαϊκὴ λεγεών· ἕνα στρατιωτικὸ σῶμα ποὺ ἀ-ριθμοῦσε 6.000 στρατιῶτες. Μὲ ἄλλα λόγια,
πλῆθοςδαιμόνια
εἶχανμπῆμέσαστὸνἄνθρω-
πο αὐτὸν καὶ τὸν τυραννοῦσαν·
«λεγεών· ὅτι δαιμόνια πολλὰ εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν»
(ἔ.ἀ.)
.
* * *
Τὸ ὄνομα αὐτό, ἀγαπητοί μου, τὸ ὄνομα
«λεγεών»
,
ἁρμόζεικασήμερα
σὲπολλὲςπε-
ριπτώσεις. Ἁρμόζει σὲ μεγάλους - σὲ μικρούς,σὲἄντρες-σὲγυναῖκες,σὲγέρους-σὲνέους,σὲ διαβασμένους - σὲ ἄξεστους…
―Μὰ τί εἶν᾽ αὐτὰ ποὺ μᾶς λές; θὰ πῆτε. Ἐ-μεῖςἔχουμε
ὀνόματαχριστιανικά
·
Δημήτριος,
Κωνσταντῖνος,Μιχαήλ,Βασίλειος,Νικόλαος…·
ὀνόματα ποὺ τὰ πήραμε στὸ βάπτισμά μας.
Ποιό τὸ ὄφελος ὅμως;
Μόνο τὸ ὄνομα ἔμει-
νε
·τὸτσῶφλι ἔμεινε,ὁκαρπὸςλείπει.Πήρα-μετὰὀνόματααὐτά,γιὰνὰζοῦμεζωὴχριστι-ανική·αὐτὸςποὺλέγεταιΔημήτριοςνὰζῇὅ-πως ὁ ἅγιος Δημήτριος, αὐτὸς ποὺ λέγεταιΓεώργιος νὰ ζῇ ὅπως ὁ ἅγιος Γεώργιος, αὐ-τὸςποὺλέγεταιΝικόλαοςνὰζῇὅπωςὁἅγιοςΝικόλα
ος, ὅλοι γενικῶς νὰ ζοῦμε ὅπως
οἱ ἅγι-οίμας.Ζοῦμεὅμως;Κάθεἄλλο.Δὲνζοῦμεὅ-
πως θέλει ὁ Χριστός, δὲν ἐκτελοῦμε τὶς ἐντο-
λές του· ζοῦμε μιὰ ἄλλη ζωή. Συνεπῶς καὶ σ᾽ἐμᾶςἁρμόζειἡλέξις
«λεγεών»
.Πειραζόμεθακ᾽ ἐμεῖς ἀπὸ πολλὰ δαιμόνια.
Ποιάδαιμόνια;
Ἀναρίθμηταεἶνε.Ὁἕναςἔ-
χειτὸδαιμόνιοτοῦμίσους·μισεῖ,ἀνάβει,κοκ-
κινίζει ὅταν δῇ τὸν ἀντίπαλό του, καλημέραδὲλένεμεταξύτους.Ὁἄλλοςἔχειτὸδαιμό-
νιοτοῦφθόνου·φθονεῖ,κιτρινίζει,χάνειτὸχρῶ-
μα του ἂν δῇ καλὸ στὸν ἄλλο, ἂν παντρεύτη-κετὸκορίτσιτουἢπῆρεδίπλωμαὁγυιόςτουἢ πῆγαν καλὰ οἱ δουλειές του ἢ
γέννησαν τὰ
Κυριακὴ ΣΤ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 8,26-39)25 Ὀκτωβρίου 2009Περίοδος Δ΄ - Ἔτος ΚΣΤ΄Φλώρινα - ἀριθμ. φύλλου 1530Συντάκτης † ἐπίσκοποςΑὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης
Τὸ ὄνομα τοῦ δαιμονιζομένου
«λεγεὼν»
(Λουκ. 8,30)
«Ἐγενόμην ἐν Πνεύματι ἐν τῇΚυριακῇἡμέρᾳκα ἤκουσαφωνὴν ὀπίσωμουμεγάλην ὡς σάλπιγγος» (Ἀπ. 1,10)
Leave a Comment