Ang Wikang Filipino At Ang Paghabi Nito Sa Kamalayan Ng Mga Filipino

Bawat tao ay may kanya-kanyang reyalidad. Ang totoo para sa’yo aymaaaring hindi totoo sa akin. Ang totoo sa akin ay posible rin naming hindi totoopara sa’yo. Ngunit tayong lahat ay pinagkalooban ng wika, na nagdudugtong ngmga reyalidad noon at ngayon.

Kung tayoy’ magbabalik sa nakaraan hanggang sa kasalukuyan nating mgaFilipino, mawawari natin ang katotohanan na di-pangkaraniwan, masalimuot, atmagulo ang pinagdaanan ng sariling wika natin sa ating mga kamay.Mahalaga ang papel na ginagampanan ng wikang Filipino sa buhay natinglahat. Walang taong makapagsasabi na ni minsan ay hindi siya gumamit ng kahitano mang anyo ng wika. Lahat ng uri o antas ng tao sa mundong ibabaw ayginagamit itong kasangkapan sa iba’t ibang larangan; pang-ekonomiya,pampolitika, panrelihiyon, pang-edukasyon at panlipunan. Sa wika dinnasasalamin ang mga adhikain, pangarap, saloobin, damdamin, kaalaman,pilosopiya, paniniwala, moralidad, at karanasan ng bawat isa. At binubuo ng wikaang sining, panitikan, karunungan, kaugalian, at kinagawian na mga nagsisilbingpundasyon ng ating kultura. Sa tulong ng wika, ang isang tao’y makapamumuhaynang maayos at maigagapang niya ang kanyang sarili sa kanyang kapaligiran.Mahalaga ang mga elementong aking nabanggit dahil sa kanila lumalawak atnabubuo ang ating pagkatao.Tunay nga na may laman ang sinabi ni Mr. Wittgeinstein na “The limits of my language are the limits of my universe.” Tulad niya, ako ay naniniwala namaliit ang uniberso ko kapagka limitado ang aking kakayahan sa paggamit saaking wika. Ang pagpapahayag ng ating mga kaisipan ay batay sa saklaw ngating kaalaman sa lengguwahe. Ang saklaw ng ating kaalaman ay ang siyanghumuhugis naman sa ating uniberso. Pinauunlad ng tao ang wika at ang wika dinnaman ang nagpapaunlad sa tao. Nabubuhay tayo sa wika at ang wika aynabubuhay sa atin. Kung wala tayo, walang wika. Kung walang wika, walangbuhay.Ang pagkakasilang ng wika ay nagbibigay buhay sa sibilisasyon; sapagkatito ang naghihiwalay ng tao sa hayop. Sa pamamagitan naman ng diksyunaryo,ay nabawasan ang pagkilos at pagkumpas. Dahil sa wika, malinaw nanailalarawan nang higit ang kakayahan at lalong nagiging makatwiran ang tao.Ang abilidad ng tao na gamitin ang kanyang wika ay nagbibigay-daan upangmakasabay siya sa patuloy na pagbabago.Mula sa ating pagsilang, kakambal na natin ang ating wika. Malalim at hindimapapantayan ang pagsasamang ito kung titignan. Higit pa sa isang

umbilical cord

ang ugnayan ng tao sa kanyang wika.

