• Embed Doc
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
Εισήγηση στη συνέλευση της 5/11 της Τοπικής Επιτροπής Ιωαννίνων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ 
 Από τις εκλογές στην οικονοµική κρίση και τη λιτότητα:η απάντηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς 
 
 Α. Για το αποτέλεσµα των βουλευτικών εκλογών στις 4 Οκτώβριου:
Οι εκλογές της 4 Οκτώβρη – όπως και οιευρωεκλογές – σφραγίστηκαν από τηνεπίδραση της καπιταλιστικής κρίσης, «
της δεύτερης µεγαλύτερης κρίσης του καπιταλισµού 
», το βάθος, η έκταση και ηδιάρκεια της οποίας επιδρούν καθοριστικάστις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις.Για το ξεπέρασµα της κρίσης, η αστική τάξηακολουθεί µια επιθετική πολιτική σκληρής καιβάρβαρης εκµετάλλευσης της εργατικής τάξης. Η αντιδραστική αυτή πολιτική έρχεταιπολλές φορές αντιµέτωπη µε τη µεγάληπλειοψηφία των εργαζοµένων και της νεολαίας. Οδηγεί έτσι στη γρήγορη φθοράτων κυβερνήσεων και παράλληλα στηνανάπτυξη και εµφάνιση εργατικών καινεολαιίστικων αγώνων, οι οποίοι ασκούν τηδική τους επίδραση στις πολιτικές εξελίξεις.Χαρακτηριστικά παραδείγµατα αποτελούν οιαγώνες ενάντια στην εκπαιδευτικήαναδιάρθρωση, το Άρθρο 16, το Ασφαλιστικόκαθώς και η εξέγερση του εκέµβρη, ησυµβολή των οποίων στην κατάρρευση της Ν είναι πολύ σηµαντική. Όλους αυτούς τους αγώνες δεν τους καρπώθηκε η καθεστωτικήαριστερά λόγω της αδυναµίας της να τους εκφράσει, γεγονός που το πληρώνει.Τα αποτελέσµατα των εκλογών στις 4/10έδειξαν ξεκάθαρα ότι η Ν πλήρωσε τηναντιδραστική, αντιλαϊκή, αντεργατική πολιτικήπου εφάρµοσε όλο το προηγούµενο διάστηµακαι ουσιαστικά η πολιτική αυτή οδήγησε στην χειροτέρευση της ζωής των εργαζοµένων καιτης νεολαίας. Παράλληλα, οι εξαγγελίες της περί κάθαρσης, καταπολέµησης της διαφθοράς και των πελατειακών σχέσεωνδιαψεύσθηκαν οικτρά.Η Ν στις εκλογές αυτές γνώρισε µιαεκλογική συντριβή και έφτασε στο χαµηλότερο σηµείο από την ίδρυσή της.Έχασε 699.012 ψήφους από τους 2.994.979ψήφους που είχε πάρει στις εκλογές του2007. Από το 41,84% του 2007κατακρηµνίστηκε στο 33,48%, ενώ από τις εκλογές του 2004 οι απώλειες προσεγγίζουντους 1.100.000 ψήφους. Χαρακτηριστική είναιη κρίση που έχει περιέλθει η Ν, µετά τηνεκλογική συντριβή της, µε την αποχώρησητου Καραµανλή και αρκετών βασικώνστελεχών της. Η εκλογική άνοδος του ΠΑΣΟΚ εκφράζει την αποδοκιµασία της δεξιάς, όπως και κάποιες προσδοκίες οι οποίες είναικαταδικασµένες να διαψευσθούν.Οι εργαζόµενοι, µέσα στην κρίση, στράφηκανστην κοινοβουλευτική λύση του «µικρότερουκακού», καθώς το εργατικό λαϊκό κίνηµα καιη αριστερά, παρά τις αντιστάσεις τους, δενέχουν αποδείξει την ικανότητα τους νααλλάζουν την κατάσταση και να συγκροτούνµια άλλη πολιτική διέξοδο.Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα δοκιµαστεί πολύγρήγορα καθώς θα ακολουθήσει πολιτικήλιτότητας και θα προχωρήσει σε µια σειράαπό αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις, σε βάρος των εργαζοµένων και της νεολαίας, που έχειανάγκη το κεφάλαιο για το ξεπέρασµα της κρίσης.Ο ΛΑΟΣ ενισχύθηκε σε σύγκριση µε τις προηγούµενες εκλογικές αναµετρήσεις του2004 και του 2007. Μπορεί να πήρε έναµικρότερο ποσοστό απ’ αυτό που επεδίωκεαπό τις απώλειες της Ν, αλλά έχει µια ισχυρήπαρουσία µε το 5,63% που συγκέντρωσε στις τελευταίες εκλογές. Το πιο σοβαρό όµως είναιότι αναδεικνύεται ως µια σύγχρονη ακροδεξιάδύναµη, πολυσυλλεκτική µεν αλλά ρατσιστικήκαι αντιδραστική στην ουσία της µε έντονοεθνικιστικό λόγο και πολλά φασιστικά στοιχείαστους κόλπους της. Είναι φανερό ότι κερδίζειτµήµατα των λαϊκών στρωµάτων καιαξιοσηµείωτο είναι τα ψηλά ποσοστά που
 
συγκέντρωσε σε διάφορες εργατικές περιοχές.Οι δυνάµεις της επίσηµης αριστεράς (ΚΚΕ,ΣΥΡΙΖΑ), ωστόσο, παρουσίασαν εκλογικήπτώση σε σχέση µε τις εκλογές του 2007. ΤοΚΚΕ βρέθηκε σε πολιτική απόσταση απόσηµαντικούς αγώνες της περιόδου, παρά τηνσυµβολή του σε επιµέρους εργατικές καιλαϊκές διεκδικήσεις. Το ΚΚΕ ακολουθεί σεπολλές φορές συντηρητική πρακτική µεαποκορύφωµα τα εύσηµα που πήρε από τηναστική τάξη λόγω της στάσης του τον εκέµβρη. Ο ΣΥΡΙΖΑ παρά τη συµµετοχή τουσε αγώνες δεν µπορεί να υπερβεί µια ρηχή«αντι -νεοφιλελεύθερη» λογική, χωρίς αµφισβήτηση της ΕΕ και των βασικώνπυλώνων της αστικής πολιτικής. Και ο ίδιος οΣΥΡΙΖΑ έφτασε στα όρια του τον περασµένο εκέµβρη, από την µια προσπαθώντας ναεκφράσει στην αρχή το κίνηµα χωρίς ουσιαστικά να συµβάλει στην οικοδόµησή τουκαι επιφυλάσσοντας για τον εαυτό του τονρόλο της υπεύθυνης πολιτικής δύναµης. Τόσοτο ΚΚΕ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ απέδειξαν ότι δενµπορούν να εµπνεύσουν και να δώσουν µιανικηφόρα προοπτική στους εργαζόµενους καιτην νεολαία.Οι Οικολόγοι Πράσινοι, αν και δεν κατάφεραννα µπουν στην βουλή, υπερδιπλασίασαν τους ψηφοφόρους τους σε σύγκριση µε τις εκλογές του 2007. Το ρεύµα αυτό έχει σανπεριεχόµενό του µια λογική πράσινης -καπιταλιστικής ανάπτυξης και επιδιώκεικαθαρά να συµβάλει ακόµα και σεκυβερνητικές λύσεις µε οποιοδήποτε από ταδύο µεγάλα κόµµατα. Εντούτοις, η άνοδός του αντανακλά και την αυξανόµενη σηµασίαστη συνείδηση των εργαζοµένων και της νεολαίας του οικολογικού προβλήµατος.
Β. Ο πρώτος µήνας της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ δείχνει την πολιτική πουακολουθήσει σε όλη την τετραετία.
