• Embed Doc
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
Hizkuntzak enpresaren kulturan
Diskurtso berri baten lehen notak 
Mikel Irizar/2007.11.01
Bete berri ditu 10 urte
EMUN
ek, lana euskalduntzeko sortu zenkooperatibak. Eta duela hilabete batzuk, lan berdinean ari den
Elhuyar
aholkularitzak ospakizun ekitaldia egin zuen ‘15 urtehizkuntza planetan’ izenburupean. Iazko uda sarreran, berriz, Jaurlaritzako Hizkuntza Politikarako Sailburuordetzak
LanHitz
ekimena aurkeztu zuen arlo sozio-ekonomikoan euskararen erabilerasustatzeko, aldamenean Industria Saila, EAEko hiru Aldundiak etaEuskal Udalen Elkartea –EUDEL- zituela.
Uste dut lasai asko esan daitekeela haize-bolada indartsuasortu dela enpresa eta ekonomia eragileei hizkuntzanormalkuntzan dagokien erantzukizuna sentiarazteko.
Hogeita hamar urte luze eman ditu euskal gizarteak pentsatzenhasieran ikastolek eta gerora hezkuntza sistema osoak elebidunaktiboak isuriko zituztela mundura, eta horien eskutik berez iritsikozela hizkuntzen arteko oreka. Oraindik badago irakasle beteranoenbelaunaldi bat –eta hurbiletik ezagutzen ditut multzo horretako alebatzuk- porrot sentimenduz entzuten duena jolas-orduan ikasleengaztelaniazko jarduna. Eta, nire ustez, ez dute zertan. Gehienez ere,eskolak hizkuntzaren hazia erein lezake ikasleengan eta hori asko da.Baina hazi horrek, behin ereinda, ura eta ongarria eta eguzkia beharditu erneko bada; eta bestela bere horretan iraungo du, harik etaihartu eta galtzen den arte. Ura, ongarria eta eguzkia gizarteak bereosotasunean eman behar ditu.
Eta bereziki lan arloak eragin lezake gazteengan, elebidungara daitezen. Lana emango dieten eragileek argi erakustenbadute profesional elebidunak behar dituztela, saiatuko diragazteak eskolan jasotako hizkuntza-hazia erne dadin, eta ernehori garatzen.
Itzuliko aldera, arlo sozio-ekonomikoak irauten badu ohituraelebakarretan, eskolak neke handirekin elebidun egin duena –bereinperfekzio guztiekin- elebakar perfektutan bilaka daiteke bost urtekoepe laburrean. Inondik ere, inbertsio handiegia da gazteekin egitendena gero hain ganora gutxirekin xahutzeko. Jabetu gara honetaz –edo jabetzen ari- eta ekitera goaz. Azkenasteotan bizi izan dugun zurrunbiloa da horren seinale: arlo sozio-ekonomikoan hizkuntza-normalkuntzan ari garenak hara eta hona ibiligara –gaituzte- ospakizun, jardunaldi, ekitaldi, mintegi, aurkezpen etamodu askotako topaketetan. Ibili horretan entzundako iritziek eta
 
 jasotako datuek erakusten dute badagoela borondatea eta indarra lanarloan urrats esanguratsuak egiteko.
 
Baina bi faktore horiek bakarrik –borondateak eta indarrak- ez dute,besterik barik, arrakasta bermatzen. Asmatu egin behar da moldetan,abilezia erabili jardunean, berritasuna diskurtsoan.
 
