• Embed Doc
  • Copy Link
  • Readcast
  • Collections
Download
 
IAΔƒπ∫∏
∞£∏¡ø¡
AΔƒπ∫∏
∞£∏¡ø¡
EΘNIKO
&
KAΠOΔIΣTPIAKO ΠANEΠIΣTHMIO AΘHNΩN - ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
ΤΕΥΧΟΣ 22 • ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ-ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ2010
Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν ΑΣ Υ Ν Τ Α Ξ Η
X. Στεφανάδης,
Πρόεδρος Iατρικής Σχολής
Μ.Α. Δημόπουλος,
 Aν. Πρόεδρος Ιατρικής Σχολής
Εμ. Βαβουρανάκης,
 Συντονιστής Ύλης
Μ. Ασίας 75, 115 27 Γουδή,Tηλ.: 210 746 2005Fax: 210 746 2060E-mail: grafeioproedrou@med.uoa.gr
Ε Κ Δ Ο Σ Η
Eκδότης: Δ. Kοντογεώργος Αλ. Παναγούλη 118153 43 Αγ. ΠαρασκευήΤηλ.: 210 6835999Fax: 210 6836077www.mdcom.gr
170 Χρόνια Ιατρικής Σχολής Αθηνών
σελ.1
Editorial
σελ.2
 Διάλογος για τα κριτήρια ΑκαδημαϊκήςΕξέλιξης
σελ.2
Περί Ακαδημαϊκής Συμπεριφοράςκαι άλλα τινά
σελ.3
 Αναγορεύσεις
σελ.4
Επιστημονική Δραστηριότητα Κλινικώνκαι Εργαστηρίων Ιατρικής Σχολής
σελ.5
 Δραστηριότητες - Συνέδρια
σελ.6
Νέα από την Ιατρική Σχολή
σελ.8
Εκλογές νέων Διευθυντών Τομέων
σελ.8
 Αποφάσεις Γενικής Συνέλευσης
σελ.9
Η συμβολή των φοιτητών τηςΙατρικής στην έρευνα
σελ.10
Εργαστήριο Ιατρικής ΓενετικήςΝοσοκομείο Παίδων "Αγια Σοφια"
σελ.11
Ιστορία της Ιατρικής
σελ.11
Εκλογές - Εξελίξεις Μελών ΔΕΠ
σελ.12
ISSN 1109-8767
Η
Ιατρική μας Σχολή
ξεπερνά φέτος τα 170 χρόνια ανελλιπούς παρουσίας στα δρώμε-να της χώρας μας αλλά και σε διεθνές επίπεδο. Κατά τη διάρκεια των χρόνων αυτώνέχει επιτελέσει πολύ σημαντικό έργο εκπαιδευτικό, ερευνητικό, κλινικό και κοινωνικό.
H Σχολή μας με το έργο των μελών της συγκαταλέγεται σήμερα στις κορυφαίες ιατρικέςσχολές παγκοσμίως.
Περίπου 800 μέλη ΔΕΠ (Διδακτικού Επιστημονικού Προσωπικού),έμπειροι και δραστήριοι ερευνητές-ιατροί με καινοτόμες ιδέες και τεχνικές, δουλεύοντας μειδιαίτερο ζήλο και επαγγελματισμό σε διάφορα εργαστήρια και κλινικές του Πανεπιστημίου,συμβάλλουν τα μέγιστα στην εξέλιξη της Ιατρικής Επιστήμης, προσφέρουν στη διδασκαλίακαι καταφέρνουν να δημοσιεύουν τις εργασίες τους στα μεγαλύτερης απήχησης ιατρικάπεριοδικά του κόσμου τιμώντας το Πανεπιστήμιο Αθηνών και την χώρα μας.