Ένας µήνας µετά τις εκλογές και έχουνεξανεµιστεί οι ελπίδες από τη µεριά της κυβέρνησης για την όποια περίοδο χάριτος θαήθελε. Το ΠΑΣΟΚ έχει να αντιµετωπίσει δύοπολύ συγκεκριµένα πράγµατα. Το πρώτο είναιη οικονοµική κρίση και, παρ’ όλες τις προσπάθειες που γίνονται για να πείσουν ότιέρχεται ανάκαµψη, η ανεργία συνεχίζει ναµεγαλώνει όπως και τα ελλείµµατα στους προϋπολογισµούς. Το δεύτερο είναι ηπολιτική κρίση και οι αντιστάσεις του κόσµου.Οι λιµενεργάτες απεργούν από την πρώτηµέρα της καινούριας κυβέρνησης, οι µαθητές κάνουν καταλήψεις ενάντια στην προσπάθειακατάργησης της ενισχυτικής διδασκαλίας καιµία σειρά από άλλες κινητοποιήσεις ξεδιπλώνονται αυτή τη στιγµή. Απέναντι στο δηµοσιονοµικό έλλειµµα τοΠΑΣΟΚ φαίνεται να θέλει να απαντήσει µε τηπαλιά γνωστή συνταγή, περικοπές στις δηµόσιες δαπάνες και άπλωµα της φορολογικής βάσης. Σ’ όλη αυτή την επίθεσηφυσικά µπαίνει και η -για «αξιοκρατικούς»λόγους- διάλυση των stage, το πάγωµα τωνπροσλήψεων και τα παζάρια µε την Cosco γιατο λιµάνι. Το νοικοκύρεµα στο έλλειµµα ήδηαφήνει στο δρόµο σαράντα χιλιάδες απολυµένους και µία σειρά από υπηρεσίες όπως είναι τα Νοσοκοµεία και οι ήµοι νακινδυνεύουν µε κατάρρευση. Ξεκάθαρη είναικαι η κατεύθυνση στην παιδεία. Πρώτο βήµατης ιαµαντοπούλου ήταν το άνοιγµα τουθέµατος των ΚΕΣ και η επίθεση στηνενισχυτική διδασκαλία. Οι υποσχέσεις γιαεπανέλεγχο των αδειών για τα κολλέγια δεναναιρεί την προσπάθεια της κυβέρνησης ναπαραβλέψει το σύνταγµα ενάντια στηδηµόσια παιδεία.Την ίδια στιγµή βλέπουµε µία τεράστιαεπίθεση στα δηµοκρατικά δικαιώµατα από τηµεριά της κυβέρνησης και της ΕΛ.ΑΣ.. ΟΧρυσοχοϊδης στέλνει τα ΜΑΤ στα Εξάρχειακαι αυτό έχει σαν αποτέλεσµα να ξεσηκώσειτεράστιες αντιδράσεις από τους κατοίκους. Ηαστυνοµία δολοφονεί µετανάστες βασανίζοντάς τους στα τµήµατα και τολιµενικό σε συνεργασία µε τη FRONTEXβυθίζει βάρκες µεταναστών που φτάνουνστην Ελλάδα.
Γ. Η απάντηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στην κρίση και τηνκυβερνητική πολιτική και οι προοπτικές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Η αντικαπιταλιστική αριστερά µε τησυγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αµέσως µετά την
 
έκρηξη του εκέµβρη έκανε σηµαντικάβήµατα για να απαντήσει στις νέες προκλήσεις µε ριζοσπαστικό περιεχόµενο καιµετωπικό τρόπο. Αυτή η προσπάθεια πήρε«πράσινο φως» για να συνεχίσει και µε τοαποτέλεσµα των εθνικών εκλογών. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αύξησε τις ψήφους της από22.000 στις ευρωεκλογές του Ιουνίου σε25.000 στις εθνικές εκλογές του Οκτώβρη.Οι εκλογές δεν αποτελούν το πιο ευνοϊκόπεδίο για την παρέµβαση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Ειδικά στις εθνικές εκλογές κεντρικό ζήτηµα γίνεται ηεπιλογή κυβέρνησης και γι’ αυτό συχνά ηαντικαπιταλιστική αριστερά εµφανίζεταισαφώς πιο αδύναµη από τις ευρωεκλογές. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ διέψευσε αυτό το σενάριο καιαύξησε τις δυνάµεις της συγκριτικά µε τις ευρωεκλογές. Κατάφερε να παρουσιάσειπλήρεις λίστες σε όλη την επικράτεια,αποδεικνύοντας και σε αυτό το πεδίο τηνπανελλαδική της δικτύωση, και σηµείωσε τοκαλύτερο αποτέλεσµα για την άκρα αριστεράαπό τη Μεταπολίτευση. Το 0,36% όµως δείχνει τα όρια της ως τώρα επιτυχίας της,καθώς η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απέχει ακόµα αρκετά απότο να καθιερωθεί ως µια δύναµη στο κεντρικόπολιτικό σκηνικό, απέχει από το να θεωρείταιµια δύναµη εξίσου ορατή µε τακοινοβουλευτικά κόµµατα. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ µετις εθνικές εκλογές έκανε ένα ακόµα βήµα γιανα κατοχυρωθεί ως ο προνοµιακός χώρος συσπείρωσης αντικα-πιταλιστών αγωνιστώνκαι αγωνιστριών και αντικαπιταλιστικώνοργανώσεων, ως ένα χώρος διακριτός µέσαστην αριστερά και όλο και περισσότεροορατός σε όλη την κοινωνία. Αυτό γίνεταιπερισσότερο κατανοητό αν συγκρίνουµε τηνπαρουσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ µε τις δυνάµεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που επέλεξαννα κατέβουν µόνες τους στις εκλογές [ΚΚΕ(µ-λ), ΜΛ-ΚΚΕ, ΕΕΚ], δυνάµεις που βρέθηκανµπροστά στη µείωση της εκλογικής τους επιρροής.Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκέντρωσε το µεγαλύτεροµέρος της συνολικής επιρροής της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς στις πρόσφατες εκλογές και έκανε άλλη µια φοράφανερό ότι η µετωπική λογική έχει πάρειπροβάδισµα µεταξύ των αγωνιστών της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, ότι ο δρόµος που πρέπει να ακολουθήσουµε είναι ησυσπείρωση των αντικαπιταλιστικώνδυνάµεων και η αντικαπιταλιστική πολιτική.Τοπικά, στο Νοµό Ιωαννίνων, τααποτελέσµατα για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ακόµαπιο θετικά, τα δεύτερα καλύτερα σεπανελλαδικό επίπεδο. 717 ψήφοι, από 605στις ευρωεκλογές, και 0,60% είναι µιασηµαντική συσπείρωση δυνάµεων,αποτέλεσµα που µάλιστα έκανε αίσθηση καισυζητήθηκε στην τοπική κοινωνία. Στο ήµοΙωαννιτών, µάλιστα, το αποτέλεσµα είναιακόµα καλύτερο και φτάνει στο 0,85 (258ψήφοι), αλλά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήταν παρούσα σεόλο το νοµό χωρίς να λείπει από κανένα δήµοκαι κανένα χωριό, σε µερικά από τα οποίαµάλιστα συγκέντρωσε σηµαντικό αριθµόψήφων. Αντίστοιχα θετικά ήταν τααποτελέσµατα σε ολόκληρη την Ήπειρο. ύο στοιχεία θα πρέπει να ξεχωρίσουµε απότην πολιτική παρέµβαση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Τοένα είναι η ενωτική προοπτική της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, ότι η ίδιασυγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ένασηµαντικό βήµα για την ενότητα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Αυτή η ενωτικήπροοπτική δεν εξαντλείται σε αυτούς που ήδησυµµετέχουν, καθώς αρκετές δυνάµεις πουανήκουν στην αντικαπιταλιστική αριστεράείναι εγκλωβισµένες σε συµµαχία µε τορεφορµισµό ή ακολουθούν µοναχικούς δρόµους. Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκπέµπει ένα διακριτόαντικαπιταλιστικό στίγµα ανατροπής της επίθεσης του κεφαλαίου. Σε διάκριση µε τηναφηρηµένη κοµµουνιστική προπαγάνδα ή τηναπλή υιοθέτηση των αιτηµάτων τωνκοινωνικών κινηµάτων, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχειβάλει τις βάσεις για ένα αντικαπιταλιστικόπρόγραµµα, για εκείνα τα αιτήµατα πουξεκινώντας από τους υπαρκτούς αγώνες τούς δίνουν πολιτική και αντικαπιταλιστικήπροοπτική. Την ίδια στιγµή πουδιακηρύσσουµε ότι «το µέλλον µας δεν είναιο καπιταλισµός» και προτάσσουµε την«σοσιαλιστική-κοµµουνιστική προοπτική»,προπαγανδίζουµε συγκεκριµένα αιτήµατα:απαγόρευση των απολύσεων, 1400 ευρώβασικό µισθό, 35ωρο – 7ωρο – 5νθήµερο χωρίς µείωση αποδοχών, κρατικοποίησηεπιχειρήσεων χωρίς αποζηµίωση και µε
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...