Hau da nire tesia:
euskalgintzaren ohiko diskurtsoak ez du bere horretan balioenpresaburuentzat, hauen pentsamendua bestelakoparametrotan dabilelako.
Alferrikakoa da enpresaren kulturaneragiteko euskalgintzaren ohiko tresneria dialektikoa: diglosia etabere erro historikoak, aldarrikapena eta militantzia, euskaltzaletasunaeta hizkuntzarekiko atxikimenduaHorien izenean doanak, ezerlortzekotan behar du parean enpresa pertsonala edo familiarra, etaenpresaburu euskaltzalea. Bestela, jai du. Ze enpresaren kulturanburua nagusitzen zaio bihotzari, analisia sentimenduari, helburukomertziala beste guztiei. Eta, nahitaez, horietan kokatu behar dahizkuntzen gaia, bestela akabo. Gipuzkoako Kutxan urte hasieratikHizkuntza Plangintzaren arduraduna naizen aldetik, jardunean hartzenari naizen eskarmentua azaldu nahi dut ondoren.
Hizkuntzak eta kalitatea
Kalitatea hitz fetix bihurtu da enpresen hiztegian, berrikuntza, ekipo,pertsona, lidergo, motibazio eta beste hainbatekin batera. Kutxabezalako zerbitzu-erakunde edo enpresetan, helburu nagusiarenformulazioan ere txertatu da, eta gure erakundeak
bezeroarikalitatezko arreta eskaintzea
du jomuga ezinbestekoa, estrategiaguztien sorburua.Zerbitzua, baina, hizkuntza bidez eskaintzen da, zerbitzuareneuskarria hitzak dira. Eta emaitzen ikuspegitik, zein hizkuntzaerabiltzen dugun ez da faktore neutroa. Jardun komertzialean gauza jakina da, esaterako, Alemanian edo Txinan erosi daitekeela ingelesezarazorik gabe. Baina saltzeko orduan hobe –askoz hobe- alemanezedo txineraz saltzeko gai izatea. Erosleak hizkuntza bati atxikimenberezia badio -eta hau asko gertatzen da mundu zabalean- nahiagodu hizkuntza horretan saltzen dionari erostea.Beraz, hemen badago lehen ideia muineko bat:
bezeroari kalitategoreneko zerbitzua eman nahi bazaio, ezinbesteko baldintzada bezeroak berak aukeratzea harreman hizkuntza.
Horigertatzen ez denean, eta bezeroa behartzen dugunean gurehizkuntzan jardutera, kalitate galera nabarmena dago.Ondorioa argia da, eta ez dauka inongo zerikusirik hizkuntza batekikozaletasunaz: bi hizkuntza dituen edozein komunitatetan, zerbitzuemaile den enpresak pertsona elebidunak behar ditu –gutxienez
 
bezeroaren arretako lehen lerroan- bere negozioa ahalik eta ondoenburutu nahi badu.
Hizkuntzak eta negozioa
Hala ere, bada enpresetan ikusmolde iraganeko bat –oraindik nahikobizirik- negozioa eta hizkuntza kontrajartzen dituena. Hau da,enpresak dituen baliabide guztiak bideratu behar ditu negoziora,ekoizpen eta komertzializazioan antolaketarik efizienteena bilatuta,etekinak lortzera. Hizkuntzen kontuan, efizienteena da hizkuntzakomunak erabiltzea –gaztelania, frantsesa, ingelesa- beste‘txikiagotan’ denbora eta indarrik galdu gabe. Ikusmolde hau dezenteari da aldatzen kalitatea jomuga duten enpresetan.Baina bada puntu bat haratago, eta kasu batzuetan hizkuntzareneragina ez da bakarrik baldintza berdintsuetan honi edo hari erostea.Kutxan egin berri dugun galdeketa baten arabera, gipuzkoarren % 23aprest legoke finantza-zerbitzuak garestixeago ordaintzeko, zerbitzuhoriek euskaraz jasotzeko aukeraren truke.Hau da,
egoera eta baldintza zehatzetan negozioa handitu egindaiteke hizkuntza eskaintza egokia duten enpresentzat.
Esanbeharrik ez dago honelako datuak aise ulertzen dituelaenpresaburuak eta, hori jakinda, beste modu batean begiratzen diolahizkuntzen gaiari. Beraz, normalizatzailearen lana izango da bilatzeaeta aurkitzea merkatuko datuen artean ideia hau indartzen lagundukodiotenak.
Hizkuntzak eta kudeaketa
Enpresetan oso finkatuta daude kudeaketa moldeak. Bakoitzak bereerara, baina erakunde guztiek dute kudeaketaren kultura bat;kontratazioa burutzeko, ekoizpena antolatzeko, finantza-jardunaburutzeko, barne eta kanpo komunikazioa erabiltzeko estilo bat etateknika bat. Hori guztia da, hain zuzen, maila ertain eta gorenekoenpresa kudeatzaileen lana: teknika, protokolo eta prozedura jakinbatzuen bitartez erabaki funtzionalak hartzea, dituzten baliabideakerabiliz helburuak erdiesteko.Hizkuntzen erabilera enpresetan normalduko bada, ezinbestekoa dakudeaketa molde horietan jardutea.
Hizkuntza-normalkuntzabatzorde berezi baten eginkizun den bitartean, urratsak emango dira –agian- baina gaia ez da txertatuko enpresako jardueraren eta egituraren muinean, hau da, kudeaketagauzatzeko organo eta gai zerrendetan.
Puntu honetan, normalizatzaileak bere lana bideratu behar duenpresaren kudeaketa-prozesuak ezagutzera, non eta nola hartzendiren erabakiak, nola iritsi gune horietara, nola landu gaiak gune
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...