Η Ιατρική Σχολήκαθ' όλη την διάρκεια της πορείας της έχει αναπτύξει σχέσεις συνεργασίας με κορυφαίαπανεπιστήμια και ιατρικές σχολές του εξωτερικού
και υπάρχει μια συνεχής διάχυση πλη-ροφορίας, γνώσης και επιστήμης. Έτσι, μέλη της Ιατρικής Σχολής έχουν διακριθεί και τιμη-θεί για το έργο τους και την προσφορά τους σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα τουεξωτερικού, ενώ η Ιατρική Σχολή έχει αναγορεύσει ως επιτίμους διδάκτορές της, κορυφαί-ους ακαδημαϊκούς της αλλοδαπής που έχουν διακριθεί παγκοσμίως για το έργο τους. Το
170 ΧΡΟΝΙΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
 Από τη Σύνταξη
 
2
Σ
 το τεύχος 21 (Ιούνιος-Ιούλιος 2008) του περιοδικούΙΑΤΡΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ δημοσιεύθηκε ανοικτή επιστολή τηςΕΚΙΠΑ και θέσεις της για τα κριτήρια εξέλιξης τωνμελών ΔΕΠ με την ελπίδα, όπως γράφει, να γίνει αντικείμε-νο ανταλλαγής ιδεών. Επειδή για το θέμα αυτό έχω διαχρο-νικά τοποθετηθεί, όπου συζητήθηκε, θεώρησα υποχρέωσηνα καταθέσω πάλι και τις δικές μου απόψεις για διάφορεςπτυχές του θέματος.Κατ’ αρχήν δεν νομίζω πως κανείς έχει αμφισβητήσει πως για τις κρίσεις που αφορούν ακαδημαϊκές θέσεις πρέπει ναυπάρχουν κριτήρια περισσότερο από κάθε άλλη κρίση, τόσο για την πρόοδο του Πανεπιστημίου όσο και για τονπεριορισμό της αναιτιολόγητης άποψης.Το πολυσυζητημένο πρόβλημα του «πήχυ» των κριτηρίων για κάθε βαθμίδα που κατά καιρούς αλλάζει νομίζω πως δενμπορεί νάναι άλλο από το
«μέσο όρο» των προσόντωνστους ζητούμενους τομείς, όσων κρίθηκαν για την ίδιαειδικότητα τα τελευταία χρόνια, τρία ή πέντε.
 Αυτό εξα-σφαλίζει με σταθερό ρυθμό την επιζητούμενη πρόοδο, δενμπορεί να αμφισβητείται από τους υποψήφιους για κρίσηκαι δεν δημιουργεί ακαδημαϊκά ζητήματα στους εκλέκτο-ρες. Έτσι διασφαλίζεται και κλίμα ειλικρινών σχέσεων πουείναι απαραίτητο για δημιουργική προσπάθεια όλων.Στο πεδίο του Ερευνητικού-συγγραφικού έργου που προ- τάσσεται περισσότερο απ’ όσο πρέπει, όπως γράφω παρα-κάτω,
δεν έχει τόση σημασία ο αριθμός αλλά η ποιότητακαι κύρια η σχέση του έργου με τις επιστημονικές δρα-στηριότητες του κρινόμενου διαχρονικά και η πραγματικήπροσωπική του συμβολή σ’ αυτό αντί για «συνεργασίες»κάποιας περιόδου…
Εδώ προκύπτει καθαρά η ευθύνη τωνεισηγητών. Γιατί οι εισηγητές γνωρίζουν καλλίτερα από τους εκλέκτορες, λόγω της ίδιας ενασχόλησης με τον κρι-νόμενο και από την μελέτη για την παρουσίαση εισήγησης.Το κυνήγι του αριθμού τα τελευταία χρόνια μπορεί να δημι-ούργησε κάποια κίνητρα προσπαθειών αλλά δεν βοήθησε για πραγματικές ερευνητικές προσπάθειες και το κυριώτε-ρο απέβη σε βάρος των πολύ ουσιαστικών υποχρεώσεωνπου έχουμε: κλινικο-εργαστηριακό πεδίο, διδασκαλία καιπραγματική συμμετοχή στη διοίκηση αφού ο νόμος το απαι- τεί απ’ όλους σε όλα τα επίπεδα.σημαντικότερο έργο, βέβαια, της Ιατρικής Σχολής Αθηνών μετά αυτό της διδασκαλίας των φοιτητών της (σύνολο εγγε- γραμμένων φοιτητών 11000, 5000 περίπου προπτυχιακοί 6000 περίπου μεταπτυχιακοί) είναι η τεράστια κοινωνική της προ-σφορά, όπου οι πλείστες των πανεπιστημιακών κλινικών και εργαστηρίων αποτελούν κέντρα αναφοράς για μεγάλο όγκο -βαρύτητας περιστατικών από όλη την Ελλάδα.