Kapagka ikaw ay bata pa, sa mga mabababaw o maliliit na bagay lamangumiikot ang mundo mo. Sa puntong iyon, aakalain mo na iyon na ang talagangbuhay. Aakalain mo na iyon lamang ang mga may halaga, nag-eexist, at totoo.Ngunit sa iyong pagtanda, unti-unting mabubuksan ang iyong mga mata sa mgakatotohanan ng buhay. Sa madaling salita, ang tanging alam mo lamang atpinapaniwalaan mo na totoo ang magpapagalaw sa mundo mo. Kung anolamang ang alam mo, ganoon lamang ang lawak ng uniberso mo. Kapagka masmarami kang natutunan at konseptong tinanggap sa iyong buhay, natural nakailanganin mo ng mas malaking espasyo para patuluyin ang mga ito. Walangtotoo sa iyo kung wala kang wika.Ang buhay naman ng tao ay isang malaki at komplikadong sistema. Dapatlahat balanse, angkop, pantay, at kumpleto dahil kung hindi, papalpak omaaapektuhan ang kabuuan. Isa rin ito sa dahilan kung bakit tayo may wika. Angmga tao rin ay likas na naglilinang at nagpapayabong sa mga bagay namakakatugon sa kanilang pangangailangan. Hindi na ito pinag-aaralan bagkusito’y kusang nabubuksan. Dahil sa mga tawag ng kalikasan, ang tao aynakakalikha ng wikang naaangkop sa kanilang mga pangangailangan sa buhay.Sadyang nalinang ng tao ang kanyang kakayahan upang maibigay ang sarili samundong iyon na punong-puno ng pakikibaka. Ang mga wika ay hindi basta-basta na lamang sumulpot gawa ng ilang tao upang maiangkop sa iisanglayunin. Ito’y sistemang nabuo buhat sa patuloy na pagdagsa ng marami atmagkakaibang pangangailangan ng napakaraming tao. Samakatuwid, tayonglahat ay mayroong wika sapagkat tayo ay may buhay na tinataglay, binabalanseat mundong ginagalawan.Nasabi ko na ang ugnayan ng wikang Filipino at ng mga Filipino. Ngunitsino nga ba ang isang Filipino sa gitna ng makabagong buhay? Oo nga’tmaraming salita ang pwedeng gamitin upang ilarawan ang pisikal at pangloob nakaanyuhan ng isang taong tinatawag na Filipino. Pero napakahirap bigyan ngkonkretong deskripyon kung sino nga ba tayo. Para sa akin naman, kapagkabinanggit ang salitang Filipino, hindi lang nito sinisimbolo ang isa bagkus angmga mamamayan na isinilang at nanggaling sa bansang Pilipinas. Ang mgaFilipino ay mga ordinaryong mamamayan na patuloy na sumasabay sa agos ngbuhay. Lahat tayo ay may adhikain na maging matagumpay, matiwasay, atmaging buo ang sarisariling buhay pati na rin ang bayan. Ang wikang Filipino aynagmimistulang isang malaking tipak na bato na kaya nating gamitin laban samalalakas na hampas ng karagutan. Tayong lahat ay mga manlalakbay napatuloy na humahanap ng mga bagay na wala pa sa atin.Sa ating mga pinagdaanan, marami-marami na tayong naduskibre. Isa angwikang Filipino sa ating mga nahanap. Kasabay ng paghusay at paglawak ngkaalaman ng isang nilalang ang paglawak din ng kanyang mundo. Unti-unti rinna lumalaki ang ating uniberso sa kabuuan at patuloy ang atingintelektwalisasyon. Ang wika ay napakaraming kakabit na salita. At kakabit ngmga salitang ito ang walang katapusang posibilidad. Sa paraang ito, nabubo ang

ating reyalidad. Subalit, ang reyalidad nating mga Filipino ay sadyang hindimagkakasingkulay, hugis, at laki dahil sa mga pagkakaiba natin bilang mga tao.Wika at Kaalaman. Sa paanong paraan nga ba nagiging posible na magingmaalam ang isang nilalang? Sa kapangyarihan ng wika. Ang mga ideya,konsepto, kaalaman at iba pa ay gumagana sa makinarya ng ating isipan satulong ng wika. Ang pakikipagtalastasan ay kinapapalooban ng wika atsimbolismo, maging ito’y sinasalita mismo buhat sa bibig, inukit sa bato o senyassa

Morse code

. Wika ang kahit ano mang nasa isip pa lamang natin kahit pahindi ito sinasalita. Nag-iisip tayo sa wika.Ang wika ay dinamiko. Nagbabago ito kasabay ng pagbabago ng panahonat pandaigidig na pagbabago. Ito ay dumedepende sa ating karanasan atpamumuhay. Kasama natin sa mga masusukal at maliligayang paglalakbay sabuhay ang wika. Ito’y walang partikular na anyo at hangganan.Ang wika ay may mahalagang bahagi sa pagsulong ng kabihasnan saalinmang panig ng daigdig. Ang sariling wika natin, ang Filipino, ay isang matatagna saligan ng ating bansa. Ito ay likas na kayamanan na kaagapay natin sapagsulong ng bayan. Isa itong malaking maringal na pag-asa para sa lahat ngmga Filipino. Kakambal ito ng pag-unlad ng bansang may kalayaan. Nagsisilbingsandatang pumupuksa sa kaaway. Gumigising sa kamalayan ng mga Filipino.Ang wika ay natural gaya ng ating paghinga at paglakad. Kung walang wika,walang paraan upang tayo’y makahakbang sa hinaharap. Ang wika’y lumalawakat lumalaganap. Ito’y nalilinang ng pangangailangang panlipunan at bumabagaysa pag-iiba ng kalagayang sosyal. Kasama natin ito sa mga ordinaryong bagayna kakabit na ng ating pang araw-araw na buhay. Kasama natin ito sa pagbuo saating reyalidad.Hindi natin ito magagawang takasan dahil ito ay isang unibersal nakatotohanan. Alisin natin ang wika sa ating uniberso ngayon at makasisiguro tayona babalik tayo sa panahon ng kamangmangan. Kahit subukan pa nating silipinat hukayin ang lahat ng sulok ng ating buhay ay tiyak na matatagpuan natin angbakas ng wika. Lahat ng mga nangyayari sa buhay na kamalayan ng tao ay tiyakna may kinalaman ang wika dito. Kulang pa ang isang araw kung tutuusin paramasabi ko ang mga silbi ng wika. Tayo ay may kanya-kanyang hibla ng buhay nakapagka hinabi sa isa ay mabubuo ang isang malaking katotohanan.Magkakaiba man tayo, may komon na bagay na nag-uugnay sa atin. Ang atingwika. Kahit ano pa man ay may wika na tayong maipagmamalaki. Ito ay angwikang Filipino na kasama natin noon, ngayon at bukas.Sa lahat ng pagbangon, kung walang wika, ang landas na tatahakin aypuros kabiguan.