Με την ευκαιρία των 170 χρόνων από την ίδρυσή της, η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών θέλει να τιμήσειστη μεγάλη αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής, στις 20 Νοεμβρίου 2008, όσους είχαν στο παρελθόν εργαστεί και προ-σφέρει σε αυτή,
αλλά και να εκφράσει την πεποίθηση της συνέχισης της προσφοράς της, σε κάθε τομέα που η Πολιτείακρίνει απαραίτητο, στο μέλλον. Η Ιατρική Σχολή στοχεύει να δώσει την ευκαιρία στο προσωπικό της Ιατρικής Σχολής, τουΕθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), στους φοιτητές της Ιατρικής Σχολής και όλου του ΕΚΠΑ, σε όλη την εγχώρια αλλά και διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα, όπως και στους πολίτες που πιθανό να ενδιαφέρονται (πχ. μαθητές λυκείου), να παρακολουθήσουν την εκδήλωση αυτή.Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι Αγαπητοί Φοιτητές,Με την ευκαιρία της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς σας εύχομαι υγεία και καλή πρόοδο στις εργασίεςσας. Η Ιατρική Σχολή έχει σήμερα 800 περίπου μέλη ΔΕΠ, 3877 φοιτητές και 86 μέλη ΕΤΕΠ καιΕΕΔΙΠ Ι και ΙΙ. Οι συνάδελφοι αυτοί εργάζονται σε 75 κλινικές και εργαστήρια όπου επιτελούν έναπολύ σημαντικό έργο, το οποίο δυστυχώς τις περισσότερες φορές δεν αναδεικνύεται στο βαθμόπου θα έπρεπε.Φέτος τα πεπραγμένα της χρονιάς που πέρασε θα παρουσιάστούν σε ειδικό τεύχος πεπραγμένων της Σχολής, που θα κυκλοφορήσει σύντομα.Θα ήθελα τέλος να σας ευχαριστήσω όλους που υποστηρίξατε το έργο της Σχολής μας και να σας διαβεβαιώσω ότιθα κάνουμε το καλύτερο δυνατό για την επίτευξη των στόχων μας και φέτος.Καλή Ακαδημαϊκή Χρονιά!
EDITORIAL
Καθ. Χριστόδουλος Στεφανάδης, Πρόεδρος Ιατρικής Σχολής
ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ
 Διονύσης Κ. Βώρος, Καθηγητής Χειρουργικής
 
ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ
•
ΤΕΥΧΟΣ 223
Κ
αι αυτό το ακαδημαϊκό έτος συζητάμε για τα κριτήρια εκλογής Καθηγητών 1ης βαθμίδας. Στις άλλες βαθμίδες τοενδιαφέρον είναι επιδερμικό, για να τηρούνται τα προσχήματα. Και το ερώτημα που τίθεται είναι: Γιατί από όλες τιςσχολές, Ιατρικές ή μη, εγχώριες ή του εξωτερικού,
η Ιατρική Σχολή Αθηνών και μόνο αυτή αναζητά αριθμητικά κρι-τήρια εκλογής Καθηγητών 1ης βαθμίδας;
Γιατί αυτή τη χρονική στιγμή; Γιατί σε εποχές που οι θέσεις ήταν σημαντικά λιγότερες, δεν υπήρχε πρόβλημα επιλογής των καλύτερων;Για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ η απάντηση είναι γνωστή. Τα αριθμητικά κριτήρια στοχεύουν στον περιορισμό τουαριθμού των Καθηγητών 1ης βαθμίδας και ταυτόχρονα στην ανάδειξη με "συνοπτικές" διαδικασίες των "αρίστων". Αντιπροτείναμε, δίκαιη κρίση (στα χρονικά περιθώρια που έθεσε ο Πρόεδρος της Σχολής) και καταμερισμό αρμοδιοτήτων(υλοποιώντας τον Νόμο-Πλαίσιο που καταργούσε τις οργανικές θέσεις και την αντιστοιχία Καθηγητή-Διευθυντή και εφάρ-μοζε συλλογική διοίκηση).Η ποιοτική διαβάθμιση των Καθηγητών και η ανάγκη πρόσκλησης ικανών συναδέλφων από το εσωτερικό ή το εξωτερικόδεν αμφισβητείται. Τα κριτήρια και οι διαδικασίες εκλογής είναι το ζητούμενο.Με το υπάρχον νομικό πλαίσιο (Νόμοι 2083/92, 2517/97, 3549/07) οι διαδικασίες εκλογής, το διδακτικό-επιστημονικό καιερευνητικό έργο και οι διατάξεις για τους επισκέπτες καθηγητές είναι αυστηρά καθορισμένες, ώστε να μην αφήνουν περι-θώρια πρωτοβουλιών.Τις απόψεις μας για το "πώς θα ήθελα τον καθηγητή" τις δημοσιοποιήσαμε σε ανύποπτο χρόνο.
ΠΕΡΙ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΙΝΑ
Νικος Ζακοπουλος, Καθηγητής Θεραπευτικής
Έχει πολυσυζητηθεί ποιες από τις δραστηριότητες, κλινική,διδακτική, ερευνητική, συμμετοχή στη διοίκηση, πρέπεινάχει τη μεγαλύτερη βαρύτητα και αν οι άλλες πλην τηςέρευνας έχουν τρόπο προσμέτρησης. Για το πρώτο περιο-ρίζομαι ν’ αναφέρω πως πανεπιστήμια απ’ εκείνα που έχου-με για υπόδειγμα, αναζητούν το έργο του κρινόμενου γιαόλα χωρίς να κάνουν ιεράρχηση αριθμητική. Το τελευταίοκείμενο που έχω είναι της Ιατρικής Σχολής του JohnsHopkins και βρίσκεται στην ιστοσελίδα του. Εξ’ άλλου τοΠανεπιστήμιο είναι πρώτα σχολείο. Για το αν είναι εφικτή ηαξιολόγηση των παραμέτρων αυτών καταθέτω τις απόψειςμου με την προϋπόθεση πως οι εισηγητές είναι αποφασι-σμένοι να γράψουν χωρίς ενδοιασμούς την κρίση τους.α)Το Κλινικό και Κλινικο-Εργαστηριακό έργο, σε όλες τιςειδικότητες και περισσότερο τις παρεμβατικές που είναι το 70-80% του συνόλου, το έργο σαφώς μπορεί να αξιο- λογείται με κριτήριο όχι μόνο την αρίθμηση αλλά τηβαρύτητα και το σύγχρονο των μεθόδων.β)Το Εκπαιδευτικό που είναι και η πρώτη θεσμική μας υπο-χρέωση, έχει πολλές μετρητές παραμέτρους (αρκετέςαναφέρει τώρα η πρόταση της ΕΚΙΠΑ) που ασφαλώςείναι γνωστές
σε μια Σχολή που συμπληρώνει φέτος τα170 χρόνια λειτουργίας της.
 γ)Η συμμετοχή στη Διοίκηση προβλέπεται και απαιτείταιαπό τον Νόμο από την πρώτη μέρα που διοριζόμαστε ωςΛέκτορες αφού στον Τομέα ετοιμάζουμε το Πρόγραμμασπουδών και ψηφίζουμε μέχρι το Δ/ντή κλινικών καιεργαστηρίων. Στο πεδίο αυτό όχι μόνο δεν αξιολογήθη-καν ως σήμερα οι δημιουργικές προσπάθειες και η προ-σφορά πολλών ανθρώπων αλλά έγιναν προσπάθειεςυποβάθμισης με τον χαρακτηρισμό του «συνδικαλισμού»από άτομα που δεν κατανόησαν ποτέ τη σημασία του για την κοινωνία. Και όμως το έργο είναι συμμετοχή στη Διοίκηση και το προβλέπει ο Νόμος αφού τα πάντα ρυθ-μίζονται από τα όργανα (Τομέα, Γ. Σ κά.)δ)Το ακαδημαϊκό ήθος που προβλέπεται από το Νόμο δενθέλει πολύ εξήγηση γιατί έχουμε μπροστά μας νέουςανθρώπους που αναζητούν πρότυπα και όπως γράφειαπό τον προηγούμενο αιώνα η American Medical Association
«Οι Φοιτητές της Ιατρικής προσέχουν τικάνουμε και όχι τι λέμε».Ο αριθμός των μελών ΔΕΠ στην κάθε βαθμίδα, συμπερι- λαμβανομένης της βαθμίδας του Καθηγητή, δεν μπορεί ν’αποτελεί περιοριστικό παράγοντα
εφ’ όσον οι υποψήφιοι για κρίση πληρούν τις ακαδημαϊκές προϋποθέσεις. Πρώτον γιατί αυτό είναι το πνεύμα του νόμου. Και δεύτερο γιατί τομέγεθος της Σχολής σε αριθμό μελών ΔΕΠ, Φοιτητών καιυποδομής, ισοδυναμεί με τουλάχιστον δύο Σχολές του σύγ-χρονου κόσμου, και η εξέλιξη της Ιατρικής έχει σαν ανάγκη την δημιουργία και λειτουργία ειδικών μονάδων. Ως εκ τού- του
ο αριθμός των Καθηγητών αλλά και των Διευθυντώνμπορεί νάναι σημαντικά μεγαλύτερος.
Τέλος, πιστεύω και έχω τοποθετηθεί κάθε φορά και όπουέγινε συζήτηση πως οι κρίσεις πρέπει να γίνονται με σειράαίτησης και μέσα στα χρονικά όρια του νόμου ώστε να μηνυπάρχει λίστα αναμονής.Κάθε λόγος έχει και αντίλογο και κανένας δεν μπορεί νανομίζει πως οι σκέψεις του είναι μοναδικές. Γι’ αυτό όσα γράφω υπόκεινται σε κάθε καλόπιστη και ειλικρινή κριτικήκαι είναι πρόθεσή μου να τα συζητήσω προς διευκρίνισηοπουδήποτε χρειασθεί.
of 00

Commenting has been disabled.